Γράφει ο
Ιωάννης Γ. Κουλούρης

Δεν γνωρίζω τον κανονισμό της Βουλής, όμως αυτό που συνέβη κατά τη συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας για το σκοπιανό, μου φαίνεται εντελώς αδιανόητο και πέραν κάθε δημοκρατικής διαδικασίας.

Είναι δυνατόν όταν έχουν τελειώσει όλοι οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης τις ομιλίες τους και δεν έχουν άλλη ευκαιρία, και προτού κλείσει τη συνεδρίαση ο Πρωθυπουργός, να λαμβάνει το λόγο ένας υπουργός ( εν προκειμένω των εξωτερικών) και να παρουσιάζει στη Βουλή για πρώτη φορά σημαντικά έγγραφα τα οποία δεν έχει θέσει προηγουμένως υπόψη της, και για οποία να μην μπορεί να πάρει το λόγο κανείς , παρά μόνο ο Πρωθυπουργός;

Πώς θα απαντήσουν στα έγγραφα αυτά και πως θα τα κρίνουν οι αρχηγοί των κομμάτων της αντιπολίτευσης αφού δεν τους είχαν τεθεί υπόψη όταν έκαναν τις ομιλίες τους; Ακόμα όμως και εάν έπαιρναν το λόγο πως θα είχαν τον καιρό να τσεκάρουν μία στοίβα από έγγραφα, που μάλιστα μέχρι τότε ήταν και απόρρητα;

Εάν αυτό πράγματι προβλέπεται  από τον κανονισμό της Βουλής τότε δεν έχουμε δημοκρατικό πολίτευμα. Εάν όμως δεν προβλέπεται τότε η όλη διαδικασία και η απόφαση που πάρθηκε είναι άκυρη. Απορώ γιατί κανείς δεν ανέδειξε το θέμα αυτό.

Όσο για το συγκεκριμένο υπουργό, που δηλώνει , ότι,  όπως έκλεισε το σκοπιανό έτσι είναι σε θέση,  και μάλιστα πολύ σύντομα, να κλείσει και όλα τα υπόλοιπα εκκρεμή εθνικά θέματα, κατά τη λογική των πλανόδιων πωλητών καρπουζιών του «όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω», ελπίζω να μην πραγματοποιήσει την απειλή του, γιατί το σκοπιανό πράγματι το έσφαξε, τα δε έγγραφα που παρουσίασε ήταν όλα υπέρ των σκοπιανών θέσεων, ωσάν αυτός να ήταν υπουργός των Σκοπίων και όχι της Ελλάδας.