Γράφει ο
Γεώργιος Χαροκόπος

Αναγκαζόμαστε και πάλι να επανέλθουμε 
στο μέγα του Κατοχικού Δανείου θέμα,
γιατί εκτός των άλλων το πληρώσαμε
με Ολοκαύτωμα και ποταμούς από αίμα. 

Στους κάδους των απορριμάτων ψάχνανε
οι κάτοικοι των πόλεων να βρούνε
τα υπολείμματα των φαγητών που ρίχνανε
στους κάδους οι στρατιές της Κατοχής, ας μην ξεχνούμε! 

Και κάθε ημέρα το πρωί ξημέρωνε
με πτώματα αποβιταμινωμένα από την πείνα
τυμπανισμένα, άψυχα τα μάζευαν 
από τα πεζοδρόμια τ’ αποριμματοφόρα στην Αθήνα! 

Στον Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, ολιγότερα
στην επαρχία όχι πολλά, λιγότερα μετρούσες
κοινούς  λάκκους βαθείς ανοίγανε στα χώματα
και τα σκεπάζανε. Τάβλεπες οργιζόσουνα,  θρηνούσες. 

Σφιγγότανε η καρδιά στο στήθος σου
και η εκδίκηση μέσα σου δυνάμωνε ολοένα
κι’ άν κάποτε γυρίζανε αλλιώς τα πράγματα
με πολυβόλο απ’ τους εχθρούς δε θάφηνες κανένα. 

Νικήσαμε  μα πάλι  η δόλια η διχόνοια
αντί να εκδικηθούμε τους εχθρούς μας
εστρέψαμε τα όπλα εναντίον μας
κι’ αντίποινα εκάμναμε μόνο τους εαυτούς μας. 

Είναι αλήθεια ότι παρά τη σκληρότητα
που διακρίνει τους Γερμανούς απ’ τους Λαούς τους άλλους
ως φίλοι είναι ευθείς και φιλότιμοι 
και Βρούτοι δεν εγίνανε ούτε και με τους Γάλλους. 

Αιώνια τους κράταγε εχθρότητα
από τον πόλεμο του 1870
και τελικά εκόντες άκοντες τα βρήκανε
γύρω στα 1950. 

Η μόνη εχθρότητα που διατηρούνε σήμερα 
είναι κατά ημών των  άτυχων Ελλήνων
που ενώ τα σχέδια του  Άξονα ανατρέψαμε
οι  Σύμμαχοι  νομίσανε πως έργο ήταν  εκείνων...! 

Κι’ ενώ επανορθώσεις ικανές τους υπεχρέωσαν
να δώσουν για τα Ναζιστικά εγκλήματα μεγάλες
εμείς τους τις χαρίσαμε ολόκληρες
και τώρα για τα ρέστα παίρνουν κι’ άλλες... 

Κι’ ενώ εμείς ζητάμε τώρα επίμονα
το Δάνειο το Κατοχικό π’ οφείλουν στο  Λαό μας
γιατί δεύτεροι στις θυσίες ερχόμαστε στον πόλεμο
μα οι Σύμμαχοι,  επιλήσμονες,  δεν θέλουν το καλό μας. 

Όμως, ενώ είναι σαφές και νόμιμο
διεθνώς, οι Γερμανοί εξακολουθούνε  να κωφεύουν
κι’ εν τω μεταξύ στο Euro μας παρέσυραν
με χρέος μάς υπερφόρτωσαν κι’ ακόμη επιμένουν. 

Αρνούνται ότι στην περίπτωσή μας έκαναν
Εκείνοι και το Eurogroup μεγάλο λάθος
κι’ ίσως αυτή η άρνηση να οφείλεται 
στο παλαιό εναντίον μας το πάθος. 

Εμείς, όμως, ειρηνικά επιδιώκαμε και θέλαμε
η  Χώρα μας ουδέτερη να μείνει 
«Χειρών αδίκων εναντίον μας ήρξαντο»
μα χάσανε τον πόλεμο εκείνοι. 

Και πάλι, όμως, αδικιθήκαμε
εμείς τους χαριστήκαμε και στις Επανορθώσεις
κι’ αυτοί μόλις  νέα ευκαιρία τους δόθηκε
μας υπερχρέωσαν και μας απείλησαν μ’ εξώσεις. 

Γι’ αυτό ζητάμε τώρα πλήρη Επανόρθωση
ο  Λαός μας το ζητά, το απαιτεί,  τι κάνουν
τα Κόμματα που κυβερνούν και η Αντιπολίτευση
και σιωπούν, τι περιμένουν μήπως δεν προφθάνουν? 

Τα χαράτσια και οι φόροι οι αβάσταχτοι,
ταυτόχρονα οι περικοπές μισθών που μένουν
και ούτε σκέφτηκαν και ούτε ντράπηκαν
ακόμα και τα δώρα κόψανε Πάσχα και Χριστουγέννων!

Και τα Οικογενειακά τα επιδόματα 
κι’ εκείνο της Πολύτεκνης Μητέρας,
που κάθε μήνα ένα εκατοστάρικο ήτανε 
κι’ όμως δεν εδιστάσανε, το έφεραν εις πέρας! 

Μεγάλο το κατόρθωμα να μην γεννούν οι Έλληνες
και οι Μετανάστες οι παράνομοι ν’ αυξάνουν
πέντε και δέκα αυτοί γεννούν, μεγάλες οικογένειες
αυτοί  έχουν το κίνητρο να κάνουν! 

Ας σπεύσουνε,  λοιπόν  κι’ ας μην αφήνουνε
το χρόνο να περνά μη περιμένουν
χειρονομίες καλής θέλησης δεν πρόκειται
κι’ ούτε τα λάθη θα διορθωθούν αλλά θα μένουν. 

Αν οι Γερμανοί δεν συμφωνήσουν τάχιστα 
για το Δάνειο το Κατοχικό να γίνει συμφωνία
Νόμο θα πρέπει στη Βουλή να φέρουνε
το θέμα να ρυθμίσουνε με πλήρη ομοφωνία. 

Και τη Βουλή που παραβίασε το Σύνταγμα
να διαλύσουνε για να εξιλεωθούνε
έναντι της Ιστορίας και της Πατρίδας των
προτού Σύμμαχοι και Eurogroup προ νέων εκπλήξεων βρεθούνε. 

Όπως έγινε και στο παρελθόν το πρόσφατο
με το παγκόσμιας  έκπληξης τού «ΟΧΙ» τού Σαράντα,
που ενώ κανένας δεν περίμενε
τον τρομερό τον Άξονα τον έθαψε για πάντα! 

Η ανεργία, η φτώχεια, η ύφεση στο έπακρο
αδυνατεί ο Έλληνας για να τα φέρει βόλτα
τον κώδωνα του κινδύνου πάλι κρούομε
και όχι, ας ελπίσουμε, εις «του κουφού την πόρτα»! 

*Εξ αφορμής του άρθρου του κ. Στεργίου που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα μας στις 02/10/2018