Το μεγάλο έγκλημα κατά του ΝΑΤΤα εγκλήματα του ελληνικού κράτους κατά του εργαζόμενου λαού είναι παλιά ιστορία...

Ένα μεγάλο έγκλημα του κράτους μας κατά των εργαζομένων στη θάλασσα βγάζει στη φόρα ο μακαρίτης Κεφαλλονίτης ναυτεργάτης Αντώνης Αμπατιέλος στο βιβλίο του "Μια ζωή στον αγώνα, με μετερίζι το ελληνικό καράβι" (Εκδόσεις "Σύγχρονη Εποχή").

Πασίγνωστος κομμουνιστής ο Αμπατιέλος, με ένα "φάκελλο" που ζύγιζε εφτάμιση κιλά-όπως λέει ο ίδιος- και ιστορική φυσιογνωμία στο διεθνές συνδικαλιστικό κίνημα των ναυτεργατών, έζησε "από μέσα" την υπόθεση των 100 "λίμπερτις" το 1945-1946.

Γράφει στο βιβλίο του:

"Τότε ο Ωνάσης ήταν ακόμη "μικρός". Όταν ζήτησε να συμπεριληφθεί στη λίστα για τα "λίμπερτις", η κυβέρνηση κάτω από την πίεση των Ελλήνων εφοπλιστών στα δύο ναυτιλιακά κέντρα, Λονδίνο και Νέα Υόρκη, με το αιτιολογικό ότι δεν είχε καράβι με ελληνική σημαία, τού αρνήθηκε έστω κι ένα μικρό κομμάτι της πίτας. Ο Ωνάσης θύμωσε. Με επιστολές στον Τύπο, με προκηρύξεις στη Νέα Υόρκη, άσκησε δριμύτατη κριτική σ' αυτή την εχθρική στάση απέναντί του. Μέσα στις ενέργειές του ήταν κι ένα γράμμα που έστειλε στις ναυτεργατικές ομοσπονδίες και στο Δ.Σ. του ΝΑΤ, κάνοντας την εξής πολύ καλή για το ΝΑΤ πρόταση: Να καταβάλει ο ίδιος το 25% της αξίας του σκάφους, κάπου 150.000 δολάρια, το οποίο θα αγοραστεί στο όνομα του ΝΑΤ. Το μόνο που ζήτησε ήταν να δουλέψει αυτός το καράβι μέχρι να εξοφληθεί και να παίρνει μόνο τα πρακτορειακά που καθορίζονταν σε 5% των εσόδων. Η πρόταση ήταν επωφελής για το ΝΑΤ άμεσα, αλλά και έμμεσα θα βοηθούσε το ναυτεργατικό κίνημα να ελέγχει τις διαχειρίσεις των "λίμπερτις"  και το αξιόπιστο της αιώνιας κλάψας των εφοπλιστών μας "δε βγαίνουμε"! Η πρόταση απορρίφθηκε από την κυβέρνηση...".

Σκεφτείτε, σας παρακαλώ:

Αν είχε την "προίκα" του Ωνάση το ΝΑΤ, θα ήτανε σήμερα το ρετάλι που είναι;

Αν είχε αυτή την "προίκα" το ΝΑΤ, θα έκοβε σήμερα το 7% από το... πρώτο ευρώ (!) της σύνταξης των Ελλήνων ναυτικών;

www.dinaexarchou.gr