Γράφει ο
Θόδωρος Γιάνναρος

Παράξενο και ψυχικά, απροσδιόριστο “είδος”,… ο Συριζαίος οπαδός.

Δεν τον ενόχλησε, ουδόλως, που πίστεψε στα παραμύθια και στις “παρά φύσιν” αλήθειες, που κάποιος τυχάρπαστος τους τάισε, όπως ταΐζει κανείς τα πουλιά με ψίχουλα… και εκείνα, απλά, τα καταπίνουν αδιαμαρτύρητα, τιτιβίζοντας ευτυχισμένα…

Δεν τον πείραξε, ουδόλως, που του γκραβούραρανε στο μυαλό… πως… "πετάει το γαϊδούρι"...

Τελικά, τι τον ενόχλησε και όλοι οι άλλοι του φταίνε για την κατάντια, τη σαπίλα και το γκρέμισμα των αξιών που ζούμε;

Μα απολύτως τίποτα… εκτός από ένα, που του κάθισε, όπως ο θρόμβος στον εγκέφαλο και τον αφήνιασε!

Τον πείραξε, τελικά, που ο γάιδαρος δεν μπόρεσε να πετάξει, για να τον κουβαλήσει στην πλάτη του, προς τη γη της επαγγελίας που υποσχόταν ο Αλέξης….

Το μεγάλο, όμως, πρόβλημα δεν είναι αυτό, αλλά το ότι, ακόμα, εξακολουθεί να περιμένει, με τα κιάλια του στραμμένα… στο “γαϊδαροδρόμιο”... την απογείωση του γάιδαρου… Κάποιος τηλεοπτικός σταθμός, κάποιο ραδιόφωνο, κάποια εφημερίδα, τέλος πάντων, κάποιος βρωμοδημοσιογράφος, κάποιος δεξιός φασίστας, φταίει για όλα, διότι ο σύντροφος Αλέξης και το ασκέρι του, τα οραματίστηκαν, τα σχεδίασαν και τα εκτέλεσαν, όλα, άψογα, νοικοκυρεμένα και με τις καλύτερες προοπτικές.

Άλλοι τους τα γρουσούζεψαν… Άλλωστε ο ίδιος, θεωρώντας εαυτόν αριστερό, κάτι, που, στο τέλος της ημέρας, καθαγιάζει και νοηματοδοτεί την κάθε του ενέργεια, επιρρίπτοντας με ευκολία, όλες τις ευθύνες... στον έχοντα άλλη άποψη, ακριβώς όπως ο παπάς, στην εξομολόγηση, έχει την εξουσιοδότηση από το Θεό, να συγχωρεί τις αμαρτίες του ποιμνίου του και να τις επιρρίπτει, όλες στο φουκαρά το διάβολο...

Απλή… μονολιθική σκέψη ενός άμυαλου οπαδού-προβάτου...

Και πάλι... η συνήθης τακτική: συναρμολόγηση εχθρών, από το πουθενά, φαντασιοϋστερικά σενάρια τρόμου και τρέλας, και πάλι μονόχνοτη πόλωση, και διχασμός για το απόλυτο τίποτα.

Τα πρόσωπα, βεβαίωςς, άλλαξαν… αλλά αυτή τη φορά, προστέθηκε ο πολιτικός αναλφαβητισμός και η αριστερίστικη "ντόπα"… Ο οπαδός αυτός είναι προγραμματισμένος να δρα, μόνο, κατά παραγγελία, η με sms στο εμφυτευμένα τσιπάκι του.

Κάθεται ακίνητος με… έξι ζευγάρια χέρια να του καλύπτουν το στόμα, τ’ αυτιά και τα μάτια… Δεν ακούει, δε μιλάει, δε βλέπει… μόνον αντιδρά, κατόπιν κωδικοποιημένου παραγγέλματος από τα καθοδηγητικά όργανα της Κουμουνδούρου…

Εξαρχής πίστεψε οφθαλμοφανή ψεύδη και υπερβολές, εξέλαβε ως ιδεολογία το παράλογο και γκραβούραρε στο νου του αστείες διακηρύξεις που αντίκεινται, στους νόμους, στην ηθική, τη δεοντολογία, αλλά, και γενικά, αντίκεινται και στη κοινή ανθρώπινη λογική.

Η εμμονή του στις εξαγγελίες του “συρφετού συνιστωσών”, για ξέσκισμα των μνημονίων και των δεσμευτικών διεθνών συμβάσεων… για αυθαίρετη και μονομερή διαγραφή των χρεών της χώρας, για τα ιλιγγιώδη ποσά που δανείστηκε, τα οποία ο οπαδός, ο ίδιος, μαζί με χιλιάδες άλλους ροκάνιζαν ηδονικά τα τελευταία σαράντα χρόνια… για διατήρηση κάθε συντεχνιακού του προνομίου… εν μέσω χρεοκοπίας, και για διεκδίκηση αέναων χρηματοδοτήσεων από τους ηλίθιους και αφελείς εταίρους μας, χωρίς όρους περιορισμούς και υποχρεώσεις… δηλαδή, άλλα τόσα που οι κουτόφραγκοι θα έχαναν από τον έξυπνο οπαδό και τον συρφετό συνιστωσών …!Ε!... σύντροφε, αυτό δεν ονομάζεται πολιτική... δεν είναι πολιτική, είναι φαντασίωση και αμβλυωπικός ιλουζιονισμός, που κανείς δεν έχει, καν, το δικαίωμα, να πιστεύει…

Όλοι το πήραν χαμπάρι, εκτός από τον δύστυχο “οπαδό.”

Η πιο τρομακτική, όμως, ψυχολογική πτυχή του Συριζαίου “οπαδού”, δεν ήταν, τόσο, η ροπή του στην κοροϊδία -αυτή μπορεί και να είναι συγχωρητέα- όσο, ότι ακόμα κι όταν οι “ψυχοπαθολογικές προσδοκίες” του διαψεύστηκαν παταγωδώς, δεν κατάλαβε το εγκληματικό σφάλμα του… και συνεχίζει να επιμένει για το ορθόν της “πτήσης του γάιδαρου”, και μάλιστα με πολύ πιο επιθετικό τρόπο και πείσμα!

Πρόκειται δηλαδή, κατά την προσωπική μου άποψη, είτε για “διπολική διαταραχή”, που είναι θέμα των ειδικών, ή για “θράσος ολκής”, το οποίο, δυστυχώς, αποδεικνύεται πως είναι το, κατεξοχήν, χαρακτηριστικό γνώρισμα των φανατικών, άμυαλων και ασχέτων, που δεν έχουν λογικό ειρμό σκέψης, ώστε, ν’ αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, για όλα αυτά που προκάλεσαν στους συμπολίτες τους, ούτε, καν, για όσα επέσυραν στους ίδιους τους εαυτούς τους και στους δικούς τους ανθρώπους! Ο Συριζαίος οπαδός, του σήμερα, είναι τα πάντα, εκτός από μεταμελημένος. Δεν έχει πάρει, καν χαμπάρι, ούτε τι παίχθηκε, ούτε τι παίζεται, αλλά ούτε τι πρόκειται να παιχθεί τόσο στο εγγύς μέλλον, όσο και μακροπρόθεσμα!

Είναι στον κόσμο του, μέσα στην πολύχρωμη φούσκα, που, έφτιαξε, γι’ αυτόν, ο Αλέξης και οι συνιστώσες του και, απλά, αναμένει το πεπρωμένο του...!!!

Ο “οπαδός” μας τα ‘χει βάλει και με τον Αλέξη που δεν έκανε το... συμπαθές τετράποδο να πετάξει όπως τον διαβεβαίωνε με εκείνο το σαρδόνιο χαμόγελο και την ένρινη φωνή τενόρου του καφενείου… Άλλοι, βέβαια, θύμωσαν με την Ευρώπη επειδή τους δανείζει και τολμάει να ζητήσει τα χρήματα της πίσω, βάσει των υπογεγραμμένων συμβάσεων... Άλλοι, από την άλλη, βρίζουν την κουλτούρα, τα ήθη και τα έθιμα της Ευρώπης, επειδή τους ερεθίζει, πως, δεν αντανακλά τη μόνιμη μιζέρια και την εσωστρέφεια τους,

Κάποιοι τέλος, δυστυχείς, όπως και ο οπαδός μας, μαζί με όλα τ' άλλα, διασκεδάζουν την αμηχανία τους "πλάθοντας" ιθαγενείς εχθρούς, που περιμένουν στη γωνία για να τους κλέψουν τη μπουκιά απ' το στόμα!

Το πρόβλημα με τους Συριζαίους ψηφοφόρους στην ουσία του, πάντως, δεν έχει να κάνει με τον ίδιο τον Σύριζα ως, δήθεν κόμμα.

Ο Σύριζα, δεν είναι τίποτε άλλο από ένας συγκυριακός νεοπλασματικος όγκος, ο οποίος παράγει τοξικά αντισώματα που δηλητηριάζουν την κοινωνία με τη μέθοδο της πανδημίας… Έλα όμως, που τα αντισώματα της κοινωνίας -οι υγιείς πολίτες της, είναι ισχυρότερα από την τοξίνη της “Ανεύθυνης Λαϊκής Ανοησίας” που εκρέει από την τοξική φωλιά, η οποία αυτή τη φορά, έτυχε να ενισχυθεί σημαντικά από το αλατοπίπερα της αριστερής φαντασιοπληξίας. Ήταν η σειρά, βλέπετε, της αριστεράς –έστω και αυτής της κάλπικης- να την φιλοξενήσει στα σπλάχνα της...

Στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να είναι, κάλλιστα, κάποιο άλλο κόμμα, όπως, το ΠΑΣΟΚ, ή η Χρυσή Αυγή, και τα δύο, εν δυνάμει... "μπαούλα" για τη φύλαξη του θυμού και της οργής του μαζών, που δεν φιλτράρονται ποτέ από τη ανθρώπινη λογική, παρά μόνο συσπειρώνεται γύρω από τον εκάστοτε γοητευτικό λαϊκιστή που βρίσκεται μπροστά της, για να ρεύσει, λίγο αργότερα, παντού, όπως τα παράνομα απόβλητα.

Ιδεολόγοι της πλάκας ενώθηκαν σε ένα απόλυτα άρρωστο πολιτικό μείγμα χωρίς αρχές, χωρίς συνοχή, για να διαμαρτυρηθούν, να βρουν και να καπαρώσουν ψήγματα εξουσίας, ώστε να καταφέρουν να κάνουν την αναμενόμενη μεγάλη “τρύπα στο νερό” λίγο πριν διαλυθούν και περάσουν στη λησμονιά και στα αζήτητα!

Η πτώση του συριζαϊκού ιδεώδους βρίσκει τους θιασώτες του σε μια παράταιρη γνωστική ασυμφωνία σε μια πραγματική καταιγίδα στο μυαλό τους.

Η στάση των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ... και του δικού μας οπαδού, του άρθρου αυτού, στο παράδοξο δημοψήφισμα ήταν το "ΟΧΙ" που σήμαινε ΟΧΙ στα μέτρα, αλλά τα μέτρα που παίρνει τώρα ο Αλέξης και ο Κέλτης υπουργός των οικονομικών, μαζί με άλλα μέλη της απίστευτης κυβέρνησης-παρωδίας, δεν πιάνονται, γιατί οφείλονται, κατά τον οπαδό μας, στους υποστηρικτές του καταραμένου, "ΝΑΙ", που μπορεί να μην επικράτησε, αλλά, όλως ξαφνικά, απετέλεσε την υπερθεματισμένη πολιτική βάση του παράξενου αυτού κυβερνητικού θιάσου.

Οι Ευρωπαίοι κατά τον οπαδό μας και τους συντρόφους του, είναι τοκογλύφοι, εκβιαστές και πραξικοπηματίες, αλλά εμείς μπορούμε να τους ζητάμε τα λεφτά τους κι αυτοί οφείλουν να τσακίζονται και να μας τα δίνουν... δανεικά και αγύριστα. Αν μας τα δώσουν, τότε, φταίνε που έχουν το θράσος να τα θέλουν πίσω.

Αν, από την άλλη, αρνηθούν να τα δώσουν, τότε, επιβεβαιώνεται πως δουλεύουν για τον αφανισμό μας βυθίζοντάς μας στη φτώχεια και την ανέχεια... Τόσο απλοϊκή είναι η σκέψη του κλασικού οπαδού του Σύριζα... Πανικός και εγκεφαλική σύγχυση, τα συμπτώματα, αυτά, του παγκόσμιου ρεζιλέματος της χώρας μας.

Εγκλωβισμένοι σε ένα άτοπο σύμπλεγμα ζάλης, θυμού και ζήλιας, προσπαθούν να προσαρμόσουν την πραγματικότητα στα μέτρα τους για να διασώσουν την ανύπαρκτη περηφάνια τους, και την μηδενική μελλούμενη, υστεροφημία τους, αντί να έρθουν επιτέλους οι ίδιοι στις νόρμες της πραγματικότητας. Που κατήντησαν τελικά;

Παιδάκια με βρεγμένα τα παντελόνια που αρνούνται πεισματικά, πως, τα κάναν πάνω τους... που γίνονται επιθετικά σε κάθε προσπάθεια να τους αλλάξουν τα βρεγμένα και βρώμικα ρούχα...

Σιγά σιγά, πολλοί Συριζαίοι ψηφοφόροι των προηγούμενων εκλογών... όχι, βέβαια, ο δικός μας, οπαδός του άρθρου, που δεν προσβλέπουν σε κανένα όφελος από το κυβερνών κόμμα, που έχει στήσει τους δικούς του μηχανισμούς, και δεν έχει σκοπό να δώσει τίποτα σε κανένα, πέρα των ανθρώπων της κρυφής λίστας, αρχίζουν να αποστασιοποιούνται από αυτό, ντροπιασμένοι και γελοιοποιημένοι, μη ξέροντας τι να πουν στον περίγυρο τους, για να δικαιολογήσουν την αδικαιολόγητη κουταμάρα τους...

Είναι ακριβώς, η αρχή του Αρμαγεδόνα για αυτούς τους "τίποτα" που πίστεψαν, πως κοροϊδεύοντας και εξαπατώντας, τον άμυαλο οπαδό μας... και την παρέα του, έγιναν... "κάτι"! Αν είναι δυνατόν...

Έχει μεγάλη πλάκα, γιατί ο Συριζαίος οπαδός, δεν θέλει, ευθέως, να παραδεχθεί την αστοχία των πράξεων του, αλλά διεκδικεί κάτι σαν το δικαίωμα στη λήθη, όπως συμβαίνει όταν εμφανίζετε για κάποιον μια άσχημη φωτογραφία συνοδευόμενη από ένα αρνητικό σχόλιο, και κάνει τα πάντα για να ξεχαστεί, σαν να μην υπήρξε ποτέ... ακόμα και αν χρειαστεί να αγοράσει όλα τα αντίτυπα των εφημερίδων, από τα περίπτερα...

Ο "οπαδός" μας και η παρέα του, ξαφνικά, φαίνεται πως χάνουν την όποια πολιτική τους ταυτότητα κι αρχίζουν να αυτοσχεδιάζουν και να χάνονται μέσα στη δίνη της καταιγίδας του νου... που με χιλιάδες Ερυνίες τους γυροφέρνει!

Η κυβέρνηση που στήριξε με μανία και η οποία προέκυψε από τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, σε κάθε, σχεδόν, πλατεία της επικράτειας, ψηφίζει με πραγματική ηδονή, τερατουργήματα που τα παρουσιάζει ως νομοσχέδια, με την υπογραφή προβληματικών ανθρώπων που παριστάνουν τους υπουργούς, αλλά τώρα τι να πει ο φουκαράς ο "οπαδός"... Ψάχνει εναγωνίως, να βρει εξιλαστήριο θύμα και να του φορτώσει τα πάντα... Ο Συριζα, πάντως, και ο Αλέξης, για τον "οπαδό", δεν φταίει!

Ακόμα, πιστεύει, ο δυστυχής, πως οι κακοί "άλλοι", απλά καθυστερούν τους "καλούς αριστερούς μαχητές" που θα ξαναπάρουν τα ηνία, και ξανά προς τη δόξα θα τραβήξουν!

Όμως, η αγωνιστικότητα του ΣυΡιΖαιου "οπαδού", έπεσε σε νάρκη, η επανάσταση της μακαρονάδας ματαιώθηκε, και η πολυδιαφημισμένη προοπτική έγινε απλή γελοιογραφία!

Αλλά δεν πειράζει. Αυτοί που υποστηρίζω μέχρι τελικής πτώσης, είναι "αριστεροί" και στο κάτω κάτω “οι άλλοι δεν ήταν και καλύτεροι", λέει ο οπαδός μας και ρουφάει με λαχτάρα το τέταρτο - όσο και οι τηλεοπτικές άδειες- καραφάκι τσίπουρο, μπας και ξυπνώντας από το της ραστώνης το μεθύσι... βρεθεί σε καμιά από τις θεσούλες που του τάξανε...

Κι όμως, η επεξήγηση του φαινομένου είναι σχετικά εύκολη, όπως πoλλοί και πολλές, καταφεύγουν στα μέντιουμ και τους αστρολόγους για να λύσουν τα προβλήματά τους. Ποιο είναι, άραγε, το κοινό που έχει ο "οπαδός" μας με όλους εκείνους τους ανόητους, που καταφεύγουν στα μέντιουμ και τους αστρολόγους και  τις χαρτορίχτρες; Και οι δυο, λοιπόν, αποδέχονται το γεγονός ότι κάποιος θα τους πουλήσει αστοιχείωτες κουταμάρες ως αλήθεια, που αγοράζουν με τη θέληση τους και αυτοβούλως, γνωρίζοντας καλά ότι κανείς δεν μπορεί να τις αποδείξει. Εφ' όσον εξαπατάς τον εαυτό σου, συνεπώς δεν σε εξαπατά κανείς.

Κανείς από τους οπαδούς του ΣυΡιΖα, ούτε ο "οπαδός" μας, ποτέ δεν παραπλανήθηκαν... γιατί ούτως ή άλλως ποτέ δεν τους ενδιέφερε η πραγματική αλήθεια, αντιθέτως, την απέρριψαν μόνοι τους επειδή ήταν δυσάρεστη και δεν ταίριαζε στα σχέδιά τους...

Τα αντικειμενικά δεδομένα ήταν γι’ αυτούς συνωμοσίες, κινδυνολογίες, καταστροφολογίες, και γκαιμπελική προπαγάνδα... και έτσι επέλεξαν, επιδεικτικά, να τα αγνοήσουν, κατασκευάζοντας για τα δικά τους ματιά και τη δική τους αισθητική, μια εικονική πραγματικότητα εναρμονισμένη με τους ευσεβείς τους πόθους και απαλλαγμένη από όλ’ αυτά που φάνταζαν παράταιρα και μη φιλικά στην ουτοπία τους...

Έτσι ζουν αυτοί καλά, μέσα στη ραστώνη της πρόσκαιρης εξουσίας... αλλά, όλοι οι υπόλοιποι εμείς, θα ζήσουμε καλύτερα... σύντομα!