Γράφει ο
Γιώργος Ρεκουνιώτης

Δε μπορεί ρε παιδιά αυτή η γυναίκα να είναι βουλευτής και να λέει τέτοια πράγματα. Ούτε μπορεί να είναι και δικηγόρος –που είναι- και να μη μπορεί να αποστηθίσει πέντε ονόματα. Ούτε να ασχολείται με την πολιτική και να μην ξέρει απ’ έξω κι ανακατωτά τους ανθρώπους που έχουν παίξει, παίζουν και θα παίζουν για πολύ χρόνο ακόμα –όπως δείχνουν τα πράγματα- σημαντικό και κρίσιμο ρόλο για την τύχη της Ελλάδος.

Για τη βουλευτή του ΣυΡιζΑ λέω, την Παναγιώτα Κοζομπόλη-Αμανατίδη, που διαβάζοντας στην συνεδρίαση της της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για τα Μνημόνια, τον κατάλογο με τα ονόματα αυτών που θέλουν να κληθούν ως μάρτυρες, τους άλλαξε, όχι απλώς τα ονόματα, αλλά μη σας πω και τα φώτα…

Έτσι –φαίνεται- τα λένε στην Μεσσηνιακή Μάνη

Γιατί τα λέω αυτά; Διότι δια στόματος Παναγιώτας Κοζομπόλη μάθαμε, πως στον Κάμπο της Αβίας στην Μεσσηνιακή Μάνη, την πατρίδα της δηλαδή, ίσως ο Ζαν Κλωντ Τρισέ να λέγεται: ‘’Κρίκετ Ζαν Κλάουντ’’! Θα μου πείτε –βέβαια- πάλι καλά, γιατί θα μπορούσε να τον είχε πει και …‘’Ράγκμπυ’’ τον Γαλλοεβραίο. Εξάλλου, παιχνίδι είναι κι αυτό, σαν το Κρίκετ…

Πως ο νομπελίστας καθηγητής Τζότζεφ Στίγκλιτς λέγεται: ‘’Ζόσεφ ΣτΡίγκλιτς’’, ίσως γιατί στριγγλίζει όταν διδάσκει τους φοιτητές του.

Πως ο Κλάους Μαζούχ λέγεται: ‘’Κλάους Μάους’’, κάτι σαν συγγνενής του Μίκυ Μάους δηλαδή.

Πως ο επικεφαλής του Euro Working Group Τόμας Βίζερ λέγεται: ‘’Τόμας Βάϊζερ’’, δηλαδή από Αυστριακός έγινε Εγγλέζος ο άνθωπος και

Πώς ο Ματίας Μορς λέγεται: ‘’Μους Ματίας’’. Άκου ‘’Μους’’, το απολειφάδι ο Ματίας. Μάλλον καμιά τούρτα σκεφτόταν εκείνη τη στιγμή η βουλευτής Μεσσηνίας, την είχε κόψει η λιγούρα, κι έτσι μας προέκυψε ‘’Μους’’, ο Μορς, η ...’’αποβολή’’.

Κι επειδή η Κοζομπόλη-Αμανατίδη –σύμφωνα με το βιογραφικό της-  μιλάει Γερμανικά και Αγγλικά, σκέφτομαι τώρα –ρε παιδιά- και αναρωτιέμαι: Σκεφθείτε, να μην γνώριζε και τις δύο αυτές γλώσσες. Τότε, πώς διάτανο θα τους έλεγε όλους αυτούς, που ‘’δολοφόνησε’’ τα ονοματεπώνυμά τους, αν και γλωσσομαθής;

Κατά Καπερναούμ

Μαζέψτε τη ρε παιδιά, γιατί δεν πάει άλλο. Το άτομο έχει ξεφύγει τόσο πολύ, που η περίπτωσή της ξεφεύγει από την πολιτική, ξεφεύγει από την κοινωνικά status, ξεφεύγει απ’ αυτά που ξέραμε για τους Προέδρους της Βουλής και τελικά, ξεφεύγει κι από τη ίδια τη λογική.

Τα τελευταία της χαμπέρια τα ξέρετε, οπότε δεν χρειάζεται να τα αναλύσουμε καρέ-καρέ. Όπως είδατε και διαβάσατε, την προηγούμενη εβδομάδα μουντάρησε στον Αστυνομικό Διευθυντή που –εκτελώντας εντολές ο άνθρωπος- απαγόρευσε την πορεία διαδηλωτών στη λεωφόρο Βασ. Σοφίας προς το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρύθμισης, γιατί δεν τους άφησε –λέει- να πάνε στη Βουλή για να διαμαρτυρηθούν!

Τι κι αν ο Αστυνομικός Διευθυντής της έλεγε πως εκτελεί εντολές, τι κι αν ο επικεφαλής της πορείας της έλεγε πως δεν ήθελαν να πάνε στη Βουλή, αυτή εκεί, τον χαβά της.

Και λέει –τώρα- ο Λόης: Πείτε μου ρε παιδιά, με το χέρι στην καρδιά: Εάν είσαστε εσείς στη θέση του αστυνομικού διευθυντή, ενός ανωτάτου αξιωματικού (ταξίαρχος), με πτυχία και μεταπτυχιακά και όχι καμιά παλιά χωροφυλάκα σαν κι αυτούς που γύριζαν προπολεμικά στα χωριά, με την αραβίδα περασμένη στον ώμο και κυνηγούσαν τους κλεφτοκοτάδες, πως θα αντιδρούσατε εάν σας ερχόταν μια Ζωή με το μάτι ξέχειλο στη σχίζα, να σας πουλήσει μαγκιές και εξυπνάδες; Θα της μιλούσατε με το σεις και με το σας ή θα την στέλνατε κατά Καπερναούμ κι ας σας απέλυαν από το Σώμα το άλλη πρωΐ;

Φλερτάριζαν με το κλατάρισμα...

Όμως μην τσιμπάτε με τη Ζωή που πουλάει τρέλα, γιατί βρίσκει και τα κάνει. Και ξέρετε κάτι; Αυτοί που δεν νομιμοποιούνται να διαμαρτύρονται είναι όσοι βουλευτές της ΝΔ την ψήφισαν για Πρόεδρο της Βουλής, με πρώτο και καλύτερο τον Σαμαρά, που είναι και αρχηγός. Ούτε βέβαια μπορεί να βγάλει κουβέντα ο Μεϊμαράκης, που την περίμενε με το λουλουδικό στο χέρι -μη χάσει η Βενετιά βελόνι- και την διπλοφιλούσε λες και βρήκε τη χαμένη του αδελφή από τον Ξεριζωμό της Σμύρνης το ‘22.

Ναι, οι Νεοδημοκράτες που την ψήφισαν, σαν ένδειξη αβροφροσύνης, δε νομιμοποιούνται να διαμαρτύρονται, γιατί ακόμα κι αν –που λέει ο λόγος- δεν ήξεραν τι εστί Ζωή, ας ρωτούσαν τον Μαρκογιαννάκη και τον Νεράντζη, που κάθε που προήδρευαν σε κάποια Επιτροπή της Βουλής και ήταν κι αυτή στην αίθουσα, φλερτάριζαν με το …κλατάρισμα οι άνθρωποι.

Σαν του ξενύχτη τον πισινό…

Έτσι είναι και καλό είναι να μη καμώνονται σήμερα, πως ‘’δεν ήξεραν τι εστί Ζωή’’, αφού μέχρι κι ο Λόης το ήξερε, ο άσχετος με την πολιτική και γι’ αυτό την είχε περιλάβει από τότε που έδινε το καθημερινό της ‘’show’’με τα ‘’καραγκιοζιλίκια’’ έξω από την ΕΡΤ. Τότε που περίμενε να αρχίσουν τα δελτία ειδήσεων των 8 για να πλακώσει τα τα γνωστά ‘’Βοήθεια’’, με την μονότονη φωνή του  -δήθεν τυφλού- ζητιάνου: ’’Αόμματος. Δεν έχω τα ματάκια μου. Κόσμο ακούω και κόσμο δεν βλέπω’’’…

Κι επειδή η Ζωή δεν μπορεί να το παίξει ‘’αόμματη’’ γιατί έχει το μάτι γαρίδα, ούτε να μας βγάλει καμιά άλλη αναπηρία, όπως –ας πούμε κωφάλαλη- γιατί κωφάλαλος, που να πηγαίνει ολημερίς ο στόμας του, σαν του ξενύχτη τον πισινό, δεν έχει υπάρξει ίσα με σήμερα, ακουμπισμένη στα κάγκελα της ΕΡΤ και χωρίς να την ενοχλεί κανένας, παρά μόνο ο σκεμπές του Βούτση, το είχε ρίξει  στο ‘’Βοήθεια’’, για να κάνει το εφέ της.

Να ευχαριστιούνται το …ξύσιμο

Ναι, ναι, εκείνη την ωραία εποχή, που ξαφνικά αγάπησαν την ΕΡΤ, όλοι αυτοί που την μισούσαν και την ξόρκιζαν. Τότε, που με πύρινους λόγους έβγαινε ο Πρόεδρος των εργαζομένων της ΕΡΤ, ο σύντροφος Καλφαγιάννης και μας έκανε μάθημα για τις αδικίες κατά των εργαζομένων στο ‘’υπερκατάστημα’’ των χιλιάδων υπαλλήλων, που κάποιοι έπαιρναν μισθό χωρίς να κάνουν τίποτα. ‘’Υπάλληλοι’’ που φρόντιζαν επιμελώς το μανικιούρ τους, γιατί αφού ξυνόντουσαν που ξυνόντουσαν όλη μέρα, τουλάχιστον να ευχαριστιούνται το …ξύσιμο και να μην γδαρθούν με καμιά παρωνυχίδα.

Ουρές έξω, τίγκα μέσα

Καλά -σας λέω- χιλιόμετρα θα ήσαν οι ουρές έξω από τους κινηματογράφους, όπως γίνεται στη Βενεζουέλα έξω από τα Super Markets, για να πάρει o κοσμάκης ένα μπουκάλι γάλα κι ένα κωλόχαρτο. Μόνο που εδώ, οι ουρές δεν θα γινόντουσαν από τους σινεφίλ, αλλά απ’ αυτούς που θα ήθελαν να δουν την περίπτωσή τους να αποτυπώνεται στο πανί... Να δουν τον ‘’εαυτό’’ τους σενάριο, να αγαλλιάσει η ψυχή τους βρε αδερφέ, που επιτέλους, αναγνωρίζονται οι κομπίνες τους και από την 7^η Τέχνη.

Ουρές –που λέτε- απέξω, στο πεζοδρόμιο, όσο για το ‘’μέσα’’ στις αίθουσες, τίγκα η σάλα και σαν τσαμπιά θα κρέμονται οι θεατές απ’ τον εξώστη.

Ναι, ναι, εκεί να δείτε ‘’ομορφιές’’. Να δείχνει –για παράδειγμα- η ταινία τη σκηνή, που μια υπάλληλος ‘’τσιμπάει’’ το παράνομο επίδομα για την δήθεν ..ανήλικη και …κατάκοιτη, ‘’παλουκοπηδήχτρα’’ τριαντάρα κόρη της και να ακούς –ξαφνικά- μια ‘’κατινίστικη’’ φωνή από το βάθος της γαλαρίας, να λέει μεγαλόφωνα και γεμάτη ενθουσιασμό:

‘’Για σένα λένε γιαβρί μου’’

-Διές μωρή Σουλτάνα, διές! Για μένα και για σένα λένε –τώρα- γιαβρί μου!

Και να απαντάει η Σουλτάνα ενοχλημένη, γιατί η ηθοποιός που την υποδύεται, δεν είναι του γούστου της:

-Τι να διώ καλέ μάνα, λολάθηκες; Για σένα, εντάξει, μπορεί και να λένε. Αλλά για μένα, με τίποτα. Έτσι είμαι εγώ, για; Σαν αυτή την ηθοποιό την άσχημη; Καταμελάχροινη, και με το φρύδι άβγαλτο, σαν Αρμένης παστουρματζής;

Και τότε να ξαναλέει η ‘’κατινίστικη’’ φωνή:

-Μωρή, άκου που σε λέει η μάνα σου. Και για σένα λένε τζιέρι μου. Μην κοιτάς, που έχεις γίνει κατάξανθη, λες και σε ‘ριξαν στον λάκκο με το οξυζενέ και ξέχασαν να σε βγάλουν για δυό μερόνυχτα. Κι εσύ από μαλλί, στο φυσικό σου, γυφτοφέρνεις, κομματάκι. Εξάλλου, τέτοια παλουκοπηδήχτρα, σαν κι αυτή που δείχνει η ταινία, δεν πρέπει να υπάρχει άλλη στην Ελλάδα. Εγώ, μόνο εσένα ξέρω, για. Εσένα κοκόνα μου, που δεν έχεις αφήσει αρσενικό για αρσενικό, που να μην πάρεις ‘’μεζέ’’ και ν’ ‘’αρτυθείς’’ κομματάκι.

Σουλτάνα η ‘’κατάκοιτη

Ναι, τέτοια ‘’ωραία’’ θα ακούγονται στους κινηματογράφους. Τη μάνα-υπάλληλο να ψάχνει ομοιότητες στην ταινία, με την περίπτωση τη δική της και της κόρη της, την κόρη να διαφωνεί για το επιτυχές του casting, ως προς το πρόσωπό της και το φιλοθεάμον κοινό να διαμαρτύρεται έντονα μεν, αλλά κόσμια δε:

-Ρε, θα βγάλτε –επιτέλους- τον σκασμό ν’ ακούσουμε; Τώρα βρήκατε να βγάλετε στη φόρα τα σουσούμια σας; Τώρα που μαθαίνουμε, πως Σουλτάνα δεν είναι κατάκοιτη από αναπηρία, αλλά επειδή όλο και κάποιον περιμένει στο κρεβάτι για να ‘’αρτυθεί’’;

Ζούμε την ‘’αναγέννηση’’

Όσο για τους αιθουσάρχες, με τη σέσουλα θα μάζευαν το χρήμα από τα εισιτήρια και δεν θα ήξεραν που να τον κρύψουν, γιατί –εδώ που τα λέμε- η τράπεζα δεν είναι και το ασφαλέστερο μέρος, στις μέρες της ‘’Πρώτης φοράς Αριστερά’’. Καθότι, δεν θέλει και πολύ ο Μάρδας να κάνει ένα ντου στις τράπεζες και να τους το σηκώσει για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Όσο για τους κριτικούς ταινιών, φωτιά θα παίρνανε τα πληκτρολόγια.

‘’Ζούμε την αναγέννηση του Ελληνικού Κινηματογράφου’’ , θα έγραφαν κάποιοι βλαμμένοι, που θεωρούν καλή ταινία, όποια είναι του δικού τους –βλαμμένου- γούστου. Όπως τέτοια κι ακόμα πιο ξεσηκωτικά και αβανταδόρικα, θα έγραφαν μερικοί άλλοι, που στις κριτικές του προβάλλουν –με το αζημίωτο- εκείνες τις ταινίες που θέλουν να προωθήσουν οι εταιρείες που έχουν τα δικαιώματα και την εκμετάλλευσή τους…

‘’Ταρζανιές’’

Όμως ας ξαναγυρίσουμε στη Ζωή, γιατί η ‘’Σουλτάνα’’ και η κάθε ‘’Σουλτάνα’’, δεν έχουν ανάγκη από προμοτάρισμα.

Τη Ζωή-Βοήθεια έχει συνεχώς στο μυαλό του ο Λόης και γι’ αυτήν άνοιξε ολάκερη κουβέντα.

Γι’ αυτό σας ερωτά και πείτε του,  με το χέρι στην καρδιά: Σαν άνθρωπος, σαν πολιτικός και σαν γυναίκα, ξεχνιέται η Ζωή; Ε; ξεχνιέται; Με τίποτα, σας λέει ο Λόης και το υπογράφει.  

Τέτοια ‘’κουλά’’ λοιπόν, έκανε η Πρόεδρος Ζωή-‘’Βοήθεια’’ έξω από την ΕΡΤ, με το ζόρι κι απ’ το πουθενά, ‘’ηρωΐδα’’ δηλαδή, τότε που δεν ήταν μόνη της, αλλά της έκανε κοπανιαμέντο η ‘’αδελφή’’ της –καθότι έτσι δηλώνει- η Ραχήλ, με τις ‘’ταρζανιές’’ της.

Η Ραχήλ, που επειδή δεν γουστάριζε -φαίνεται- να είναι ανάμεσα σε χίλιους και να μην την ξεχωρίζει ο φακός, προτίμησε να παραστήσει την ‘’τσίτα’’, σκαρφαλωμένη στα κάγκελα του Ραδιομεγάρου, για να την πιάσει ο φακός μόνη της.

Γάτος Γεναριάτικος

Γκρο πλαν ήθελε για πάρτη της η Ραχήλ. Να την βλέπουν τα χάπατα στις Ειδήσεις, ν’ ανοίγουν το στόμα τους σαν τον ροφό και να λένε έκθαμβα στους δίπλα και παραδίπλα τους: Πσσς δείτε ρε, πόσο μεγάλη αγωνίστρια είναι η Ραχήλ! Την είδατε που καθόταν; Πάνω στο κάγκελο, σαν γάτος Γεναριάτικος στα κεραμίδια!’’

Από τότε –που λέτε- την είχε περιλάβει ο Λόης, στο …’’Libro d’ oro’’ των ...εκλεκτών ‘’καλεσμένων’’ του στη παρούσα στήλη, όπως και κάποια άλλα κυβερνητικά ‘’αστέρια’’, τόσο της ‘’Πρώτης φοράς Αριστερά’’, όσο και μερικούς από τους κυβερνητικούς ‘’κολαούζους’’, από πλευράς ‘’ψεΚα(σ)μμένων).

Τον Ριζοσπάστη επί Μεταξά

 ‘’Όλα τα μωρά στην πίστα’’, όπως έλεγε κι ο Λε.Πα, ήσαν τότε έξω από την ΕΡΤ. Όλο το  cast του ‘’Γκαούρ-Ταρζάν’’, του κόμικ του Νίκου Ρούτσου, που για ένα διάστημα σκιτσάριζε-ζωγράφιζε ο μεγάλος Μποστ, και που κάποιες και κάποιοι από εσάς, διαβάζατε λάθρα, τότε που ήσασταν πιτσιρίκες και πιτσιρίκια.

Ναι, λάθρα διαβάζατε –και μην το ξεχνάτε- ‘’Γκαούρ Ταρζάν’’ και τα τοιαύτα, όπως διάβαζαν οι κομμουνιστές τον Ριζοσπάστη επί Μεταξά. Αλήθεια, θυμόσαστε τότε που κρύβατε τον ‘’Γκαούρ-Ταρζάν’’, το ‘’Μίκυ Μάους’’, τον ‘’Μικρό Ήρωα’’, τον ‘’Μικρό Σερίφη’’ κι αργότερα τον ‘’Τιραμόλα’’, τον ‘’Σεραφίνο’’ κλπ, στα πιο απίθανα σημεία του σπιτιού σας, για να γλιτώσουν από την ‘’ιερή μανία’’ της μάνας σας;

Για να ξεστραβωθείτε

Μιας μάνας, που όταν τα ανακάλυπτε με ύφος Μανιαδάκη, εκτός από μερικές ξανάστροφες προς το ‘’ένοχο τέκνο’’, εξέφραζε την ‘’ιερή μανία’’ -που λέγαμε- εν είδη μετατροπής σε χαρτοπόλεμο, των παιδικών αυτών αναγνωσμάτων.

Τα οποία ‘’αναγνώσματα’’ –κατά τις μανάδες μας- είχαν το κάκιστο αντιεκπαιδευτικό ιδίωμα, ‘’να μη μας αφήνουν να διαβάσουμε τα σχολικά μας βιβλία για να ξεστραβωθούμε και να γίνουμε άνθρωποι’’, κατά το παγκοίνως λεγόμενον και εκνευριστικά επαναλαμβανόμενον -παρά των μαμάδων- της εποχής, μότο;

Τα ‘’μωρά’’ βολεύτηκαν

Ναι, ‘’όλα τα μωρά στην πίστα’’ της ΕΡΤ, με τον Καμμένο να παριστάνει  τον Ταρζάν, αφού το είχε ρίξει στο ζόρικο και απειλούσε θεούς και δαίμονες, με τη Ζωή-‘’Βοήθεια’’ να καμώνεται την απροστάτευτη και διαρκώς συνωμοτούσα Τζέιν, τη Ραχήλ την ‘’καγκελοσκαρφαλώστρα’’ να μιμείται στις καγκελοαναρριχήσεις την ‘’τσίτα’’, όσο για τον ρόλο του Ποκοπίκο, βρείτε εσείς ποιος τον ενσάρκωνε. Ο Λόης θα σας δώσει ως στοιχείο, το: ‘’Γόης φιδιών και γυναικών, προστάτης αδυνάτων και κουτών’’, όπως δηλαδή  αυτοπροσδιοριζόταν ο Ποκοπίκο κι από ‘κει και πέρα, βάλτε στη θέση του αυτόν που εσείς θεωρείτε κατάλληλο…

Και να δείτε, που τελικά, όλος αυτός ο θίασος την ‘’’έψησε’’, κατά την λαϊκή έκφραση. Υπουργός Εθνικής Αμύνης ο Καμμένος, να ‘’χαρίζει’’ νησιά στους Αμερικανούς και μια 500σάρα εκατομμύρια στην Lockheed για να επισκευασθούν τα πέντε ‘’σαπάκια’’ αεροπλάνα ναυτικής συνεργασίας. Πρόεδρος της Βουλής η Ζωή-‘’Βοήθεια’’, που περνάει ‘’πριονοκορδέλα’’ την καρέκλα του Τσίπρα. Από την λαϊκίστικη Δεξιά στην Λαϊκίστικη Αριστερά η Ραχήλ και βουλευτής Κοζάνης, αμέεε. Όσο για κάτι Βούτσηδες και κάτι Στρατούληδες, μην τους κλαίτε. Ας κοιτάξουμε ο καθείς μας, το δικό μας χάλι κι ας αφήσουμε αυτούς στην άκρη. Υπουργάρες και οι δυό τους. Κι ας ζει ο Στρατούλης -με το μάτι το γυαλιστερό- στην καρακοσμάρα του κι ας θυμίζει ο άλλος, ως προς την κοψιά, τον Πρόεδρο του Κόμματος των Βαρελοφρόνων, κατά τη ομώνυμη σειρά γελοιογραφιών του Β. Χριστοδούλου στο παλαιό περιοδικό, ‘’Ρομάντζο’’.

Ψηφοφόροι φίου-φίου

Την έβλεπε –που λέτε- ο Λόης από το 2013 που το ‘χε ρίξει στο ‘’χατζημπουζούκικο’’, σκεφτόταν με το νοσηρό και διεστραμμένο του μυαλό κι έλεγε στον εαυτό του: Αυτή εδώ –ρε γαμώτο- όσο κι αν είναι ’’κουκουρούκου’’, δε μπορεί να είναι για δίκλινο, παρέα με την Βίκη Σταμάτη στο Δρομοκαΐτειο. Κάτι άλλο κρύβεται πίσω από την μπαχαλοειδή συμπεριφορά της. Να δεις, που πουλάει εφέ στα κορόϊδα, γι’ αυτό παριστάνει τον Ιαβέρη σ’ όποιον δεν της γουστάρει.

Έτσι, με την Ζωή-‘’Βοήθεια’’ να αλωνίζει και να μη βρίσκεται ένας να τη βάλει στη θέση της , φθάσαμε στις Εκλογές.

Ναι, στις Εκλογές, που ένας λαός που απ’ το ‘’κακό’’ που ζούσε, είπε για αλλαγή να δοκιμάσει και το …’’χείριστο’’.

Εκείνο το βράδυ της 25^ης Ιανουαρίου, που κάποιοι πέταξαν στα σκουπίδια ό,τι κουτάλια είχαν στα συρτάρια τους, καθότι είχαν ‘’ψηθεί’’, πως από την επομένη θα έτρωγαν με ‘’χρυσά κουτάλια’’ προσφορά του ΣυΡιζΑ. Κι έτσι φθάσαμε στο ‘’σήμερα’’, που επειδή αυτοί, οι φίου-φίου ψηφοφόροι, έχουν ξεμείνει από κουτάλια, φροντίζει …επισταμένως ο Τσίπρας με την παρέα του να μην έχουν  τίποτα να βάλουν στο πιάτο τους, ώστε να μην πέσουν και στην ανάγκη των πεταμένων κουταλιών και άντε τώρα να ψάχνουν στα σκουπίδια για να τα ξαναβρούν.

Χαλίφης στη θέση του Χαλίφη’’

25 Ιανουαρίου –που λέτε- έγιναν οι Εκλογές, 6 Φεβρουαρίου η Ζωή-‘’Βοήθεια’’ έγινε Πρόεδρος της Βουλής κι ένα μήνα μετά, ο Λόης, που την είχε πάρει από νωρίς πρέφα, για το που το πάει και καταλάβαινε, πως πέραν του ‘’περίεργου’’ –για να μην πω καμιά άλλη λέξη- χαρακτήρος της, ‘’έπαιζε’’ και κάτι άλλο στην περίπτωσή της, πήρε απόφαση να μιλήσει μέσα απ’ αυτή τη στήλη, τότε που κανείς δεν έλεγε κουβέντα και οι πολλοί –μάλιστα- έλεγαν και ‘’μπράβο στη Ζωή την μαγκιόρα, που στριμώχνει τους βουλευτές, τους κάνει, τους ράνει, τους αλλάζει τον Ανανία’’.

Έτσι, στις 19 Μαρτίου ο Λόης έγραφε ότι η Κωνσταντοπούλου την έχει δει ‘’Ιζνουγκούντ που θέλει να γίνει Χαλίφης στη θέση του Χαλίφη’’, δηλαδή αρχηγός στο πολύ αριστερό κομμάτι του ΣυΡιζα και να παραμερίσει τον Τσίπρα, που αναγκαστικά θα υποχρεωθεί να μετακινηθεί δεξιότερα προς την σοσιαλοδημοκρατία, αφήνοντας πίσω του τους παλαιοκομμουνιστές των Συνιστωσών.

Η ‘’διπολική λογική’’

Τέτοια ‘’αιρετικά’’ και άλλα πολλά ‘’αιρετικότερα’’, έγραφε τότε ο Λόης και σήμερα στον διεθνή Τύπο αρχίζει να ‘’παίζει’’ το εν λόγω σενάριο, με την υποσημείωση, ότι το ‘’αφήνω πίσω τους θερμοκέφαλους, από πλευράς Τσίπρα’’ θα παιχθεί πριν από το Φθινόπωρο. Κι αυτό το σενάριο -να ξέρετε- δεν είναι να το προσπερνάμε αδιάφορα, γιατί έτσι και φέρει ο Τσίπρας στη Βουλή, τίποτα μέτρα, πιο μνημονιακά κι από το Μνημόνιο, ποιός του εγγυάται πως κάποιοι σημερινοί του βουλευτές του δεν θα του λακίσουν;

Και ξέρετε κάτι; Υπάρχουν καμιά σαρανταριά εκεί μέσα, που κολλημένοι στην μαρξιστική ιδεοληψία τους, πόρω απέχουν από τις θέσεις που προσπαθεί να περάσει το Μαξίμου. Αυτοί ή κάποιοι απ’ αυτούς, είναι πολύ εύκολο να ‘’κουνήσουν μαντήλι’’ στον Τσίπρα και να του πουν: ‘’χαίρετε κι αντίο’’. Εκτός κι αν τελευταία στιγμή πρυτανεύσει η ‘’διπολική λογική’’, που ο ένας πόλος της είναι η …παραμονή με κάθε υποχώρηση-παραχώρηση στην εξουσία και ο δεύτερος κάτι πολύ πιο δυνατό από την μαρξιστική ιδεολογία, το …6χίλιαρο της βουλευτικής αποζημίωσης…

Θα βάλει και γραβάτα

Εάν λοιπόν κάποιοι του ‘’κουνήσουν μαντήλι’’, τι θα κάνει τότε ο Τσίπρας, που κατ’ αυτόν τρόπο θα έχει από μόνος του κόψει τις γέφυρες προς τα πολύ αριστερά; Θα μείνει στα σημερινά του ιδεολογήματα για να παριστάνει τον αριστερό ψάλτη του Λαφαζάνη ή εκ των πραγμάτων θα αναγκασθεί με πλάγια βηματάκια προς τα δεξιά, να πλησιάσει τους εναπομείναντες ψηφοφόρους του ΠαΣοΚ και τους ευκαιριακούς του Ποταμιού, που σημειωτέον, είναι αστοί και όχι περιθωριακοί Αριστεροί της απλυτοβεδούρικης αναρχοκουλτούρας;

Την ανάγκη φιλότιμο-σας λέει ο Λόης-  θα κάνει, μέχρι που θα βάλει και γραβάτα, για να δείξει πως τέρμα τα παλιά και πως έγινε ένας αστός με τα όλα του, έστω κι αν κάποιοι από εμάς τον θεωρήσουμε ντεμέκ αστό.

Ό,τι γκρεμίζει και όχι ό,τι δημιουργεί

Αυτή τη στιγμή περιμένει η Ζωή, το ‘’κλίνατε επί δεξιά’’ του Τσίπρα, για να πει στο πολύ αριστερό κομμάτι του ΣυΡιζΑ: Σύντροφοι, εδώ είμαι εγώ. Νέα σε ηλικία, Γαλλοσπουδαγμένη, γόνος αριστερής πολιτικής οικογένειας και όχι η αναμαλλιασμένη αναρχοπατεντάτη κατσαπλιάδισσα για να φοβίζω τον μέσο ψηφοφόρο.

Γι’ αυτό, δεν είναι καθόλου τυχαίο που παράλληλα με τις ανεξέλεγκτες αντιδράσεις της, ‘’κτίζει’’ κι ένα φιλολαϊκό προφίλ, το οποίο –ως γνωστόν- αποτελεί το απαραίτητο συστατικό για το πλησίασμα και την προσέλκυση μιας μερίδας του λαού, που ‘’τσιμπάει’’ στους αυτοπροβαλλόμενους ως ‘’φιλολαϊκούς’’ πολιτικούς, ασχέτως εάν στην ουσία, αυτοί δεν είναι ‘’φιλολαϊκοί’’, αλλά σκέτοι λαϊκιστές του κερατά.

Και όπως ο αναμμένος γλόμπος, τραβάει τις πεταλούδες και τα κουνούπια έτσι και ο λαϊκισμός έλκει τα κορόϊδα, τους  μπαχαλάκηδες, τους μηδενιστές, τους τεμπελχανάδες και γενικώς, όλους τους ‘’θεράποντες’’ της ήσσονος προσπάθειας. Αυτούς, που το στρεβλό, λειψό και ‘’γανωμένο’’ από την αριστερίστικη ιδεοληπτική διανόηση μυαλό τους, θεωρεί ‘’φιλολαϊκό’’, ό,τι γκρεμίζει και όχι ό,τι δημιουργεί σ’ αυτήν τη χώρα.

Δεν έτρεχε κάστανο

‘’Φιλολαϊκή’’ λοιπόν η Ζωή-Βοήθεια, γι’ αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, που με τα τερτίπια της, σε λίγο η Βουλή από ‘’ναός της δημοκρατίας’’ θα έχει μετατραπεί σε ‘’πλατεία συλλαλητηρίων’’, αφού με κάθε ευκαιρία και σε κάθε τόνο μας λέει, πως το Ελληνικό Κοινοβούλιο είναι ανοικτό σε όποιον γουστάρει να διεκδικήσει, να διαμαρτυρηθεί και να απαιτήσει ακόμα και το πιο ακραίο. Πάρτε για παράδειγμα την περίπτωση με τους αναρχικούς, που ‘’μπούκαραν’’ στο χώρο της Βουλής με πανό, συνθήματα και φεϊγ βολάν, ζητώντας να αφεθούν ελεύθεροι οι τρομοκράτες και λήσταρχοι ομοϊδεάτες τους. Τι έκανε τότε η Ζωή; Αν δεν το θυμόσαστε, να σας το πει ο Λόης: Εξοργιστικές για κάθε νουνεχή άνθρωπο έκανε, που συνοψίζονται σε τρία σημεία:

-Είσαστε αναστατωμένοι, επειδή κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν;

-Ουδεμία εισβολή σημειώθηκε στη Βουλή.

-Η διαμαρτυρία εντάσσεται στο αντίστοιχο Συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών.

Με λίγα λόγια, εδώ –για πρώτη φορά- μπήκαν διαδηλωτές στο χώρο της Βουλής και για τη Ζωή, δεν έτρεχε κάστανο...

‘’Η φιλολαϊκή Ζωή-ο προσκυνημένος Τσίπρας’’

Και δεν ‘’έτρεχε κάστανο’’, για δύο λόγους:

Ο πρώτος:

Γιατί ο χώρος πολιτικής προέλευσης των εισβολέων, είναι εγγύς του δικού της ‘’target group’’ -που λένε στο  marketing-ψηφοφόρων,

Και ο δεύτερος:

Γιατί στα πλαίσια του καλλιεργούμενου ‘’φιλολαϊκού’’ της (ο Λόης θα επιμένει να το λέει: λαϊκίστικο) image, οφείλει να δείχνει ‘’ανοιχτή’’ και δεκτική σε όποιον και όπως γουστάρει να διαμαρτυρηθεί.

Κάτι αντίστοιχο λοιπόν, έκανε και στην περίπτωση του Αστυνομικού διευθυντή, όπου στα πλαίσια αυτής της λαϊκίστικης  προσεταιριστικής τακτικής: ‘’Η φιλολαϊκή Ζωή’’ από τη μια μεριά και ‘’Ο προσκυνημένος στους ‘’τοκογλύφους’’ Τσίπρας’’, από την άλλη, εντάσσεται και η ‘’μούντα’’ στον άτυχο Ταξίαρχο.

Κι αν αμφιβάλετε σ’ αυτά, ξαναφέρετε στη μνήμη σας τι έλεγε στον Αστυνομικό και τότε –σίγουρα-  θα δικαιώσετε τον Λόη.

Πρόσκληση για βίζιτα

‘’Πρόσκληση για βίζιτα’’ στη Βουλή έκανε η Ζωή-‘’Βοήθεια’’ στους διαδηλωτές, λέγοντας στον Ταξίαρχο, με ποιο δικαίωμα δεν αφήνετε τους διαδηλωτές να έρθουν στη Βουλή, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι οι διαδηλωτές της έλεγαν, πως δεν ήθελαν να πάνε στη Βουλή! Όμως η Ζωή εκεί, το χαβά της. Με το ζόρι να τους πάει στον χώρο της για να κάνει το κομμάτι της.

Ποιο είναι το ‘’κομμάτι’’ της; Η ‘’καλή’’ Ζωή που ταυτίζεται με τον λαό και το ‘’κακό’’ Μαξίμου που όχι μόνο με την πολιτική του αναγκάζει τον κόσμο να βγει στους δρόμους, αλλά δεν τους αφήνει να ‘’ασκήσουν το Συνταγματικό τους δικαίωμα της διαμαρτυρίας’’…

‘’Αναξιοπρεπείς ερωτήσεις’’

Βέβαια, πίσω από τον ‘’φερετζέ’’ του ‘’φιλολαϊκισμού’’ της η Ζωή-‘’Βοήθεια’’ κρύβει και την ‘’άλλη Ζωή’’, αυτή που δεν μπορεί –λόγω χαρακτήρος ή βιωμάτων- να ‘’κρύψει’’. Εκείνη τη ‘’Ζωή’’, που εκδηλώθηκε με το τσαμπουκάλεμα στον υπάλληλο του βενζινάδικου στην Αιδηψό, με τις απειλητικές παρατηρήσεις και ερωτήσεις στους δημοσιογράφους κατά την προσέλευσή της σε εκδήλωση του Συνήγορου του Πολίτη, αλλά και στον τρόπο που ‘’αντιμετώπισε’’ τον Λάμπη Ταγματάρχη στην αρμόδια Επιτροπή ακροάσεων της Βουλής, όταν επί δυόμιση ώρες ‘’ανέκρινε’’ τον άνθρωπο με ύφος ανακριτή της ‘’Τσέκα’’. Ναι, μόνο …τα νύχια δεν του έβγαλε –που λέει ο λόγος- για να ομολογήσει, σε σημείο που ακόμα και ο αντιπρόεδρος της Βουλής Αλέξης Μητρόπουλος πέταξε σπιθούρια από τα νεύρα του, λέγοντας προς στους ‘’ανακρινόμενους’’ (Ταγματάρχη και Τσακνή), για να τ’ ακούσει η Ζωή βέβαια:

-‘’Δεν είμαστε ανακριτική επιτροπή. Έχετε την ιστορία σας, τη διαδρομή σας, την αξιοπρέπειά σας. Δεχτήκατε και αναξιοπρεπείς ερωτήσεις, δεν οφείλατε να απαντήσετε’’ .

-’’Πρόκειται περί βασανιστικής διαδικασίας. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν διαδρομή, ιστορία, οικογένεια, δεν έχει κανείς το δικαίωμα να τους βασανίζει’’.

’’Αγκάθι’’ στο πλευρό του Τσίπρα

Με τα καμώματα λοιπόν της Ζωής, έχει σηκωθεί μεγάλος κουρνιαχτός στο ΣυΡιζΑ. Οι Προεδρικοί της τα χώνουν, κάποιοι άλλοι της λένε: ‘’Μπράβο Ζωή καλά τα πας’’, όμως υπάρχουν και κάποιοι τρίτοι, που την αβαντάρουν και με τον τρόπο τους την βάζουν μπροστά για να εκτίθεται φόρα-παρτίδα αυτή, επειδή τους εξυπηρετεί να έχουν ένα ‘’αγκάθι’’ στο πλευρό του Τσίπρα.

Και για να καταλάβετε πως αντιμετωπίζουν οι ‘’Προεδρικοί’’ τις ‘’παλαβωμάρες’’ της Ζωής-‘’Βοήθεια’’, θα σας δώσω τρεις δηλώσεις και κλείνω:

Ν. Φίλης Κοινοβουλευκός εκπρόσωπος: ‘’Όσοι στήνουν μονίμως καβγάδες συμβάλλουν σε όσους θέλουν την αριστερή παρένθεση’’.

Κ. Χρυσόγονος Ευρωβουλευτής: ‘’Τοέχω πει δημόσια και πρόσφατα, νομίζω ότι η συντρόφισσα Κωνσταντοπούλου μερικές φορές χάνει το μέτρο, δεν θέλω να πω κάτι άλλο’’.

Δ. Παπαδημούλης:  ‘’Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δέχεται μεγάλη επίθεση και την στηρίζω, αλλά της λέω ότι αυτή την ώρα πρέπει όλοι να στηρίξουμε τον Τσίπρα στην προσπάθεια που κάνει. Πρέπει όλοι να βάλουν πλάτη και αν δεν βάλουν πλάτη τουλάχιστον να μην εμποδίζουν’’.

Αυτά ήσαν παιχνιδάκια

Ποιος Τάνταλος, που ο Δίας τον είχε ταράξει στην πείνα και τη δίψα; Ποιος Σίσυφος*, που τον είχε καταδικάσει να κουβαλάει ένα βράχο –κοτζαμάν νταμάρι- στην κορυφή ενός λόφου και μόλις έλεγε: ουφ έκιωσα, ο βράχος ξανακύλαγε τα πίσω κι ο Σίσυφος κουβάλαγε, φτου κι από την αρχή κουβάλημα; Ποιος Προμηθέας, που του μεζέδιαζε τη συκωταριά ο αετός; Ποιος Ιώβ, που ο Γιαχβέ τον είχε κάνει ταλατίνι από τα καζίκια; Όλοι αυτοί –να ξέρετε- τίποτα δεν πέρασαν φίλες και φίλοι του Λόη, εν σχέσει μ’ αυτά που περνάει η Ελλάδα.

Ναι, η Ελλάδα περνάει το χοντρό μαρτύριο, που μπροστά του, αυτά που πέρασαν οι πιο πάνω, ήσαν παιχνιδάκια σε σχολική εκδρομή.

*Για τον Σίσυφο θα τα πούμε εκτενώς στο επόμενο φύλλο.

Θέματα επιστημονικής φαντασίας

Βγαίνει –που λέτε- το πρωί ο Βαρουφάκης και λέει στους δημοσιογράφους: Σε καμιά βδομάδα θα έχουν τελειώσει οι διαπραγματεύσεις και θα είμαστε ‘’τζάμι’’.

Ναι, έτσι λέει το πρωί ο Βαρουφάκης, γιατί άπαξ και πέσουν τα απόσκια, που λένε και στα χωριά, ξαναβγαίνει και λέει: Τη βγάζουμε δεν τη βγάζουμε για καμιά βδομάδα ακόμη, καθότι είμαστε τσέτουλο και μας λείπουν 99 ευρώ για να συμπληρώσουμε ‘κατοστάρικο.

Θα τα βρούμε με τους δανειστές μας, λέει χαμογελαστός ο Γιάννννης. Πάμε ‘’άκλαυτοι’’, ξεμείναμε από ρευστό, έρχεται και μας λέει λίγο αργότερα, πάλι ο Γιάννννης, που όταν δεν μιλάει δεξιά κι αριστερά, κάθεται και γράφει στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Για το πότε δουλεύει, μη με ρωτήσετε, γιατί δεν μπορώ να σας απαντήσω σε θέματα επιστημονικής φαντασίας…

Και στα παγκάρια των εκκλησιών

Η ιστορία είναι λοιπόν, πως όχι μόνο εμείς, το πόπολο δηλαδή, αλλά ούτε αυτοί που κρατούν τις τύχες μας στα αμάθητα από δουλειά χεράκια τους, ξέρουν τι μας ξημερώνει.

Πάντως, με βάση τον ξένο τύπο και κάτι αναφορές από –συνήθως- έγκυρες οικονομικές πηγές, σαν τους Financial Times, τον Economist  και το Blooberg, τα πράγματα είναι ζόρικα.

Όντως ξεμένουμε από λεφτά, όντως τα Ταμεία και κάποιοι Δήμοι βάζουν χρήμα ρεφενέ για να πληρωθούν συντάξεις και μισθοί και να δείτε, που όπως το πάνε αυτοί -οι κυβερνώντες δηλαδή- σε λίγο θα βάλουν χέρι και στα παγκάρια των εκκλησιών.

Το σίγουρο –πάντως- είναι, πως κάτι δόσεις που τρέχουν τις επόμενες ημέρες, δεν έχουμε να τις πληρώσουμε κι εκεί –να ξέρετε- θ’ αρχίσουν τα πολύ, πολύ δύσκολα…

‘’Γράψτε τα χρωστιμιά στο …χιόνι’’

Δεν έχουμε να πληρώσουμε τη δόση που έρχεται στο ΔΝΤ, είπε προ τεσσάρων ημερών ο Τσίπρας στον Αμερικανό Υπουργό των Οικονομικών Τζακ Λου. Δεν έχουμε να πληρώσουμε το ΔΝΤ είπε και ο Βαρουφάκης στο BBC, ‘’κλάψε με μάνα κλάψε με, μια νύχτα με φεγγάρι’’, λέει από πλευράς του ο Λόης, που μπορεί να μην έχει το τεράστιο πνεύμα του Τσίπρα και του Γιάννννη, όμως ίσα, με το τι μας περιμένει, έτσι και αρχίσουμε να λέμε σ’ αυτούς που χρωστάμε: ‘’Παιδιά γράψτε τα χρωστιμιά στο …χιόνι’’, ε αυτό το λίγο μυαλό, του φτάνει και του  περισσεύει για να το καταλάβει…

Δεν πληρώνουμε -λένε οι κυβερνητικοί- το ΔΝΤ και άντε να δεχθούμε πως το κάνουν. Όμως, τι γίνεται από ‘κει και πέρα; Θέλετε να μάθετε, όσες και όσοι δεν ξέρετε, βουρ λοιπόν, πάμε:

Φλέσουρα

Αφ’ ης στιγμής –που λέτε- λήξει η δόση κι εμείς τους έχουμε φορέσει το ‘’φέσι’’, κάτι σαν αυτό που φοράει ο Κωλέττης στις ζωγραφιές των σχολικών βιβλίων, τότε οι ΔουΝουΤούδες θα μας δώσουν ένα τράτο (περίοδο χάριτος) 30 ημερών,  για να πληρώσουμε το  ληξιπρόθεσμο. Έτσι όμως και ξεπεράσουμε το περιθώριο αυτό, τότε αυτομάτως η Ελλάδα περιέρχεται σε καθεστώς χρεοκοπίας, όπως είχε περιέλθει και η Αργεντινή, που πρόπερσι ο Τσίπρας μας έλεγε με στόμφο στη Βουλή: ‘’Μακάρι να γίνουμε Αργεντινή’’… Σ.Σ. Φαντασθείτε πόσο άσχετος ήταν ο άνθρωπος, που πριν δυό χρόνια δεν ήξερε που του παν’ τα τέσσερα. Και το ακόμα πιο άσχημο είναι, πως τώρα προσπαθεί να μάθει πέντε πράγματα στου κασίδη το κεφάλι, δηλαδή στο δικό μας.

Εάν λοιπόν χρεοκοπήσουμε προς το ΔΝΤ, αυτό συνιστά –αυτομάτως- χρεοκοπία και προς όλους τους υπόλοιπους πιστωτές μας, οπότε από ‘κει και πέρα, αρχίζει το κλάμα. Δεν πα να κόβουν δραχμές, μέρα-νύχτα‘’, για να χαρούν –επιτέλους- ο Λαφαζάνης και η όμοιοί του. ‘’Φλέσουρα’’ –που λένε και στη Ρούμελη- θα είναι τα νέα χαρτονομίσματα, που θα κάνουν μόνο για monopoly.

‘’Capital controls’’

Πριν όμως, γίνει κάτι τέτοιο, από την ημέρα αθέτησης της πληρωμής της δόσης και πριν εκπνεύσει η του ενός μηνός περίοδος χάριτος, θα αρχίσουν να αδειάζουν οι τράπεζες από καταθέσεις, γεγονός που θα φέρει άλλα κακά μαντάτα. Κατ’ αρχήν, επειδή με την χρεοκοπία θα σταματήσει –αυτομάτως- η χρηματοδότηση των τραπεζών μας από την ΕΚΤ, αυτό θα έχει σαν απόρροια, η κυβέρνηση -όπως έγινε στην Αργεντινή και πολύ πρόσφατα στην Κύπρο- να υποχρεωθεί να επιβάλει έλεγχο στις καταθέσεις και στο συνάλλαγμα. Πρόκειται δηλαδή για το περίφημο ‘’capital controls’’, που σας το λένε στα Αγγλικά για να μην καταλαβαίνετε τι ακριβώς σημαίνει…

Σχεδόν 25 μήνες

Το ‘’capital controls’’ συνοδεύονται από περιορισμό του δικαιώματος σου να κάνεις ανάληψη όποιου ποσού θέλεις εσύ από την τράπεζα, γιατί θα υπάρχει αυστηρό πλαφόν.
Μαζί με το πλαφόν στις αναλήψεις, θα έρθει και το ‘’πάγωμα’’ των επιταγών που δεν θα μπορούν να εξαργυρωθούν και θα είναι σκέτα χαρτιά, για όσο χρόνο διαρκέσει ο έλεγχος κεφαλαίων και βέβαια, η μεταφορά χρημάτων στο εξωτερικό.

Το πόσο θα διαρκέσει αυτό, ουδείς μπορεί να το προεξοφλήσει και μην αφήνετε να σας ‘’παραμυθιάζουν’’ οι διάφοροι επιτήδειοι. Στην Κύπρο ξεκίνησε για το 3ημέρο της 25^ης Μαρτίου 2013 και κράτησε μέχρι την 6^η Απριλίου 2015, σχεδόν 25 μήνες δηλαδή!

Και μια σημείωση: Ένα ‘’capital control’’, ποτέ δεν προαναγγέλεται και ποτέ δεν γίνεται στη μέση της εβδομάδος. Προτιμούνται τα Σαββατοκύριακα που είναι κλειστές οι τράπεζες και τα χρηματιστήρια κι αν μεσολαβεί και καμιά αργία, την Παρασκευή ή την Δευτέρα, ακόμη καλύτερα…

Η …ευοίωνη πρόβλεψη της Ντόρας

Γι’ αυτό –να ξέρετε- τη Δευτέρα 25 Μαΐου, προχθές δηλαδή, η Ντόρα Μπακογιάννη, όταν μίλησε στο πρωϊνό του ΑΝΤ1, είπε πως ‘’αν δεν υπάρξει συμφωνία μέχρι την Παρασκευή, φοβάται ότι το Σαββατοκύριακο που είναι και τριήμερο, θα υπάρξει έλεγχος κεφαλαίων στις τράπεζες, το λεγόμενο capital control, όπως συνέβη και στην Κύπρο’’. Και συνέχισε τονίζοντας την ανάγκη άμεσης συμφωνίας καλώντας τον Αλέξη Τσίπρα να τη φέρει στη Βουλή. Κι εκεί μάλιστα, πέταξε και την σπόντα της λέγοντας, να την φέρει στη Βουλή για “να την ψηφίσουμε όλοι οι άλλοι”, υπονοώντας, πως κάποιοι δικοί του θα του την ‘’κάνουν’’…

Έτσι είπε η Ντόρα και συνέχισε με την …ευοίωνη πρόβλεψη: “Σήμερα είμαστε κολλημένοι στον τοίχο. Θα έχουμε μια κακή συμφωνία, θα ήθελα την τέλεια αλλά δεν θα την έχουμε”. Πάντως στο τέλος, φρόντισε να μαλακώσει τα πράγματα λέγοντας, πως πιστεύει πως ως την Παρασκευή θα υπάρξει συμφωνία με τους εταίρους και δανειστές.

Ρούβλια και γουάν

Έτσι έχουν τα πράγματα και –να ξέρετε- αυτά που λέει η Ντόρα, την οποία ο Λόης δεν την έχει και ‘’στην κορυφή του κεφαλιού του’’, είναι σε μεγάλο βαθμό σωστά. Αν δεν κλείσει μέχρι την Παρασκευή η συμφωνία, το πράγμα, δύσκολα ‘’μαζεύεται’’ μετά. Δεν ξέρω αν το τριήμερο των αργιών που μας έρχεται, θα έχουμε κάνα capital controls, όμως μέχρι την 5^η Ιουνίου, δεν σας εγγυώμαι ότι θα το αποφύγουμε, έτσι και δεν κλείσει άμεσα η συμφωνία. Και τότε να δω τον Λαφαζάνη και τους άλλους ‘’μαυροσκούφηδες’’ της Αριστερής πλατφόρμας τι θα κάνουν. Θα τρέχουν για ρούβλια στη Ρωσία που έχει σφίξει το ζωνάρι μέχρι την εγκράφα; ή για γουάν στην Κίνα, που θα τους ζητάει τον ουρανό με τ’ άστρα, καθότι –να μην ξεχνάμε- οι Κινέζοι στο νιτερέσο είναι δέκα φορές πιο σκληροί από τους Εβραίους;