Γράφει ο
Κώστας Δημ. Χρονόπουλος

Η παρασίτωση από την οποία πάσχει το Κ.Δ. Πολίτευμά μας οφείλεται σε (παρασιτογενή) διάφορα παράσιτα.

Ένα από αυτά είναι οι ΚΟΜΜΑΤΟΓΕΝΕΙΣ "Κύκλοι", που εμφανίζουν ακράτεια γλώσσας και διαρροή, δίκην διάρροιας /τσιρλιού ρυπαντικού .

Έχουμε εγκλωβιστεί στις κυκλοειδείς /κυκλοτερείς δαγκάνες  ΚΟΜΜΑΤΟΚΥΚΛΩΝ με αποτέλεσμα να υποφέρουμε από κυκλοθυμία!

Η  δόλια η Δημοκρατία μας φθίνει και μαραζώνει εξαιτίας των παρασίτων που την απομυζούν ακατάπαυστα.

Περί .... "Κύκλων" λοιπόν το ανάγνωσμα.

Πρόσφατο παράδειγμα η συνάντηση του νεοεκλεγέντος Αρχηγού της  Ν.Δ. με το κο Πρωθυπουργό.

Την προηγούμενη άρχισε η ........"ενημερωτική μας (παρα)πληροφόρηση" για το τι θα συζητήσουν, τι στάση θα κρατήσουν, που και πόσο θα συμφωνήσουν ή θα διαφωνήσουν.

Η συνάντηση γίνεται - παραδοσιακά - παρουσία τηλεοπτικών  καμερών και ακούγονται κάποια τυπικά φιλόφρονα λόγια.

Τελειώνει η συνεύρεση , και πιάνουν (πάλι) δουλειά οι "κύκλοι" παραπληροφόρησης, οι οποίοι -επιλεκτικά πάντοτε - μας .... "ενημερώνουν για το τι ελέχθη πίσω από τις κλειστές πόρτες και υπό εχεμύθεια (;).

Πως σας φαίνεται το όλο σκηνικό; Φυσιολογικό; Αισθητικά αποδεκτό;

Δημοκρατικό; Διαφανές; Πειστικό;

Ή μήπως δυσπερίγραπτο Αντιδημοκρατικό, παρασκηνιακό, παραπλανητικό , προδοτικό, χαφιεδισμός (θεσμοθετημένος;).

Τι άραγε (εκτός από μικρόνοια, πολιτικαντισμό, κομματοφροσύνη, αντιδεοντολογική  προσέγγιση και περιφρόνηση στη νοημοσύνη των πολιτών) νόημα έχουν όλα αυτά;

Μήπως γίνονται για .... ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας του πολιτικού κόσμου;

Ό,τι και να ισχύει,  η έλλειψη σοβαρότητας και αντιδημοκρατικότητας κατισχύει!

Θα ήταν ανεπίτρεπτη παράλειψη μου να μην αναφερθώ στο συνακόλουθο συμπλήρωμα ολοκλήρωσης της ευτυχίας μας: Τα τηλεπάνελς όπου οι κάθε (κομματικής ή παρεϊστικης) λογής "επαΐοντες" δίνουν το τελικό, ολοκληρωτικό χτύπημα αποπροσανατολισμού μας !......

Επειδή όμως δεν αντέχεται τόση -και τέτοια - διαφανής πληροφόρηση και συμμετοχή του .... "κυρίαρχου" (τρομάρα του) λαού στα τεκταινόμενα , αλλά και προς αποφυγή του εμπαιγμού και αυτοαπαξίωσης μας,

Προτείνω:

Οι συζητήσεις αυτές να είναι του λοιπού δημόσιες , παρουσία της τηλεόρασης.

ΥΓ Οι όποιες ενστάσεις / εναντιώσεις στην παραπάνω πρόταση, θεωρώ ότι θα είναι ή εκ του πονηρού, ή εκ του αφελούς, δεδομένου ότι δεν γίνεται να συνομιλούν οι - εκλεγμένοι/ επιλεγμένοι- υπηρέτες του (αφεντικού) λαού, εν αγνοία του.

Ας μην παραθεωρείται το γεγονός πως -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων "εθνικών μυστικών" - τα ζέοντα καθημερινά θέματα αφορούν όλους εμάς τους  πολίτες  πρωτίστως.

Αν το ιδιωτικό /προσωπικό ή - και - κομματικό συμφέρον επιβίωσης και μακροημέρευσης προτάσσεται εκείνου του λαού, τότε βαθαίνει το χάσμα ανάμεσα σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους.

Ταυτόχρονα αντί Δημοκρατίας έχουμε ...... κομματοκρατία.

Ερώτηση κρίσεως: Τι νομίζετε πως έχουμε;