Γράφει ο
Νίκος Καλλιακμάνης

Η πιθανότητα εμφάνισης πυελονεφρίτιδας στο μεταμοσχευμένο νεφρό ή στον εναπομείναντα ανέρχεται :

• Σε ποσοστό 17% τους πρώτους 6 μήνες μετά την μεταμόσχευση.
• Σε ποσοστό 60% στις γυναίκες και 47% στους άνδρες μετά παρέλευση 3 ετών.

Η κλινική εικόνα στην Π.Μ. δεν είναι η κλασσική (ρίγος, πυρετός, κακουχία) και τούτο διότι το νεφρό που μεταμοσχεύτηκε έχει υποστεί απονεύρωση (έλλειψη οσφυϊκού άλγους!!!).

Προσοχή απαιτείται στην θεραπευτική αγωγή (Π.Μ.)

Η χορήγηση Ciprofloxacin μπορεί να προκαλέσει αύξηση των επιπέδων του ανταγωνιστού της καλτσινευρίνης (calcineurin inhibitor) με βλάβη του μοσχεύματος. Δεν ισχύει το ίδιο για levofloxacin – ofloxacin.

Γενικά οι παράγοντες κινδύνου εμφάνισης σηπτικού συνδρόμου στις ουρολοιμώξεις περιλαμβάνουν :

• ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ – ΑΝΟΣΟΚΑΤΑΣΤΑΛΜΕΝΑ ΑΤΟΜΑ (άτομα μεταμοσχευθέντα, λήψη κορτικοστεροειδών σε χρόνια βάση – άτομα υπό αντινεοπλασματική θεραπεία) – άτομα πάσχοντα από AIDS.
• ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗ ΟΥΡΟΠΑΘΕΙΑ.

Κλινικά σημεία σηπτικού συνδρόμου :

• Έναρξη αυτού σαν SIRS (System Inflammatory Response Syndrome – Σύνδρομο Συστηματικής Φλεγμονώδους Απάντησης).
• Αύξηση C-R-P (C αντιδρώσα πρωτάση) – Τ.Κ.Ε.
• Αύξηση των λευκών αιμοσφαίρια > 12.000/mm³ ή λευκοπενία < 4.000/mm³.
• Εμφάνιση > 10% ανώριμων μορφών.
• Ταχυκαρδία > 90/min.
• Ταχύπνοια > 20/min.

Η ΣΟΒΑΡΗ ΣΗΨΗ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΝ (νόσος πολλαπλών οργάνων – πολυοργανική ανεπάρκεια).

Το σηπτικό σοκ ορίζεται από υπόταση και ανοξία ιστών.