Γράφει ο
Νίκος Καλλιακμάνης

Είναι γνωστό πια σήμερα ότι η διατροφή διαδραματίζει πρωταρχικό ρόλο και θεωρείται ουσιώδης παράγοντας γενικά στη δημιουργία και εξέλιξη διαφόρων νόσων (σημείωση : σήμερα η Παχυσαρκία θεωρείται νοσογόνος κατάσταση) αλλά κυρίως στα καρδιαγγειακά νοσήματα.

Για να κατανοηθεί το μέγεθος του προβλήματος αναφέρεται ότι κατά το έτος 2004 17,1 εκατομμύρια θάνατοι προκλήθηκαν από καρδιαγγειακά αίτια : 7,4 εκατομμύρια από στεφανιαία νόσο και 5,7 εκατομμύρια από εγκεφαλικά επεισόδια.

Επομένως αξίζει να επιμένομε στις προσπάθειες πρόληψης οι οποίες έχουν ενεργοποιηθεί σήμερα σε παγκόσμια κλίμακα.

Στις μεσογειακές χώρες η κατανάλωση ψαριών είναι εφικτή και πρέπει να περιλαμβάνεται τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα στο καθημερινό σιτηρέσιο.

Και αυτό γιατί τα ψάρια αποτελούν συστατικά  ισορροπημένης και κατάλληλης θρεπτικής διατροφής.

• ω-3 λιπαρά οξέα (εικοσαπεντανοϊκού και δοκοσαεξονοϊκού λιπαρών οξέων).

Τα οξέα αυτά προσφέρουν δράση : α) αντιφλεγμονώδη, β) αντιθρομβωτική, γ) αντιαρρυθμική, δ) υπολιπιδαιμική, ε) αγγειοδιασταλτική δράση.

Εκτός από τα «περίφημα» ω-3 λιπαρά οξέα τα ψάρια περιέχουν πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, βιταμίνη D, φώσφορο, ασβέστιο, σελήνιο, ιώδιο (ιχνοστοιχεία).

Οι παρατηρήσεις ήλθαν από την Γροιλανδία και από τον πληθυσμό των Εσκιμώων που ζούσαν εκεί, όπως και από τους κατοίκους του νησιού Οκινάουα στην Ιαπωνία οι οποίοι καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ψαριών στο καθημερινό σιτηρέσιό τους.

Επακολούθησαν στατιστικές και επιδημιολογικές μελέτες οι οποίες κατέδειξαν ότι η κατανάλωση με ρυθμό 1 – 2 μερίδες την εβδομάδα μείωναν την θνητότητα κατά ποσοστό 15%.

Κατανάλωση ψαριών 1 – 3 φορές το μήνα μειώνει κατά 15% τον κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων.

1 φορά την εβδομάδα σχετίζεται με μείωση 21%.

5 – 6 φορές εβδομαδιαία κατανάλωση ψαριών μειώνει τον κίνδυνο κατά ποσοστό 35%.

Βέβαια – Πολλά ψάρια τα οποία μετακινούνται περιέχουν στην σύνθεση του σώματος τους, στοιχεία (Hg – Pb, τα οποία προέρχονται από την μόλυνση των θαλάσσιων υδάτων π.χ. στην Ελλάδα η θαλάσσια περιοχή του Λαυρίου περιέχει υδράργυρο και μόλυβδο).

Έτσι οι καταναλωτές πρέπει να είναι προσεκτικοί στην επιλογή των ψαριών που καταναλώνουν (ψάρια πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα και χαμηλής περιεκτικότητας σε άλλα  στοιχεία, θεωρούνται ο σολομός, η ρέγγα, πέστροφα, γλώσσα, λευκός τόνος σε κονσέρβα, ο ξιφίας φαίνεται να περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα υδραργύρου.

Η παραπάνω ενημέρωση δεν μειώνει καθόλου ην ευεργετική επίδραση του ψαριού.