Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

       Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει όλα τα θέματα με εμφανή χαλαρότητα. Υπουργοί, από τους οποίους εξαρτώνται μεγάλες επενδύσεις καθυστερούν είτε αδιαφορούν προκλητικά.

       Το ίδιο συμβαίνει και στις περιπτώσεις που το κράτος χρειάζεται να κινητοποιηθεί αμέσως. Το διαπιστώσαμε  στην περίπτωση της ρύπανσης του Σαρωνικού.

       Και τούτο διότι λείπει ο συντονισμός, αλλά κυρίως λείπει ο φόβος των συνεπειών.

       Στο  ζήτημα της ρύπανσης–μόλυνσης του Σαρωνικού δεν χωρούν, η βραδύτητα, τα μικροσυμφέροντα, η αποποίηση ευθυνών και οι υποσχέσεις ότι όλα θα πάνε καλά.

       Παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση ήταν σε τέτοια εγρήγορση για την προστασία του περιβάλλοντος, που περίμενε … να εξαπλωθεί η πετρελαιοκηλίδα η οποία προκλήθηκε μετά τη βύθιση του «Αγία Ζώνη 2» και μετά να αντιδράσει.

       Αλλά και πάλι δεν ήξερε τι ακριβώς θα κάνει.

       Η οικολογική καταστροφή που έχει συντελεστεί αυτές τις ημέρες  στο Σαρωνικό, είναι μεγάλη.

       Προφανώς τα αίτια είναι πολλά. Η ευθύνη όμως για την καθυστερημένη αντίδραση και την τραγική επιχειρησιακή διαχείριση, ανήκει στην κυβέρνηση.

       Στον Σαρωνικό επικράτησε μια πρωτοφανής κυβερνητική αδιαφορία, η οποία συνέβαλε στην καταστροφική εξάπλωση της ρύπανσης.

       Ωστόσο, τα κυβερνητικά στελέχη διατείνονται ότι σε λίγες ημέρες τα νερά θα είναι πιο καθαρά από πριν.

       Είναι βέβαιο όμως ότι αγνοούν πως μια μικρότερης έκτασης ρύπανση στην Πύλο το 1978, παρήγαγε οδυνηρές συνέπειες σχεδόν για μια εικοσαετία.

       Στη σημερινή περίπτωση, η οικολογική καταστροφή είναι σίγουρο ότι θα επηρεάσει τη ζωή εκατομμυρίων πολιτών σε ολόκληρη τη θαλάσσια περιοχή του παραλιακού μετώπου του Σαρωνικού διότι, όπως σημειώνουν οι επιστήμονες, θα χρειαστεί τουλάχιστον ένα με δύο  χρόνια  για να μπορέσει να κολυμπήσει κάποιος  με ασφάλεια στα νερά που μολύνθηκαν.

       Ο υπουργός Υγείας, σε αντίθεση με τον κ. Κουρουμπλή, επισήμανε «τον κίνδυνο η ρύπανση να περάσει στη διατροφική αλυσίδα, κάτι που ίσως φανεί αργότερα».

       Γι’ αυτό θα πρέπει να εντοπιστεί ο βαθμός επηρεασμού της περιβαλλοντικής μόλυνσης.

       Επίσης, «κανείς δεν πρέπει να ψαρεύει, ούτε να κολυμπά στις περιοχές που υπάρχει μαζούτ», είναι η αυστηρή προειδοποίηση του υπουργού Υγείας. Ωστόσο:

      - Η θάλασσα κινδυνεύει να μη μπορεί να αποκαταστήσει τις γνώριμες ισορροπίες της.

      - Το πετρέλαιο πνίγει τη θαλάσσια ζωή – φύκια, μαλάκια, ψάρια – τροποποιώντας αργά το περιεχόμενο των θαλασσών.

       - Επιπλέον η πίσσα που ξεβράζεται στις ακτές, σκοτώνει την παράκτια χλωρίδα και πανίδα και παραμένει σε βάθη για χρόνια.  

       Ο πανικός, δύσκολα κρύβεται από τις δηλώσεις των κυβερνητικών αξιωματούχων για το θέμα της ρύπανσης του Σαρωνικού.

       Δεν είναι μόνο οι αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις, η διάχυση των ευθυνών, η προσπάθεια να συγκαλυφθούν ανεπάρκειες και αδράνειες του κρατικού μηχανισμού, είναι και η αδυναμία διαχείρισης της κρίσης.

       Αυτές τις ημέρες είχαμε ένα όργιο μετάθεσης ευθυνών, ασυναισθησίας, προχειρολογίας και απαξίωσης του κοινού αισθήματος.

       Σήμερα γίνεται σε όλους φανερό ότι, η  εκχώρηση από την κοινή γνώμη της οικολογικής ιδέας στην Αριστερά, υπήρξε ένα από τα οξύμωρα φαινόμενα του μεταπολεμικού κόσμου.

       Οι γελοιότητες στον Σαρωνικό, στο Ελληνικό και στις Σκουριές, δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ποτέ την ιδεολογική συνοχή ή την πνευματική δυνατότητα να υπερασπιστεί στοιχειωδώς την οικολογία.

       Είναι τουλάχιστον περίεργο το γεγονός κατά το οποίο μια χώρα με μεγάλη θαλάσσια κυκλοφορία, παρουσιάζεται ανέτοιμη να αντιδράσει έγκαιρα, προστατεύοντας το θαλάσσιο πλούτο και της ακτές της, ακόμα και σε ένα περιστατικό που ήταν αρχικά περιορισμένο.

       Για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται ότι η επαφή της κυβέρνησης με την πραγματικότητα, είναι ανύπαρκτη.

       Το δείγμα των ημερών είναι πολύ αντιπροσωπευτικό για το τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, αν δεν προσέξουμε.

       Τελικά, η κυβέρνηση φάνηκε ανέτοιμη να ελέγξει, ανέτοιμη να προστατεύσει, ανέτοιμη να αντιδράσει.   

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ. Ε.