Σαββατοκύριακo
28-29  Νοεμβρίου 2020
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 3723RSS FEED
Η πολυεθνική, χριστιανική, δημοκρατική Ευρώπη και το Ισλάμ
Γράφει ο
Κώστας Παδουβάς

Τα  Χριστιανικά -δημοκρατικά και μη κράτη και κρατίδια της Ευρωπαϊκής Ηπείρου (Γηραιάς Ηπείρου), προέκυψαν προοδευτικά  ύστερα από τον κατακερματισμό της αρχαίας μονοκρατορικής- ειδωλολατρικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, λίγους αιώνες μετά  την ενανθρώπιση του Χριστού-Θεού ( πρώτου ημερολογιακού έτους).

Αρχικά δημιουργήθηκαν ανεξάρτητα Βασίλεια, Αυτοκρατορίες, Δημοκρατίες, μετρούμενες με μονοψήφιους αριθμούς, μετέπειτα περισσότερες ανεξάρτητες χώρες και πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), που  αριθμεί  27 χώρες επί συνόλου 50 ( 23 χώρες είναι εκτός ΕΕ. Ο  συνολικός πληθυσμός της Ευρώπης προσεγγίζει τα  750 εκατομμύρια κατοίκων, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού τμήματος της Τουρκίας όπου βρίσκεται η μεγαλύτερη πόλης της Ευρώπης, Κωνσταντινούπολη, των 16 εκατομμυρίων κατοίκων.  

Πρωτεύοντα ρόλο στην όλη αυτή διαίρεση της Ευρωπαϊκής Ηπείρου διαδραμάτισαν οι θρησκείες, στις οποίες υπερέχει η Χριστιανική (βασικότερη) με τα διάφορα δόγματα (Ορθοδοξία, Καθολικισμός, Προτεσταντισμός κ. ά), έπεται το Ισλάμ  (πολύ μετά την εμφάνισή του το 622 μ. Χ.) έχοντας μειονότητες, κυρίως, στη Βαλκανική χερσόνησο ( Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Κόσοβο, Ευρωπαϊκή Τουρκία), με τη μοναδική και πολύ μικρή (0.5% της Ομοσπονδίας της Ρωσίας) Βουδιστική  θρησκεία στις περιοχές Κιλμικίας,  Τιβά, Μπουργιατίας κ. ά .της Σιβηρίας της Ρωσίας ( μεταδόθηκε εκεί , κυρίως, από το Θιβέτ).

Οι παλαιότεροι και οι σύγχρονοι Ευρωπαίοι έχουν δεχτεί κατά καιρούς απειλές και θανατηφόρα ποικίλα πλήγματα από το φανατισμένο πολιτικοθρησκευτικό μείγμα του Ισλάμ (Τζιχάντ), το οποίο στο πολιτικό μέρος του οραματίζεται την ίδρυση και διατήρηση μιας υπερδύναμης στην περιοχή μελλοντικά, την «Ισλαμική Αυτοκρατορία» των 3 ηπείρων και των 5 θαλασσών και στο θρησκευτικό μέρος τον εξισλαμισμό των αλλόθρησκων ή κατ΄ αυτούς απίστων (βλ. χάρτη στο τέλος).

Οι διάσπαρτες  πολύνεκρες τρομοκρατικές και μη μέθοδοι (με εκρηκτικούς μηχανισμούς, αιματηρές καταδρομικές και καμικάζι επιθέσεις κ.ά.), σε μεγάλα και μικρά Ευρωπαϊκά και μη κράτη εναντίον ανθρωπίνων και μη στόχων , περιλαμβανομένων και των μη φανατικών Μουσουλμανικών κρατών, έχουν στοιχίσει ζωές με απάνθρωπους τρόπους και σημαντικές υλικές απώλειες .

Η Χριστιανική ΕΕ θα ήταν  η σημαντικότερη Μεγάλη Δύναμη της περιοχής αυτής της γης, που θα μπορούσε να αποτρέψει τους φανατικούς Ισλαμιστές να πραγματοποιήσουν το όραμα τους σε βάρος άλλων κρατών, εφόσον θα είχε διερευνήσει τις σύγχρονες και μελλοντικές  (αναμενόμενες ) μακροχρόνιες απειλές και επιθέσεις ή άλλες μεθοδεύσεις και είχε σχεδιάσει έγκαιρα λυσιτελείς (αποτελεσματικούς)  ειρηνικούς είτε μαχητικούς τρόπους αποτροπής και αντιμετώπισης (καταστολής) των οποιωνδήποτε και οπουδήποτε στην περιοχή της βιαιοτήτων εκ μέρους των φανατισμένων Ισλαμιστών.

Οι συνήθεις  συναινετικές επιλογές και οι δήθεν ψύχραιμες στάσεις της ΕΕ κατά των φανατικών Ισλαμιστών και των πατρώνων τους  ( μη ομόφωνες, κατά κανόνα,  από τα  αλληλέγγυα κράτη- μέλη) αποδείχτηκαν ανεπαρκείς για να μειώσουν την αγωνιστικότητα τους, να διαλύσουν τα ανατρεπτικά οράματα των Τζιχαντιστών, ενώ οι βιαστικές (μη μελετημένες με πληρότητα) επί μέρους λεκτικές- διπλωματικές και άλλες παρόμοιες  φοβικές απειλές ή προτροπές εκ μέρους της ΕΕ, καθώς και η εμμονή τήρησης με ευαισθησία των  ανθρωπιστικών αρχών και προνομιακών  συμπεριφορών  έναντι των θηριωδιών των Ισλαμιστών, διευκολύνουν αντί να αποτρέπουν οριστικά τη δημιουργία της οψέποτε Ισλαμικής Αυτοκρατορίας.

Είναι απαράδεκτο να  μεταδίδονται- αναμεταδίδονται στις ειδήσεις  των κρατών μελών της ΕΕ οι δραστηριότητες στρατολόγησης-εκπαίδευσης νέων μαχητών των Ισλαμιστών-Τζιχαντιστών εντός Μουσουλμανικών κρατών της Υφηλίου ( προβάλλονται δέκα και πλέον αναγνωρισμένα Μουσουλμανικά κράτη-μέλη του ΟΗΕ ως πάτρωνες των Τζιχάντ), αντί να προηγούνται οι  εύλογες ενέργειες εξαναγκασμού των Μουσουλμανικών αυτών κρατών «επώασης» των τρομοκρατών  να τους εκβάλουν με οποιονδήποτε τρόπο από τα όρια των κυριαρχιών τους.

Εύλογες και δυνατές  ενέργειες της ΕΕ είναι οι άμεσες  εφαρμογές οικονομικών-εμπορικών κυρώσεων, εμπάργκο εξοπλισμών κ. λπ, ως και συγκροτήσεις εξειδικευμένων αερομεταφερομένων μεικτών στρατιωτικών δυνάμεων  για  αποτελεσματικά ακαριαία καίρια πλήγματα σε βάρος αμφοτέρων (τρομοκρατών και πατρώνων τους) σε οποιοδήποτε μέρος της περιοχής της μελλοντικής «Ισλαμικής Αυτοκρατορίας» που οραματίζονται.

Εξάλλου είναι εμφανώς υποχωρητική συμπεριφορά, το να προσδοκά ή αναμένει τις παρεμβάσεις των υπερδυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσίας) η ΕΕ, εναντίον των παραπάνω Τζιχαντιστών στην περιοχή της,  αναγνωρίζοντας έμμεσα αδυναμίες του «Ευρωπαϊκού κεκτημένου», είτε  α π ο τ υ χ ί α   στη σύλληψη της ιδέας και στη δημιουργία της ΕΕ (έστω και αν προτάσσονται καθαρά οικονομικοί λόγοι), όταν εικάζεται ότι εμπιστεύεται σε άλλους είτε αγνοεί την ασφάλεια (σωτηρία) και τη φυσιολογική ανάπτυξη των χριστιανικών πληθυσμών της.

Άλλωστε με την οποιαδήποτε παρεμβατική αντικατάσταση των αμυντικών υποχρεώσεων της ΕΕ από άλλες δυνάμεις, όχι μόνο δεν εξασφαλίζεται, συνήθως, η οριστική και αμετάκλητη  αποθάρρυνση δημιουργίας της Ισλαμικής Αυτοκρατορίας στο μέλλον, αλλά  οι παρεμβάσεις αυτές είναι δυνατόν να διευκολύνουν τους Ισλαμιστές τρομοκράτες και τους πάτρωνές τους να πραγματοποιήσουν τα οράματά τους .

 Σχετικά πρόσφατο απτό παράδειγμα αποτελεί η μεταπολεμική συμφωνία μεταξύ της παρεμβαλόμενης Ρωσίας και των εμπολέμων Αρμενίας -Αζερμπαϊτζάν, η οποία έμμεσα εμπεριέχει συμφωνίες  λειτουργίας του γνωστού αγωγού φυσικού αερίου ΤΑΠ ( Trans Adriatic Pipeline) με προορισμό τις χώρες της ΕΕ, που θα λειτουργήσει στο τέλος του 2020. Μιας συμφωνίας λήξης του πολέμου στο Ναγκόρνο Καραμπάχ που υπογράφηκε όπως-όπως μεταξύ των εμπολέμων και της Ρωσίας ερήμην της ενδιαφερόμενης ουσιαστικά ΕΕ. Η αμέσως ενδιαφερόμενη ΕΕ, που θα προμηθεύεται το φυσικό αέριο, δεν είχε καμιά ανάμειξη ή  παρουσία στις σχετικές διαπραγματεύσεις, ενώ στην όλη αυτή μεταπολεμική ρύθμιση δεν είχαν συμμετοχή ούτε οι ΗΠΑ, λόγω των πρόσφατων εκλογών και των εσωτερικών κομματικών αντιπαλοτήτων αποσταθεροποίησης της υπερδύναμης αυτής.

Εύλογες και αναμενόμενες είναι οι τρομοκρατικές ενέργειες επί της λειτουργίας του αγωγού ΤΑΠ από τους Τζιχάντ, διότι είχαν και θα έχουν σχετικές πληροφορίες κατά τη συμμετοχή τους υπέρ του Αζερμπαϊτζάν με πάτρωνα την Τουρκία, οψέποτε  κρίνονται αυτές σκόπιμες και σε οποιαδήποτε θέση  ( ο ΤΑΠ αρχίζει από το Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, περνά ανατολικά του Ναγκόρνο Καραμπάχ, προς Γεωργία-Τουρκία-Ελλάδα-Αλβανία-Αδριατική-Ιταλία-Κεντρική και Δυτική Ευρώπη).

Στην προκειμένη περίπτωση η ΕΕ αντί να απαιτεί τη συμμετοχή της σε τέτοιου είδους συμφωνίες επί των συμφερόντων της και να μην εμπιστεύεται σε κανένα να κάνει συμφωνίες που την αφορούν χωρίς την παρουσία της, αναλώνεται να εξεύρει τρόπους ενσωμάτωσης των Ισλαμιστών στις αλληλέγγυες χώρες- μέλη της...

Επίσης, η ΕΕ δε σπεύδει να εκμεταλλευτεί μόνη της τα κοιτάσματα φυσικού αερίου των ιδίων  κρατών- μελών της π.χ. Κύπρου, Ελλάδας κ.α. (σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας και τα νόμιμα κυριαρχικά δικαιώματά τους ) , αλλά  ανέχεται αμφισβητήσεις και αρπακτικές πρακτικές από τους πάτρωνες των τρομοκρατών (Τουρκία, Λιβύη κ.ά.) διεκδικώντας συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων αυτών.

Με άλλους λόγους, είναι καιρός και  επιτακτική ανάγκη η ΕΕ να αποβάλλει την ζημιογόνο καθολική χρήση της σύνεσης στις διεθνείς  σχέσεις της και να εφαρμόζει άμεσα και επιλεκτικά  την αναγκαία και αποτελεσματική πολιτική της ανάλογα με τις απειλές που αντιμετωπίζει με τα διατιθέμενα μέσα-όπλα της (οικονομικές-εμπορικές κυρώσεις, εμπάργκο όπλων, στρατιωτικές αμυντικές παρεμβάσεις κ.ά.), που είναι τα πλέον βάσιμα και αποδοτικά κίνητρα για την ανάπτυξη και την πλήρη και οριστική ένωση των Ευρωπαϊκών χωρών.

Ας μη διαφεύγουν τα αποφθέγματα  της σοφίας του Θουκυδίδη σε παρόμοιες καταστάσεις:

Η σύνεση είναι το πρόσχημα του άνανδρου ( ή  «Το δε σώφρον του ανάνδρου πρόσχημα») και «Οι καιροί ου μενετοί» (=οι ευκαιρίες δεν περιμένουν).