Γράφει ο
Κώστας Παδουβάς

    Στους νεότερους χρόνους της ιστορικής διαδρομής του Δημόσιου τομέα της  χώρας (Πολιτικού & Τοπικής Αυτοδιοίκησης), όλο και περισσότερο εμφανίζονται μεγαλύτερες προκλήσεις για ανασύνθεση-ανανέωση  του , όχι μόνο εξαιτίας των κάθε είδους αυξημένων  λειτουργικών απαιτήσεων  και των εξελίξεων  των μέσων διοίκησης, αλλά και των συνήθως ανεκπλήρωτων υποσχέσεων των αιρετών υποψηφίων λειτουργών προς τους ψηφοφόρους τους (εκλογικό σώμα του κυρίαρχου λαού), όπως σταθερά διαπιστώνεται μετεκλογικά.

   Ο επακόλουθος «θυμός» του κυρίαρχου  λαού μεγεθύνεται όχι μόνο για τον ερασιτεχνισμό και την ανευθυνότητα των εκλεγμένων με δημοκρατικές διαδικασίες (από τον ίδιο) δημόσιων λειτουργών, αλλά, επί πλέον,  διότι ένιοι  ευεργετημένοι  αιρετοί λειτουργοί  αποδεικνύονται « αχάριστοι ή αγνώμονες» (προς τον ευεργέτη τους λαό)και σε ορισμένες περιπτώσεις υπαίτιοι των διακρίσεων μεταξύ των πολιτών (αντί της ισοπολιτείας που υπόσχονται). Επίσης, μερικοί αιρετοί  γίνονται φορείς της ευνοιοκρατίας (ρουσφετιού),  αποποιούνται των ευθυνών τους ( τις μεταθέτουν σε άλλους), καλύπτουν  φαυλότητες κ.ά. που δε συνάδουν με το  ήθος του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Εύλογο είναι, επομένως, να αναζητούνται τρόποι ανασυγκρότησης  του Δημόσιου Τομέα της Ελλάδας, ώστε αφενός  να αποκτηθούν ρυθμοί ευνομίας και ανάπτυξης σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα των σημερινών αξιών και αναγκών και αφετέρου να  ενισχυθούν οι αξιολογήσεις - αξιοποιήσεις του οικείου  ανθρώπινου δυναμικού, να  διευκολύνεται ο επιχειρησιακός επανασχεδιασμός και οι προσαρμογές των προγραμμάτων και των προϋπολογισμών, οπότε θα μειωθούν  ή θα μετριαστούν  οι απογοητεύσεις του κυρίαρχου λαού και όχι μόνο.

Η ανασυγκρότηση θα δημιουργήσει σταθερότερο περιβάλλον και θα εξοστρακιστούν οι ορατοί πλέον επικίνδυνοι εσωτερικοί και εξωτερικοί «γύπες», που  ορμούν ακάθεκτοι να αρπάξουν Ελληνικά κεκτημένα αιώνων, απειλώντας τη σύγχρονη μερική ή ολική οικονομική και σε ευθετότερο χρόνο τη φυσική καταστροφή του «Ελληνισμού», ενθαρρυμένοι από την ανεπάρκεια ενίων  αιρετών λειτουργών που αποδυναμώνουν την Ελλάδα.

«Γύπες» ορμούν κατά της αποδυναμωμένης  Ελλάδας

Πιο συγκεκριμένα, οι παραπάνω «αδυναμίες»  των αιρετών οργάνων του Δημόσιου τομέα γίνονται  αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους κάθε είδους εσωτερικούς και εξωτερικούς «γύπες» κατά του «Ελληνισμού» και τα αποτελέσματα προκύπτουν ζοφερά, όπως οι πρόσφατες  μακροχρόνιες (μέχρι και 99 ετών)  οικονομικές δεσμεύσεις των Ελλήνων έναντι ξένων,  απογοητεύοντας τους πάντες και ιδιαίτερα τους νεότερους Έλληνες που θα πληρώνουν «χαράτσια»  σε βάρος των παρόντων και μελλοντικών οικονομικών τους (διαρκώς φτωχοποιούμενοι), οι δρομολογημένες συμφωνίες οικειοθελούς εκχώρησης του ονόματος της γλώσσας, του έθνους και της χώρας των Ελλήνων Μακεδόνων στη γειτονική χώρα των Σκοπίων (ΠΓΔΜ), πικραίνοντας αφάνταστα τους γηγενείς Μακεδόνες και όλους τους συμπαραστάτες τους Έλληνες, επανεμφανίσεις του  δήθεν «διαχωρισμού του Ελληνικού κράτους από την Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία», που εξοργίζει την  πλειονοψηφία του Ελληνικού λαού δημιουργώντας πρόσθετες συνθήκες κλονισμού της ενότητάς του, τα ανοίκεια   συνθήματα  που εμφανίζονται στον τόπο που γέννησε τη Δημοκρατία  του τύπου: « Όχι στο Δηλητήριο του Ρατσισμού και Φασισμού», παραπέμποντας σε παρωχημένες-πρωτόγονες  εποχές νομαδικής οργάνωσης  των κοινωνικών συνόλων και σε κάθε περίπτωση ουδεμία σχέση έχουν με τα σημερινά  οργανωμένα ανεξάρτητα κράτη, όπως είναι η Ελλάδα, κ.ά.

Είναι εύλογο η ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα να ασχοληθεί πρωτίστως με το ανθρώπινο δυναμικό, όπου περιλαμβάνεται η  διαδικασία  εκλογής  των αιρετών οργάνων, με στόχο  να εκλέγονται άτομα που έχουν και μπορούν να στοχοθετήσουν τα  μακροχρόνια οράματα τους ως ηγετικά στελέχη ( όχι μόνο ως διαχειριστές) στηρίζοντας το διαχρονικό «Ελληνισμό», δηλαδή να κάνουν υπερήφανους το εκλογικό σώμα που τους ευεργέτησε τοποθετώντας τους σε θώκους της εξουσίας. Προφανώς θα προτείνονται ως αιρετοί υποψήφιοι   συγκροτημένα και ολοκληρωμένα άτομα προς μίμηση, ώστε να είναι ικανά να γίνουν πρότυπα διαμόρφωσης  χαρακτήρων και συμπεριφορών,  «τοις άρχουσι  ομοιούται», όπως έλεγαν οι Αρχαίοι Έλληνες.                        

 Όμως, η ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα δεν είναι μια υπόθεση στατική, είτε μια ειρηνική μοναδική αλλαγή. Εμπεριέχει τη διαχρονική δυναμική των online προσαρμογών στις ανάγκες βελτίωσης των ανθρωπίνων αξιών του απανταχού Ελληνικού ανθρώπινου  δυναμικού, το οποίο μπορεί να συμβάλλει ενεργά στις διαδοχικές  ανασυγκροτήσεις που θα επιβάλλονται από  τις επιστημονικές-τεχνολογικές εξελίξεις. Καταγράφοντας το βαθμό αποτελεσματικότητας κατά τη συμμετοχή τους  στα κοινά, οι  σημερινοί Έλληνες και ιδιαίτερα οι νεότεροι σε ηλικία, διαχωρίζονται οι ευπροσάρμοστοι και επιρρεπείς στις καινοτομίες εξ αυτών, ώστε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να ακολουθήσουν το παράδειγμα των προγόνων τους που γέννησαν στον τόπο τους και διέδωσαν στην οικουμένη τη βαθύτερη  έννοια της  Δημοκρατίας.

 Ωστόσο, η δρομολόγηση μιας τέτοιας θεμελιακής μορφής ανασυγκρότησης του δημόσιου τομέα δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με Κυβερνητικές ενέργειες που θα τηρούν απαρέγκλιτα την αρχήν της πλειονοψηφίας (αποκλειομένων των μειοψηφικών Κυβερνήσεων), προερχόμενες από τον  δομημένο δημόσιο τομέα όπως είναι, κατά το χρόνο κάθε νέας προσπάθειας.  Σε κάθε περίπτωση παραμερίζονται οι κομματικές δεσμεύσεις και προσεγγίζονται ο σεβασμός και η αγάπη για όλους τους πολίτες του κυρίαρχου λαού, ώστε να τεθούν απρόσκοπτα οι  βάσεις και οι προτεραιότητες των θεμάτων του εκ θεμελίων εκσυγχρονισμού του δημόσιου τομέα στην Ελλάδα συνοδευόμενου από την ανάλογη αναθεώρηση του Συντάγματος.

Μεταξύ των αρχικών  θεμάτων που θα αντιμετωπισθούν  κατά την θεμελιώδη αυτή ανασυγκρότηση είναι :

1. Η δημιουργία προϋποθέσεων αδιάλειπτης  Ανασυγκρότησης του Δημόσιου Τομέα όλων των κλιμακίων, προκειμένου ο κυρίαρχος λαός να αποβάλλει διαδοχικά και πλήρως το θυμό του και να αποκτήσει  την κυβέρνηση που  πράγματι του αξίζει, με την ουσιαστική συμμετοχή της βάσης (των ψηφοφόρων) στην επιλογή των υποψηφίων αιρετών οργάνων και όπου αλλού θα απαιτηθεί στην πορεία της εφαρμογής των αντίστοιχων μελετών. Ευνόητο  είναι ότι  όλοι οι Έλληνες θα είναι  ίσοι ενώπιον των νόμων για πάντα.
2. «Μεταναστευτικό – Προσφυγικό», που απειλεί την εθνική σύσταση του Ελληνικού πληθυσμού ως κυρίαρχου λαού και συνεξετάζεται με τον  έλεγχο  της υπογεννητικότητας των Ελλήνων σε συνδυασμό με το κατώτερο κατά κεφαλήν οικογενειακό εισόδημα των Ελληνικών πολύτεκνων οικογενειών κ.ά.
3. Η Ελληνική οικονομία, δημόσια και ιδιωτική με στόχο να αποκτήσει αναπτυξιακή εξωστρέφεια, σε συνδυασμό με την προσαρμογή των φορολογικών συντελεστών Ελλήνων και αλλοδαπών κατοίκων. Επικέντρωση κάθε προσπάθειας για τη  μείωση της ανεργίας, την άμβλυνση  της λιτότητας με τη βοήθεια εκμετάλλευσης όλων των φυσικών και λοιπών πόρων της χώρας, την αποκατάσταση της ποιοτικής σύνθεσης του πληθυσμού με τον  επαναπατρισμό των νέων που  αποδήμησαν κατά τα μνημονιακά χρόνια, την ουσιαστική αναβάθμιση των παρεχομένων στην Ελλάδα τουριστικών υπηρεσιών σε συνδυασμό με επεκτάσεις του τουρισμού σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου.
4. Επανεκτίμηση όλων των πτυχών του διδύμου Άμυνα-Ασφάλεια και των σχετικών θεμάτων Εξωτερικής πολιτικής σε βάθος χρόνου και σύμφωνα με τη βούληση της πλειοψηφίας του κυρίαρχου λαού,περιλαμβανομένων των συμμαχιών και της αντιμετώπισης της οποιασδήποτε  τρομοκρατίας και ανασφάλειας των κατοίκων στη χώρα. Διατήρηση  υψηλού του ηθικού του αντίστοιχου ανθρώπινου δυναμικού Άμυνας-Ασφάλειας-Εξωτερικής πολιτικής και προπαντός της βαθύτερης έννοιας του «Ελληνισμού».
5. Μείωση  στο ελάχιστο δυνατό των ταλαιπωριών των πολιτών στην καθημερινότητα  και κατά τις οποιεσδήποτε επαφές τους στο Δημόσιο τομέα (ιδιαίτερα για θέματα επενδύσεων), με τη θέσπιση αντίστοιχων νόμων και τη βοήθεια της σύγχρονης ψηφιακής τεχνολογίας.

Εάν και εφόσον πραγματοποιηθεί μια παρόμοια θεμελιώδης ανασυγκρότηση του Δημόσιου τομέα  και κατοχυρωθεί συνταγματικά, πέραν των ουσιαστικών ωφελημάτων στο δημόσιο, είναι βέβαιο ότι θα αμβλυνθούν οι μεγάλες διαφορές μεταξύ των πολιτών (ιδεολογικές, θρησκευτικές, συμφερόντων κάθε είδους κ.ά.), διότι θα έχουν αξιολογηθεί κατά την κοινή προσπάθεια εξεύρεσης κοινώς αποδεκτής συνισταμένης  ανασυγκρότησης   του  δημόσιου τομέα.

Εξ άλλου  οι Έλληνες  θα γίνουν τόσο υπερήφανοι για το κοινό όνειρό τους που έγινε πραγματικότητα, ώστε να παραμερίζουν τις διαφορές τους ανεξάρτητα από το μέγεθός τους, αφού προοδευτικά. θα αναβαθμιστούν  ποιοτικά μιμούμενοι   τους αιρετούς «Κυβερνήτες» τους,  όπως αναφέρθηκε παραπάνω.  Ηγέτες, στελέχη και κοινό στο νέο Ελληνικό (όχι  ξενόφερτο)  μοντέλο αντίληψης για τα κοινά, θα είναι από κοινού έτοιμοι να μεταδώσουν άμεσα το επίτευγμά τους στις χώρες της Ε.Ε. και αλλού.

Γένοιτο!