Γράμμα (και προτάσεις) από έναν Σέρβο αδελφόΓράφει ο Ντράγκαν Σίπκα


Είμαι Σέρβος πολίτης με καρδιά για την  Ελλάδα. Γεννήθηκα στη Σερβία το 1948, σαν σύντροφος. Ζω και εργάζομαι στην Ελλάδα με την οικογένειά μου. Είμαι οδοντίατρος στο επάγγελμα. Κάποτε, όταν είχα φόβους, είχα δίπλα μου κάποιο σύντροφο που μπορούσα να μοιραστώ αυτούς τους φόβους... όταν είχα πόνους, είχα  δίπλα μου κάποιο σύντροφο που μπορούσα να μοιραστώ αυτούς τους  πόνους... όταν ο πατέρας μου είχε δουλειές, έρχονταν σύντροφοι να τον  βοηθήσουν... όταν ένας σύντροφος σου έλεγε «καλημέρα», ένιωθες ότι αυτή η καλημέρα είχε βάθος .... έπινα και έτρωγα με τους γείτονές μου ....  δεν είχα ποτέ φόβο μήπως μου κόψουν το ρεύμα, το νερό, ή μήπως χάσω τη δουλειά μου.

Η κοινωνία είχε ένα απλό, ανθρώπινο πρόσωπο, σαν ένα λιμάνι χωρίς φουρτούνες και κύματα. Χωρίς μεγάλα κότερα, χωρίς ακριβά αυτοκίνητα, χωρίς ακριβά μαγαζιά (αν έχεις μυαλό, δεν έχεις ανάγκη για αυτά τα πράγματα). Ένιωθα μέσα μου απόλυτη ασφάλεια, απόλυτη ειρήνη με τον εαυτό μου, ένιωθα ότι είμαι άνθρωπος. Σαν σύντροφος γεννήθηκα, σαν σύντροφος μεγάλωσα…

Εκείνες τις εποχές δεν είχαμε «τίποτα» και τα είχαμε όλα, έχω πολλές ωραίες αναμνήσεις. Τώρα τα έχουμε όλα και δεν έχουμε «τίποτα». Πενήντα εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν κάποτε για ένα καλύτερο αύριο. Νιώθω  ότι κάτι χρωστάω σ' αυτούς τους συντρόφους και στις καλές μου αναμνήσεις. Δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε ν' αλλάξουμε τον κόσμο. Κι όμως, κάτι μπορούμε να προτείνουμε.  

Η Ουτοπία θα μπορούσε να έχει μέλλον Η τεχνολογική πρόοδος έχει σαν συνέπεια τη μείωση των θέσεων εργασίας. Τα ανθρώπινα χέρια αντικαθίστανται από τα κάθε είδους computers. Στο εγγύς μέλλον σε κάθε ευρωπαϊκό κράτος η αγορά εργασίας δεν θα είναι σε θέση ν' απορροφήσει όλους εκείνους που θέλουν και μπορούν να εργαστούν, ούτε καν το 50% αυτών. 

Από την πλευρά μου λοιπόν προτείνω μια ιδέα μόνο, που ίσως ακουστεί ρομαντική ή μη ρεαλιστική:

1.Θα μπορούσε να θεσπιστεί ένας παράλληλος νόμος για τις  εργασιακές σχέσεις - όχι υποχρεωτικός για όλους τους εργοδότες- κυρίως για εκείνους των οποίων η επιχείρηση είναι κερδοφόρα και για τους ξένους επενδυτές.

α) Όλα τα σαβ/κα να είναι μέρες εργάσιμες. Κάθε ημέρα να έχει 10ωρη εργασία.
Να μην δίνονται 13ος και 14ος μισθός.
Να μην επιβάλλεται φορολόγηση. Να μην υπάρχουν διακοπές. Να είναι εργάσιμες και οι 30 ημέρες κάθε μήνα.

β) Ο κάθε εργοδότης να είναι υποχρεωμένος να έχει δύο ομάδες εργασίας. Η μία θα δουλεύει από 1η - 15 κάθε μήνα και η δεύτερη από 15 - τέλος του μήνα.

Τι κερδίζει ο εργοδότης

Σύμφωνα με το ισχύον εργασιακό δίκαιο, ο κάθε εργοδότης είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει μισθό για 176 ώρες εργασίας ( 22εργ.η?. x 8ώρες εργ./η?.) και ένσημα για 22 εργάσιμες ημέρες.  Η δική μου πρόταση είναι η εξής: Για 300 ώρες εργασίας δηλ. 15η.εργ. χ 10ωρ./η?. για κάθε ομάδα εργασίας, ο εργοδότης να είναι υποχρεωμένος να πληρώσει δύο μισθούς και 30 ένσημα (15 + 15). (η διαφορά θα είναι 1 μισθός επιπλέον και 8 ένσημα επιπλέον).
Συνεπώς, ο εργοδότης με αυτή την κίνηση κερδίζει 124 ώρες για το δεύτερο μισθό (300 - 176) ?ε όλα τα σαβ/κα εργάσιμα.

Διακοπές - καθόλου (δεν θα καταβάλλονται επιδόματα αδείας, αφού κάθε ομάδα εργασίας θα έχει 15 ημέρες άδεια το μήνα). Όχι 13ος και 140ς μισθός.

Φορολόγηση - θα μπορεί να ρυθμιστεί στα κατώτατα όρια από το κράτος ώστε ο εργοδότης να είναι κερδισμένος.  

Τι κερδίζει το κράτος

Η ανεργία θα μειωθεί, συνεπώς θα δίνονται λιγότερα επιδόματα ανεργίας. Οι εργαζόμενοι θα έχουν 180 ένσημα το χρόνο και έτσι μετά από 40 χρόνια δουλειάς θα έχουν πάνω από 7000 ένσημα. Τα ασφαλιστικά ταμεία θα είναι πιο εύρωστα, επειδή στο άμεσο μέλλον θα συνταξιοδοτούνται οι εργαζόμενοι μετά τα 65 δηλ. μετά από 40 χρόνια δουλειάς. Επιπλέον το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών θα είναι μεγαλύτερο χάρις στις φοροαπαλλαγές. Νομίζω ότι είναι σημαντικό ο νόμος αυτός να εφαρμοστεί, αρχικά παράλληλα με το ισχύον εργασιακό καθεστώς, μέχρι να ριζώσει και να μπορεί να τον ακολουθήσει κάθε εργοδότης.

Τι κερδίζουν οι εργαζόμενοι

Κάθε ομάδα εργασίας θα έχει 15 ημέρες δουλειάς και 15 ημέρες ανάπαυσης το μήνα στη διάθεσή της, αφού οι δύο ομάδες θα εργάζονται εναλλάξ μέσα στο μήνα. Εάν ένας εργαζόμενος έχει 15 ημέρες ελεύθερες κάθε μήνα, τότε θα έχει και χρόνο για καλύτερη ποιότητα προσωπικής και κοινωνικής  ζωής. Θα υπάρχει χρόνος και διάθεση ν' αλλάξουν οι άνθρωποι συνήθειες, να έρχονται σ' επαφή με τη φύση, ν' ασχοληθούν με τα σπορ, να παίρνουν λιγότερα φάρμακα ...
Πιστεύω λοιπόν ότι αν εφαρμοζόταν μια τέτοια ιδέα, όλοι θα είχαν όφελος. 

 Σχετικά με τους δημοσίους υπαλλήλους

Από τους περίπου 800. 000 δημοσίους υπαλλήλους, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πρόσφατης απογραφής τους, θα μπορούσε το 50% να εργάζονται από 1η -15 του μήνα (200.000) και από 16 - 30 του μήνα (υπόλοιποι 200.000).

1. Τι κερδίζει το κράτος

Το κράτος θα ωφεληθεί με περίπου 800- 900εκ.ευρώ από μειωμένες δαπάνες γιατί:

α) δεν θα δίνονται επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και καλοκαιρινής αδείας για 400. 000 δημοσίους υπαλλήλους. Έτσι το κράτος θα κερδίζει περίπου 360εκατ.ευρώ (800Χ400.000).

β) 30% μείωση ασφαλιστικών δαπανών (15 ένσημα αντί για 22, δηλ. 7 ένσημα λιγότερα).

Για κάθε εργαζόμενο θα υπάρχει μείωση ασφαλιστικών δαπανών κάθε μήνα περίπου 100 -150ευρώ, δηλ. το κράτος εξοικονομεί περίπου 500εκατ.ευρώ.

γ) Οι κρατικές υπηρεσίες θα δουλεύουν όλες τις μέρες της εβδομάδας, και τα σαβ/κα, με όφελος την εξυπηρέτηση των πολιτών.

δ) Πιστεύω ότι δεν θα υπάρχουν εργασιακά κενά, γιατί οι δημόσιες υπηρεσίες θα εργάζονται 10ώρες/ημέρα και τα σαβ/κα, με αποτέλεσμα να εξυπηρετούνται οι πολίτες γρηγορότερα από λιγότερους υπαλλήλους, γιατί δεν θα δημιουργούνται ουρές. 

Αν το κράτος λοιπόν με αυτή την κίνηση μπορεί να εξοικονομήσει 800 - 900εκατ.ευρώ δεν θα χρειάζονται:

α) ούτε εφεδρείες

β) ούτε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων

γ) ούτε προσλήψεις δυσανάλογες με τις συνταξιοδοτήσεις  (πρόσληψη ενός υπαλλήλου για κάθε 10 που συνταξιοδοτούνται).

Θα προσλαμβάνεται αριθμός υπαλλήλων αντίστοιχος προς τον αριθμό των συνταξιοδοτημένων.

2. Τι κερδίζουν οι εργαζόμενοι

Οι εργαζόμενοι θα έχουν το εξής όφελος: για κάθε 15 μέρες εργασίας θα χάνουν μεν τα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και καλοκαιρινής αδείας, όμως, αφού θα εργάζονται 7 μέρες λιγότερες/μήνα μπορούν να αποδεχτούν αυτή την απώλεια με απώτερο στόχο να έχουν ΟΛΟΙ δουλειά. Πιστεύω όμως ότι το μεγαλύτερο όφελος θα είναι η εφαρμογή μιας καινούργιας εργασιακής πρακτικής που θα εξυπηρετεί το κοινωνικό σύνολο στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία
- 15 μέρες συνεχόμενες δουλειάς και 15 μέρες συνεχόμενες ανάπαυσης για ΟΛΟΥΣ.

Όπως είπα και στην αρχή είμαι σέρβος. Εμείς οι σέρβοι θεωρούμε μόνο εσάς τους έλληνες πραγματικούς φίλους μας, κανέναν άλλο.

Πονάει η καρδιά μου για εσάς. Με στενοχωρεί όταν κοιτάζω τα κανάλια στην τηλεόραση, αυτή η μιζέρια, η γκρίνια, οι τρικλοποδιές, ο πόλεμος για την εξουσία - « εγώ είμαι καλύτερος από εσένα».

Ακόμα έχετε εμφύλιο πόλεμο. Έχετε όλα όσα είναι το όνειρο ενός απλού ανθρώπου να έχει, όμως δεν κατανοείτε, δεν νιώθετε πραγματικά την ομορφιά του τόπου και του τρόπου ζωής σας. Σαν τον άνθρωπο που έχει και τα δύο του χέρια, όμως αντιλαμβάνεται την αξία τους μόνο όταν χάσει το ένα από τα δύο.

Με φοβίζει το ότι κινδυνεύετε να χάσετε αυτά που έχετε με τόσο ανεύθυνο τρόπο. Πρέπει όλοι να είστε ενωμένοι τώρα - για γκρίνιες, εξυπνάδες και τρικλοποδιές θα έχετε αρκετό χρόνο μετά, αφού τελειώσει η κρίση. Πρέπει να έχουμε στην καρδιά μας τη διάθεση να βοηθάμε ο ένας τον άλλον.