Γράφει ο
Μανώλης Αυγερινός

Άκουσα πριν λίγες ημέρες στην 83^η ΔΕΘ, τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα στη συνέντευξη τύπου, να απαντά σε ερώτηση για τη συμφωνία των Πρεσπών σχετικά με την επικύρωσή της ή μη από την ελληνική Βουλή και επιτιθέμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκη είπε το εξής:

«...Αντί να κάνει τις τζάμπα μαγκιές ο κ. Μητσοτάκης ...... Γιατί δεν βγαίνει να πει ότι θα ακυρώσει τη συμφωνία των Πρεσπών;...»

https://www.youtube.com/watch?v=DU2STEoMQis

Αναρωτήθηκα αν αυτός ο άνθρωπος που άκουγα, είναι πράγματι πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Το λιγότερο «επικίνδυνος» είναι.

Αν χάρηκε ένας σε αυτόν τον πλανήτη για αυτό που είπε ο Τσίπρας, σίγουρα είναι ο  Σουλτάνος Ερντογάν.

Τέτοια «αβάντα» στον Ερντογάν, ούτε ο ίδιος ο Ερντογάν δεν θα την έκανε στον εαυτό του!!!!!!

Την ίδια ακριβώς κατηγορία, απήγγειλε και ο κ. Λεβέντης για τον Μητσοτάκη, ζητώντας του να ακυρώσει τη συμφωνία.

Θα τον χαρακτήριζα ως επικίνδυνο, αλλά όχι, επειδή τα λόγια του δεν παράγουν δεσμεύσεις για την Ελλάδα.

Αυτό όμως δεν τον απαλλάσσει (τον κ. Λεβέντη), από το ότι δεν φαίνεται να πολυγνωρίζει από εξωτερική πολιτική ή τουλάχιστον από διεθνείς συμφωνίες. 

Πάμε όμως να δούμε το γιατί και το πώς συνδέεται η συμφωνία των Πρεσπών με τα Ίμια.

Τι έγινε στις Πρέσπες;

Υπογράφηκε μια διμερή συμφωνία (δηλ. ανάμεσα σε δύο κράτη, Σκόπια και Ελλάδα).

Μια συμφωνία που ήταν υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, χωρίς όμως τη σφραγίδα του ΟΗΕ.

Προσέξτε. Υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, όχι με την υπογραφή του ΟΗΕ.

Από τη συμφωνία παρήχθησαν έννομες συνέπειες.

Τα Σκόπια δέχθηκαν πρόσκληση για το ΝΑΤΟ, με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας (υπέγραψαν ως αρμόδιοι Τσίπρας, Κοτζιάς και Καμμένος).

Η πρόσκληση για να είναι εν ισχύ, θα πρέπει στο γειτονικό κράτος να εγκριθεί η συμφωνία από τον λαό (δημοψήφισμα 30 Σεπτεμβρίου2018) και ακολούθως, εάν αυτή εγκριθεί, θα πρέπει στο γειτονικό κράτος να προβούν σε αναθεώρηση του Συντάγματός τους.

Σε αυτή τη διαδικασία, ουδόλως μπορεί να παρέμβει η Ελλάδα.

Ξαναλέω, ΟΥΔΟΛΩΣ.

Πού μπορεί να παρέμβει η χώρα μας, αν δεν κυρωθεί η συμφωνία από την ελληνική Βουλή;

Μόνον στην ενταξιακή πορεία της γείτονος χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποίαν μπορεί και να μπλοκάρει ασκώντας το γνωστό βέτο.

Ας υποθέσουμε κάτι πολύ πιθανόν.

Ότι τα Σκόπια, κάνουν ότι οφείλουν να κάνουν και ότι η συμφωνία κυρώνεται και από την ελληνική Βουλή.

Μπορεί η επόμενη κυβέρνηση να ακυρώσει τη συμφωνία αυτή;

Κάπου εδώ, έρχεται η σύνδεση με τα Ίμια.

Πριν απαντήσουμε λοιπόν στην παραπάνω ερώτηση, πάμε στην ιστορία των Ιμίων.

Καταρχήν να πω, ότι αξίζει τον κόπο να διαβάσετε το βιβλίο των, Μιχάλη Ιγνατίου και Αθανάσιου Έλλις, με τίτλο «ΙΜΙΑ ΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ».

Θα ενημερωθείτε τόσο για τη νύχτα των Ιμίων, αλλά θα δείτε και παραπομπές σε ιστορικά γεγονότα, χρήσιμα σε όλους μας.

Από τις παραπομπές του βιβλίου αυτού, άντλησα πολλές πληροφορίες για ότι ακολουθήσει παρακάτω.

Τον Νοέμβριο του 1996, το Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, εξέδωσε «Υπόμνημα περί των νησίδων Λιμνιά-Ίμια».

https://helios-eie.ekt.gr/EIE/bitstream/10442/7743/1/LK_1996_01_TEXT.pdf

Από το υπόμνημα αυτό παραθέτω πληροφορίες, που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, μια και  μιλάμε για ιστορικά στοιχεία/γεγονότα, που μπορεί ο οποιοσδήποτε να εξακριβώσει με μια μικρή έρευνα.

Τα Δωδεκάνησα είχαν περιέλθει στην Ιταλία μετά τον Ιταλοτουρκικό πόλεμο του 1912. Με βάση τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης που υπογράφτηκε στις 24.7.1923 μεταξύ της Τουρκίας και των Νικητριών Δυνάμεων του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Τουρκία παραιτήθηκε  οριστικά υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματος επί των κατεχομένων υπό της Ιταλίας νήσων "[...] Καλύμνου [...] και των υπ' αυτών εξαρτημένων νησίδων".

Κατά την εφαρμογή της Συνθήκης Ειρήνης της 24.7.1923, προέκυψαν αμφισβητήσεις μεταξύ της Τουρκίας και της Ιταλίας ως προς τα ακριβή όρια ανά-μέσα στα Ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα και την Τουρκική επικράτεια και σε ό,τι αφορούσε τις ενδιάμεσες νησίδες. Για την μερική διευθέτηση αυτών των διαφορών συνήφθη η Σύμβαση της Άγκυρας της 4.1.1932 μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας, η οποία οριοθετούσε ορισμένα σημεία των εκατέρωθεν χωρικών υδάτων και ορισμένες νησίδες, όχι όμως τις συγκεκριμένες βραχονησίδες.

Την ίδια ημέρα (4.1.1932) οι δύο αντιπροσωπείες αντάλλαξαν επιστολές, βάσει των οποίων αναλάμβαναν την υποχρέωση να προβούν στον καθορισμό και του υπολοίπου τμήματος των ιταλοτουρκικών θαλασσίων συνόρων.

Ο καθορισμός του εναπομείναντος τμήματος των ιταλοτουρκικών θαλασσίων συνόρων έγινε με το Πρακτικό που υπογράφτηκε στην Άγκυρα 12 μήνες αργότερα, την 28.12.1932 μεταξύ της Τουρκίας και της Ιταλίας.

Στη συμφωνία αυτή προσδιορίστηκε το πού ανήκουν οι περισσότερες νησίδες της περιοχής, οι οποίες "ουδεμίας αμφισβητήσεως αποτελούν αντικείμενον"· μεταξύ αυτών και "οι βραχονησίδες Kardak ", των οποίων επιβεβαιώνεται η υπαγωγή στην Ιταλία, καθώς η οροθετική γραμμή σημειώνεται "στο μέσον της αποστάσεως μεταξύ των βρaχονησίδων Kardak και της νήσου Κatoτης Ανατολίας".

Τα Δωδεκάνησα περιήλθαν τελικά στην Ελλάδα με βάση τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων που υπογράφτηκε στις 10.2.1947 μεταξύ της Ιταλίας και των νικητριών Δυνάμεων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Βάσει αυτής της Συνθήκης, η Ιταλία παραχώρησε στην Ελλάδα την πλήρη κυριαρχία επί των νήσων «Καλύμνου και των παρακειμένων νησίδων». Διαδεχόμενη η Ελλάδα την Ιταλία στην κυριαρχία της Δωδεκανήσου κληρονόμησε ό,τι έλεγχε προηγουμένως η Ιταλία συνεπώς και τις νησίδες "Καρντάκ-Λιμνιά-Ίμια" που ρητά σημειώνονται ως Ιταλικές στο Πρακτικό της 28.12.1932.

Τι έγινε επομένως το 1932;

Υπογράφηκε μια διμερή συμφωνία (δηλ. ανάμεσα σε δύο κράτη, Ιταλία και Τουρκία), υπό την αιγίδα αλλά χωρίς την υπογραφή της τότε Κοινωνίας Των Εθνών, ΚΤΕ (ήταν ο πρόγονος του ΟΗΕ).

Επαναλαμβάνω, υπό την αιγίδα αλλά χωρίς την υπογραφή της τότε Κοινωνίας Των Εθνών (ότι δηλαδή και η συμφωνία των Πρεσπών).

Με βάση τη συμφωνία αυτή, τα Ίμια και οι γύρω βραχονησίδες, πέραν πάσης αμφιβολίας ανήκουν στην Ελλάδα.

Έρχεται σήμερα ο Σουλτάνος Ερντογάν και τι ισχυρίζεται;

Ότι η συμφωνία του 1932 ανάμεσα σε Ιταλία και Τουρκία, δεν ισχύει και δεν την κάνουμε αποδεκτή, γιατί δεν έγινε με υπογραφή του ΟΗΕ και ότι υπογράφηκε από αξιωματούχους του τότε, που δεν μας δεσμεύουν σήμερα.

Στηριζόμενος σε αυτά, ο «Σουλτάνος», εγείρει τις όποιες διεκδικήσεις στο Αιγαίο και στις βραχονησίδες όπως τα Ίμια.

Πάμε τώρα να συγκρίνουμε τη συμφωνία των Πρεσπών και τη συμφωνία του 1932.

Και οι δύο είναι διμερείς συμφωνίες υπό την αιγίδα του ΟΗΕ (το 1932 όπως είπαμε, λεγόταν Κοινωνία Των Εθνών, ΚΤΕ), χωρίς την υπογραφή του ΟΗΕ.

Εάν λοιπόν κύριε Τσίπρα, (θυμίζω ότι είσαι ακόμα πρωθυπουργός της Ελλάδας), η συμφωνία των Πρεσπών κυρωθεί από την ελληνική Βουλή, ΟΥΔΕΙΣ μα ΟΥΔΕΙΣ, μπορεί να την ακυρώσει και δεν πρέπει να την ακυρώσει.

Για σκεφτείτε το ενδεχόμενο ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως πρωθυπουργός, να ακυρώσει τη συμφωνία αυτή.

Ούτε ψύλλος στον κόρφο μας (της πατρίδας μας).

Σε περίπτωση που αυτό θα συνέβαινε, ο «Σουλτάνος» θα έβρισκε το πλέον μεγαλύτερο επιχείρημα για τις διεκδικήσεις του στο Αιγαίο.

Και μάλιστα επιχείρημα από την ίδια χώρα (την Ελλάδα) που εγείρει διεκδικήσεις από αυτήν.

Ό,τι είπε ο κ. Τσίπρας (και ο κ. Λεβέντης για να μην ξεχνιόμαστε), είναι ακριβώς η επιχειρηματολογία των Τούρκων για τα Ίμια και το Αιγαίο.

Ξαναλέω, τέτοια «αβάντα» στον Ερντογάν και στην Τουρκία, ούτε ο ίδιος ο Ερντογάν θα την έκανε στον εαυτό του.

Δυστυχώς, οι ενέργειες και τα λεγόμενα του κ. Τσίπρα είναι εξαιρετικά επικίνδυνες ακροβασίες για τα εθνικά θέματα της χώρας μας.

Αγνοεί (επαναλαμβάνω και του υπενθυμίζω, ότι είναι ακόμα πρωθυπουργός της Ελλάδας) στοιχειώδη πράγματα περί διεθνούς πολιτικής και διμερών συμφωνιών.

Τα λέει εκούσια ή ακούσια, πραγματικά δεν γνωρίζω.

Γνωρίζω όμως ότι είτε εκούσια είτε ακούσια, είναι αμφότερες οι εκδοχές πάρα μα πάρα πολύ επικίνδυνες.

Η συμφωνία των Πρεσπών, συνδέεται ΑΜΕΣΑ με τα Ίμια και τα γύρω νησιά ή βραχονησίδες.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, δυστυχώς, ΔΥΣΤΥΧΕΣΤΑΤΑ, οδήγησαν και οδηγούν την  Ελλάδα σε επικίνδυνα και δύσβατα μονοπάτια εθνικών απωλειών.

Ας ελπίσουμε να στηθούν οι κάλπες, πριν την κύρωση της συμφωνίας από την ελληνική Βουλή.

Διαφορετικά.............