Τὴν ἐποχή, ποὺ κυβερνοῦσαν πολιτικοὶ στόκοι

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἡ ἀναρρίχηση στὰ ὕπατα ἀξιώματα τῆς Πολιτείας ἐγένετο μὲ βάση τοῦ ποιὸς ἦτο πιὸ ἀκατάλληλος, ποιὸς πιὸ πολὺ μισοῦσε τήν Πολιτεία, τὴν Θρησκεία της, τόν Πολιτισμό της καὶ τὴν ὑπόστασή της. Μὲ ἄλλα λόγια ποιὸς ἦταν ἕτοιμος ἀπὸ καιρὸ νὰ ἐνδίδῃ στοὺς Μήδους. Ἤ στὴν καλύτερη περίπτωση ποιὸς ἦταν πιό [πολιτικός] στόκος!

Πᾶρτε, σημερινό παράδειγμα, τὴν περίφημη κοινὴ διακήρυξη πρωθυπουργίσκων Ἑλλάδος καὶ Πορτογαλλίας· ἕνα κείμενο ἀνούσιο, λές γραμμένο ἀπὸ ἁπλοὺς γραφειοκρᾶτες βρυξελλῶν:

-«Πιστεύουμε ότι η ανέγερση τειχών και φρακτών, η μονομερής ..εφαρμογή μέτρων ... υπονομεύουν ..  τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών κατά τρόπο ..ανθρώπινο»:  Τί δέν καταλαβαίνετε; Τὸ ὅτι οἱ ἄλλες Εὐρωπαϊκές χῶρες δὲν λειτουργοῦν ... ἀνθρώπινα, ἀλλά προστατεύουν τὶς χῶρες τους, ὅπως ἔχουν ὁρκισθῆ νὰ κάνουν; Τόση κυβερνητική στοκαρία;

-«Υπογραμμίζουμε ότι η συνεχιζόμενη κρίση της Ευρωζώνης οφείλεται στη μέχρι τώρα ασύμμετρη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης»:  τί λένε οἱ ποιητές, ρέ! Δηλαδή ἡ μὴ ὁλοκλήρωση, φταίει για τὴν κρίση στό εὐρωζώνη; Αύτό τό ἄθλιο κατασκεύασμα, ποὺ οὔτε φοιτητὴς δὲν θὰ ἔφτιαχνε σὲ πτυχιακή ἐργασία; Καί γιά τὴν διεθνὴ κρίση φταῖνε τὰ κράτη ποῦ δὲν ἔσσονται εἰς σᾶρκαν μίαν; Δηλαδὴ πάπαλα ἡ κυριαρχία τῶν κρατῶν νὰ μὴν ἐντάσσουν σὲ κακότεχνες συμφωνίες τὶς χῶρες τους; Τόση σχιζοφρενική στοκαρία;

-«Οι πολιτικές λιτότητας διατηρούν τις οικονομίες σε κατάσταση ύφεσης και τις κοινωνίες διαιρεμένες»: ἐδῶ ἀκριβῶς, μᾶς πέτυχαν οἱ κοτρῶνες τους στό δοξαπατρί! Καὶ δὲν μᾶς λέτε, γιατί διαγκωνίζεστε γιά τό ποιός πιὸ ὑποτακτικά θὰ “ἀξιολογηθῇ”, ὥστε νὰ ἐφαρμόσετε, ἀκριβῶς τίς λιτότητες καί τά μνημόνια, ποὺ θεωρεῖτε ἀνεπιτυχῆ; Τόση yesmen στοκαρία;

-«Πρέπει να αποφασίσουμε, στενή πολιτική, δημοσιονομική και κοινωνική ολοκλήρωση ή αν θα επιλέξουμε τον δρόμο του κατακερματισμού με βαθμιαία επιστροφή σε ελεγχόμενες μορφές προστατευτισμού, με σκοπό την επιδίωξη στενών εθνικών συμφερόντων»: Ἔ, ἀφοῦ δὲν ξέρετε, σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὰ σοβαρά Κράτη ἐπιδιώκουν ἀκριβῶς στενά ἐθνικά συμφέροντα καί μόνο ὅπου συμβαδίζουν μέ ἄλλα, πετᾶνε δεκάρικους λόγους περὶ φιλίας, κοινῶν ἀγώνων καί ἄλλα.  Ἡ ἡλιθιότητα τῆς ΕΕ, ποὺ κατήργησε ἀκριβῶς τό προτιμησιακό καθεστῶς γιὰ τὰ προϊόντα της, δὲν σᾶς κάνει νὰ ἀναρωτιέστε μὴν τυχόν εἶστε χρήσιμες στοκαρίες; Τὸ νὰ μὴν ἔχετε διαβάσει διεθνεῖς σχέσεις, τό κατανοῶ, ὅμως οὔτε Τσιφῶρο (πχ Σταυροφορίες, Τα ρεμάλια ἥρωες κτλ);

-« Kαί [θέλουμε] πλήρη σεβασμό του δημοκρατικού δικαιώματος των εκλεγμένων κυβερνήσεων να αποφασίζουν από μόνες τους σχετικά με συγκεκριμένες πολιτικές»:  ἐδῶ πιά, μᾶς ... ἔχασαν. Δηλαδή πῶς συμβαδίζει ἡ δημοσιονομική ὁλοκλήρωση (με εὐρωυπερυπουργό οἰκονομίας, ποὺ πιὸ πάνω ζητᾶτε, μέ τό νὰ ἀποφασίζει κάθε χώρα μόνη της; Πᾶτε νὰ μᾶς τρελλάνετε; Καί τί δουλειά ἔχει τό «δημοκρατικό» δικαίωμα τῶν ἐκλεγμένων» κυβερνήσεων. Ἤ εἶστε κυβέρνηση καί ἀποφασίζετε ἤ δὲν εἶστε καί κάνετε μόνο ὅσα ἐπιτάσσουν οἱ δυνατοί.

-«Πρέπει να αποφασίσουμε αν θα σφυρηλατήσουμε ένα νέο ευρωπαϊκό κοινωνικό συμβόλαιο ή θα συνεχίσουμε οπισθοδρομικές πολιτικές με κίνδυνο να βρεθούμε αντιμέτωποι με τον εθνικισμό, το μίσος, την ξενοφοβία, τον εξτρεμισμό και τον λαϊκισμό (σσ. ἄντε πάλι μ’αὐτό τό τροπάρι)». Τώρα τό ὅτι τὰ κράτη δὲν κυβερνῶνται μέ κοινωνικά συμβόλαια, ἀλλά μέ Συντάγματα, πρός τά ὁποῖα οἱ Κυβερνήσεις αὐτονοήτως συμμορφοῦνται, εἰδ’ ἄλλως πρέπει νὰ ἐξωπεταχτοῦν, εἶναι λεπτομέρεια.  Τέτοια ἰδεοληπτική στοκαρία; Ναί, ἀλλά καί ἐπικίνδυνη, διότι προετοιμάζει γιά φασίζουσες ἀποφάσεις, χωρίς νὰ ρωτιοῦνται οἱ πολῖτες, γιὰ τοῦμπες καί καταστροφές, καθώς καί γιά ρετσετοποίηση κάθε κοινωνικοῦ ἤ οἰκονομικοῦ αἰτήματος, στίς παραπάνω ἀνοησίες περί λαίκισμοῦ, ξενοφοβίας κτλ!Τί νὰ πῷ! “Χαρῆτε τους”;