Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

       Η πολιτική είναι ένα πεδίο ανταγωνιστικών ταυτίσεων και άγριων προκαταλήψεων, από τις οποίες ουδείς μπορεί να απαλλαγεί εύκολα και δίχως κάποιο κόστος.

       Ο Ελληνικός λαός, που ήταν προδομένος από τα παραμύθια των προηγούμενων, αντί να συνέλθει, τον Ιανουάριο  του 2015 ξανακύλησε στο παραμύθι της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

       Από τότε οι μέρες των πολιτών μοιάζουν άδειες από εκείνη την εσωτερική ορμή που τους ωθούσε προς ένα συγκεκριμένο στόχο.

       Δεν ακουμπούν στο στέρεο παρελθόν των παραδόσεων, δεν οδεύουν προς την ευρεία πύλη των μεγάλων προσδοκιών, εγκαταλείπονται στην τύχη ή σε δυνάμεις που διαφεύγουν από το δικό τους έλεγχο.

       Οι μέθοδοι διεκδίκησης της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, η κυβερνητική πρακτική του, η χρήση των αναγκών των ανθρώπων, ο διαιρετικός βίαιος λόγος και ο αυτάρεσκος διχασμός απομάκρυναν ως συνειδητό τρόπο την συνύπαρξη. Την υπονόμευσαν, τη διέβαλαν ως αξία, την συκοφάντησαν ως αγαθό.

       Η αλήθεια είναι ότι τα ψέματα χρησιμεύουν όταν οι πολίτες δεν μπορούν να γνωρίζουν την αλήθεια. Για όσους όμως τη γνωρίζουν, το ψέμα όχι μόνο δεν εξυπηρετεί σε κάτι, αλλά αντιθέτως εξοργίζει.

       Ο πάλαι ποτέ ριζοσπάστης και ανοιχτός εχθρός προς τη σοσιαλδημοκρατία, ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, ανήλθαν στην εξουσία με μια λαϊκίστικη πλατφόρμα ανέφικτων υποσχέσεων και μέσω σφοδρών επιθέσεων στους πολιτικούς τους αντιπάλους.

       Είναι αλήθεια ότι θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να αποτιναχθεί η δημαγωγία ως δομικό στοιχείο της πολιτικής επικοινωνίας με το λαό, να ξαναβρούν οι λέξεις το νόημά τους, να αποκατασταθεί μια στοιχειώδης συνέπεια λόγων και πράξεων.

       Η ανάληψη από την κυβέρνηση της πολιτικής ευθύνης για  αμέλεια, λάθη και παραλήψεις, επειδή δεν οδηγεί σε ορατές πολιτικές συνέπειες, δημιουργεί την αίσθηση ότι μπορεί να έχει απλώς και μόνο ρητορικό χαρακτήρα.

       Αυτό όμως δεν αληθεύει, γιατί η πολιτική ευθύνη σωρευτικά και συμψηφιστικά, οδηγεί πάντα σε εκλογικού χαρακτήρα επιπτώσεις.

       Πράγματι, το πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι όσοι υποδέχονται τα κυβερνητικά στελέχη σε κάθε παρουσία τους στη Βόρειο Ελλάδα με διαμαρτυρίες στο πεζοδρόμιο και έντονες αποδοκιμασίες. Το πραγματικό πρόβλημα για το κυβερνών κόμμα αντανακλάται στο σχεδόν ανύπαρκτο ακροατήριο στις ομιλίες τους.

       Είναι φανερό πλέον ότι δεν μπορούν να βρουν  ικανό αριθμό πολιτών για να συμπληρώσουν το φόντο μιας προεκλογικής εκδήλωσης.

       Δυσκολεύονται να βρουν τοπικά στελέχη για να συγκροτήσει τα ψηφοδέλτιά του στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

       Είναι κοινή πεποίθηση ότι οι περιφερειακές εκλογές και οι ευρωεκλογές θα αποκτήσουν χαρακτήρα εθνικών εκλογών. Στην ουσία θα αποτελέσουν πρόκριμα εθνικών εκλογών.

        Ο κ. Τσίπρας βλέπει μπροστά του τη μεγάλη ήττα. Βλέπει να οδεύει σε μια ανεξέλεγκτη πορεία κατάρρευσης.

       Γι’ αυτό αφήνει ναρκοθετημένο το πεδίο στην επόμενη κυβέρνηση, που όπως όλα δείχνουν θα είναι η Νέα Δημοκρατία.

       Ωστόσο, η κατάσταση στασιμότητας και μιζέριας  μετά από δέκα χρόνια κρίσης, δεν οδηγεί πουθενά.

       Η χώρα και η οικονομία χρειάζονται μια κυβέρνηση που θα μπορεί να σχεδιάσει και να υπηρετήσει μια πολιτική που θα αξιοποιεί τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα.

       Η ευκαιρία υπάρχει.

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ. Ε.