
Είναι γεγονός ότι συχνά στην πολιτική, τα γεγονότα επηρεάζουν έως και καθορίζουν τις εξελίξεις.
Κάτι τέτοιο φαίνεται ότι συμβαίνει τώρα στη χώρα μας, με τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που συσσωρεύονται, με το αδιέξοδο στο οποίο έχει φτάσει η διαπραγμάτευση με τους εταίρους – δανειστές, καθώς και με το ασταθές διεθνές περιβάλλον το οποίο είναι ιδιαίτερα πιεστικό.
Στην Αθήνα έχουμε μια αδύναμη πολιτική ηγεσία που πιέζεται εσωτερικά και δεν έχει ξεκάθαρη στρατηγική.
Στο εσωτερικό μέτωπο, είναι τα μέτρα που θα αναγκαστεί να αποδεχθεί ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του, προκειμένου να παρατείνει την παρουσία του ΔΝΤ στο πρόγραμμα και να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση.
Θα πρέπει να τονίσουμε εδώ ότι, η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης έχει τις δυσκολίες της , όχι γιατί η κυβέρνηση παρουσιάζει ισχυρές αντιστάσεις, αλλά γιατί πρέπει να βρεθεί ένας συμβιβασμός μεταξύ ΔΝΤ, Κομισιόν και Γερμανίας, προκειμένου να έχουν μια κοινή θέση.
Εν μέσω διαπραγμάτευσης, ο κ. Τσίπρας βρήκε χρόνο να κάνει ένα πολυήμερο ταξίδι στην Κούβα, όπου στην εξαθλιωμένη Αβάνα εκφώνησε επικήδειο, αποχαιρετώντας το δικτάτορα Φιντέλ Κάστρο, με λόγο εξοργιστικά προκλητικό που ενόχλησε πολλούς, διότι:
- επιχείρησε έναν ιστορικά αβάσιμο παραλληλισμό μεταξύ της Κουβανικής επανάστασης του 1959 και της Ελληνικής επανάστασης του 1821 και
- παρουσίασε τους εταίρους–δανειστές, με τους οποίους σημειωτέων αποβλέπει σε συμφωνία, ως δυνάστες.
Στο εξωτερικό μέτωπο, οι απειλές από τους πολιτικούς και θεσμικούς παράγοντες της Τουρκίας όπως:
- η άποψη ότι η Συνθήκη της Λωζάννης δεν είναι ιερό βιβλίο, κατά συνέπεια μπορεί να αναθεωρηθεί με ότι αυτό συνεπάγεται,
- η πρόταση για προσάρτηση των κατεχομένων,
- η πρόταση για στρατιωτική επέμβαση σε Ελληνικά νησιά, και
- οι κατηγορίες κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας ότι χρησιμοποιεί σημαία που περιλαμβάνει ολόκληρη την Κύπρο,
δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να υπάρξει πρόοδος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ούτε φυσικά λύση του Κυπριακού.
Μετά την αποτυχία, με ευθύνη της Τουρκίας, των συνομιλιών για την Κύπρο, ενδέχεται να έχουμε περαιτέρω σκλήρυνση της Τουρκικής διπλωματίας η οποία μπορεί να οδηγήσει στην κατάρρευση της συμφωνίας για το προσφυγικό, με απρόβλεπτες συνέπειες για την Ελλάδα, τη Βορειοδυτική Ευρώπη, κυρίως όμως για τη Γερμανία.
Οι ακρότητες αυτού του είδους δεν βοηθούν ούτε την Τουρκία, η οποία εγκλωβισμένη στην αυταρχική αλαζονεία, δείχνει να μη συνειδητοποιεί τα όριά της.
Αλλά σε ένα βεβαρημένο περιβάλλον, η Τουρκία θα έπρεπε να έχει κάθε λόγο να αξιοποιήσει την ευκαιρία των φιλικών προθέσεων της Αθήνας και τη μετριοπάθεια της κυπριακής ηγεσίας.
Επίσης, οι τελευταίες δηλώσεις του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμμα έρχονται να προστεθούν σε σειρά δηλώσεων και πράξεων, που εγείρουν σοβαρό προβληματισμό για την πορεία των ελληνοαλβανικών σχέσεων. Και τούτο διότι:
- επαναφέρουν το ζήτημα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών των δύο χωρών, που παραμένει σε εκκρεμότητα, και κάνουν λόγο για μια «αμφισβητούμενη περιοχή» στο Ιόνιο,
- θέτουν κατ’ επανάληψη το δήθεν «ζήτημα Τσαμουριάς»,
- αμφισβητούν την ελληνικότητα των Αρβανιτών της Αττικής,
- αποφασίζουν το γκρέμισμα σπιτιών Ελλήνων στη Χιμάρα, με πρόσχημα την αναβάθμιση και ανάπλαση της περιοχής.
Αυτός είναι ο κ. Τσίπρας και αυτή είναι η κυβέρνησή του. Είναι αυτός που μας απεικονίζει και αυτός που μας αξίζει. Όμως, εμείς είμαστε που τον αναδείξαμε στην εξουσία.
Αλλά θα πρέπει να γνωρίζουμε επίσης, ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, τη σκυτάλη παραλαμβάνει, μέσω εκλογών, η λαϊκή ετυμηγορία.
Αν δεν θέλουμε να μας εκφράζει και να μας εκπροσωπεί, ας το αποδείξουμε στις επόμενες εκλογές.
Όλες οι δημοσκοπήσεις σηματοδοτούν τη συνεχή πτώση της δημοτικότητας της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού.
Η πείρα δείχνει ότι, όταν μια κυβέρνηση «παίρνει την κάτω βόλτα», τίποτα δεν μπορεί να τη βοηθήσει, όσο και αν δεν θέλει να χάσει την εξουσία.
Κατά συνέπεια οι πρόωρες εκλογές όχι μόνο δεν μπορούν να αποκλειστούν, αλλά θα πρέπει να αναμένονται.
-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ.Ε.