Γράφει ο
Νίκος Καλλιακμάνης

Το ήπαρ εμφανίζει 2 αιμοφόρους οδούς που προσάγουν αίμα σε αυτό :

α΄ ΤΗΝ ΠΥΛΑΙΑ ΦΛΕΒΑ.

β΄ΤΗΝ ΗΠΑΤΙΚΗ ΑΡΤΗΡΙΑ.

Και μία απαγωγή οδό : τις ηπατικές φλέβες.

Με την ηπατική αρτηρία (αιμάτωση 1/3), γίνεται η θρέψη του ήπατος, ενώ με την πυλαία φλέβα (αιμάτωση 2/3) η λειτουργία του ήπατος (προσαγωγή προϊόντα πέψεων, καταστροφής ερυθρών αιμοσφαιρίων, ινσουλίνη).

Οι ηπατικές φλέβες αποτελούν, την απαγωγή οδό της θρεπτικής και λειτουργικής κυκλοφορίας του ήπατος.

Η ηπατική φλέβα παροχετεύει το ήπαρ.

Όταν η ροή του αίματος αυξάνεται στην πυλαία φλέβα, η ροή στην ηπατική αρτηρία ελαττώνεται και το αντίθετο.

Αυτή η απλή ανταποδοτικότητα και αντισταθμιστική ισορροπία και αντισταθμιστική ισορροπία της παροχής αίματος, παρέχει προστασία στις περιπτώσεις ισχαιμίας στον υγιή άνθρωπο.

Παρά την ύπαρξη των παραπάνω μηχανισμών παροχής αίματος, το ήπαρ βλάπτεται από ισχαιμικές καταστάσεις – ανεπαρκείς παροχετεύσεις φλεβών – αγγειακές βλάβες.

Διάχυτη υπεραιμία – στάση στο φλεβικό σύστημα προκαλεί την συμφορητική ηπατομεγαλία.

Αγγειακές βλάβες προσβάλλουν την ηπατική αρτηρία – ηπατικές φλέβες – πυλαία φλέβα.

Στην ΗΠΑΤΙΚΗ ΠΕΛΙΩΣΗ αγγειακές βλάβες προσβάλλουν τα κολποειδή του ήπατος (μικροαγγειακές αναστομώσεις μεταξύ των ηπατικών φλεβών και πυλαίας).