Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

       Είναι γνωστό ότι κατ’ εξοχήν τα πολιτικά πρόσωπα του κυβερνώντος κόμματος  σκέπτονται και δρουν εγωιστικά. Βασικός τους σκοπός είναι η παραμονή τους στην εξουσία.

       Ήταν αναμενόμενο και έχει επισημανθεί από καιρό ότι θα οργίαζαν σε όλους τους  τομείς  στο δρόμο προς τις εκλογές. Η πολιτική τους πρακτική δεν άφηνε καμιά αμφιβολία περί αυτού.

       Άλλωστε οι κυβερνώντες φροντίζουν συνεχώς να τροφοδοτούν με τη ρητορική και τις πράξεις τους τη σχετική φιλολογία, ξεπερνώντας την πιο πλούσια φαντασία.

       Είναι φανερό ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει αποφασίσει να χρησιμοποιήσει και πάλι τις δοκιμασμένες μεθόδους που πριν μερικά χρόνια τον έφεραν στην εξουσία.

       Ωστόσο η εικόνα απομάκρυνσής τους από την κοινωνία και η ρήξη τους με την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, καταγράφεται καθημερινά και είναι δεδομένη.

       Είναι αλήθεια ότι στην εποχή μας δηλώνουμε σαν προσωπική μας ταυτότητα την επιλογή μας και όχι την κατάκτησή μας, προβάλλοντας αυτό  που θα μας κολάκευε και όχι αυτό που στοχεύουμε.

       Έτσι και τα κόμματα της Αριστεράς αυτοχαρακτηρίζονται «προοδευτικοί» και μονοπωλούν το χαρακτηρισμό του «προοδευτικού», διαμορφώνοντας την ιστορική συνείδηση της μάζας.

       Η πλαστογράφηση και καπηλεία των λέξεων «πρόοδος» και «προοδευτικός», βεβαιώνει κυρίαρχο τον αδίστακτο εμπαιγμό της κοινωνίας.

       Θέλουν να επιβάλουν  την άποψη κατά την οποίαν, ό,τι το Αριστερό είναι εξ’ ορισμού καλό, ενώ ό,τι το Δεξιό είναι τουλάχιστον ύποπτο.

       Η έννοια του «προοδευτικού» έχει πλέον διευρυνθεί πέραν από κάθε όριο σοβαρότητας και αυτονόητα ανήκουν σ’ αυτούς όλοι όσοι π.χ. ομολογούν και κηρύττουν ότι η Πατρίδα, η γλώσσα,  η θρησκεία και ο γάμος, είναι μόνο γραφικότητες για ψυχολογική κατανάλωση.

       Παρ’ όλα αυτά, η φιλολογία για τους «προοδευτικούς», κινείται με μεγάλες αφαιρέσεις και γενικόλογα σχήματα.

       Όμως αυτό που αφήνεται εντέχνως έξω από τη συζήτηση, είναι το τι ακριβώς εννοεί ο καθένας με τις λέξεις «προοδευτικός» και «πρόοδος».

       Αν σταθεί κανείς στα κείμενα που υπάρχουν στις φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, όλοι όσοι δεν ανήκουν στους «προοδευτικούς χώρους», δηλαδή στους χώρους που ηγεμονεύει η Αριστερά, είναι ακροδεξιοί.

       Οποιαδήποτε διαφορετική αντίληψη από τη συγκεκριμένη, θεωρείται «εκτός προόδου».

       Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, εξακολουθεί να αναρωτιέται κανείς τι σημαίνει «προοδευτικός».

       Ο μύθος του «προοδευτικού» δίνει το άλλοθι στην Αριστερά για να γίνεται πολιτικά αδίστακτη όποτε παίρνει την εξουσία και απάνθρωπη στο όνομα του ανθρώπου.

       Αυτή όμως είναι η Αριστερά στην πράξη. Η Αριστερά όπως τηγνωρίσαμε από την Ιστορία όπου αφέθηκε ελεύθερη να κυβερνήσει.

       Μια τραγωδία της οποίας η έκταση και η ένταση διαφοροποιούνταικατά τις εκάστοτε περιστάσεις.

       Τελικά, αν κάτι θα έχει καταφέρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ,  είναι η απαξίωση των αριστερών φαντασιώσεων που στοιχειώνουν όσους έχουν υπάρξει και είναι αριστεροί.

       Η πολιτεία του ΣΥΡΙΖΑ θα λειτουργεί και ως εσαεί απόδειξη, ότι τις προοδευτικές ευαισθησίες δεν τις φέρει κανείς κατ’ αποκλειστικότητα σ’ αυτήν τη χώρα.

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ. Ε.