Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

Δεν έχει προηγούμενο αυτό που συμβαίνει σήμερα. Η χώρα κυβερνάται από δύο πολιτικούς, τον κ. Τσίπρα και τον κ. Καμμένο, οι οποίοι δεν δίνουν δεκάρα για τις αυτοδιαψεύσεις τους.

Δεν έχουν κανένα σχέδιο για το μέλλον και κυρίως δεν φαίνεται να τους πολυαπασχολεί τι θα συμβεί στη χώρα αύριο. Απλά χαίρονται την εξουσία.

Το θράσος, η αναισχυντία και η υποκριτική τους δεινότητα, είναι τα κοινά γνωρίσματα των δύο ανδρών.

Αντί να κάνουν αυτοκριτική για τα ψέματα που είπαν και την παραπλάνηση του λαού, αντί να αλλάξουν και να γίνουν πολιτικοί ηγέτες με ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά, επιλέγουν να δυσφορούν με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς που μας «εκμεταλλεύονται».

Η αντικειμενική ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού, έχει οδηγήσει τους εταίρους να είναι ιδιαίτερα αυστηροί έναντι της Ελλάδας προκαλώντας, δυστυχώς, επιπρόσθετη ζημία στη δοκιμαζόμενη ελληνική οικονομία.

Δεν μας εμπιστεύονται και γι’ αυτό θέλουν να πειστούν ότι θα τηρήσουμε όσα συμφωνήσαμε.

Και τούτο διότι οι υπουργοί της κυβέρνησης, εξακολουθούν να αγωνίζονται, με διάφορες ραδιουργίες, να καθυστερήσουν όσο πιο πολύ μπορούν την έκδοση σχετικών υπουργικών αποφάσεων και εφαρμοστικών νόμων.

Όμως η οικονομία θα ανακάμψει και η ανάπτυξη θα εμφανιστεί όχι με την ψήφιση των μέτρων, αλλά με την εφαρμογή τους.

Η απόσταση που χωρίζει αυτές τις δύο φάσεις, εξαιτίας της απροθυμίας, είναι πολύ μεγάλη.

Σήμερα η ελληνική οικονομία δεν μετέχει στο «πάρτι» της ευφορίας που ζουν οι ευρωπαϊκές οικονομίες και ένεκα τούτου μεγαλώνει η απόσταση που τη χωρίζει απ’ αυτές.

Η απόκλιση της ελληνικής οικονομίας από τη διεθνή τάση, διαχέεται σε όλες τις πλευρές της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας και η πορεία της παρακμής, θα είναι περισσότερο ορατή στην καθημερινότητα.

Η ελληνική οικονομία κινείται στην περιοχή της αύξησης των φόρων, των μειώσεων μισθών και συντάξεων, της μεγάλης ανεργίας, των μη εξυπηρετούμενων δανείων και των αστοχιών στη διαχείριση των δυσκολιών σε κάθε τομέα, όπως:

 - Χάνουμε το προνόμιο να παράγουμε ελληνική φέτα και ελληνικό γιαούρτι.

 - Η έλλειψη πόρων αντιμετωπίζεται: στην εκπαίδευση με μεγαλύτερα διαλείμματα και στην υγεία με μείωση των κρεβατιών στις μονάδες εντατικής θεραπείας, κ.λπ.

Για τα δικά τους λάθη (τα οποία μπορεί να είναι και σοβαρά), δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά. Το θέμα είναι τι θα κάνουμε με τα δικά μας.

Αν τα διορθώσουμε, αν κάνουμε αυτά που πρέπει, τότε ελπίζουμε να αλλάξει και η δική τους συμπεριφορά, τότε θα έχουμε ελπίδες ανάκαμψης.

Επιπλέον, ζούμε  και σε μια κρίση πολιτισμού, που προηγείται της οικονομικής, διότι:

- όταν  με απόφαση του Δημάρχου Αθηναίων θα κρύβουμε γλυπτά από σημεία της πόλης που θεωρούνται επικίνδυνα για κλοπές ή βανδαλισμούς,

- όταν αλλάζουμε τα δρομολόγια μαζικών μέσων μεταφοράς, προκειμένου να παρακάμψουν τη διακεκαυμένη ζώνη του Πολυτεχνείου,

- όταν ξέρουμε πολύ καλά ότι κανένα άβατο που δημιουργείται δεν είναι προσωρινό, γιατί έχει τίμημα διαρκείας καθώς ισχυροποιεί το θράσος και αποδυναμώνει την ελευθερία,  

- όταν ανεχόμαστε κάθε είδους βανδαλισμούς σχεδόν σε όλους τους  δημόσιους  χώρους,

πόσο θα αργήσει η μέρα κατά την οποία οι ίδιοι θα φοβόμαστε να βγούμε από τα σπίτια μας επειδή θα αισθανόμαστε απροστάτευτοι;

Όταν η πολιτεία δεν αντιδρά ή το σύνολο θα διαβρωθεί, ή θα διασπαστεί σε αντιμαχόμενες ομάδες, με ολέθριο αποτέλεσμα για την κοινωνία και τη χώρα.

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ.Ε.