Γράφει ο
Γιάννης Κουλούρης

Αυτό που ζούμε τις τελευταίες ημέρες στη χώρα μας ξεπερνά κάθε προηγούμενο εκβιασμού εκ μέρους των ευνοημένων από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις κτηματιών – αγροτών.

Το ασφαλιστικό που προτείνει η Κυβέρνηση, για πρώτη φορά κινείται στη σωστή κατεύθυνση.

Για πρώτη φορά δεν προβλέπονται οριζόντιες περικοπές επί δικαίων και αδίκων αλλά γίνεται προσπάθεια για  μία δίκαιη κατανομή των ασφαλιστικών βαρών και απονομή συντάξεων σε αντιστοιχία με τις εισφορές των ασφαλισμένων. Για πρώτη φορά , με τον επανυπολογισμό των συντάξεων όλων των συνταξιούχων με βάση τα συνολικά έτη ασφάλισης και τις εισφορές τους σε όλο τον ασφαλιστικό τους βίο,  θα φανεί ποιοι και πόσο έχουν ευνοηθεί στο παρελθόν. Και εάν η κυβέρνηση προτίθεται, και πιθανώς σωστά, με το τέχνασμα της προσωπικής διαφοράς να διατηρήσει τις καταβαλλόμενες συντάξεις, θα φαίνεται ποιοι είναι οι ευνοημένοι, και εάν χρειαστεί να γίνουν νέες περικοπές σε αυτές, θα τις κάνει προφανώς από αυτούς που έχουν μεγάλες προσωπικές διαφορές, πράγμα που θα είναι δίκαιο και επιβεβλημένο.

Θέλω να τονίσω και πάλι ότι προσωπικά είμαι εντελώς ακομμάτιστος και ανεξάρτητος και ότι θεωρώ την προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τη χειρότερη όλων των εποχών και τη σημερινή μία από τις χειρότερες.

Όμως στο συγκεκριμένο θέμα, και κυρίως σε ότι αφορά τους αγρότες έχει απόλυτο δίκιο. Προσωπικά έχω αρθρογραφήσει για το θέμα αυτό σε προηγούμενα άρθρα μου στην εφημερίδα αυτή, και αισθάνομαι δικαιωμένος που επιτέλους βρέθηκε μία, έστω και κακή κατά τα άλλα, κυβέρνηση να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση.

Όσον αφορά στους αγρότες, αυτοί είναι από τις πλέον ευνοημένες τάξεις πολιτών της Ελληνικής κοινωνίας και από τους κύριους υπεύθυνους της σημερινής κατάστασης της χώρας.

Στο παρελθόν είτε για ψηφοθηρικούς λόγους, είτε εκβιάζοντας την κοινωνία όπως σήμερα, κατάφεραν να έχουν προκλητικές ευνοϊκές ρυθμίσεις σε βάρος των άλλων τάξεων.

Είναι η μόνη τάξη στην οποία στο παρελθόν έχουν επανειλημμένα χαριστεί δάνεια, από την τότε ΑΤΕ.

Είναι η μόνη τάξη στην οποία απονεμήθηκαν συντάξεις χωρίς να έχουν καταβάλει καμία εισφορά. Ακόμα και η εισφορά που καταβάλλουν σήμερα είναι εντελώς συμβολική σε σχέση με αυτήν που καταβάλλουν άλλες τάξεις ασφαλισμένων με ανάλογο ύψος συντάξεων, χωρίς να παραβλέπουμε και το γεγονός ότι πολλοί (και κυρίως γυναίκες), λαμβάνουν σύνταξη χωρίς να ξέρουν που βρίσκονται τα χωράφια τα οποία υποτίθεται ότι καλλιεργούν.

Είναι εκείνοι οι οποίοι πήραν τις επιδοτήσεις της ΕΟΚ ( και πολλοί μάλιστα με στοιχεία «μαϊμού» για ανύπαρκτες παραγωγές), και αντί να τις χρησιμοποιήσουν για την βελτίωση των καλλιεργειών τους, τις μετέτρεψαν σε πολυτελή αυτοκίνητα, σε διαμερίσματα, και σε διασκεδάσεις στα μπουζούκια.

Είναι αυτοί που ανάγκασαν τη χώρα μας, από αυτάρκη και εξαγωγική σε γεωργικά προϊόντα, να κάνει εισαγωγές οσπρίων, εσπεριδοειδών και άλλων αγροτικών προϊόντων από απίθανες χώρες.

Είναι αυτοί που μετέτρεψαν  επίπεδες και εύφορες αγροτικές εκτάσεις σε φωτοβολταϊκά πάρκα.  Αυτό είναι  μεγάλο έγκλημα σε βάρος της χώρας. Τη στιγμή που η Ελλάδα διαθέτει λίγες εύφορες καλλιεργήσιμες εκτάσεις , ενώ έχει πληθώρα άγονων εκτάσεων στις πλαγιές των λόφων και των  βουνών, πολύ καταλληλότερων για τα φωτοβολταϊκά, και τη στιγμή που οι πατεράδες και οι παππούδες μας πάσχιζαν να εξασφαλίσουν λίγη καλλιεργήσιμη γη χτίζοντας πεζούλες στις πλαγιές αυτές, κάποιοι δεν δίστασαν να αφήσουν τα εύφορα χωράφια τους ακαλλιέργητα, για να έχουν τα άνετα κέρδη από τα φωτοβολταϊκά, και κάποιοι κρατικοί υπάλληλοι και υπηρεσίες τούς το επέτρεψαν. Η καλλιεργήσιμη γη μπορεί νομικά να είναι ιδιοκτησία τους, στην ουσία όμως είναι πολύτιμο δημόσιο αγαθό και δεν μπορούν να το κάνουν ότι θέλουν.

Είναι αυτοί που με την ανασφάλιστη παροχή εργασίας στους λαθρομετανάστες μετέτρεψαν τη χώρα μας σε μαγνήτη πάσης προέλευσης λαθρομεταναστών,  με άμεσο κίνδυνο για την ίδια την υπόσταση του έθνους μας.

Είναι αυτοί που έχουν πληγεί λιγότερο, αν όχι καθόλου, από την κρίση, αφού πουλούν τα προϊόντα τους στις ίδιες ή και υψηλότερες τιμές από πριν.

Είναι επίσης αυτοί που δεν θα πληγούν εάν καταστραφεί η χώρα, όπως δεν δεινοπάθησαν ιδιαίτερα και στην κατοχή, και για το λόγο αυτό, εκ του ασφαλούς,  δεν ανησυχούν εάν με τις εκβιαστικές κινητοποιήσεις τους την καταστρέψουν.

Τέλος είναι αυτοί που ενώ γίνονται συνταξιούχοι έχουν την ευχέρεια να εργάζονται στα χωράφια τους.

Αυτά και πολλά άλλα μπορεί να αναφέρει κανείς για τους εξαγριωμένους αγρότες, και πιστεύω ότι θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο να διερευνηθεί και να γίνει γνωστό ποιες τάξεις έχουν κατά κεφαλήν τις μεγαλύτερες καταθέσεις, τα περισσότερα ακίνητα και τα πολυτελέστερα αυτοκίνητα.

Ασφαλώς όλα αυτά δεν αφορούν τους πραγματικούς αγρότες με τους μικρούς κλήρους,  που οι ίδιοι αγωνίζονται να καλλιεργήσουν. Αυτοί πρέπει να προστατευθούν και να δοθούν κίνητρα για την προσέλκυση και νέων στο επάγγελμα αυτό. Υπάρχουν επίσης και πολλά προβλήματα σε σχέση με την εκμετάλλευσή τους από τα κυκλώματα των μεσαζόντων και την προώθηση των αγροτικών προϊόντων στην αγορά, για τα οποία όμως δεν είδαμε να κατεβάζουν τα τρακτέρ στους δρόμους.  Η συμμετοχή τους στις  σημερινές κινητοποιήσεις  και στον εκβιασμό της κοινωνίας δεν τους  βοηθούν να βρουν το δίκιο τους σε κανένα από τα θέματα αυτά.

Οποιοσδήποτε έχει δικαίωμα να απεργεί, κανείς όμως δεν έχει το δικαίωμα να κλείνει τους δρόμους και να εκβιάζει το κράτος χρησιμοποιώντας τα μηχανήματά  του. Η δικτατορία των τρακτέρ που θέλουν να επιβάλουν δεν έχει μεγάλη διαφορά από τη δικτατορία των τανκ. Και στις δύο περιπτώσεις κάποιοι αποφασίζουν και διατάσσουν. Η συντεταγμένη πολιτεία έχει καθήκον να προστατέψει τους πολίτες και από τις δύο. Και η πολιτική της κυβέρνησης να μην επεμβαίνει άμεσα για να αντιμετωπίσει δυναμικά την κατάσταση αυτή, λόγω των ιδεοληψιών της, είναι εσφαλμένη και αποθρασύνει τους εκβιαστές, και πιθανώς να οδηγήσει τελικά την πολιτεία να υποκύψει στον εκβιασμό.

Βέβαια εδώ υπάρχει το πρόβλημα, με ποιο ηθικό ανάστημα θα διατάξει ο πρωθυπουργός τη βίαια εφαρμογή του νόμου, όταν ο ίδιος πρωτοστατούσε στη διοργάνωση καταλήψεων στα σχολεία και εμπόδιζε τη διεξαγωγή μαθημάτων, ή όταν πέρυσι  ακόμα ανέβαινε επάνω στα τρακτέρ και συνέπραττε στις τότε εκβιαστικές κινητοποιήσεις. Οπωσδήποτε ο ίδιος θα έχει μετανοήσει για τις τότε ενέργειές του, δεν είδα όμως μέχρι τώρα ούτε να το ομολογεί, ούτε να ζητήσει συγνώμη από το λαό γι’ αυτό.

Το άρθρο θα ήταν ελλιπές εάν δεν αναφερόταν και στη στάση των αντιπολιτευομένων κομμάτων.

Θα πρέπει επί τέλους όλα, και κυρίως η αξιωματική αντιπολίτευση, να μην σπεύσουν, όπως στο παρελθόν, να υποστηρίξουν, για κομματικούς λόγους, τις εκβιαστικές κινητοποιήσεις των αγροτών, αλλά να τις καταδικάσουν  και με εποικοδομητικές προτάσεις, να βοηθήσουν στο συγκεκριμένο θέμα την κυβέρνηση να προωθήσει τις ρυθμίσεις του ασφαλιστικού, οι οποίες άλλωστε αποτελούν μέρος της συμφωνίας με τους δανειστές μας η οποία εγκρίθηκε το καλοκαίρι από όλους με συντριπτική πλειοψηφία. Ας αφήσουν την υποστήριξη των εκβιαστών στα κόμματα των δύο άκρων, τα οποία σε τέτοιες ενέργειες στηρίζουν την ύπαρξή τους.

Ειδικότερα ας μου επιτραπεί να απευθυνθώ στο νέο αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας.

Στο τελευταίο άρθρο μου ανέφερα ότι η εκλογή του ήταν στην ουσία νίκη του κ. Τσίπρα, ο οποίος, για τους λόγους που ανέφερα εκεί, τον προτιμούσε για αντίπαλο από τον κ. Μεϊμαράκη  και φρόντισε να συμβάλει στην εκλογή του με το να δηλώνει προβοκατόρικα την προτίμησή του στον τελευταίο.

Ήδη αισθάνομαι δικαιωμένος και στο θέμα αυτό, αφού όπως θα έχουν διαπιστώσει όλοι, ο κ. Τσίπρας όταν αναφέρεται πλέον στη Νέα Δημοκρατία δεν την αναφέρει απλά με το όνομά της αλλά πάντα ως «Νέα Δημοκρατία του κυρίου Μητσοτάκη», θεωρώντας προφανώς ότι έτσι την υποβαθμίζει ως αντίπαλο.

Δεν γνωρίζω τη θα γίνει στην προσεχή αναμέτρησή τους στη Βουλή, ούτε ποια ακριβώς είναι η Νέα Δημοκρατία του κυρίου Μητσοτάκη στην οποία αναφέρεται ο κ. Τσίπρας.

Εξαρτάται από τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη,  και έχει άμεσα την ευκαιρία με τη στάση του στο  θέμα του ασφαλιστικού, να αποδείξει ότι ο κ. Τσίπρας έκανε ένα ακόμα λάθος στις εκτιμήσεις του. 

Τέλος,  και επειδή πιθανώς να κατηγορηθώ ότι με το άρθρο αυτό υποθάλπω ή υποκινώ τον κοινωνικό αυτοματισμό, θέλω απλά να επισημάνω ότι η δικαιολογημένη  και αναγκαία αντίδραση των θιγομένων πολιτών, η οποία αποκαλείται, κυρίως από την αριστερά, ως κοινωνικός αυτοματισμός, δεν μπορεί να είναι πάντοτε καταδικαστέα και ανεπιθύμητη, γιατί αποτελεί την άμυνα των αδικούμενων έναντι των αδικούντων, όπως ο πυρετός στον ανθρώπινο οργανισμό είναι αποτέλεσμα της άμυνάς του έναντι των ασθενειών.