Γράφει ο Γεώργιος Λ. Μαντρατζής, Δικηγόρος

Μακεδονία, εκ του αρχαίου Ελληνικού Μακεδνός, που σημαίνει ψηλός, εύσωμος, είναι όρος μόνον γεωγραφικός, ιστορικός, όχι Εθνικός.

Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει Μακεδονικό Έθνος.

Την άποψη αυτήν υποστηρίζει και βεβαιώνει και το Ανώτατο Ελληνικό Δικαστήριο , ο Άρειος Πάγος.

Οι κάτοικοι της Μακεδονίας, με γεωγραφικό μόνον προσδιορισμό, λέγονται Μακεδόνες.

Η Μακεδονία, ανέκαθεν κατοικείται από Έλληνες και οι Μακεδόνες, στην πλειονότητά τους ανέκαθεν ομιλούν κυρίως την ελληνική γλώσσα. Η άφιξη στην περιοχή και άλλων λαών, επηρέασε μεν το δημογραφικό θέμα, όμως κύρια ομιλουμένη γλώσσα στην περιοχή συνέχισε να είναι η Ελληνική Γλώσσα.

Οι Έλληνες ομιλούν πάντοτε την ίδια γλώσσα, γράφει ο Ηρόδοτος.

Έστιν ουν Ελλάς και η Μακεδονία, γράφει ο Στράβων, τον πρώτο αιώνα προ Χριστού.

Στην Αγία Γραφή πλειστάκις αναφέρεται ο γεωγραφικός όρος Μακεδονία.

Ο Ηρόδοτος, αναφέρεται στην γεωγραφική και ιστορική αυτή περιοχή της Μακεδονίας,. (484πΧ)

Ουδέποτε, επαναλαμβάνω, υπήρξε Μακεδονική Γλώσσα και ούτε Μακεδονικό Έθνος.

Αντίθετη άποψη είναι δόλια , κακόβουλη και ψευδής.

Η Μακεδονία, που καταλαμβάνει τον προς βορράν του Αιγαίου Πελάγους χώρο, αποτελεί φυσικό όριο. Διαχωρίζει τις περιοχές, που υπάρχουν βορειότερα, από την θάλασσα. Συνεπώς, η έξοδος, από τις περιοχές αυτές, προς την θάλασσα, είναι ανάγκη να γίνεται μόνον μέσω της Μακεδονίας.

Η Μακεδονία είναι πλούσια σε έδαφος και σε υπέδαφος, πράγμα που, σε συνδυασμό και με το πολιτισμικό της επίπεδο και την στρατηγική θέση της, την κατέστησε το μήλο της έριδος, πεδίον επίμονων διεκδικήσεων.

Η σπουδαιότητα του χώρου της Μακεδονίας, ανέκαθεν υπήρξε σημαντική, αφού, μέσω αυτής, υπάρχει πρόσβαση στις πέντε θάλασσες και στις τρείς ηπείρους. Μέσω αυτής διευκολύνονται οι συγκοινωνίες, χερσαίες και θαλάσσιες και η θέση της είναι στρατηγικής σημασίας.

Η Μακεδονία, που ανήκει στα Βαλκάνια, δεσπόζει ανατολής και δύσεως, βορρά και νότου και αποτελεί βασικό εμπορικό σταυροδρόμι, των μεγάλων αγορών της Ανατολής και της Δύσεως.

Η Μακεδονία υπήρξε Επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που βορειοδυτικά έφτανε μέχρι την Κράινα, εξ ου και η ονομασία (Κράινα= άκρον) και επί 1200 χρόνια συνέχισε να έχει τον βασικό και πρωτεύοντα ρόλο στην περιοχή.

Στην διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επί 400 και πλέον χρόνια, η Μακεδονία συνέχισε να είναι ο κύριος άξονας του εμπορίου.

Η Μακεδονία τα ανέπτυξε τα γράμματα, τις τέχνες και το εμπόριο και ανέδειξε μεγάλες προσωπικότητες.

Πολλές μάχες γίνανε και πολλά στρατιωτικά κινήματα για την κατάκτηση και απόκτηση της Μακεδονίας.

Στα τέλη του 18ου αιώνα, από την Μακεδονία, σχεδιάστηκε να διέλθη το λεγόμενο σλαβικό τόξο, με αφετηρία την Ρωσία και κατάληξη στην Αδριατική Θάλασσα.

Τήν Μακεδονία επέλεξε η Γερμανία για να ενισχύση την κυριαρχία της και γι αυτό ο Χίτλερ με απόρρητη επιστολή του, 1452/44, που έστειλε στίς 5 Σεπτεμβρίου 1944, δηλαδη, εφτά μήνες πρίν πεθάνει, παρήγγειλε την μεθόδευση τής ιδρύσεως, με το όνομα Μακεδονία, προτεκτοράτου της Γερμανίας, που ονειρευόταν, στην θέση της FYROM , ενός κέντρου, που ως υποχείριό της, θα μπορούσε να εξυπηρετή τα συμφέροντά της Γερμανίας.( Σημ.Τοτε ο Βασιλιάς της Σερβίας διεφώνησε, με την βάσιμη αιτιολογία ότι οι κάτοικοι δεν είναι Μακεδόνες, ωστόσο ο Μηχαήλοβιτς που ανέλαβε, μετά τον θάνατό του, αποβλέποντας σε πολιτικά οφέλη, αποδέχτηκε την ιδέα αυτή, αδιαφόρως καταγωγής των κατοίκων, όπως είπε και άρχισε να την καλλιεργή).

Αργότερα, όπως περιγράφω παρακάτω, την ιδέα υλοποίησε ο Τίτο.

Οι Σλαύοι πρωτοεμφανίστηκαν στην περιοχή, τον 7ο αιώνα μΧ.

Η περιοχή αυτή λεγόταν Βαρντάρσκα.

Οι γειτονικές χώρες, πάντοτε εποφθαλμιούσαν την Μακεδονία και γι αυτό πολλά κατακτητικά σενάρια παίχτηκαν γύρω από αυτήν.

Κατά την συμφωνία των Βαλκανικών Χωρών, όταν αγωνίζονταν να αποτινάξουν τον Οθωμανικό ζυγό, κάθε βαλκανική χώρα θα αποκτούσε την περιοχή, που πρώτη θα απελευθέρωνε.

Η Ελλάδα , εκτός των άλλων, απελευθέρωσε σημαντικό τμήμα της Μακεδονίας, όμως δεν πρόλαβε να τήν απελευθερώση όλη.

Η Βουλγαρία μπόρεσε να απελευθερώση την χώρα της και μικρό μέρος της Μακεδονίας.

Επίσης η Σερβία μπόρεσε να απελευθερώση και να αποκτήση τη χώρα της καί μικρό μέρος της Μακεδονίας, όπως τα Σκόπια, το Μοναστήρι, την Αχρίδα κλπ., δηλαδή την περιοχή,που, από τότε που εμφανίστηκαν οι Σλαύοι, από τον 7ο αιώνα και μέχρι το 1944, λεγόταν πάντοτε Βαρντάρσκα.

Ουδέποτε έγινε συμφωνία για διανομή της Μακεδονίας και ούτε με την συνθήκη του Βουκουρεστίου, του 1913. Εξ άλλου, όπως αναφέρω παραπάνω, κατά την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον Οθωμανικό ζυγό, υπήρξε συμφωνία των Βαλκανικών χωρών να αποκτήσουν όποια εδάφη απελευθερώσουν πρώτοι.

Γι αυτό, η καθυστέρηση του Ελληνικού Στρατού στη Φλώρινα, εξ αιτίας Τούρκων, που αντιστάθηκαν στο Κλειδί, που είχε σαν αποτέλεσμα να ανακόψουν την επέλαση του Ελληνικού Στρατού, είχε σαν συνέπεια να προλάβουν να μπούν πρώτοι οι Σέρβοι, στο Μοναστήρι, στην Αχρίδα, στα Σκόπια κλπ.

Τα μέρη αυτά κατα την απελευθέρωση τους από τον Οθωμανικό ζυγό, στην πλειονότητας τους κατοικούνταν κυρίως από Έλληνες, με ακλόνητη Ελληνική συνείδηση.

Ο Τίτο, μετά από παρότρυνση και του Στάλιν, ανέλαβε να προλαβη και υλοποιήση την Ρωσσικη αλλά και Γερμανική ιδέα.

Ο στρατάρχης Τίτο, το 1944, συνένωσε τις παρακείμενες περιοχές, την Σερβία, μια σπο τις επαρχίες της οποίας ήταν και Βαρντάρσκα, την Κροατία, τη Σλοβενία, το Μαυροβούνιο και συνέστησε μια ομόσπονδη δημοκρατία, με την ονομασία Fenderativna Narontna Republica Yougoslavia, γνωστή ως Γιουγκοσλαβία.

Τότε, το 1944, που κάτω από την βαρειά μπότα του Τίτο δεν μπορούσε να κινηθή τίποτε, χωρίς την συναίνεσή του και που η θρησκεία βρισκόταν σε διωγμό, «ξεσηκώθηκαν» οι Σκοπιανοί και «αξίωσαν» η περιοχή τους, που κατοικούσαν, που έως τότε λεγόταν Βαρντάρσκα, επί 1400 χρόνια, να γίνη αυτόνομη περιοχή, με το όνομα Μακεδονία, καθώς επίσης να γίνη η εκκλησία τους αυτοκέφαλη, με την ονομασία: αυτοκέφαλη εκκλησία της Μακεδονίας.

Και όλα αυτά, ο πανίσχυρος Τίτο «υποκύπτοντας» στην αξίωση της Βαρντάρσκα, τα «αποδέχτηκε». Και «εν μιά νυκτί», ( έτος 1944), δόλια και καταχρηστικά, η περιοχή, από Βαρντάρσκα μετονομάστηκε σε Μακεδονία και άρχισε να φτιάχνη ιστορία, να διαμορφώνη θρησκεία, να συστηματοποιή γλώσσα, πολιτισμό, μέχρι και να συνθέτη «έθνος» ανύπαρκτα και ιστορικά και αδιανόητα.

Ξεκινώντας από το αληθές, που τό έχει υιοθετήση και ο Άρειος Πάγος, ότι μακεδονικό έθνος δεν υπάρχει, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω και τα ακόλουθα, αναφορικά με το γλωσσικό ιδίωμα, που θέλουν να καθιερώσουν στη FYROM , που αυτή δέν συγκαταλέγεται στις επίσημες γλώσσες, είναι γλωσσικό ιδίωμα σύμμικτο με στοιχεία από την ελληνική, σερβική, βουλγαρική, αλβανικη, Ρωμά κλπ.

Όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, σε όλες τις παραμεθόριες περιοχές. οι κάτοικοι των παραμεθορίων περιοχων, ομιλούν την γλώσσα του κράτους που ανήκουν, καθώς και την γλώσσα του διπλανού κράτους, όχι μόνον για τις ανάγκες της ζωής και των συναλλαγών των κατοίκων, αλλά και, αμεσότερα, εξ αιτίας τυχον κατακτητικών παλινδρομήσεων και επιμελείας των κατακτητών, για εδραίωση καθεστώτος ή και για πολλούς άλλους και διαφόρους λόγους.

Ο κατακτητής υποχρεώνει τον κατακτώμενο να αλλάξη γλώσσα, θρησκεία, εθνικότητα κλπ. Παράδειγμα: στα σύνορα Αυστρίας - Κροατίας , στα σύνορα Αυστρίας - Ουγγαρίας, στα σύνορα Αυστρίας - Σλοβενίας, στα σύνορα Γερμανίας -Γαλλίας, στα σύνορα Πολωνίας - Γερμανίας , στα σύνορα Σουηδίας - Φιλλανδίας , μάλιστα δε υπάρχουν περιοχές της Φιλλανδίας, στις οποίες οι κάτοικοί ομιλούν μονον

Σουηδικά, όχι Φιλλανδικά, όπως υπάρχουν και νότιες περιοχές της Σουηδίας, στις οποίες όταν ακους τους κατοίκους να ομιλούν, νομίζεις πως βρίσκεσαι στην Δανία.

Από το φαινόμενο αυτό, δεν εξαιρείται η Μακεδονία.

Κάτοικοι, στα σύνορα, ομιλούν κυρίως την Ελληνική, αλλά, έστω και σε μικρό αριθμο, και την γλώσσα της γειτονικής χώρας, που εξελίχθηκε σε σύμμικτο γλωσσικό ιδίωμα, που προαναφέρω.

Το φαινόμενο αυτό, οι χώρες που έχουν κατακτητικές βλέψεις, το εκμεταλλεύονται, το υιοθετούν, με την κατάλληλη σκοπιμότητα και προπαγάνδα, το καλλιεργούν, το επιβάλλουν, το διαδίδουν και εκμεταλλευόμενοι την ευπιστία, αλλά και το χαμηλό, εν πολλοίς, οικονομικό , κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο των κατοίκων, δημιουργούν πυρήνα και οπαδούς, που όσο δεν γίνεται έντονη αναχαίτιση και χαλιναγώγηση, τα πιστεύουν μέχρι αυτοθυσίας.

Στην περιοχή, ερχόμενοι οι Τούρκοι, υποχρέωναν τον λαό να τουρκέψη, να ασπαστή τον ισλαμισμό, να αλλάξη γλώσσα, να αλλάξη θρησκεία, να αλλάξη όνομα, να αλλάξη επίθετο κλπ. Ερχόμενοι οι Βούλγαροι, εκμεταλλευόμενοι το γλωσσικό ιδίωμα, υποχρέωναν το λαό γιά τα ίδια, ερχόμενοι οι Σέρβοι, εκμεταλλεύονταν την ύπαρξη γλωσσικών στοιχείων και υποχρέωναν τον λαό για τα ίδια. Ανάλογα, με τυχον συμπτώσεις ή ομοιότητες, έφτιαχναν και μια ιστορία και ο εύπειστος λαός γινόταν έτοιμος, να θεωρήται Τουρκικός, Βουλγαρικος, Σερβικός κλπ.

Έτσι, ο Φώτιος, ο ίδιος, γινόταν Αγντίν, ο ίδιος γινόταν Σφέτκο, ο ίδιος γινόταν Λούλε, κλπ ,

Ο Γιάννης γινόταν Γιόβαν, γινόταν Γιοβάν, γινόταν Βάνε κλπ, πολλές φορές, επανέρχονταν στα ίδια και ούτω καθεξής.

Το ίδιο συνεβαινε και με τα επώνυμα.Έτσι, λ.χ. ο Δημητριάδης , ο ίδιος γινόταν Δημητρώφ, ο ίδιος γινόταν Δημητρόφσκι, ο ίδιος γινόταν Δημητρίεβιτς, κλπ.

Ηταν ευχής έργο να διερχόταν κάποιος τα χρόνια της ζωής του, χωρίς μεταβολές του είδους αυτού, χωρίς να υποχρεωθή να αλλαξοπιστήση.

Χαρακτηριστική είναι η ευχή των γηγενών κατοίκων τών συνόρων της Μακεδονίας, κατα τις ονομαστικές εορτές:

«Να ζήσης με τ´όνομα σου».

Οι κατοικούντες στις παραμεθόριες περιοχές της χώρας μας, αδιαφόρως γλωσσικού ιδιώματος, που ενδεχομένως ωρισμένοι ομιλούν, στη συντριπτική πλειοψηφία, γνωρίζοντας την πραγματικότητα, είναι βαθύτατα Έλληνες, με ακλόνητη Εθνική Ελληνική συνείδηση, με πίστη στα ιδανικά της φυλής μας και το απέδειξαν κατα την απελευθέρωση της Μακεδονίας, αλλά και σε όλους του απελευθερωτικούς αγώνες.

Όταν ο Βούλγαρος Αξιωματικός, ο επικεφαλής τμήματος του κατακτητικού στρατού, στη διάρκεια της Κατοχής, συγκέντρωσε τους κατοίκους του χωριού και αξίωσε να παραταχθούν οι Έλληνες σε μιά μεριά και οι «Μακεδόνες» στην άλλη μεριά, κανείς δεν μετατοπίστηκε και στη πρόσκληση γνωστού μπακάλη χωρικού, που μιλούσε το σλαβικό ιδίωμα, να μετατοπιστή, ο μπακάλης αυτός αντιλαμβανόμενος τι εννοούσε ο Βούλγαρος Αξιωματικός, με την λέξη «Μακεδόνες» απήντησε: εγώ, όπως και όλοι εμείς, είμαστε Έλληνες.

Πολλά τέτοια περιστατικά είχαν διαδραματιστή και άλλα παρόμοια και πολλοί έχασαν την ζωή τους, για την επιμονή τους να μην αλλαξοπιστήσουν.

Βέβαια, δεν αποκλείεται κάποιοι να είχαν επηρεαστή από τις απανωτές προπαγάνδες ή την βία, που τους ασκήθηκε και τις απειλές, ενδεχομένως και από συμφέρον και να ασπάστηκαν τις προπαγάνδες, αλλά αυτοί είναι τόσο λίγοι, που ο αριθμός τους είναι χωρίς σημασία.

Όταν ο Στρατάρχης Τίτο, αυτός ουσιαστικά, σε συνεννόηση με τον Στάλιν, μετωνόμασε και βάφτισε την Βαρντάρσκα σε Μακεδονία και επιδόθηκε στην ασύστολη δημιουργία ιστορίας, υποκλοπή πολιτιστικών στοιχείων κλπ. και σε σχετική προπαγάνδα, που συνεχίστηκε, η Ελλάδα δεν το ανέχθηκε και διαμαρτυρήθηκε έντονα.

Οι Έλληνες διαμαρτυρήθηκαν για την δόλια και καταχρηστική ενέργεια του Τίτο, που νομικά και ιστορικά υπήρξε αδιανόητη, αντιβαίνει στο Διεθνές Δίκαιο και στην Αρχή της Προτεραιότητας.

Είναι ανεπίτρεπτο να συστήνεται ένα κρατίδιο δίπλα στην Ελληνική Μακεδονία, που, επί τριάντα αιώνες, έχει και διατηρεί την ονομασία Μακεδονία και το κρατίδιο αυτό, αλλάζοντας και εγκαταλείποντας το όνομά του , που είχε επί 1200 χρόνια, να μετονομάζεται σε Μακεδονία, δόλια και καταχρηστικά και παραβιάζοντας ιστορικές αλήθειες και κάθε αρχη Δικαίου και την αρχή της Προτεραιότητος, επαναλαμβάνω, εγκαταλείποντας την ονομασία, που είχε επι 1200 χρόνια, Βαρντάρσκα, και με αποδεδειγμένα επεκτατικούς σκοπούς, από το 1944, δηλαδή παίρνοντας την ονομασία της διπλανής περιοχής, την απόκτηση της οποίας επιδιώκει.

Για να γίνη αντιληπτή η νομική έννοια της αρχής της προτεραιότητος επισημαίνω ότι το Δικαστήριο απαγορεύει αυτόν, που, δίπλα στο κατάστημα που λέγεται «καρβέλι» και πουλάει ψωμί, πάει και ανοίξη άλλο, δικό του κατάστημα, που επίσης θα λέγεται «καρβέλι» και θα πουλάει ψωμί και θα αναγκάση τον τελευταιο, όχι τον πρώτο, να μη χρησιμοποιή τον ίδιο διακριτικό τίτλο.

Ακόμη, είναι ανεπίτρεπτο δίπλα σε κατάστημα, με τον διακριτιτικό τίτλο

«περιπόδια», που πουλάει κάλτσες, να ανοίξη άλλος κατάστημα με τον ίδιο διακριτικό τίτλο και με το ίδιο αντικείμενο εργασιών.

Πολύ περισσότερο το θέμα εχει σημασία, όταν ο τελευταίος επιχειρεί να υποκλέψη στοιχεία του πρώτου, αλλά και να προκαλέση σύγχυση.

Στο σημείο αυτό υπενθυμίζω, πως η Μεγάλη Βρετανία, μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι ως Μεγάλη Βρετανία, αλλά ως Ηνωμένο Βασίλειο, για να μην δημιουργηθή πρόβλημα με την Γαλλία, της οποίας η πόλη Βρετάνη, κατείχε την ονομασία πρωτύτερα.

Μετα τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όλες οι χώρες είχαν επιδοθή στην ανασυγκρότηση τους. Η Ελλάδα, που την είχε καταστρέψει ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος, αντί να ανασυγκροτείται, επί τέσσερα χρόνια αγωνιζόταν για την ύπαρξή της.

Οι ιδεολογικά αριστερές δυνάμεις της χώρας, δια της βίας, δια των όπλων, επιχειρούσαν να καταλύσουν το νόμιμο κράτος και να αναλάβουν την διακυβέρνηση της Ελλάδας.

Η Ελλάδα, επί τέσσερα χρόνια, στέναζε κάτω απο τον τετραετή εμφύλιο αυτόν πόλεμο.

Ο τακτικός στρατός, που αντιμετώπιζε τους αριστερούς αντάρτες, απωθώντας τους, σταματούσε στα σύνορα της Γιουγκοσλαβίας, του ξένου κράτους, ενώ οι αριστεροί αντάρτες κατέφευγαν και εύρισκαν ασφαλές καταφύγιο στην Γιουγκοσλαβία, που τους δεχόταν ο Τίτο και εκεί ανεφοδιάζονταν και αναπαύονταν και στη συνέχεια επανέρχονταν και συνέχιζαν τις κατακτητικές τους επιδιώξεις.

Ο εμφύλιος αυτός πόλεμος, δεν τελείωνε.

Ο εμφύλιος πόλεμος, διήρκεσε περίπου τέσσερα χρόνια.

Στην διάρκεια αυτή η οικονομία της χώρας εκμηδενίστηκε, τα σχολεία πλημμελώς λειτουργούσαν και η αβεβαιότητα δεν άφηνε περιθώρια για προγραμματισμούς, για αναπτύξη και προοπτικές.

Για καλή τύχη της χώρας μας η πολιτική του Στάλιν ήρθε σε ρήξη με την πολιτική του Τίτο και πλέον ο Τίτο έπαψε να εξυπηρετή τους αριστερούς αντάρτες, που είχαν την στήριξη του ανατολικού μπλόκ, της Ρωσίας, της ΕΣΣΔ και έτσι, αφού έκλεισε τα σύνορα και οι αριστεροί αντάρτες δεν εύρισκαν πλέον καταφύγιο στην Γιουγκοσλαβία, μπόρεσε ο τακτικός στρατός, με επικεφαλής τον Έλληνα Στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο, να νικήση και τελικά, στίς 29 Αυγούστου 1949 να τελειώση ο ανταρτοπόλεμος, ο εμφύλιος πόλεμος.

Στο σημείο αυτό είναι ανάγκη να διατυπώσω μια σκέψη μου, αρχίζοντας από το τέλος:

Εάν κατα τον εμφύλιο πόλεμο επικρατούσαν οι αριστερές δυνάμεις, θα γινόταν και η Ελλάδα μέλος του ανατολικού μπλόκ, όπως η Βουλγαρία, Σερβία, Αλβανία κλπ. και μετά την διάλυσή του (1991) και οι Έλληνες θα ξεσπιτώνονταν, για να τρέξουν σε διάφορες χώρες, για να εξασφαλίσουν το ψωμί τους, όπως οι κάτοικοι των προαναφερομένων χωρών, πέραν του ότι θα είχαμε αιματηρούς πολέμους, διότι οι άσπονδοι φίλοι μας, που μας περιβάλλουν, θα εύρισκαν αφορμή να διεκδικήσουν, δια των όπλων, αυτά που σήμερα διεκδικούν, οπότε η χώρα μας, κουτσουρεμένη πλέον, θα έφτανε, το πολύ, μέχρι την Λάρισα.

Σωστά λοιπόν ο Φιλάρετος Λαζαρίδης, ένας ιδεολόγος αριστερός, που κινδύνεψε πολλά και τη ζωή του, κατα την επάρατη αυτή περίοδο της έχθρας και του μίσους, αργότεα έγραψε: «Ευτυχώς ηττηθήκαμε».

Στις 29 Αυγούστου 1949 ο ανταρτοπόλεμος τελείωσε.

Η Ελλάδα ανακουφίστηκε.

Μετά την ωφέλεια που είχαμε από το κλείσιμο των συνόρων, που πραγματοποίησε ο Τίτο, οπως αναφέρω παραπάνω , την ανάγκη να επισπευσθή η ανασυγκρότηση της χώρας, που είχε σημαντικά καθυστερήσει, δεδομένου ότι οι άλλες χώρες ήδη, επι τέσσερα χρόνια ανασυγκροτούνταν, και να αρχίση η οικονομική ανάπτυξη, το θέμα της δόλιας και καταχρηστικής μετονομασίας της Βαρντάρσκα, συνέχισε να αποτελή θέμα διαμαρτυρίας, πλην όμως πλέον υποτονικά.

Ετσι, η Γιουγκοσλαβία, με τις βασικές ομόσπονδες Περιοχές της: Σερβία, Κροατία, Βοσνία, Μαυροβούνιο και Βαρντάρσκα, με την νεα της ονομασία , συνέχισε να λειτουργή, υπό τον Στρατάρχη Τίτο, ως Γιουγκοσλαβία.

Το θέμα τότε δεν είχε και τόση σημασία, δίοτι η Βαρντάρσκα ήταν μια από τις επαρχίες της Γιουγκοσλαβίας, που δεν προκαλούσε πολύ μεγάλο πρόβλημα, διότι στίς εξωτερικές σχέσεις της χώρας εμφανιζόταν ως Γιουγκοσλαβία.

Θέμα ανέκυψε, όταν η Γιουγκοσλαβία διαμελίστηκε και η Επαρχία Βαρντάρσκα, με το νέο της όνομα, έγινε κράτος και πλέον στίς εξω σχέσεις της θα έπρεπε να εμφανίζεται με την ονομασία Μακεδονία.

Τότε, με το νέο της όνομα, άρχισε να ζητή Διεθνή αναγνώριση.

Η Ελλάδα, απαλλαγμένη πλέον από τα δεινά του πολέμου, μπορούσε και επέμεινε στήν άρνησή της, να μην επιτρέψη στη Βαρντάρσκα να χρησιμοποιή την ονομασία Μακεδονία.

Ο Διεθνής Οργανισμός , ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, που επενέβη. απαγόρευσε τη χρήση της ονομασίας Μακεδονία, ωστόσο για την εξυπηρέτηση των αναγκών της επέτρεψε να φέρεται μόνον προσωρινά,ως FYROM. Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας(; εσφαλμένα).

Σε σύσκεψη Αρχηγών Κομάτων της Ελλάδας, που έγινε το έτος 1992, ανασκοπήθηκαν όλα τα προαναφερόμενα και πολλά άλλα, που ανάγονται στην εξωτερική πολιτική και αποφασίστηκε, αντί πάσης θυσίας, να μήν επιτραπή, ΠΟΤΕ, στο νεοσύστατο αυτό κράτος να φέρη την ονομασία Μακεδονία, έστω και ως σύνθετη ονομασία, διότι αφ´ ενός δεν δικαούται να έχη το όνομα Μακεδονία και αφ´ ετέρου διότι αυτό αποτελεί το όχημα των επεκτατικών βλέψεων , που με εντατική και απροκάλυπτη προπαγάνδα προωθει και διατυμπανίζει η FYROM , μέχρι που περιέλαβε και στον καταστατικό της χάρτη, στο Σύνταγμά της και ήδη με τις αρχές αυτές και με πλαστη ιστορία και πλαστά πολιτιστικά στοιχεία, έχει γαλουχήσει ήδη δύο γενεές, διατεθειμένες να προβάλλουν «δικαιώματα», να διεκδικήσουν την Μακεδονία.

Σήμερα:

Το κράτος αυτό πλέον επείγεται να ξεκαθαρίση το θέμα της ονομασίας του, αφού τοσον το ΝΑΤΟ, όσο και η Ευρωπαίκή Ενωση, όπου έχει ζητήσει να ενταχθεί, ξεκάθαρα δήλωσαν ότι δε θα το δεχθούν στους κόλπους τους, εάν δεν ξεκαθαριστή οριστικά το θέμα της ονομασίας.

Η Ελλάδα έχει την άνεση να επιβάλη την θέλησή της.

Παρά την προαναφερομένη ανάγκη του, η FYROM αποφεύγει και δεν κάνει ειλικρινή διάλογο, προκειμένου να αποκτήση όνομα απαλλαγμένο από επεκτατικές βλέψεις.

Δηλώνει προθυμία να αλλάξη ονομασίες οδών, εγκαταστάσεων, κτιρίων κλπ., δηλώνει προθυμία να αλλάξη Σύνταγμα.

Είναι αδιάφορες οι αλλαγές αυτές.

Σήμερα τις αλλάζει και αύριο τις επαναφέρει.

Κρίσιμο σημείο είναι μόνον η ονομασία του κράτους, της γλώσσας και της ιθαγένειας. Αυτά αποτελουν το όχημα του επεκτατισμού εις βάρος της χώρας μας. Χωρίς αυτά, η υποκλοπή πολιτιστικών στοιχείων, είναι αδιάφορη, οπουδήποτε και εάν τα χρησιμοποιή, την καθιστούν γελοία,

Ωστόσο, συνεχίζει να επιμένη, να φέρει το όνομα Μακεδονία, έστω και σύνθετο, δηλαδή συνεχίζει να θέλη το όχημα του επεκτατισμού, που άν κάνουμε το λάθος και το δεχτούμε, εκ του βεβαίου, αργά ή γρήγορα θα βρεθούμε αντιμέτωποι μεταξύ μας.

Ας σοβαρευτούμε.

Η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι μόνον Ελληνική.

Σ´ αυτό συνηγορούν πληθώρα λόγων :

-λόγοι ιστορικοί και Διεθνούς Δικαίου.

-λόγοι εθνολογικοί και κυρίως λόγοι νομικοί, αφού βάσει τής αρχής της Προτεραιότητος η Ελλάδα πρώτη εχει και χρησιμοποιεί την ονομασία Μακεδονία επί σειρά αιώνων, ενώ η Βαρντάρσκα μόνον αυθαίρετα, δόλια και καταχρηστικά, μόλις από του 1944 και κάτω απο Ελληνικές κατακραυγές, για την απαράδεκτη υποκλοπή, άρχισε να χρησιμοποιή το όνομα.

Η Βαρντάρσκα μετωνομάστηκε, αυθαίρετα, παράνομα, δόλια και καταχρηστικά το 1944, όπως έχει αποδείξει, με σκοπούς επεκτατικούς.

Ο Κυρίαρχος Λαός στο Συλλαλητήριο που έγινε στίς 4 Φεβρ 2018 στην Αθήνα και 15 ημέρες πρωτύτερα, στην Θεσσαλονίκη, όπως και στίς 20 Ιανουαρίου 2019 στην Αθήνα, κάτω από αντίξοες συνθήκες, αλλά και σε άλλα συλλαλητήρια που, για τον ίδιο σκοπό, έγιναν σε όλη την χώρα, διαδήλωσε απερίφραστα σύσωμος και αξίωσε από τούς εντολοδόχους του ότι η Μακεδονία είναι μόνον Ελληνική και την ονομασία Μακεδονία δεν επιτρέπει σε κανέναν να την παραχωρήση και ούτε ως σύνθετη και ούτε με οποιοδήποτε επιθετικό προσδιορισμο.

Οι Έλληνες Πολιτικοί έχουν υποχρέωση να σεβαστούν την θέληση του Κυρίαρχου Λαού, την ιστορία και τις παραδόσεις της Ελλάδας και δεν επιτρέπεται να παρεκκλίνουν.

Εάν υπάρχη αμφισβήτηση, πρέπει να γίνη Δημοψήφισμα.

Οποιαδήποτε παραχώρηση ονομασίας, που  θα περιέχει το όνομα Μακεδονία, θα αποτελεί Εθνική προδοσία.

Παρά τα προαναφερόμενα και παρά την ρητή και κατηγορηματική άρνηση του Κυρίαρχου Λαού, η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, της οποίας ηγείται, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο (των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ηγείται ο Πάνος Καμμένος) , με τον Υπουργό Εξωτερικών καθηγητή Νίκο Κοτζιά, χωρίς κάν να ερωτηθή η ελληνική Βουλή, υπέγραψαν, στίς Πρέσπες, του νομού Φλωρίνης τήν λεγόμενη Συμφωνία των Πρεσπών, μέ τον Ζόραν Ζάεφ, πρωθυπουργό της FYROM, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα φέρεται να αναγνωρίζη την FYROM ως Βόρεια Μακεδονία και τους κατοίκους της ως Μακεδονικό Έθνος και το γλωσσικό ιδίωμα που ομιλούν, ως Μακεδονική γλώσσα και άλλα σχετικά, που στην ουσία, ενισχύουν την σκοπιανή προπαγάνδα.

Ερώτημα γεννάται που τα βρήκαν και τα αναγνώρισαν, αφού ούτε Μακεδονικό Έθνος υπάρχει και ούτε Μακεδονική Γλώσσα?

Ακόμη η συμφωνία αυτή αντιβαινει προς την αρχή της προτεραιότητος και προς την αρχή, που διακηρύσσει ο Αρειος Παγος αφού δεν υπήρξε και ούτε υπάρχει μακεδονικό έθνος και ούτε μακεδονική γλώσσα.

Μέγιστο ερώτημα τίθεται, γιατί με την συμφωνία αυτή αγνοήθηκαν και οι Έλληνες κάτοικοι της FYROM , που πλέον έχουν γίνει μειονότητα. Τι μέριμνα έχει ληφθή γι αυτούς;

Θα απαντήση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ; Θα τα κρίνη η Ιστορία!

Την συμφωνία των Πρεσπών, προτού προλαβη να κυρωθή, όπως ήταν αναμενόμενο και πιστεύει ο Κυρίαρχος Ελληνικός Λαός, αμέσως την περιφρόνησε η FYROM που, εμμένοντας στίς επεκτατικές βλέψεις της, δια στόματος του ίδιου του πρωθυπουργού της Ζόραν Ζάεφ, στίς 7 Δεκεμβρίου 2018, δήλωσε :

«....ούτε εγώ, ούτε εσείς, ούτε τα παιδιά μας θα είμαστε Bορειομακεδόνες ή πολίτες της FYROM. Θα είμαστε Μακεδόνες, που ομιλούμε την Μακεδονική Γλώσσα».

Ποιά διαμαρτυρία έκανε η Ελληνική Κυβέρνηση;

Και όταν ρωτήθηκε ο Ζάεφ πως κάνει τέτοιου είδους δηλώσεις, αυτός, στίς 9 Δεκεμβρίου 2018, με περίσσιο θράσος, δια του Διεθνούς Τηλεοπτικού Σταθμού CNN, απήντησε:

«... ασφαλώς συμβουλευόμαστε την Ελλάδα ( ! ) γιά τις δηλώσεις μας αυτές....».

Σημειώνω ότι υπήρξε τόσο ανιστόρητη η συμφωνία των Πρεσπών, ώστε και ο Βούλγαρος Πρόεδρος Rantef, στίς 23- 12-2018, με τις δηλώσεις του διέψευσε τους πρωτεργάτες της,Τσίπρα, Κοτζιά, Ζάεφ, «αφού δεν υπάρχει βόρεια Μακεδονία,τι συμφωνία ήταν αυτή που κάνανε;»

Διότι η Μακεδονία είναι μία και μόνον Ελληνική.

Εξ άλλου, ούτε μακεδονική γλώσσα υπάρχει αλλά, προ πάντων, δεν υπήρξε ποτέ και ούτε υπάρχει μακεδονικό έθνος και, τα περί αυτών αναφερόμενα στή συμφωνία, είναι ψευδή και δόλια.

Κατά την απογραφη του πληθυσμού της Σερβίας (επαρχία της οποίας υπήρξε η Βαρντάρσκα), που έγινε το 1921, ούτε ένας είχε απογραφή ως Μακεδόνας και ούτε ένας βρέθηκε να δηλώνουν ότι ομιλεί μακεδονική γλώσσα. Οι όροι αυτοί ήταν ανύπαρκτοι, δημιουργήθηκαν μετα το 1944, από τον Τίτο και εξής.

Η συμφωνία των Πρεσπών, πιστεύω, από μόνη της, αποτελεί φουρνέλο στα θεμελια της Ελλάδος και αργά ή γρήγορα, θα φέρη τις χώρες μας αντιμέτωπες και τότε ο περιφρονημένος Κυρίαρχος Λαός, θα κληθή να λύση το πρόβλημα, που απερίσκεπτα σήμερα δημιουργείται.

Η Ελληνική Κυβέρνηση, που υπέγραψε την συμφωνία των Πρεσπών, ενήργησε με ευπιστία; ευήθεια και αφέλεια; Η Ελληνική Κυβέρνηση και κυρίως ο πρωθυπουργός, Αλεξης Τσίπρας αλλά και ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, σαν καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου, δεν είχαν συμβούλους, γνώστες του Διεθνούς Δικαίου και της ιστορίας να τους συμβουλεύσουν;

Ή κάτι άλλο συνέβη;

Αφού καμμιά λογική και νόμιμη δικαιολογία δεν υπάρχει για την απαράδεκτη συμφωνία των Πρεσπών, η μόνη δικαιολογία, που άφησαν να αιωρήται είναι, η αναγνώριση της από «μαγάλο» αριθμό χωρών,

Εάν αυτό συνέβη και το θεωρούν αρκετό , τότε γιατί η FYROM έρχεται και εναγωνίως  ζητεί και την ελληνική αναγνώριση, που, στο μέγεθος που της έχει δοθή μέχρι σήμερα, την πανηγυρίζει, ενώ δεν πανηγυρίζει την αναγνώριση των «πολλών».

Έχει ανάγκη και ζητεί την αναγνώριση της χώρας μας, διότι είναι η μόνη αναγνώριση που της παρέχει το σκοπούμενο.

Όλες οι αλλές, οι αναγνωρίσεις των «πολλών», πέραν του ότι γίνανε από συμφέροντα, συστρατεύσεις κλπ ή από πλάνη ή άγνοια, όπως τις παρέσυρε η συστηματική και επίμονη προπαγάνδα, αλλά και η αδράνεια των υπευθύνων της χώρας μας, δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία, αφού το veto , η άρνησικυρία έχει προβληθή μόνον από την χώρα μας, που έχει άμεσο και νόμιμο συμφέρον να μην δώση την ονομασία, αλλά ούτε και να συμπράξη στην ιστορική απάτη να παραχωρήση κάτι το ανύπαρκτο, την γλώσσα και την εθνικότητα.

Αιωρείται ακόμη ότι προηγούμενοι πολιτικοί ή και σύγχρονοι έκαναν σκέψη σχετική.

Δικαίωμα του καθενός είναι να κάνη σκέψεις, όταν όμως συμβαίνει καθε ένας να αναλάβη ευθύνες, σοβαρεύεται προ της υλοποιήσεως και γι αυτό, μολονότι το θέμα αιωρείται από το 1944, κανείς υπεύθυνος άντρας δεν βρέθηκε και δεν τόλμησε να κάνη την απονενοημένη ενέργεια της εσφαλμένης αναγνωρίσεως και να δώση το όνομα, σκεπτόμενος τις χιλιάδες των ηρώων που πότισαν με αίμα την Μακεδονική γη, που θυσιάστηκαν για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, αλλά και την κατακραυγή των απανταχού Ελλήνων.

Ήδη:

Γιατί η Κυβέρνηση της Ελλάδος αρνείται επίμονα και δεν κάνει Δημοψήφισμα και ενεργεί αντίθετα από την θέληση του Κυρίαρχου Λαού?

Γιατί δεν λαμβάνεται υπ´ όψη η θέληση του Κυρίαρχου Λαού, που ήδη αναγκαστικά εκδηλώνεται μόνο με συλλαλητήρια;

Γιατί αγνοήθηκε η Ελληνική Βουλή;

Γιατί ο Κυρίαρχος Λαός τόσο περιφρονητικά αγνοήθηκε;

ΚΡΙΜΑ!!!