Γράφει η Μαρίνα Κουρμπέλα

Ένας νέος κανονισμός της ΕΕ θα καθορίζει ανώτατο επίπεδο στις προμήθειες για πληρωμές με κάρτα, τόσο για συναλλαγές στο εσωτερικό μιας χώρας-μέλους, όσο και στις διασυνοριακές συναλλαγές.
 
Θεσπίζονται ενιαίες, με νέο κανονισμό τεχνικές και επιχειρηματικές απαιτήσεις για τις συναλλαγές με κάρτες πληρωμών που πραγματοποιούνται στην Ένωση, στις οποίες o πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή και ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του  δικαιούχου είναι εγκατεστημένοι στην ΕΕ.

Το σχέδιο κανονισμού  υπερψηφίστηκε στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και, μεταξύ άλλων, προβλέπει, σχετικά με την επιβολή ανώτατου ορίου στα τέλη που χρεώνουν οι τράπεζες στις επιχειρήσεις λιανικής πώλησης προκειμένου να επεξεργαστούν τις πληρωμές των πελατών τους, τα ακόλουθα:

-Για τις διασυνοριακές συναλλαγές μέσω χρεωστικής κάρτας, η διατραπεζική προμήθεια ανά συναλλαγή δε θα υπερβαίνει το 0,2% της αξίας της συναλλαγής

-Το Ευρωκοινοβούλιο εξασφάλισε την επιβολή ίδιου ανώτατου ορίου, 0,2%, και για τις εγχώριες συναλλαγές με χρεωστικές κάρτες, μετά από μια μεταβατική περίοδο πέντε ετών κατά την οποία τα κράτη μέλη της ΕΕ θα μπορούν να θέτουν ανώτατο όριο 0,2% της "συνολικής ετήσιας αξίας της συναλλαγής για τις εγχώριες συναλλαγές με χρεωστική κάρτα εντός εκάστου συστήματος καρτών πληρωμής"

- Για τις μικρότερες εγχώριες συναλλαγές μέσω χρεωστικών καρτών, τα κράτη μέλη θα μπορούν να εφαρμόζουν διατραπεζική προμήθεια ανά συναλλαγή που δεν θα υπερβαίνει τα 0,05 ευρώ ανά συναλλαγή, μετά τη μεταβατική περίοδο των πέντε ετών

- Για τις συναλλαγές μέσω πιστωτικών καρτών, οι διατραπεζικές προμήθειες δε θα υπερβαίνουν το 0,3% της αξίας της συναλλαγής ενώ τα κράτη μέλη θα μπορούν να ορίσουν να ορίζουν χαμηλότερο ανώτατο όριο για τις εγχώριες συναλλαγές με πιστωτική κάρτα.

Μετά την ψηφοφορία του Ευρωκοινοβουλίου, ο κανονισμός θα εγκριθεί επισήμως και από το Συμβούλιο, και θα τεθεί σε εφαρμογή έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος αυτού.

Σημειώνεται, πως ως «διασυνοριακή πράξη πληρωμής» νοείται, μια συναλλαγή με κάρτα πληρωμών, ή μια πράξη πληρωμών με κάρτα που κινείται από έναν πληρωτή ή δικαιούχο όπου τόσο ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή όσο και ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του δικαιούχου πληρωμής βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη, ή, όπου η κάρτα πληρωμών έχει εκδοθεί από έναν πάροχο υπηρεσιών πληρωμών έκδοσης που βρίσκεται σε διαφορετικό κράτος μέλος από αυτό του σημείου πώλησης

Επίσης, ως «διατραπεζική προμήθεια» νοείται η προμήθεια που καταβάλλεται για κάθε πράξη άμεσης ή έμμεσης χρέωσης (δηλ. μέσω τρίτου μέρους) μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή και του δικαιούχου που πραγματοποιούν συναλλαγή με κάρτα πληρωμών ή πράξη πληρωμών με κάρτα

Σύμφωνα με τον, υπό έκδοση, κανονισμό, οι λιανοπωλητές που επιλέγουν ένα σύστημα καρτών θα μπορούν να αποδέχονται μόνο εκείνες τις κάρτες του συστήματος που υπόκεινται στους κανόνες επιβολής ανώτατου ορίου. Εάν ασκήσουν το δικαίωμά τους αυτό οι λιανοπωλητές, τότε οι καταναλωτές μπορεί να έχουν πρόσβαση σε μικρότερο εύρος αποδεκτών καρτών, θα έχουν όμως το όφελος της μείωσης του κόστους.

Εξαιρέσεις: Εξαιρούνται εταιρικές κάρτες και κάρτες πληρωμής που έχουν εκδοθεί από τριμερή συστήματα καρτών πληρωμής

Ο νέος κανονισμός δεν θα ισχύει και για κάρτες πληρωμής που έχουν εκδοθεί από τριμερή συστήματα καρτών πληρωμής, όπως η Diners και η American Express (που αφορούν μόνο μία τράπεζα), εφόσον η κάρτα έχει εκδοθεί και υφίστανται επεξεργασία εντός του ιδίου συστήματος. Εξαιρούνται, επίσης οι εταιρικές κάρτες που χρησιμοποιούνται για την πληρωμή των εξόδων των επιχειρήσεων.

Τρία χρόνια μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού, αυτός θα εφαρμοστεί και στα τριμερή συστήματα καρτών πληρωμής που αδειοδοτούν άλλους παρόχους υπηρεσιών πληρωμής για την έκδοση μέσων πληρωμής με κάρτα και τα οποία νομικά θεωρούνται τετραμερή συστήματα.

Από τη νέα νομοθεσία θα εξαιρεθούν και οι αναλήψεις μετρητών σε μηχανήματα αυτόματης ανάληψης ΑΤΜ.

Η κατάσταση σήμερα

Επί του παρόντος, δεν υπάρχει νομοθεσία που να ρυθμίζει τις διατραπεζικές προμήθειες που έχουν θεσπιστεί στην ΕΕ, παρά μόνο εμμέσως στην περίπτωση της Δανίας για τις επιβαρύνσεις εμπόρων σε συναλλαγές πρόσωπο με πρόσωπο. Ωστόσο, πολλές εθνικές αρχές ανταγωνισμού έχουν σε εξέλιξη διαδικασίες επιβολής του νόμου.

Η μη ενιαία ρύθμιση, κατά την Επιτροπή, θα άφηνε,  ανεπίλυτα τα προβλήματα της αυξημένης εξάρτησης από τους δύο διεθνείς παράγοντες της αγοράς με τη σταδιακή εξάλειψη των (γενικά φθηνότερων) εγχώριων συστημάτων καρτών. Οι οικονομίες κλίμακας και φάσματος για πιθανούς νεοεισερχόμενους και καινοτόμους παράγοντες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο θα παρέμεναν περιορισμένες, ενώ οι έμποροι και οι καταναλωτές θα συνέχιζαν να πληρώνουν για την κατακερματισμένη και ακριβή αγορά πληρωμών της ΕΕ (περισσότερο από το 1% του ΑΕΠ της ΕΕ και 130 δισεκατομμύρια ετησίως, σύμφωνα με την ΕΚΤ).

Blog: marina anastas.kourbela