Γράφει ο
Νίκος Γιαννιός

Εξτρεμισμό του κέντρου ονομάζουμε την εμμονή σε βλαπτικές για μεγάλες ομάδες του πληθυσμού μιας χώρας επιλογές,  από τις πολιτικές δυνάμεις του Δημοκρατικού Τόξου.

Ασφαλώς και αποτελεί εξτρεμισμό η επιμονή σε αποτυχημένες και αναποτελεσματικές πολιτικές. Είναι λόγια της κυρίας Λεπέν η οποία στηρίζει την πολιτική της ταυτότητα σε δύο θέματα απλά και κατανοητά. Το οικονομικό αδιέξοδο που παράγει ο αυστηρός δημοσιονομικός έλεγχος το οποίο πλήττει τους φτωχότερους και η ανοχή στην μετανάστευση που στοιχίζει οικονομικά και φοβίζει, ειδικά την αστική τάξη.

Αφού η Ευρώπη κατάφερε να αποβάλει, να περιθωριοποιήσει και να απομονώσει τις ακραίες ιδεολογικές τάσεις των Ναζί και των Κομουνιστών, έδωσε το δικαίωμα με την επιμονή της σε ολέθριες νεοφιλελεύθερες  αντιλήψεις να εγκαλείται για εξτρεμισμό από εκείνους που αποτελούσαν  κάποτε τα άκρα, ακροδεξιούς και κομουνιστές

Το «Ζωτικό Κέντρο» όπως το διατύπωσε Αρθούρος Σλέσινγκερ φαίνεται πως διολισθαίνει  προς τα άκρα  και δικαιολογεί αυτό που ο Μάρτιν Λίπσετ ονόμασε «Ο εξτρεμισμός του Κέντρου». Τα παράδοξα των καιρών, η λαιμαργία της άρχουσας τάξης που δεν επιτρέπει πλέον την αμφισβήτηση της κυρίαρχης άποψης ή τέλος η αλαζονεία της εξουσίας, που κρατά τα λουριά σφιχτά για να μην χάσει τον έλεγχο;  

Τα προβλήματα αυτά έχουν ορατό ορίζοντα, είναι υπαρκτά, είναι καθημερινά και ασφαλώς για πάρα πολλούς δεν αποτελούν ψευδή εργαλεία λαϊκισμού, παρόλον ότι κατά την άποψή μου η διαχείριση αυτών των θεμάτων γίνεται με ηθελημένη μεθόδευση που στοχεύει στην τρομοκράτηση των ακροατών των άκρων και ειδικά  της δεξιάς. Άκρα βέβαια είναι αυτή η δεξιά διότι αρνείται μετά βδελυγμίας την ανοχή της αριστεράς προς τους μετανάστες και αντιπαρατίθεται σε αυτή χωρίς ενδοιασμούς και εξαιρέσεις αλλά κυρίως λόγω των αντισημιτικών απόψεων του πατέρα της καίτοι η κυρία Λεπέν τις έχει αποκηρύξει και έχει απομακρυνθεί έγκαιρα από αυτές.

Είναι πράγματι παράλογο μια υπερδύναμη σαν την Γαλλία με μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας και πυρηνικό οπλοστάσιο, να  είναι υποχρεωμένη να στηρίζει ένα νόμισμα σκληρό που παράγει πρόοδο και ευημερία μόνο στην Γερμανία την ίδια ώρα που προκαλεί ύφεση και ανεργία στην δικής της οικονομία. Το ευρώ θα καταρρεύσει μόλις φύγουμε εμείς από την ΟΝΕ είπε η κυρία Λεπέν και προσέθεσε με νόημα: τι έχουμε να φοβηθούμε; Θα μας στείλουν μήπως τα τανκς; και προσέθεσε: Θέλουμε ένα ευρώ φθηνότερο για να ανακάμψει η δική μας οικονομία και να βρουν δουλειά οι νέοι μας και εδώ που τα λέμε δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτό να μην το θέλουν και οι άλλοι, όχι μόνο οι Γάλλοι αλλά και οι λοιποί ευρωπαίοι.

Ο κομμουνιστής Ιταλός πρωθυπουργός κ. Ρέντσι, είπε πρόσφατα: Αν η Ευρώπη δεν αλλάξει κατεύθυνση, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί θα γίνουν ο καλύτερος σύμμαχος της κυρίας Λεπέν και των ομοίων της. Το είπε μεν αλλά κι αυτός πάει με το σύστημα που παράγει πολιτικό εξτρεμισμό, παρόλον ότι δεν διστάζει να τα ψάλλει στην Μέρκελ.    

 Παράλληλα ο Ισλαμικός φονταμενταλισμός έφτασε σε ακραίες φοβικές εκφάνσεις και η κυρία Λεπέν βρίσκει και την ευκαιρία να στηλιτεύσει και να επιτεθεί:

Δεν είναι δυνατόν να απολογούμαστε για τις δικές μας αξίες που έκαναν τον τόπο μας χώρα ελευθέρων ανθρώπων όπου επικρατεί το δίκαιο και η ευημερία.

Μια θέση που βρίσκει ανταπόκριση εκεί όπου το φοβικό σύνδρομο γίνεται εργαλείο πολιτικής:

• Εμείς δεν ζητάμε σε κανένα να μεταναστεύσει εδώ, όσοι το κάνουν επειδή δεν ζουν καλά στην πατρίδα τους οφείλουν να σεβαστούν τον δικό μας πολιτισμό και να μην επιχειρήσουν να μεταφέρουν τον δικό τους εδώ, λέει ο κ. Πούτιν, διαφορετικά θα δουν πόρτα.
• Η κυβέρνηση του Καναδά απάντησε με την διαφήμιση «Βάλε λίγο χοιρινό στο πιάτο σου» στην απαίτηση της Μουσουλμανικής κοινότητας να μην πωλούνται τροφές που περιέχουν χοιρινό κρέας στα κυλικεία των δημόσιων σχολείων. 
• Εάν ο Θεός μας σας ενοχλεί τότε σας προσκαλώ να σκεφθείτε ένα άλλο μέρος του πλανήτη λέει η Αυστραλή πρωθυπουργός κυρία Γκίλαρντ προς τους Μουσουλμάνους..
• Θα απαγορεύσουμε την είσοδο στην χώρα σε όλους τους Μουσουλμάνους δηλώνει ο ρεπουμπλικανός υποψήφιος για το χρίσμα των επερχόμενων Προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ και τέλος,
• όλοι γνωρίζουμε ότι στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, οι Ιάπωνες έχουν μεριμνήσει νομοθετικά ώστε να μην ζουν εκεί Μουσουλμάνοι.

Αποτέλεσμα όλων αυτών το πρόσφατο 27% της κυρίας Λεπέν που κάποιους τους τρομάζει και άλλους όχι. Εδώ στην Ελλάδα η Χρυσή Αυγή δεν μπόρεσε να πλησιάσει τέτοια ποσοστά παρόλο ότι το πρόγραμμά της δεν διαφέρει από εκείνο του Εθνικού Μετώπου της κυρίας Λεπέν, αλλά ούτε και οι κομουνιστές του ΚΚΕ εισέπραξαν πολιτικά οφέλη. Υπάρχουν λόγοι γι’ αυτό:

• Οι Χρυσαυγίτες διότι δεν μπόρεσαν αφενός να αποκρύψουν το ψυχοπαθητικό νεοναζιστικό προσανατολισμό του κόμματός τους, στην χώρα που από τους Ναζί υπέφερε όσο καμία άλλη και αφετέρου με την επιστράτευση των φουσκωτών παλικαράδων, με τους τραμπουκισμούς και τους φόνους, κατάφεραν να μην αρέσουν στην αστική τάξη. Αυτοί άλλωστε οφείλουν την ύπαρξή τους στην αστοχία που επέδειξε η παραδοσιακή Δημοκρατική Δεξιά στην επιχείρηση  ανέλιξης της στην εξουσία. Έτσι δυστυχώς, με ένα λάθος τακτικής, το ΛΑΟΣ παραχώρησε τον ζωτικό του χώρο σε μια ασήμαντη γραφική μειοψηφία, που επωφελήθηκε από τις περιστάσεις.  
• Οι κομμουνιστές από την άλλη μεριά δεν κατάφεραν να εκσυγχρονιστούν σαν κάποιους άλλους ευρωπαίους ομοϊδεάτες τους και παραμένουν ως απολίθωμα της εποχής του Λένιν και εκ του λόγου αυτού και μόνο δεν μπορούν να έχουν πλέον ερείσματα στα λαϊκά στρώματα τα οποία είναι άλλωστε ευάλωτα στον επελθόντα νέο – λαϊκισμό, που τους κλέβει εκλογική πελατεία.

Έτσι λοιπόν στον τόπο αυτό όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα ο εξτρεμισμός του Κέντρου οδήγησε μεν στο πολιτικό περιθώριο τα κόμματα που υπέπεσαν στο ολίσθημα αυτό αλλά στην θέση τους ήλθε, κάνοντας χρήση του πιο φτηνιάρικου λαϊκισμού, μια φαιδρά και πρόθυμη ρομαντική αριστερά που δεν μπόρεσε να αντισταθεί στον γύφτουλα της παρακμής και βάλθηκε να παράγει τον ίδιο εξτρεμισμό που είχε υποσχεθεί να πολεμήσει. Αραβικά λέγεται «Κουλουάχατα» 

Και τώρα τι; Πού πάμε; Σκληρό ευρώ και Τζιχάντ: Τυχαίο ή μεθοδευμένο;