Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν είχε καμιά απολύτως ουσία.

Είναι σαφές ότι δεν είναι  δυνατόν να περιμένει κανείς τίποτα από μια κυβέρνηση η οποία είναι καθηλωμένη σε αδιέξοδες συζητήσεις, με στόχο την παραμονή της στην εξουσία.

Παρ’ όλα αυτά, πολλά κυβερνητικά στελέχη επιδιώκουν να αποδώσουν σχεδόν μαγικές ικανότητες στο νέο κυβερνητικό σχήμα.

Από την άλλη πλευρά όμως, αρκετά κυβερνητικά στελέχη που «κόπηκαν» στον ανασχηματισμό, αντέδρασαν με ανάμεικτα συναισθήματα οργής και χαρμολύπης.

Ενόσω εμείς ασχολούμαστε με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης και τις τηλεοπτικές άδειες, η χώρα βυθίζεται ακόμη περισσότερο στην αβεβαιότητα και η οικονομία στο χάος.

Διότι όσοι ανασχηματισμοί και αν γίνονται, όσοι υπουργοί και αν εναλλάσσονται, η ελληνική οικονομία θα εξακολουθήσει να βυθίζεται στην ύφεση και το βιοτικό επίπεδο του λαού θα συνεχίσει να καταρρέει.

Με τους νέους υπουργούς δηλαδή:

- Δεν θα κοπεί το ΕΚΑΣ σε όσους μέχρι σήμερα το απέφυγαν;

- Δεν θα εξαϋλωθούν οι επικουρικές συντάξεις;

- Δεν θα «μπει χέρι» στις κύριες συντάξεις;

- Δεν θα επιδεινωθεί το ασφαλιστικό;

- Θα σταματήσει ο οπορτουνισμός, ο κρατισμός, οι διορισμοί ημετέρων, η ανακολουθία λόγων και έργων;

Όσο αθροίζεται το αναποδογύρισμα της καθημερινότητας, η ανεργία, η εργασιακή αστάθεια, η περιθωριοποίηση, η απουσία προσδοκίας, τόσο τροφοδοτείται η δυσφορία των ψηφοφόρων.

Είναι σαφές, εδώ και αρκετό καιρό, ότι η κοινή γνώμη έχει αποσύρει την εμπιστοσύνη του προς την κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ διέψευσε οριστικά τις προσδοκίες όσων εκ προαιρέσεως αγαθής ή από αφέλεια πίστεψαν ότι η Αριστερά μπορεί να αποτελέσει δύναμη «ανατροπής».

Είναι γεγονός ότι κάθε μέρα που περνάει η δημοτικότητα του κ. Τσίπρα  καταποντίζεται και το μέγεθος της καταστροφής της χώρας  μεγαλώνει.

Είναι επίσης  γεγονός ότι τον κ. Τσίπρα τον υπερβαίνουν οι ευθύνες που απαιτεί η θέση του και αυτό τείνει πια να γίνει γενικευμένη πεποίθηση.

Από την άλλη, η κυβέρνηση φαίνεται να κάνει τα πάντα για να δημιουργήσει παντού προβλήματα.

Η συστηματική απόκρυψη της πραγματικότητας από την κυβέρνηση, είναι επικίνδυνη.

Αν υπήρχε στοιχειώδης αντίληψη της πραγματικότητας, σήμερα η κυρίαρχη συζήτηση θα ήταν οι δομικές μεταρρυθμίσεις, οι επενδύσεις, η δημιουργία θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, θα ήταν η επιστροφή της χώρας στις αγορές.

Όμως η υπό κατάρρευση κυβέρνηση, βαλλόμενη σχεδόν από παντού, παλινδρομεί ανάμεσα στο βαθύ λαϊκισμό και τον κυνικό αυταρχισμό.

Πράγματι είναι γεγονός ότι, κανείς δεν ξέρει πότε θα καταρρεύσει αυτή η κυβέρνηση. Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι  δεν μπορεί να κάνει το παραμικρό για να περιορίσει την επερχόμενη συντριβή της.

Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει. Η οικονομία δεν αντέχει άλλη παραφροσύνη.

Οι αξιολογήσεις των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης είναι απαγορευτικές για τους διεθνείς επενδυτές.

Γι’ αυτό, ο τόπος χρειάζεται μια κυβέρνηση που θα κινηθεί με θάρρος και αποφασιστικότητα στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων, των ιδιωτικοποιήσεων και της προσέλκυσης επενδύσεων.

Χρειάζεται μια κυβέρνηση αποφασισμένη να προκαλέσει αναστροφή του κλίματος, κάτι που αυτή τη στιγμή θεωρείται χαμένη υπόθεση.