Τετάρτη
4 Νοεμβρίου 2026
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 5890RSS FEED
Ό,τι και να μηχανευτεί, ό,τι και να σχεδιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ, το τέλος του είναι προδιαγεγραμμένο
Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

Είναι μάλλον κοινής πιστοποίησης η παραδοχή ότι η «ομήγυρης» που κυβερνά τη χώρα, ξέρει πολύ καλά ότι δεν έχει σημασία τι κάνεις, αλλά τι πάθος βάζεις σε αυτά που λες.

Αυτό είναι η τέχνη της επικοινωνίας.

Την απόλυτη αναντιστοιχία ανάμεσα στη ρητορεία και στην πραγματικότητα, την πήρε και την εφάρμοσε κατά γράμμα, η αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν χρειάζεται και σπουδαία πολιτική ευφυΐα για να αντιληφθεί κανείς ότι αυτοί οι ερασιτέχνες της πολιτικής, ήταν επαγγελματίες στην καλλιέργεια του διχασμού.

Διότι μια από τις πάγιες και προσφιλείς μεθόδους κάθε αυταρχικού καθεστώτος, είναι η διαίρεση της κοινωνίας μέσα από τους μηχανισμούς της προπαγάνδας.

Είναι μέθοδος  κλασσική, δοκιμασμένη, αλλά πάντα έχει πρόσκαιρη επιτυχία.

Συνήθως ο νεποτισμός, ο κομματισμός, η αναξιοκρατία, η αναποτελεσματικότητα η αποδυνάμωση ανεξάρτητων αρχών και η διαφθορά, ξεκινά με αγωνιστικές προθέσεις.

Κατόπιν, ως φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, εμφιλοχωρεί η προσωπική διαφθορά.

Σήμερα η κυβερνητική πολιτική είναι ασταθής, άτολμη, αναποτελεσματική, δεν έχει ομοιογένεια, ούτε καν συνοχή.

Αμφιρρέπει συνεχώς μεταξύ αριστερών δογμάτων και μεταρρυθμιστικών επιλογών, καταλήγοντας σε μια αέναη αναβλητικότητα και αδράνεια, μέχρις ότου την υποχρεώσουν οι «θεσμοί» να λάβει μια «ανεπιθύμητη» και υπό αίρεση απόφαση.

Μόνο που όσο και να θέλει κανείς να αναδείξει τον κυνισμό και την εξαπάτηση σε πολιτικά εργαλεία, θα έρθει η στιγμή που θα συρθεί να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.

Το «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς αποδυναμώθηκε και κατέρρευσε. Τα φαινόμενα επανάληψης των χειρότερων στιγμών κυβερνητικής διαχείρισης του παρελθόντος, σήμερα είναι πάρα πολλά.

Εδώ τίθεται το ερώτημα:

Για ποιο λόγο λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ καταφεύγει σε έκνομες ενέργειες;

Είναι η αλαζονεία της εξουσίας, ή μήπως είναι το άγχος του επερχόμενου τέλους; Είναι ο συνδυασμός και των δύο;

Η απάντηση είναι ότι αυτό:

- είναι κλασσική συμπεριφορά κομμάτων που δεν πιστεύουν στις αρχές της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας

- είναι ξέσπασμα «πολιτικής εκδίκησης»

- Είναι πάνω απ’ όλα αντιδράσεις ανθρώπων που νιώθουν το έδαφος να τρέμει κάτω από τα πόδια τους και αναρωτιούνται αν αυτό που τους συμβαίνει, θα γίνει χειρότερο.

Είναι προφανές ότι οι κυβερνώντες φοβούνται να αφήσουν την εξουσία και τούτο διότι φοβούνται την εκδίκηση εκείνων τους οποίους σήμερα εκδικούνται.

Μετά το μιντιακό – τραπεζικό σκάνδαλο που τείνει να εξελιχθεί σε μαύρη τρύπα η οποία απειλεί να ρουφήξει την κυβέρνηση, η πρωτοβουλία έχει περάσει στα χέρια της αντιπολίτευσης, γι’ αυτό η κυβέρνηση αντιδρά με εξάρσεις αυταρχισμού.

Είναι γεγονός ότι τον ΣΥΡΙΖΑ έφερε στην εξουσία η αγανάκτηση και η απόγνωση του κόσμου, λόγω της πολιτικής των μνημονίων.

Σήμερα οι ψηφοφόροι είναι έτοιμοι να επιστρέψουν σε ότι πριν από ελάχιστα χρόνια τους προκαλούσε αποτροπιασμό. Όμως είναι   γεγονός ότι ένα κομμάτι της κοινωνίας αρνείται ή φοβάται να κριτικάρει δημοσίως την κυβέρνηση.

Όταν έλθει η στιγμή όμως, είναι σίγουρο ότι όλη αυτή η βουβή καταπίεση, θα ξεχυθεί και θα γίνει χείμαρρος που θα παρασύρει στο πέρασμά του τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνησή του.

Επίσης, αυτό που  θα επιταχύνει τα λοίσθια της σημερινής κυβέρνησης της παρακμής, είναι η δημιουργία μιας ευρείας πολιτικής συσπείρωσης, βασισμένη σε ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα.

Ευχόμαστε μόνο η αναμενόμενη πτώση του ΣΥΡΙΖΑ να γίνει μέσα στο πλαίσιο του Δημοκρατικού πολιτεύματος και η εναλλαγή στην εξουσία, να πραγματοποιηθεί ως μια φυσιολογική του λειτουργία. 

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ.Ε.