Σε μία χωρίς τέλος αντιπαράθεση συνεχίζουν να βρίσκονται τα πολιτικά κόμματα, με την ένταση να είναι μεγαλύτερη ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και την αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς και οι δύο, εδώ και αρκετούς μήνες, διασταυρώνουν τα ξίφη τους εν μέσω μιας μακράς και δύσκολης προεκλογικής περιόδου.

Την ίδια ώρα, έντονη ανησυχία δημιουργεί η στάση της ΠΓΔΜ, η οποία μόλις λίγα 24ωρα μετά την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών από την ελληνική Βουλή επιμένει αντί για το «Βόρεια Μακεδονία» στο... σκέτο Μακεδονία.

Παρά το γεγονός ότι κάποιες χώρες έχουν ήδη αρχίσει να αναγνωρίζουν τη «Βόρεια Μακεδονία»- με πρώτο το Ισραήλ που έκανε τη σχετική αλλαγή στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εξωτερικών του.

Ακόμη και στην επίσημη ανακοίνωση της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ, μετά την κύρωση της Συμφωνίας στην Αθήνα- γινόταν αναφορά στη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αλλά και σε «μακεδονο-ελληνική λύση». Λίγες ώρες αργότερα, το πρωί του Σαββάτου, ο Ζάεφ επανήλθε με ανάρτησή του στο Twitter, όπου και πάλι υπήρχε η αναφορά σε «Μακεδονία». «Η Μακεδονία είναι κομμάτι του δημοκρατικού κόσμου. Οι επενδυτές ξέρουν ότι τώρα έχουμε μια σταθερή και ασφαλή χώρα», ανέφερε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ.

Στο μεταξύ, επιτάχυνση της ανάπτυξης και της απασχόλησης στην Ελλάδα περιμένει φέτος το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ζητεί ωστόσο και πιο γοργό βηματισμό στη μείωση των φόρων και την εξυγίανση των ισολογισμών των τραπεζών, αλλά και περισσότερη ευελιξία στην αγορά εργασίας.

Παράλληλα, κάνει λόγο για αυξημένους κινδύνους, αδύναμο επενδυτικό κλίμα και εκφάζει ανησυχία για φρένο στη μεταρρυθμιστική προσπάθεια καθώς η χώρα οδεύει προς κάλπες. Επιβεβαιώνει την εκτίμηση για ασθενικούς ρυθμούς της οικονομίας, κοντά στο 1%, σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Στην πρώτη του έκθεση συμπερασμάτων, στο πλαίσιο στο πλαίσιο της μεταμνημονιακής παρακολούθησης, το ΔΝΤ επισημαίνει χαρακτηριστκά πως προτεραιότητα είναι να δημιουργηθεί ο δημοσιονομικός χώρος «για τη μείωση των άμεσων φόρων, την αύξηση των δημόσιων επενδύσεων και των στοχευμένων κοινωνικών δαπανών, την επιτάχυνση της εξυγίανσης των ισολογισμών των τραπεζών, την ενίσχυση της ελαστικότητας της αγοράς εργασίας και της ανταγωνιστικότητας κόστους». Όλα τα παραπάνω, όπως επισημαίνει, θα μπορούσαν επίσης να βοηθήσουν στην άμβλυνση των εντεινόμενων κινδύνων.