Γράφει ο
Γιώργος Κακαρελίδης

-Δὲν ὑπάρχει περίπτωση νὰ ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, μοῦ δήλωσε χωρίς περιστροφές, πατῶντας στό πατάρι μου, ποὺ ἔχω γιὰ γραφεῖο,  στὴν ἐφημερίδα, ἕνας ἀκαθόριστα γνωστός πατρινός.

-Πρῶτα ἀπό ὅλα, καθῆστε, τόν προέτρεψα καὶ πῆτε μου ποιός εἶστε, τόν ρώτησα, προσπαθῶντας νὰ τὸν θυμηθῶ.

-Τὶ σχέση ἔχει τό ποιός εἶμαι, βρυχήθηκε καὶ ἐν συνεχείᾳ σωριάστηκε σὲ μιὰ πολυθρόνα, ἀφοῦ πρῶτα πέταξε κάτω, ὅλα τὰ χαρτια ποὺ ἦταν ἐπάνω της. Ἐγώ, συνέχισε, δουλεύω σὲ ὅλη μου τὴν ζωή, χωρίς νὰ χρωστάω σὲ κανέναν τίποτε, ζῶ μετρημένη ζωή, ἔχω οἰκογένεια μὲ δυο παιδιά, ἀλλά δὲν θά τοὺς ψηφίσω, νά μάθουν. Καἰ εστειλε μὲ τὸ πόδι του τό καλάθι τῶν ἀχρήστων στόν ἀπέναντι τοῖχο.

-Πῆτε μου ποιό ἀκριβῶς εἶναι τό πρόβλημά σας, Ἀγαπητέ, τόν ρώτησα ἐνθαρρυντικά, μπᾶς καὶ μέ τήν ἐξομολόγηση καλμάρει.

-Τί δὲν καταλαβαίνεις, συνέχισε. Διάβασες τὰ περί φορολογίας γιά τα σκάφη ἤ κάνεις ρεπορτάζ ἀπό τὸ ντέσκτοπ, μόνο; Καὶ μέ κάρφωσε μὲ μιά ἔκφραση άηδίας! 

-Ἄν ἐννοῆτε τὰ κόττερα, καλά δὲν τοὺς ἔκανε; ἔκανα τό λάθος νὰ ἀπαντήσω.

-Ἄκου, ρέ δημοσιολογε τῆς δεκάρας καὶ βᾶλτο καλά στό μυαλό σου. Μιά βάρκα ἤ ἕνα ἱστιοπλοϊκό, ὀκτώ μέτρων καὶ ἕνα ταχύπλοο 8 μέτρων εἶναι τό ἴδιο; 

-Ἔ, οκτάμετρα δὲν εἶναι ὅλα, ψέλισα. 

-Πᾶς καλά ρέ, ούρλιαξε κοπανώντας τό τραπέζι. Ἕνα ίστιοπλοϊκό κινεῖται μέ πανί, ἐνῶ ἔχει μιά μηχανή ποὺ τό πάει λιγώτερο κι ἀπό ἕνα ποδήλατο. Σὲ ἀντίθεση μὲ τὰ ταχύπλοα ποὺ κινοῦνται ἀποκλειστικά μὲ μηχανάρες καὶ κοστίζουν τὰ μαλλιοκέφαλά τους. Ὅμως η βασική διαφορά εἶναι ὅτι τά παιδιά μου μεγάλωσαν χωρίς νά ζητᾶνε τά  πολλά. Τόχα πάρει μεταχειρισμένο 2500 ευρώ το 90 καὶ κάθε καλοκαίρι καὶ σαββατοκύριακα κάναμε διακοπές χωρίς νά πληρώνουμε ξενοδοχεῖα, ταβέρνες, ἤ νά καῖμε βενζίνες ἤ νά γεμίζουμε ντεσιμπέλ τά αὐτιά ὅλων, κτλ. Τά παιδιά ἔμαθαν νά σέβωνται τὴν θάλασσα, τόν καιρό καὶ τὶς δυνάμεις τῆς φύσεως. Νὰ ζοῦν σὲ πολύ μικρό χῶρο λίγων μέτρων, νά τρῶνε λιτά, τακτά καὶ ὑγιεινά, νά συμμετέχουν, νὰ πειθαρχοῦν τὴν συμπεριφορά τους, σεβόμενοι τό περιβάλλον, τοὺς ἄλλους καὶ τὴν στενότητα τῶν πόρων καὶ νὰ γνωρίζουν πότε νὰ ὑπακούουν σὲ ἐντολές ἱεραρχίας...   

»Μέ ἄλλα λόγια, συνέχισε, νὰ ζοῦν σάν ἀνθρώπινα ὄντα κι ὄχι σάν ἐγωιστικοί, τσιριχτικοί καταναλωτικοί κλῶνοι. Καὶ τώρα ἔρχεται ὁ στενόμυαλος ὁ Τσίπρας, μοῦ πετάει μιά αὐθαίρετη άντικειμενική 5500 ευρώ τό χρόνο, τὴν ὥρα ποὺ τό «παρκάρισμα» ὅπως λένε οἱ ἀνεγκέφαλοι του καὶ ἡ συντήρηση δὲν πάει πάνω ἀπό λίγα κατοστάρικα. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀφοῦ «ἔκλεισε» τὴν ἀντικειμενική, κοπανάει φόρο πολυτελείας ἐπ’αὐτῆς, ἀνύπαρκτο κατά τήν ἀγορά, 650 εὐρώ (ἕνα μισθό) φόρο το χρόνο. Χωρίς διακρίσεις, ἀλλά μέ τὴν .... μεζούρα. Εἴτε βάρκα εἶναι εἴτε τό τέρας τῆς Ἀγγελοπούλου. Τί Λωζάννη τί Κοζάνη, οἱ κόπανοι! 

»Καί εἶναι τόσο ἄσχετοι ποὺ ἐξαίρεσαν αὐτά πού φτιάχνονται μέ ... παραδοσιακά ὑλικά. Ἄσχετοι, διότι ξέρεις πόσο κοστίζουν τά παραδοσιακά; Ἕνα σκασμό λεφτά. Ἄσε ποὺ ὡς ἄσχετοι δὲν ξέρουν τίποτε ἀπό τά σύγχρονα ὑλικά, ποὺ ἐπιλύουν προβλήματα ἀντοχῆς, ὄσμωσης, ἀντίστασης κτλ παρ’ ὅτι ἔχουν Πανεπιστημιακά Τμήματα ἐπιστήμης Ὑλικῶν.

»Καὶ ἀντί νά φτιάξουν σχολές ναυπήγησης μικρῶν σκαφὼν, τμήματα ἐξειδίκευσης σὲ μηχανές θαλάσσης, νὰ τα ἐξαιρέσουν ἀπό φόρους, νὰ στείλουν τὰ παιδιά σὲ τέτοια τμήματα καὶ ὄχι κατά χιλιάδες σὲ τμήματα ...διοίκησης ἀνύπαρκτων ἐπιχειρήσεων, ἀντί νὰ ὠθήσουν τά παιδιά ἀπό μικρά σέ τέτοια ζωή, ἀντί κάθε σπίτι νὰ ἔχῃ μία βάρκα στὸ Ἑλληνικό άρχιπέλαγος, ἀπ’τό νά μπετονάρει βίλες καὶ αὐθαίρετα, ἔχουν βάλει φόρους ἐπί φόρων καὶ στέλνουν τά παιδιά κοπαδηδόν σέ κάθε μπαροκαφενέ ἀνά τὴν ἐπικράτεια, κρατώντας κινητοπαντοβλακεῖες σκοτώματος σχέσεων, μυαλοῦ καί χρόνου. 

-Μήν τό παίρνετε, προσωπικά, προσπάθησα νὰ τόν ἐνθαρρύνω!

-Καί βέβαια, τά παίρνω προσωπικά, εἶπε καὶ πετάχτηκε ὄρθιος, διότι προσωπικά καὶ ἄδικα μοῦ τὰ παίρνει. Ἀκόμη περισσότερο ἐπειδὴ τό βλαμμένο κράτος, διὰ τῶν κομπλεξικῶν πολιτικῶν του, ἀποτρέπει τέτοιες ἐνασχολήσεις καὶ δὲν σπρώχνει σὲ τέτοιες ἐπενδύσεις.

»Τό ξέρεις ρέ, ὅτι ἔκλεισαν ὅλες οἱ ἑλληνικές ἑταιρεῖες κατασκευῆς σύγχρονων ἰστιοπλοϊκῶν; Ὅτι ἔρχονται ξένες φλοτίλες, ἐπιχειρήσεις, θαλάσσιου τουρισμοῦ, μέ ξένους ἐργαζόμενους, ποὺ φέρνουν χιλιάδες, ἀλλά βγάζουν ὅλα τὰ λεφτά ἔξω. 

» Ἔ, θὰ κάνω ὅτι μπορῶ γιὰ νὰ κοροϊδέψω ἕνα τέτοιο ἄθλιο κράτος καὶ τοὺς πολιτικούς του. Ξεκινὼντας ἀπό τό πιό ἁπλό: νἀ ἀνταλάσσουμε μὲ Ἕλληνες καὶ ξένους καλοκαίρι, χριστούγεννα καὶ Πάσχα τά σπίτια μας καὶ τά σπίτια στὰ χωριά. Καὶ ἄσε φαγάδικα, ρουμλετάδικα καὶ ξενοδοχεῖα ἄδεια. Γιὰ νὰ καταλάβουν μὲ τὶ κοκορόμυαλους ἔχουν νὰ κάνουν, διαχρονικἀ. Καὶ νὰ τοὺς μαυρίσουν ὅλους. Ποὺ νομίζουν ὅτι ἡ ἀνάπτυξη ἔρχεται ἐπι παραγγελίᾳ...» 

Αὐτὰ εἶπε καὶ ἔφυγε κλωτῶντας τὴν καρέκλα του. Καὶ έπειδὴ δὲν εἶχα ἄλλο χρόνο, ἁπλᾶ ἀντέγραψα τὴν συζητηση.