Γράφει ο
Γιώργος Κύρτσος

Σενάριο φυγής 

Στο Μαξίμου συζητούν εδώ και μερικές εβδομάδες ένα σενάριο πολιτικής φυγής, σύμφωνα με το οποίο ο κ. Τσίπρας θα προκαλέσει πρόωρες βουλευτικές εκλογές για να χρεωθεί στη συνέχεια η Ν.Δ., που αναμένεται να τις κερδίσει, το κόστος της διαχείρισης της οικονομικής κρίσης και του προσφυγικού και να δημιουργηθούν με αυτόν τον τρόπο οι προϋποθέσεις για τη μεγάλη πολιτική επιστροφή του κ. Τσίπρα, σε μερικά χρόνια. 

Το σενάριο αυτό δεν είναι το βασικό πάνω στο οποίο στηρίζεται ο κυβερνητικός σχεδιασμός, δείχνει όμως την πολιτική αμηχανία της ηγεσίας του μεγάλου κυβερνητικού κόμματος. Γύρω στο 50% των ψηφοφόρων που προτίμησαν τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 κρατούν τώρα πολιτικές αποστάσεις, ενώ η δημοτικότητα του κ. Τσίπρα έχει πέσει στο μισό απ’ ό,τι ήταν πριν από 12 μήνες. 

Ο πρόεδρος της Ν.Δ., κ. Μητσοτάκης, και οι συνεργάτες του γνωρίζουν τον προβληματισμό που αναπτύσσεται στο Μαξίμου. Προτιμούν μια ομαλή πολιτική εξέλιξη, με την κυβέρνηση Τσίπρα να προχωράει στην εφαρμογή του τρίτου προγράμματος-Μνημονίου, το οποίο διαπραγματεύτηκε ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, και τη Ν.Δ. να έχει αρκετό πολιτικό χρόνο στη διάθεσή της για να αναδιοργανωθεί, να εκσυγχρονιστεί και να προετοιμαστεί για την αποτελεσματική διακυβέρνηση της χώρας. Οπως χαρακτηριστικά λέει ο κ. Μητσοτάκης, δεν θέλει να είναι ένας ακόμη πρωθυπουργός που θα τον «καταπιούν» τα Μνημόνια αλλά ο πρωθυπουργός που θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Με βάση και τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις, στο επιτελείο της Ν.Δ. ενισχύεται η άποψη ότι ανεξάρτητα από το σχεδιασμό που κάνουν η κυβέρνηση μπορεί να αποσταθεροποιηθεί, εξαιτίας της αδυναμίας αντιμετώπισης των προβλημάτων, πιο γρήγορα απ’ ό,τι θα επιθυμούσαν.

Σε κατάσταση πανικού

Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη μεγάλη δημοσκοπική του πτώση, μπορεί να αναζητήσει εφεδρείες στους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του, οι οποίοι όμως δεν επιλέγουν, προς το παρόν, άλλο κόμμα. Πολύ χειρότερη είναι η κατάσταση των ΑΝ.ΕΛ., οι οποίοι χάνουν συνεχώς δυνάμεις χωρίς να υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να τις αναπληρώσουν. 

Ο κ. Καμμένος φτιάχτηκε πολιτικά επενδύοντας σε μια επιθετική αντιμνημονιακή συνθηματολογία και στην πατριδοκαπηλία. Τώρα αποκαλύπτεται με τραγικό τρόπο η πολιτική γύμνια της ηγεσίας των ΑΝ.ΕΛ. 

Από την καταγγελία του πρώτου και του δεύτερου Μνημονίου ο κ. Καμμένος πέρασε προκλητικά εύκολα στη διαχείριση του τρίτου Μνημονίου, το οποίο είναι σκληρότερο από τα προηγούμενα και μας επιβλήθηκε εξαιτίας των πειραματισμών των Τσίπρα-Βαρουφάκη, ενώ η κυβέρνηση Σαμαρά είχε προγραμματίσει την άμεση και οριστική έξοδο της χώρας από τη μνημονιακή περίοδο. Από εκεί όπου ο κ. Καμμένος και οι συνεργάτες του εξέφραζαν την άποψη ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις διαπραγματεύονταν με τους εταίρους και τους πιστωτές «στα τέσσερα», κάνουν πολύ χειρότερα πράγματα από αυτά που περιέγραφαν. 

Ακόμη πιο αδύναμη είναι η θέση της ηγεσίας των ΑΝ.ΕΛ. στα εθνικά θέματα, τα οποία εκμεταλλεύτηκαν στο πλαίσιο του επιθετικού δεξιόστροφου λαϊκισμού που τους χαρακτηρίζει.

Επέτρεψαν στον κ. Τσίπρα και στον κ. Μουζάλα να σταματήσουν τη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων, να υποκλιθούν στις επιλογές του τουρκικού κράτους και του τουρκικού παρακράτους και με τα λάθη και τις παραλείψεις τους ενίσχυσαν τη στρατηγική θέση της Τουρκίας και της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) εις βάρος της Ελλάδας. 
Με την πολιτική της η ηγεσία των ΑΝ.ΕΛ. αποξένωσε τους αντιμνημονιακούς και εθνικόφρονες ψηφοφόρους που την εμπιστεύτηκαν. Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το κόμμα του κ. Καμμένου δεν πρόκειται να φτάσει ξανά το εκλογικό ποσοστό του 3% που επιτρέπει την είσοδο στη Βουλή και το γνωστό πάρε-δώσε στο πλαίσιο της νομής της εξουσίας. 

Προκαλεί δικαιολογημένο προβληματισμό η απόφαση του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου να δαπανήσουν 500 εκατ. δολάρια, από τα λεφτά που δεν έχει το Δημόσιο, για τον εκσυγχρονισμό ξεπερασμένης τεχνολογίας αεροσκαφών ηλεκτρονικής παρακολούθησης. Από τη μια, δαπάνησαν ένα τεράστιο ποσό για λόγους που δεν έχουν εξηγηθεί πλήρως και, από την άλλη, εγκατέλειψαν τη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων και υποκλίθηκαν στις επιλογές της τουρκικής κυβέρνησης και του τουρκικού παρακράτους. Σε αυτό το πλαίσιο, η επίθεση του κ. Καμμένου στον αναπληρωτή υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, κ. Μουζάλα, μοιάζει με μια προσπάθεια ανασύνταξης των δυνάμεων των ΑΝ.ΕΛ. σε εθνικοπατριωτική βάση και εξασφάλιση της παρουσίας του κ. Καμμένου στις πολιτικές εξελίξεις. 

Είναι τέτοιος ο καιροσκοπισμός της ηγεσίας των ΑΝ.ΕΛ., ώστε το τελευταίο διάστημα θυμήθηκαν μέχρι και τις ανύπαρκτες καραμανλικές καταβολές τους για να φανούν χρήσιμοι στην κυβέρνηση Τσίπρα ή για να διαπραγματευτούν μια μελλοντική επιστροφή στη Ν.Δ. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο κ. Καμμένος και οι συνεργάτες του ελάχιστους επηρεάζουν και ακόμα λιγότερους πείθουν. Οι ελιγμοί τακτικής που επιχειρεί η ηγεσία των ΑΝ.ΕΛ. μοιάζουν περισσότερο με αποτέλεσμα πολιτικού πανικού παρά μέρος μιας καλά μελετημένης πολιτικής στρατηγικής. 

Τελευταία ευκαιρία

Στην προσπάθειά του να διασωθεί πολιτικά, ο κ. Καμμένος προσφέρει, άθελά του, στον κ. Τσίπρα μια τελευταία ευκαιρία να απαλλαγεί από την κυβερνητική του παρουσία και να επιχειρήσει το δύσκολο κεντροαριστερό πολιτικό άνοιγμα το οποίο του υποδεικνύουν, από το 2015, οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές. 

Η συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ, που εμφανίζεται σαν κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, και των ΑΝ.ΕΛ., που δηλώνουν κόμμα της πατριωτικής Δεξιάς, στηρίχτηκε στον καιροσκοπισμό και στον πολιτικό αμοραλισμό. Τώρα όμως που η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις αναδεικνύεται ο προβληματικός χαρακτήρας της. Ο κ. Τσίπρας και ο κ. Καμμένος μπορεί να ανέχονται και να καλύπτουν ο ένας τον άλλο στο πλαίσιο της διαχείρισης και της νομής της εξουσίας, δεν έχουν όμως τίποτα να προσφέρουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που οι ίδιοι δημιούργησαν. 

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ οδήγησε τη χώρα σε πρωτοφανή υποβάθμιση σε διάστημα 14 μηνών. Η Ελλάδα είναι πλέον η μόνη χώρα που εφαρμόζει πρόγραμμα-Μνημόνιο και έχει εγκλωβιστεί σε αυτό μέχρι τον Αύγουστο του 2018, με ευθύνη του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου. Είναι επίσης η πρώτη χώρα-μέλος της Ε.Ε. στην οποία εκδηλώθηκε ανθρωπιστική κρίση και στην οποία εφαρμόζεται πρόγραμμα αντιμετώπισής της. Χρειάστηκε να τροποποιηθούν οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί για να εφαρμοστεί στην Ελλάδα τριετές πρόγραμμα ανθρωπιστικής βοήθειας, ύψους 700 εκατ. ευρώ, με βάση όσα ισχύουν για χώρες που δεν έχουν καμία οικονομική δυνατότητα και των οποίων η διοικητική δομή έχει καταρρεύσει. 

Γι’ αυτό, άλλωστε, οι Ευρωπαίοι εταίροι αποφάσισαν να δοθούν τα χρήματα σε διεθνείς οργανισμούς και ΜΚΟ που θα διαχειριστούν την ανθρωπιστική βοήθεια και να μην περάσουν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό. Πρόκειται για πραγματική εθνική ταπείνωση, που επιβεβαιώνει τη δραματική υποβάθμιση της διεθνούς θέσης της Ελλάδας, με ευθύνη της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Οι δύο κυβερνητικοί εταίροι αναζητούν, ο καθένας με τον τρόπο του, πολιτική έξοδο κινδύνου. Πέρασαν πολύ γρήγορα από τις εκλογικές νίκες του 2015 στην πολιτική αποδυνάμωση που έχει την τάση να μετατραπεί σε διασυρμό.

http://www.e-typos.com/gr/bloggers/%CE%93%CE%99%CE%A9%CE%A1%CE%93%CE%9F%CE%A3%CE%9A%CE%A5%CE%A1%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A3/article/168684/stin-kuvernisi-anazitoun-exodo-kindunou-/