Γράφει ο Πάνος Ν. Λύρας*

Περίληψη:  Οι δημοσκοπήσεις, ενόψει των πρόωρων εκλογών 20 Σεπτεμβρίου 2015, θα ήταν πολύ χρήσιμες αν επικεντρώνονταν προπαντός στο ερώτημα ποιός εμφανίζεται ως ο πιο ακατάλληλος πρωθυπουργός βάσει 3-4 κριτηρίων. Τέτοια κριτήρια θα μπορούσε να θεωρηθούν:  Πρώτον, ποιος μέχρι τώρα προκάλεσε αδικαιολόγητα τις περισσότερες προσφυγές στο λαό.  Δεύτερον, ποιος έχει πέσει περισσότερο έξω στις προβλέψεις και στην εκπλήρωση των υποσχέσεών του. Τρίτον ποιος έδειξε τη μεγαλύτερη ανεπάρκεια στην επιλογή ικανών συνεργατών. Οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα θα είχαν ενδιαφέρον αν διαπιστωνόταν ότι συγκεκριμένο πρόσωπο που διεκδικεί την εξουσία καταφεύγει συχνά άνευ αποχρώντος λόγου στο λαό (με εκλογές και δημοψηφίσματα)  και προκαλεί αναστάτωση και κόστος στην οικονομία και την κοινωνία. Αν το ίδιο πρόσωπο δεν φημίζεται για την τήρηση των προεκλογικών του υποσχέσεων και αν, τέλος, στην επιλογή των συνεργατών του μέχρι σήμερα υπήρξε εξόχως ανεπαρκής και άτυχος τότε, πραγματικά, βρίσκουμε τον ακαταλληλότερο να μας κυβερνήσει.

1.- Ο πιο ανεπαρκής Υπουργός: Διερωτώμαι, κ. Διευθυντά, ανάμεσα στους παρακάτω δέκα (10) συνεργάτες του κ. Τσίπρα, ποιος θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ο πιο ανεπαρκής. Θα αναφέρω τα ονόματά τους κατά σειρά ανεπάρκειας, σύμφωνα με τα δικά μου πολιτικά κριτήρια. Συγγνώμη αν αδικήσω κανένα, αλλά είμαι σίγουρος ότι τον πρώτο, τουλάχιστον, δεν τον αδικώ καθόλου. Ακολουθούν τα ονόματα:

      (1) Βαρουφάκης

      (2) Κωνσταντοπούλου

      (3) Καμμένος

      (4) Λαφαζάνης

      (5) Κατρούγκαλος

      (6) Τασία

      (7) Βαλαβάνη

      (8) Μπαλτάς

      (9) Στρατούλης

      (10) Χαϊκάλης

2.- Πρώτος μεταξύ ίσων, σε ανεπάρκεια, ο κ. Βαρουφάκης:  Κάποιος φίλος που διάβασε τη σειρά προτεραιότητας στη λίστα των ονομάτων μου επισήμανε ότι είμαι άδικος γιατί άφησα εκτός λίστας ονόματα αξιομνημόνευτα. Ιδιαίτερα μου επισήμανε την έμπνευση του κ. Τσίπρα να συμπεριλάβει στην κοινοβουλευτική του ομάδα πολιτικά πρόσωπα σαν τον κ. Μιχελογιαννάκη, την κ. Τζάκρη και προπαντός την κ. Ραχήλ Μακρή.  Ο προαναφερθείς λοιπόν φίλος πρότεινε στη λίστα ανεπάρκειας για να μην αδικηθεί κανένας να αναγραφούν ολόκληρες οι κοινοβουλευτικές ομάδες των δύο συγκυβερνώντων κομμάτων και ολόκληρο το Υπουργικό Συμβούλιο και να θεωρηθεί ο κ. Βαρουφάκης σε ό,τι αφορά την ανεπάρκεια, ως πρώτος μεταξύ ίσων.

3.- Πώς γίνεται να ψηφίζονται μερικοί άνθρωποι;  Εντάξει, είδαμε, ακούσαμε και πάθαμε πολλά και δικαιολογείται ο Έλληνας πολίτης να είναι αυστηρός στην κρίση του.  Αλλά να μην το παρακάνουμε. Δεν θα πούμε ότι στα άλλα κόμματα συγκεντρώθηκαν όλες οι προσωπικότητες και στους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μαζεύτηκαν όλοι οι προβληματικοί. Όμως κακά τα ψέματα.  Για ένα μικρό αριθμό βουλευτών των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ διερωτάσαι «πώς είναι δυνατόν λογικοί άνθρωποι, να ψήφισαν αυτά τα άτομα να βγουν στη Βουλή».

4.- «Έμπλεξα με τρελούς»  φέρεται να είπε ο κ. Τσίπρας:  Γράφτηκε στον τύπο, χωρίς να διαψευστεί, ότι ο κ. Τσίπρας σε ώρα έντασης είπε «Έμπλεξα με τρελούς» και για να το πει ένας Πρωθυπουργός κάτι θα ξέρει. Από την πλευρά μας το μόνο που μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε είναι – άσχετα με τα οποιαδήποτε λάθη του κ. Τσίπρα – να ευχαριστήσουμε τον άνθρωπο αυτό που έστω και την τελευταία στιγμή μας γλίτωσε από τα τάρταρα της δραχμής. (Εδώ να ανοίξουμε μια παρένθεση. Όσοι ξέρουν κάτι παραπάνω για τα οικονομικά υποστηρίζουν ότι δραχμή σήμερα για την Ελλάδα σημαίνει άβυσσος. Επειδή για χρόνια ζήσαμε με τη δραχμή δεν σημαίνει καθόλου ότι και σήμερα μπορεί να επιστρέψει μια δραχμή στην Ελλάδα και να συνεχιστεί ομαλά η ζωή. Μαζί με τη δραχμή θα γυρίσει και το γαϊδουράκι. Αυτά πάνε μαζί και ίσως τα βάλουμε και σύμβολα στη σημαία μας, όπως άλλοι είχαν βάλει το σφυροδρέπανο. Κλείνει η παρένθεση).

5.- Τα τρία (3) κριτήρια ακαταλληλότητας ενός πρωθυπουργού: Παλιότερα, ειδικά επί εποχής Σημίτη στις δημοσκοπήσεις συχνά γινόταν λόγος για τον «καταλληλότερο πρωθυπουργό». Σήμερα, νομίζω,  θα ήταν επίκαιρο στις δημοσκοπήσεις να εντοπιστεί ο «πιο ακατάλληλος»  πρωθυπουργός για να το έχουν υπόψη τους οι πολίτες. Σε μια τέτοια περίπτωση θα μας ενδιέφερε να μάθουμε:

      (1)Θεωρείται πλεονέκτημα για έναν Πρωθυπουργό να είναι πρόθυμος εκλογάκιας, να σπεύδει να παραιτηθεί στην πρώτη δυσκολία πριν διοικήσει τη χώρα ούτε τουλάχιστον ένα χρόνο ή είναι χαρακτηριστικό ακαταλληλότητας;

      (2) Όταν ένας Πρωθυπουργός αποτύχει παταγωδώς στην επιλογή ικανών συνεργατών, είναι δηλαδή κακός εκλέκτορας, θεωρείται κατάλληλος να ξανακυβερνήσει τη χώρα ή είναι στοιχείο ακαταλληλότητας;

      (3) Όταν ένας Πρωθυπουργός αποτύχει στην εφαρμογή του προγράμματός του και των υποσχέσεών του (δηλαδή, όταν του βγει το όνομα ότι είναι μικρός ψευτάκος) τι είναι προτιμότερο να ξαναζητήσει την ψήφο του λαού ή να πάει σπίτι του;

6.- Επιτέλους εντοπίζουμε τον πιο… ακατάλληλο πρωθυπουργό:  Ο μέσος Έλληνας πολίτης, νομίζω δεν θα δυσκολευθεί να πει ότι «θεωρώ ως τον πλέον ακατάλληλο για πρωθυπουργό έναν άνθρωπο που κάθε λίγο και λιγάκι κυνηγάει Εκλογές, δεν εφαρμόζει το πρόγραμμά του όταν βρεθεί στην Εξουσία και δεν μπορεί να επιλέξει άξιους συνεργάτες».  Μακριά, συνεπώς, από τον πρόθυμο εκλογάκια, τον κακό εκλέκτορα και τον μικρό ψευτάκο.

7.-  Και τον κατάλληλο πού θα τον βρούμε;  Και ενώ τον ακατάλληλο Πρωθυπουργό τον εντοπίζεις σχετικά εύκολα σαν τη «μύγα μεσ’ το γάλα», τον κατάλληλο είναι δύσκολο να τον βρεις. Θέλει ψάξιμο και σοβαρή ενημέρωση από τα ΜΜΕ και τις κοινωνικές μας συναναστροφές και συζητήσεις. Φίλε αναγνώστη αυτό ανήκει στη δική σου ευθύνη. Πάντως, μακριά από μπαλκόνια και τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα».

*Οικονομολόγος