Γράφει η Μαρίνα Κουρμπέλα

H ανάμνηση των Ολυμπιακών Αγώνων, που ξεκίνησαν σαν σήμερα το 2004, είναι ένα ενθαρρυντικό μήνυμα, «εν μέσω μνημονίων». 

Μας θυμίζει εκείνη τη χαρά που νοιώθαμε με κάθε νίκη,  αλλά ,κυρίως, γιατί είχαμε τη  δυνατότητα να φανούν και τα καλά στοιχεία που έχουμε, και τα οποία είναι διαχρονικά. Φάνηκε σε εμάς και σε ανθρώπους άλλων χωρών και η καλή πλευρά μας, την οποία ζούσαμε καθημερινά.

Η επιτυχία που σημείωσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελεί ένα δείγμα για το τι μπορούμε να κάνουμε, αλλά και τι μπορούμε να επιτύχουμε, όταν ομονοούμε. Δεν αποτελεί ένα ένδοξο παρελθόν, η μια ένδοξη παρένθεση, διότι υπάρχει η συνέχεια.

Οι Έλληνες εδώ και σε άλλες χώρες του κόσμου, θα συνεχίσουμε, όπως και οι άλλοι λαοί τη δική μας πορεία, και θα έρθει, πάλι η χρονική στιγμή, το κάλεσμα  για  παγκόσμια προσφορά , χωρίς έπαρση, και χωρίς διάκριση φίλων και εχθρών.

 Δε θα έχει σχέση, ίσως, αυτή τη φορά με τον  με τον Αθλητισμό, αλλά θα αποτελέσει και αυτή τη φορά ένα δείγμα της συμμετοχής των Ελλήνων στην πορεία της παγκόσμιας Κοινότητας, και ηθελημένα, η αθέλητα, θα στρέψουν, ξανά, οι άλλοι λαοί το πρόσωπό τους προς τους Έλληνες.