Γράφει ο
Δημήτρης Καλαντζόπουλος

Λίγες μέρες  προηγουμένως, Ο Θεός μας επήρε πίσω στη σιωπηλή του πολιτεία τον άριστο φίλο-κλειδί  όλων  μας στη γήινη μορφή του, τον ξεχωριστής προσωπικότητος  εντιμότατο και αξιοσέβαστο  άνθρωπο / λάιον και άφθαστον ηγέτη της κοινότητάς μας και του κύκλου μας στη διεθνή κοινότητα  των Λάιονς  Ελλάδος και Κύπρου.

Με τον Κώστα μας, ενωθήκαμε και οι δυο μας  στα ιδεώδη και στα  οράματα της μεγάλης ανά τον κόσμο ολόκληρο, αλλά και εθνικής μας οικογένειας  της Ελλάδος και της Κύπρου, μέσα στην πρώτη κατά σειρά ιδρύσεως,  Λέσχη των «Αθηνών».

Ως απλά μέλη κατ’ αρχήν και στη μακρά συνέχεια της  υψηλής ποιότητος  πορείας της Λέσχης ύστερα, εμού αρχικά ως Προέδρου της  και  του Κώστα ως Γραμματέως της, ενώ τότε πάντα οι δυο μας μαζί κάναμε καλή ,συνετή αλλά και πρωτοπόρο δουλειά! Κρατώντας και σφίγγοντας  διακαώς  τα χέρια του κ ά θ ε   μ έ λ ο υ ς  της τότε, σε μια άφθαστη  π ο ι ο τ  ι κ ή   κοινωνική  σ τ ά θ μ η εχούσης φθάσει να βρίσκεται , η Λέσχη των «Αθηνών», με όλα τα συναπτά  συνεπακόλουθα αποτελέσματα !

Παράλληλα  δε και οι δυο μας, μαζί και από κοινού με  τ ο  κ ά θ ε  έ ν α  ξέχωρα , αλλά και όλα τα άλλα πολύ κοινωνικά αξιόλογα μέλη μας, σε κάθε περίσταση δραστηριότητας και ενεργειών στο εθνικό σύστημα της Οργάνωσής μας, με την κοινή  σώφρονα και πρωτοποριακά πάντοτε και αδιαλείπτως  εποικοδομητικά, για το σύστημα του γ ε ν ι κ ώ τ ε ρ ο υ  κύκλου μας, αντιμετωπίζαμε  πάντα κατά το δυνατόν αποτελεσματικά και με τον δέοντα σε ανθρώπινα πλάσματα σ ε β α σ μ ό, τις πάντα παρούσες και αδιαλείπτως αναδυόμενες δυσχέρειες !

Αυτό δε που τότε, ο Κώστας και εγώ εξακολουθητικά  κάναμε, μας είχε γίνει κατά τρόπον τινά μια απαράβατη  σ υ ν ή θ ε ι α, ένας   τ ρ ό π ο ς   ζ ω ή ς   και  ι ε ρ ά ς – θα έλεγα - γενικώτερης  λ α ϊ ο ν ι κ ή ς   σ υ μ π ε ρ ι φ ο ρ ά ς !

Δηλαδή η ακλόνητη και αμετακίνητη  π ί σ τ η  μας , σε αυτόν και μόνον τον κανόνα ζωικής λειτουργικότητας , ως ανθρώπων και ασφαλώς και ως λάιονς, απόλυτα δε  και  καθαρόαιμα  συνυφασμένα με τις αρετές της  ευγένειας, της ειλικρίνειας , της εντιμότητας και της ξ ε κ ά θ α ρ η ς και της εκ των πραγμάτων προκύπτουσας α λ ή θ ε ι α ς !

Είχα δε τότε μετ’ αυτό  υποσχεθεί  στον φίλο πια Κώστα μας, ότι όταν εκείνος γίνει κάποια ώρα  Πρόεδρος της Λέσχης των «Αθηνών», τότε κι’ εγώ θα επιθυμούσα  σε μια και πάλι δεύτερη πια στενή συνεργασία – όπως και η προηγούμενη τέτοια- με εμένα τη φορά αυτή να υπηρετώ μαζί του, ως Γραμματεύς !!!  Για να συνεχίσουμε μαζί και πάλι το ωραίο έργο μας! 

Μια υποχρέωσή μου, που δεν κατέστη δυνατόν να γίνει πραγματικότητα  καθόσον όταν ο Κώστας έγινε Πρόεδρος της Λέσχης «Αθηνών», τότε εγώ είχα ορισθεί   Διεθνής Σύμβουλος . Πράγμα ασυμβίβαστο , να γίνει !

Η τοιαύτη εκκρεμής εισέτι υποχρέωσή μου, είναι που με παρακινεί, με ορμηνεύει τώρα και θα προσέθετα  τελείως  σ υ ν ε ι δ η τ ά  μου   ε π ι τ ά σ σ ε ι   την ιερά αυτή στιγμή της απώλειάς του, να απευθύνω δημοσίως κατά το εφικτόν το παρόν και  προς  τον κ ά θ ε  έ ν α ν  από τα  μ έ λ η  μας !

Και  τ ι  να  τους  λ έ γ ω, εκεί ;;;  Πιστεύω και μάλιστα σε υπέρτατο βαθμό, ότι το κάθε μέλος ξέχωρα και πρωτίστως τα παλαιότερα μέλη μας, αλλά και τα νεώτερα τέτοια μέλη  που εκ των πραγμάτων παρασύρονται από εκείνα και όλα ευρισκόμενα κάπως  τελείως  α μ φ ί σ ι μ α  και ανάλογα της κάθε  στον λαϊονικό μας χώρο περίστασης  και των εκεί αντιδράσεων, μέσα  σε μια  εμφανή πλέον  θ ο λ ο ύ ρ α   σκέψης, συμπεριφοράς  και γενικώτερου τ ρ ό π ο υ  ζ ω ή ς  στον κύκλο μας, είμαι  δε βέβαιος ότι μια οιαδήποτε κάποια τέτοια εκ μέρους μας  β ο ή θ ε ι α, αναμφισβήτητα  θα  τους  β ο η θ ή σ ε ι  πολύ !!!

Τούτο δε γιατί πρόκειται για τις  ά μ ε σ ε ς και αυθόρμητες  τέτοιες  σ υ μ π ε ρ ι φ ο ρ έ ς   τ ρ ό π ο υ  ζ ω ή ς , του ε ν ό ς   μ έ λ ο υ ς  προς  τ ο   α π έ ν α ν τ ι  του  άλλο  μ έ λ ο ς , οιασδήποτε μάλιστα στάσεως  και  αξιώματος, τις κάλλιστες  δυνατές, που αποβλέπουν στην εύρυθμο και εποικοδομητική  λειτουργική  ικανότητα  του κ ο ι ν ω ν ι κ ο ύ  αυτού συστήματος  π  ρ ο σ φ ο ρ ά ς, στο οποίον ο καθείς μας, έχει αυτοβούλως προσφερθεί να συμμετάσχει εκεί εργαζόμενος !

Και η σε αυτό δική μου μια τέτοια προσφορά, είναι να κάνω ένα κάδρο που θα κυκλοφορήσει  ανάμεσά μας, με την ι ε ρ ή  θα έλεγα,  π α ρ α δ ε ι γ μ α τ ι κ ή   ε ι κ ό να  ενός «ανθρώπου- λάιον», αντιγραφή εκείνης του Κώστα κι εμένα  όπως ακριβέστατα και έχω περιγράψει! Έτσι δε ώστε η τοιαύτη και σε κάδρο τώρα ε ι κ ό ν α , να   γ ί ν ε ι   καθοριστική πλέον  και αναντικατάστατη  σ υ ν ε ί δ η σ η – ως αύτη έχει – σε κάθε εκεί  δίπλα μας μ έ λ ο ς  και α ξ ι ω μ α τ ο ύ χ ο !!!

Πολύ ενσυνείδητα πιστεύω σε  μια τέτοια και εξ αυτών τούτων των πραγμάτων απορρέουσα  α λ ή θ ε ι α και προσέτι ότι  ο Κώστας μας  από εκεί ψηλά στον ουράνιο θόλο που ήδη ευρίσκεται , με την απαράμιλλη  σ ι ω π ή  του, θα συγκατανεύει  σε τούτο!

Τελειώνοντας δε  κι εγώ πολύ προσεκτικά πάλι, αυτήν την  παρούσα  τ ε λ ε ι ω τ ι κ ή  και  δ ι κ ή  μου  π ρ ο σ φ ο ρ ά  προς τον ευγενή κύκλο μας , σας δηλώνω  τη βαθειά και από καρδίας ως λέγεται π ί σ τ η  μου, ότι  θ α   ε ί ν α ι   ι ε ρ ή   α μ α ρ τ ί α, το να απολεσθεί ολοκληρωτικά  πλέον, αυτή η αφθάστης τελειότητας και ήδη πτερόεσσα  φ ι λ ο σ ο φ ί α    ζ ω ή ς   που έχουμε  στα χέρια μας  και που  μετά βίας  και με διάφορες ελληνικού τύπου λειτουργικές και μόνον  α λ χ η μ ε ί ε ς,  πολύ ατυχώς για την Ελλάδα, ουσιαστικά έχει ήδη  χαθεί!!!

Και  σας παρακαλώ πολύ, να  προσέξετε  κάτι περισσότερο . . . Γιατί  αυτή ταύτη η φύση της Διεθνούς μας Οργάνωσης   είναι από μακρού και άκρως επιτυχημένη ω ς   φ ι λ ο σ ο φ ί α   ενός  α π α ρ ά μ ι λ λ ο υ  και αναντικατάστατου  πανανθρώπινου  «τ ρ ό π ο υ   ζ ω ή ς»  και Ό χ ι   ως  μ ία  - και από πλείστες όσες -  κ ο ι ν ω ν ι κ έ ς    λ ε ι τ ο υ ρ γ ι κ έ ς  και μόνον   οργανώσεις  !!! 

Όπως από τινός  χρόνου και εντεύθεν, ο υπόψη κύκλος της εν λόγω οργάνωσης, έχει τελείως ματαιόδοξα, μεταπλασθεί – προς   ι δ ί α ν  ε λ λ η ν ι κ ή  χ ρ ή σ η- στην πατρίδα μας !!!

Και μην αυταπατάσθε ! Διερωτηθείτε μόνο, γιατί έφυγαν κατά καιρούς από τις τάξεις μας τόσα και τόσα  π ε ρ ι ζ ή τ η τ α   κ ο ι ν ω ν ι κ ά   μ έ λ η,  που  προηγουμένως αποτελούσαν τον κύριο  κ ο ρ μ ό   του ελληνικού μας κ ύ κ λ ο υ ;;;

Aκόμη δε, γιατί  ο ύ τ ε  και έ ν α ς  απ ό  ε κ ε ί ν ο υ ς  ή και παραπλήσιους τέτοιους σημερινούς , δ ε ν    τ ο λ μ ά  να   λοφοκοιτάξει ακόμα τον ήδη υφιστάμενο χώρο μας;;;  

Και για να είμαι  απόλυτα ειλικρινής με τον καθένα σας, κάποιος από εσάς , θα με κοιτάξει πίσω από το μικρότατο δάκτυλό του και θα μου  πει,  χαμογελαστά  ελληνικώ τω τρόπω  ότι  μέχρι τώρα οι Λέσχες  έγραφαν  τέτοια  περιζήτητα  μέλη , ως  μ έ λ η  τους  και μπορεί και τώρα να το ξανακάνουν !!! Ναι τους έγραφαν και τα  μέλη της Λέσχης  επλήρωναν  και τις συνδρομές  τους, κανένας  δε  λάιον  ασφαλέστατα δεν τους είδε ποτέ  ως συνεργάτες στα  δρώμενα του κύκλου μας!!!

Ό π ω ς  τ ο ύ τ ο  προηγουμένως με τα διαφυγόντα παλαιότερα μέλη ήταν οπωσδήποτε και ο κανόνας της συνήθους κοινής εργασίας-συνεργασίας μέσα στη Λέσχη!!!

Πολλές φορές, μετέχοντας κι εγώ ή και ακούγοντας γι’ αυτούς, πολύ  δ υ σ τ υ χ ώ ς αισθάνομαι  ότι βλέπω τώρα  μ ί α    π α λ α ι ά   ο ν τ ό τ  η τ α  που ήδη έχει πεθάνει και ακόμα  δε   κ υ κ λ ο φ ο ρ ε ί  με την π α λ α ι ά   της  ε ν δ υ μ α σ ί α !