Γράφει ο
Γιώργος Ρεκουνιώτης

Σαν πρωϊνή ανοιξιάτικη πάχνη

Πολυβασανισμένες αναγνώστριες και πολύπαθοι αναγνώστες μου καλή σας μέρα.

Στον ιππόδρομο υπάρχει μια έκφραση που λέει, ότι ‘’τα άλογα μπήκαν στα τελευταία φουλέ’’, που για εσάς που δεν έχετε εντρυφήσει στην ...ευγενή άμα και τζογαδόρικη ενασχόληση του ιπποδρόμου, σημαίνει: πως οι ίπποι διανύουν τα τελευταία τμήματα της διαδρομής τους προς τον τερματισμό. Κι επειδή στο παρελθόν σας έχω υποσχεθεί, πως κάποια στιγμή θα μιλήσουμε εκτενώς για τον ιππόδρομο και τα ‘’αρρωστάκια’’ που τον παρακολουθούν, τους οποίους καταχρηστικώς αποκαλούν ‘’φιλίππους’’, επαναβεβαιώνω τη δέσμευσή μου και κάποια στιγμή, που θα βρούμε χρόνο και χώρο από την πολιτική, που μας έχει κατσικωθεί και μας τρώει και τα δύο –και το χρόνο και τον χώρο δηλαδή- θα το κάνουμε.

Και θα το κάνουμε, γιατί η ‘’ιστορία ιππόδρομος’’ έχει πολύ ψωμί, με γεγονότα που εκτείνονται από το φάσμα του τραγικού μέχρι εκείνο του αστείου και που το πάθος του τζόγου καλύπτει σαν πρωϊνή ανοιξιάτικη πάχνη ολόκληρο το ιπποδρομιακό σύστημα.

Άλογα και έλλογα

‘’Στα τελευταία φουλέ’’ έχουμε μπει –που λέτε- μόνο που εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με άλογα, αλλά με άλλου είδους ...ιπποζύγια, που πολλά απ’ αυτά, τρώνε –επίσης- ...σανό, που επίσης πολλά απ’ αυτά, θέλουν να έχουν κάποιον στην πλάτη τους, να τους κρατά τα χαλινάρια και να τα καμτσικώνει, που κάποια, φοράνε σαν τα άλογα,  παρωπίδες, στομίδες (μπλίγκερς τα λένε στον ιππόδρομο),  επιρρίνια και που όλα τους έχουν φάει το κάλιγωμά τους (πετάλωμα), αφού οι πολιτικοί που ‘’καλιγώνουν τον ψύλλο’’, σιγά τώρα που θα κωλώσουν στους ψηφοφόρους.

Ναι, σωστά καταλάβατε. Τα ιπποζύγια που προανέφερα, είναι –δυστυχώς- μια πολυπληθέστστη μερίδα ψηφοφόρων, που μπορεί να διατείνονται πως είναι δίποδα και έλλογα (κατ’ αντιδιαστολή προς τα ...άλογα) όντα, αλλά μεταξύ μας τώρα, υπάρχουν άλογα πολύ πιο έλλογα από κάποιους από δαύτους, που μπορεί να παριστάνουν τους ξύπνιους, τους ξερόλες και τους πονηρούς, αλλά στην πραγματικότητα είναι μόνο για να τους σαμαρώνεις, να τους φορτώνεις δεξιά κι αριστερά και να τους βάζεις και μεσογόμι...

Φώτο φίνις

Και το ‘’δυστυχώς’’ δεν πάει στο ότι υπάρχουν συνΈλληνες που έχουν καταντήσει ‘’ιπποζύγια’’, αλλά στο γεγονός ότι έχουν αποδεχθεί αυτόν τον ρόλο και το κυριότερο, δεν τους ενοχλεί. Ναι, έτσι είναι, ξανά-μανά δυστυχώς, αφού ανάμεσά μας υπάρχουν κάποιες και κάποιοι που διακατέχονται από έναν ιδιάζοντα πολιτικό ‘’μιθιδρατισμό’’, που όμοιό του μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες μπορείς να συναντήσεις. Εκεί, που τον χαλκά στη μύτη τον θεωρούν αξεσουάρ καλωπισμού και όχι ένδειξη υποταγής, σκλαβιάς και εξευτελισμό του ανθρώπου...

Στα ‘’τελευταία φουλέ’’ βρισκόμαστε λοιπόν και όταν θα διαβάζετε τον Λόη και θα βλαστημάτε την ώρα και τη στιγμή που μπλέξατε με δαύτον και στη γραμμή του εκλογικού τερματισμού θα έχει αρχίσει να δουλεύει το φώτο φίνις, γιατί κατά πως λένε οι δημοσκόποι –αν δεν λένε μπούρδες, που το συνηθίζουν τελευταία- στο φώτο φίνις θα κριθεί το εκλογικό αποτέλεσμα, τόσο για την κορυφή, όσο και τον ...πάτο.

Η ‘’μπαλκονάτη’’

Υπάρχουν τερματισμοί στις ιπποδρομιακές κούρσες, που χαρακτηρίζονται σαν ‘’ταυτοχρόνη άφιξη’’, που σημαίνει ότι δύο ή περισσότερα (σπανίως) άλογα, έπεσαν μαζί στη νοητή γραμμή του τερματισμού. Τότε αναλαμβάνει να δώσει λύση η ‘’φωτογραφία’’ το φώτο φίνις, που σου δείχνει ακόμα και τη διαφορά τρίχας. Έτσι βγαίνουν οι νικητές στον ιππόδρομο, αλλά στην πολιτική είναι διαφορετικά. Άντε -τώρα- να έχουμε ταυτόχρονη άφιξη Μεϊμαράκη-Τσίπρα και να ψάχνεις με το φακό να βρεις τίνος η ‘’μουσούδα’’ πέρασε πρώτη τον τερματισμό. Μιλάμε για δύσκολο πράγμα, όπως κι αν το δείτε. Ενώ αν ήσαν γυναίκες ή να ήταν γυναίκα –έστω- ο ένας από τους δύο πολιτικούς αρχηγούς, το θέμα θα λυνόταν εύκολα με τη διαφορά στήθους. Έτσι είναι. Αν η μία φοράει ......δηλαδή ζεμπίλι ολόκληρο και η άλλη είναι ...πλάκα τα γαλόνια, ξέρεις από χέρι ποια θα είναι η νικήτρια σε περίπτωση που πέσουν μαζί στον τερματισμό. Η ‘’μπαλκονάτη’’, φυσική ή σιλικονάτη, όπως κι αν απέκτησε τα ‘’μπαλκόνια’’ βέβαια κι αυτό δεν σηκώνει παρερμηνείες...

Το χάρισμα που έχουν οι ‘’ερίφηδες’’

Δυό ντιμπέϊτ είδαμε αυτές τις ημέρες κι ακόμα προσπαθώ να καταλάβω εάν από δαύτα έγινα πιο σοφός. Όμως, για να πω την μαύρη αλήθεια, στούρνος ήμουν όταν ξεκίνησαν, αγκωνάρι κατέληξα όταν τελείωσαν.

Το μόνο που μ’ έκανε να συνέλθω από τη νιρβάνα που με είχαν ρίξει οι πολιτικοί, ήταν τη στιγμή που ο Μεϊμαράκης στον Τσίπρα: ‘’Κύριε Πρόεδρε, θα πρέπει να καταλάβετε ότι δεν είστε ωρομίσθιος. Μας λέτε για τις 17 ώρες. Μας έχετε ζαλίσει. Ο Πρωθυπουργός κρίνεται από το αποτέλεσμα. Τι αποτέλεσμα φέρατε, τι υπογράψατε; Σκεφτήκατε αλήθεια τι υπογράψατε;’’

Ναι, μόνο σ’ αυτό σημείο βγήκε ο Λόης από την ‘’χειμερία νάρκη’’ που τον είχαν ρίξει οι πολιτικοί, γιατί αυτό είναι –ακριβώς- το χάρισμα που έχουν οι ‘’ερίφηδες’’. Να λένε, να λένε, να λένε και τελικά να μην έχουν πει τίποτα.

Αλί και τρισαλί στο παρμπρίζ

Ναι, αυτό, το ‘’ωρομίσθιος’’, που είπε ο Μεϊμαράκης στον Τσίπρα ήταν όλα τα λεφτά. Γιατί είναι αλήθεια, πως τόσον ο Τσίπρας, όσο και οι λοιποί Συριζαίοι, άπαξ και βγουν στο γυαλί, μ’ αυτές τις 17 ώρες μας γανώσουν τ’ αυτιά, λες κι άλλος άνθρωπος στον πλανήτη δεν έχει εργασθεί 17 ώρες από εποχής Αδάμ.

Εντάξει ρε φίλε, λέει ο Λόης, στον Τσίπρα που έχει ρίξει κάτι μπάκες ξεγυρισμένες. Σ.Σ. Παρεμπιπτόντως, κοίταζα το κουμπί του σακακιού του όταν κουμπώθηκε και δάγκωθηκα. Αμάν -είπα στον εαυτό μου- άμα κάνει πως φεύγει το κουμπί, έτσι που είναι ζορισμένο, στην Μεσογείων θα φτάσει και αλί και τρισαλί στο παρμπρίζ αυτουνού που θα περνάει εκείνη τη στιγμή απέξω.

Και δεν είναι μόνο η μπάκα. Προσέξατε κάτι μάγουλα που έχει στρώσει; Σαν να τον έφαγαν οι σφήκες, ένα πράγμα.

Με τον ...πατσά

Κι αφού είπα για ‘’τα πάχη του τα κάλλη του’’ του Τσίπρα, πάμε ξανά στο 17ωρο, που θα το λέει και στα εγγονιά του, γιατί –ως φαίνεται- του ‘πεσε βαριά η καλογερική, καθότι 17 ώρες συνολικά, δεν πρέπει να έχει δουλέψει στα 41 χρόνια τον ένα μήνα και τις 17 ημέρες του βίου του.

Και του ξαναλέει λοιπόν, ο Λόης: Για κάτσε ρε φίλε. 17 ώρες, μεταξύ αίθουσας συσκέψεων και γραφείων ήσουν. Δεν έσπαγες πέτρες στο νταμάρι με τη βαριοπούλα, ούτε ξελάκωνες τ’ αμπέλι με το ξινάρι. Μια φορά δηλαδή είπες κι εσύ να κουραστείς και πρέπει να μας το λες, σαν κάτι γέρους στο καφενείο, που αφού έχουν σβηστεί όλες οι παραστάσεις από το μυαλό τους, λένε και ξαναλένε τη μια που τους απέμεινε;

Δηλαδή τι θέλεις; Να σου βγάλουμε επίδομα κόπωσης;

Και η πλάκα είναι πως έχουν πάρει αυτές τις 17 ώρες όοολοι οι Συριζαίοι και τις έχουν κάνει σημαία. Ποιοί; οι Συριζαίοι, που όταν έχουν Κεντρική Επιτροπή και τα τοιαύτα, ξεκινούν το πρωΐ με τον καφέ, που λέει ο λόγος (γιατί με το πρωΐνό ξύπνημα έχουν ένα θέμα) και τελειώνουν το ξημέρωμα της επομένης με τον ...πατσά.

Τι είδε ο Λόης

Δεν ξέρω –τελικά- ποιος ‘’νίκησε’’ στο ντιμπέϊτ της Δευτέρας, ούτε έχω δει εφημερίδες και σάϊτς, καθότι οι γραμμές αυτές γράφονται αργά το βράδυ της Δευτέρας προς Τρίτη από τη Θεσσαλονική. Κι επειδή ο Λόης, αύριο Τρίτη, έχει ταξίδι και δεν γίνεται να γράψει, για να προλάβει την εφημερίδα που κλείνει το πρωΐ της Τετάρτης, σπεύδει να γράψει από απόψε.

Γι’ αυτό λοιπόν σας λέω, πως δεν έχω σφαιρική θεώρηση των πραγμάτων για το ποιός νίκησε –αν νίκησε κάποιος- απόψε, όμως αυτά που διέκρινα θα σας τα πω ευθύς αμέσως.

Ο Μεϊμαράκης έδειξε καθαρά, πως στοχεύει προς τους κεντροδεξιούς που εγκατέλειψαν από το 2012 και μετά τη ΝΔ για διαφορετικούς ο καθένας τους λόγους, άλλοι επιλέγοντας τους ‘’ψε-Κα(σ)μμένους’’, άλλοι τη Χρυσή Αυγή, άλλοι τον ΣυΡιζα και κάποιοι άλλοι την αποχή από τις Εκλογές.

Πού στόχευσε ο Μεϊμαράκης

Γι’ αυτό καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο κτύπησε τον Καμμένο και εάν προσέξατε βγήκε από τα Δεξιά στο θέμα των Ασιατικών λαθροεισροών μέσω Τουρκίας, μιλώντας στο ντιμπέϊτ* για λαθρομετανάστες, προσπαθώντας να εμβολίσει το ακροατήριο της Χρυσής Αυγής. Και επιχειρώντας την επανάκαμψη αυτών που δεν πήγαν να ψηφίσουν το 2012 και τον Ιανουάριο του 2015 έκανε άνοιγμα προς αυτούς, καλώντας τους να πάνε να ψηφίσουν.

Τέλος, επειδή η ‘’Αχίλλειος πτέρνα’’ της ΝΔ είναι το target group των ηλικιών 18-35, δεν τυχαίο που εστράφη και προς την πλευρά αυτού του τμήματος του εκλογικού σώματος, κάτι που λανθασμένα δεν είχε κάνει ο Σαμαράς και το πλήρωσε Εκλογικά.

Περί ‘’ντιμπέϊτ’’

*Σ.Σ: Το ντιμπέϊτ (debate στ’ Αγγλικά) προέρχεται από το λατινικό  ‘’battuere’’, που σημαίνει ‘’κτυπώ’’.

Στ’ Αγγλικά –κατά κυριολεξία- εκφράζει την ‘’αντιπαράθεση επιχειρημάτων’’ και στην Αμερική χρησιμοποιήθηκε ως ‘’δημόσιος διάολογος’’, κατά την τελική αναμέτρηση μεταξύ των Προεδρικών υποψηφίων Ρίτσαρντ Νίξον και Τζων Κένεντυ το 1960
Στα Ελληνικά το μεταφράζουμε ως ‘’τηλεμαχία’’, αλλά ο Λόης αποφεύγει να το πει έτσι, γιατί η λέξη ‘’τηλεμαχία’’ έχει ως δεύτερο συνθετικό τη ‘’μάχη’’. Κι επειδή οι ‘’σούπες’’ που βλέπουμε μεταξύ των πολιτικών αρχηγών μόνο ως ‘’μάχες’’ δεν μπορούν να εκληφθούν, ο Λόης χρησιμοποιεί την Αγγλική λέξη για να μην ευτελίσει το ρήμα ‘’μάχομαι’’.

Ο ...’’μαχαλόμαγκας’’

Ο Μεϊμαράκης οφείλω να σας πω, παρουσιάζεται ανώτερος του αναμενομένου. Κάτι η φθορά του Τσίπρα και του ΣυΡιζα. Κάτι το στυλ του ‘’μαχαλόμαγκα’’ που βγάζει χωρίς να το υπόκρινεται, γιατί αυτό είναι το ύφος του και περνάει ευχάριστα στα λαϊκά στρώματα. Κάτι το ότι η ΝΔ έχει τον μεγαλύτερο σταθερό πυρήνα υποστηρικτών μεταξύ των Κομμάτων, όλα αυτά του δίνουν το δικαίωμα να ονειρεύεται μια Εκλογική νίκη, τη στιγμή που όλοι θεωρούσαν το αποτέλεσμα αρνητικά προδιαγραμμένο για το Κόμμα του.

Αρχή διεργασιών;

Δεν γνωρίζω αν θα νικήσει, αλλά το βέβαιο είναι, πως η παρουσία του –δεδομένων των συνθηκών- είναι θετική. Και όταν μιλάω για ‘’δεδομένες συνθήκες’’, δεν αναφέρομαι μόνο στο ότι μόλις πριν 9 μήνες η ΝΔ έρχεται από μια βαριά ήττα, αλλά και στο γεγονός, ότι ουσιαστικά ο Μεϊμαράκης είναι ‘’υπηρεσιακός αρχηγός’’ και πως πρέπει να ελιχθεί ανάμεσα στους Καραμανλικούς, τους Σαμαρικούς και τους Μητσοτακικούς, μ’ ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Τι θα σημάνει μια ήττα του στις Εκλογές; Πιθανόν την απαρχή εσωτερικών διεργασιών στη ΝΔ, μόνο που κανείς δεν μπορεί να προδικάσει τι θα σημάνει το τέλος του ‘’ταξιδιού’’ αυτών των διεργασιών για το Κόμμα.

Ο φιλότιμος, πλην κουμπούρας μαθητής

Ο Τσίπρας, αφού μας είπε για το πόσο πολέμησε στη διαπραγμάτευση, ‘’λησμόνησε’’ να μας πει, ότι οι πρωθυπουργοί δεν είναι μαθητές να τους βάζει ο καθηγητής ένα δεκαράκι να περάσουν το μάθημα, βαθμολογώντας την φιλότιμη προσπάθειά τους, ασχέτως εάν ήσαν σκράπες. Οι πρωθυπουργοί κρίνονται εκ του αποτελέσματος και το αποτέλεσμα που έφερε ο Τσίπρας στους Έλληνες ήταν σφαγιαστικό.

Με το να λέει ότι προσπάθησε 17 ώρες, δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη ότι το 1,4 του mail Χαρδούβελη κατάφερε να το κάνει 14 δισ. και να φορτώσει καμιά 85αριά δισ. -ακόμα- δανεικά, στην καμπούρα των Ελλήνων.

Έτσι είναι. Δεν θα του πούμε και ‘’μπράβο’’ από πάνω, επειδή μας έχωσε ακόμα πιο βαθιά στην ‘’επιτροπεία’’, που όλο μας την αναφέρει σαν κάτι που ανήκει στο παρελθόν, αλλά είναι πάντα εδώ κι ενισχυμένη μάλιστα, αφού η ‘’Τρόϊκα’’ έγινε ‘’Τέθριππο’’...

Είπαμε. Η χώρα δεν είναι Γυμνάσιο να βαθμολογείται με προβιβάσιμο βαθμό η προσπάθεια του φιλότιμου, πλην κουμπούρα μαθητή.

85 δισ. ‘’δίδακτρα’’

Ούτε μπορεί να μας λέει συνέχεια, πως: Έκανα λάθος σ’ αυτό, έκανα λάθος σ’ εκείνο, έκανα λάθος στο άλλο, έκανα λάθος στο παράλλο και αναγνωρίζω τα λάθη μου. Λάθη, σύντροφε Αλέξη, κάνουμε στην ορθογραφία, στους δρόμους, στην αγορά ενός βρακιού που θα μας πέσει στενό. Στην πολιτική, τα λάθη έχουν αποδέκτη έναν ολόκληρο λαό και δεν συγχωρούνται. Ούτε η χώρα είναι φροντιστήριο να κάθεται ο Τσίπρας στο θρανίο για να μάθει να ασκεί καθήκοντα πρωθυπουργού και να πληρώνει ο λαός τα ‘’δίδακτρα’’. Κι εδώ δε μιλάμε για: ‘’Δώσε 200 ευρώ συν 23% ΦΠΑ, σύνολο 246, αλλά αν βάλουμε λιγότερο στην απόδειξη, όλο και κάτι θα κόψουμε’’. Μιλάμε ότι τα ‘’δίδακτρα’’ για να μάθει ο Τσίπρας από πρωθυπουργιλίκι στου ...κασίδι το κεφάλι, στοίχισαν 85 δισ. Λίγο ακριβά δεν μας στοιχίζεις σύντροφε;

Προεκλογική μετάλλαξη

Ο Τσίπρας λοιπόν, για να ολοκληρώσει το ‘’φροντιστήριο’’, θέλει να ξαναγίνει πρωθυπουργός. Και καθώς ο ΣυΡιζα δεν μπορεί να επιτύχει την συσπείρωση που θα του δώσει την μέχρι πριν 40 ημέρες σίγουρη νίκη, καθώς ένα αριστερό κομμάτι του έχει λακίσει και ένα μέρος των ψηφοφόρων του, απογοητευμένο από τη μη τήρηση των Γεναριάτικων υπεσχεμένων και την Μνημονιακή του προσχώρηση, δηλώνει αποχή ή ψήφο σε άλλα Κόμματα, προσπαθεί να ρεφάρει τη χασούρα κάνοντας άνοιγμα προς το Κέντρο και την Σοσιαλοδημοκρατία.

Πόσο τυχαίο είναι, πως ο λόγος του στο ντιμπέϊτ θύμιζε λόγο Κεντροδεξιού πολιτικού και όχι ριζοσπάστη Αριστερού. Είδατε, πως έξυπνα φερόμενος άφησε στην άκρη τον ‘’ξύλινο αριστερό λόγο’’ και τις ‘’ριζοσπαστικές εξαλλοσύνες’’;

Ναι, ο Τσίπρας αναζητά ψήφους δεξιότερα του ΣυΡιζα, κάτι που ο Λόης σας το έχει πει από την άνοιξη και –θυμηθείτε- πως τις τελευταίες ημέρες η προσπάθειά του για προεκλογική μετάλλαξη του ΣυΡιζα προς την Σοσιαλοδημοκρατία θα ενταθεί.

Το ‘’παλιό’’ και το ‘’νέο’’

Και κάτι ακόμα: Επειδή εκτός από την 17ωρη ...άοκνη, επίπονη και σκληρή, πλην όμως ατελέσφορη ‘’μάχη’’ στις Βρυξέλλες, μας έχουν ζαλίσει με το ‘’παλιό’’ και το ‘’νέο’’, αλήθεια, ποιό ‘’νέο’’ εκφράζουν οι προαναγγελόμενες κυβερνητικές συνεργασίες του ΣυΡιζα με το ΠαΣοΚ και το Ποτάμι;

Ποιό νέο εκφράζει το ΠαΣοΚ, ο πρώτος και βασικός Μεταπολιτευτικός ‘’ένοχος’’ για τα ‘’εγκλήματα’’ που έγιναν και τα δεινά που μας βρήκαν εξαιτίας της πολιτικής του;

Ποιό νέο εκφράζει το Ποτάμι, το αποκύημα του ‘’Σημιτικού συστήματος’’, που πρέπει να το δεχθούμε σαν ένα από τους ‘’σωτήρες’’ μας;

Μη δουλευόμαστε ρε παιδιά!

‘’Απέκτησεν η μυία αφεδρώνα...’’

Έβλεπα –που λέτε- μια συζήτηση στο Mega το πρωΐ του Σαββάτου και μεταξύ των προσκεκλημένων ήταν και ο ‘’Προεδρικός εξάδελφος’’ Γιώργος Τσίπρας, που ανήκει στην χορεία των ...αξιοκρατικώς βολεμένων εξαδέλφων, ανηψιών, συζύγων και λοιπών συγγενών, αλλά και αρσενικών και θηλυκών γκόμενων και κομματικών ή άλλων κολληταριών κατά την 7μηνη διακυβέρνηση της χώρας από την ‘’Πρώτη συμΦορά Αριστερά’’.

Με μπλαζέ ύφος, ο πρώην Μαοϊκός και νυν ...ευρωπαϊστής προεδρικός εξάδελφος, το έπαιζε άνετος και είρων προς τους προσκεκλημένους, αλλά εμένα ουδόλως με απασχολεί ο Γιώργος Τσίπρας που είδε το ‘’φως το αλήθινον’’ και ανένηψε, αφού από τους ανθρώπους αυτούς δεν περιμένω κάτι καλύτερο, καθότι μας το λέει και η σοφή παροιμία, πως ‘’απέκτησεν η μυία αφεδρώνα και αφόδευσεν όλην την ανθρωπότητα’’, ήγουν: ‘’έκανε η μύγα κώλο κλπ, κλπ)...

Το πιο παλιό κι από το παλιό

Ναι, δεν με απασχολεί διόλου το απαύγασμα του Αριστερού νεποτισμού με την ονομασία ‘’Τσιπρέϊκο’’, όμως με απασχολεί που οι λοιποί καλεσμένοι τον αντιμετώπιζαν με μια διάθεση ευγένειας να το πω, λεπτών τρόπων να το πω, καλύτερα να το πω κακομοιριά, για να αποδώσω το πως το αισθάνθηκε ο Λόης. Κι αντί να τον αρπάξουν και να τον κτυπήσουν σαν χταπόδι, προσπαθούσαν να πουν τα δικά τους και τον άφηναν να κάνει παιχνίδι. Έτσι είναι. Δεν άκουσα έναν να του πει: ‘’Άσε μας ρε ‘’αλεξιπτωτιστή’’ που θα μας μιλήσεις για παλιό και νέο. Για ποιό νέο μας μιλάς, εσύ που εκπροσωπείς το πιο παλιό κι από το παλιό;

Τελείως αξιοκρατικά

Ξεχνάς ότι σε πήρε το ξαδερφάκι σου και σε μπαστάκωσε Ειδικό Σύμβουλο στο Υπουργείο Εξωτερικών; Κι επειδή η θέση ήταν ‘’λίγη’’ για κάποιον που φέρει το ...ένδοξο επίθετο Τσίπρας*, τσάκα-τσάκα τον Απρίλιο πήρες ...προαγωγή και ...αξιοκρατικότατα τοποθετήθηκες Γενικός Γραμματέας στο ίδιο Υπουργείο, κάνοντας μάλιστα και διεθνείς επαφές (Κίνα, Ιράν, Βενεζουέλα), γι’ αυτό όλοι αυτοί μας φλόμωσαν στο χρήμα και δεν ξέρουμε που να το βάλουμε...

*Σ.Σ: Την αριστερή –κατά τα άλλα- οικογένεια Τσίπρα δεν είναι για να την κλαις από οικονομικής πλευράς.

Οι μπαμπάδες τους με τα Δημόσια Έργα (κατασκευαστική εταιρεία ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ ΑΤΕ), καλά τη γάζωσαν, ακόμα και επί 7ετίας, αν και δήλωναν Αριστεροί. Ο μπαμπάς -μάλιστα- του ‘’εξαδέλφου’’ Γιώργου Τσίπρα (Ηρακλής Τσίπρας), επί 7ετίας ήταν αρχηγός του Ποδοσφαιρικού Τμήματος του Παναθηναϊκού, τότε που οι διοικήσεις των Αθλητικών Συλλόγων ήσαν διορισμένες από το Απριλιανό καθεστώς.

Με ...’’ολίγη’’ από Μαοϊσμό

Ναι, ήταν ’’λίγη’’ η θέση του Ειδικού Συμβούλου για έναν ...Τσίπρα, μόνο που κατά πως λέει η παροιμία: ‘’τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;’’ Κι αυτό λέει ο κι Λόης για τον Προεδρικό εξάδελφο, διότι ο Γιώργος Τσίπρας, δεν έχει καμία σχέση με την διπλωματία, αφού είναι απόφοιτος του Πολυτεχνείου και όπως και να το κάνουμε, τα μπετά δεν έχουν καμία σχέση με την θέματα εξωτερικής πολιτικής. Εκτός αν την ‘’εξωτερική πολιτική’’ την σπούδασε στην ΚΟΕ (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας)* της οποίας ήταν στέλεχος.

Έτσι είναι. Το παλικάρι, αξιοκρατικά-μα τελείως αξιοκρατικά, ανέβηκε στο τάκα-τάκα στο Υπουργείο Εξωτερικών κι αυτά να τα βλέπουν εκείνοι που μιλάνε για ‘’παλιό’’ και ‘’νέο’’, αλλά και για ‘’τζάκια’’, γιατί αν η περίπτωση Τσίπρα δεν είναι δείγμα νεποτισμού που μας έρχεται από παλιά, τότε ρε παιδιά θα με κάνετε να ξεχάσω και τη σημασία της λέξης.

*Σ.Σ. Η ιδεολογία της ΚΟΕ είναι ο μαρξισμός-λενινισμός, και η εξέλιξή τους, ο μαοϊσμός και είναι η Συνιστώσα του Ρούντι Ρινάλντι που με τους Κοδέλα, Χατζηλάμπρου κλπ, τα ‘’’σπασε’’ με τον Τσίπρα και τράβηξε για άλλες πολιτείες...

Άντε και ...’’καλό βόλι’’, αγόρια και κορίτσια