Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

       Είναι σε όλους γνωστό ότι οι Αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ και οι ομοτράπεζοί τους Δεξιοί των ΑΝΕΛ όταν ήταν στην αντιπολίτευση, κατακεραύνωναν κάθε σχέδιο και κάθε νόμο που οι εκάστοτε κυβερνήσεις παρουσίαζαν ή κατέθεταν στη Βουλή με στόχο την αναδιοργάνωση της χώρας.

       Από τότε όμως που ανέβηκαν στην εξουσία και στρογγυλοκάθισαν στις καρέκλες, δείχνουν να μην τους καίγεται καρφί για το πώς  η χώρα θα βγει από τον αδιέξοδο.

       Παρ’ όλα αυτά ο κ. Τσίπρας είναι ο πρώτος πρωθυπουργός μετά την κρίση, που θα καταφέρει να συμπληρώσει τετραετία στην εξουσία.

       Το επίτευγμα αυτό δεν οφείλεται βέβαια στη στιβαρότητά του, αλλά στην ελαστικότητά του.

       Ελαστικότητα που επιδεικνύει ακόμα και όταν τα πολιτικά και λογικά αδιέξοδα της κυβέρνησής του, παίρνουν διαστάσεις διεθνούς διασυρμού.

       Επί πλέον η κυβερνητική πλειοψηφία είναι αρραγής και ψηφίζει κάθε νομοσχέδιο που η κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή, παρά τις διαφωνίες που εντέχνως  διατυπώνουν κατά καιρούς ορισμένοι απ’ αυτούς.

       Όσα γίνονται στην ελληνική πολιτική σκηνή επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, οδηγούν τη χώρα σε μια κατάσταση που διαλύει πολιτικά ήθη και θεσμούς, γελοιοποιεί τις δημοκρατικές διαδικασίες, υποβαθμίζει την πολιτική σε παιχνίδι χωρίς κανόνες και αρχές, αλλά παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση δεν ανατρέπεται.

       Κανονικά μετά από όλα αυτά, καμιά κυβέρνηση που σέβεται τους θεσμούς και τη χώρα της, δεν θα μπορούσε να σταθεί στα πόδια της.

       Ας μη ξεχνάμε ότι και στην Ελλάδα έχουν πέσει κυβερνήσεις, επειδή οι βουλευτές της πλειοψηφίας δεν άντεχαν τον χλευασμό των ψηφοφόρων τους και είχαν την στοιχειώδη ευπρέπεια να προστατεύσουν τον εαυτόν τους και το κύρος της Δημοκρατίας.

       Μετά την έξοδο από τα μνημόνια, άπαντες αντιλαμβάνονται ότι βρισκόμαστε ήδη σε προεκλογική περίοδο.

        Ωστόσο, όσο προσεγγίζουμε το χρόνο των εκλογών και επικρατούν για τους κυβερνητικούς συνεταίρους τα αρχέγονα ένστικτα πολιτικής επιβίωσης, σπάζουν οι συνεκτικοί αρμοί εξουσίας και αποκαλύπτεται η ασυμβατότητα του συνεταιρισμού που στηρίχθηκε σε ευκαιριακή αντιμνημονιακή βάση.

       Το δυστύχημα είναι ότι η κρίση μεταξύ των δύο, δημιουργεί συνθήκες παράλυσης και ακυβερνησίας της χώρας.

       Καθημερινά αποδεικνύεται ότι η συγκυβέρνηση των δύο ετερόκλητων κομμάτων είναι εμφανώς προβληματική. Και τούτο διότι ζωτικοί τομείς της χώρας βρίσκονται σε τέλμα.

       Οι κυβερνητικοί, στα τέλη Αυγούστου, θεωρούσαν ότι το επερχόμενο τέλος των μνημονίων θα αναγεννούσε τις προσδοκίες των πολιτών  και θα δημιουργούσε ατμόσφαιρα ανόρθωσης της ελληνικής  οικονομίας.

       Λίγους μήνες αργότερα, στα μέσα Οκτωβρίου, τίποτα από εκείνα τα τόσο αισιόδοξα  της κυβέρνησης δεν δείχνει επιβεβαιωμένο και επιπλέον:

- Η  εικόνα της Ελλάδας βλάπτεται στο εξωτερικό, επειδή δε λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα για την αποσυμφόρηση  των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, με στόχο την ομαλοποίηση  των συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων που διαμένουν εκεί.

- Ακολουθώντας ουσιαστικά το περυσινό μοτίβο, η κυβέρνηση καταφέρνει να παρουσιάσει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 4,6 δις. ευρώ, έναντι ετήσιου στόχου 2,51 δις. ευρώ, παγώνοντας όλες τις πληρωμές της  και ταυτόχρονα κρατώντας κλειστό το ταμείο για επενδύσεις.

- Με δημόσιο λόγο σε επίσημη κομματική εκδήλωση ο υπουργός κ. Πολάκης, ζητεί η κυβέρνηση να βάλει κάποιους στη φυλακή, για να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές.

      Ζητεί δηλαδή να καταστρατηγηθούν οι εγγυήσεις που προστατεύουν τα δικαιώματα των πολιτών, γιατί αυτό επιτάσσει το κομματικό συμφέρον.

       Δεν γνωρίζει όμως πως στις δυτικές δημοκρατίες δεν φυλακίζει η εκτελεστική εξουσία, αλλά η δικαστική;

- Οι αγορές δεν άνοιξαν για την Ελλάδα, αντιθέτως μπορεί να πει κανείς ότι έκλεισαν.

- Το μέλλον των συντάξεων δεν ξεκαθάρισε, αλλά παραμένει μετέωρο, αβέβαιο και επισφαλές.

       Τώρα όλα τελούν υπό αίρεση. Η κυβέρνηση μοιάζει ασθενής και ανίσχυρη να αντιμετωπίσει τις επερχόμενες θύελλες.

       Έπειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια, οι κ.κ. Τσίπρας και Καμμένος παραδίδουν ακυβέρνητη πολιτεία, με θεσμούς κατακρεουργημένους και την κοινωνία απελπισμένη, χωρίς όραμα και σχέδιο για το μέλλον.

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ.Ε.