Γράφει η Μαρίνα Κουρμπέλα

Έχουμε  μετρήσει πόσες φορές, όσοι μας επέβαλαν τα μέτρα λιτότητας, που οδήγησαν πολλούς συμπολίτες μας  να φύγουν από την Ελλάδα; Η, οδήγησανμ άμεσα, ή έμμεσα, και άλλους, συνανθρώπους μας, διπλανούς,  παραδιπλανούς, η και παραπέρα, να εγκαταλείψουν αυτόν τον κόσμο;

Ισως πρέπει να μετρήσουμε. Οι φορές που αναγνώρισαν τα λάθη που έκαναν σε βάρος των Ελλήνων και της Ελλάδας, είναι πολλές, Αυτό, μπορεί, πλέον, να φανεί πολύ χρήσιμο. Τα λάθη, εφόσον είναι δυνατό, διορθώνονται, και αν έχουν να κάνουν με χρήματα εξαργυρώνονται!

Όσο  όλοι μας, λίγο, η πολύ, γνωρίζουμε, όταν κάποιοι, από μόνοι τους έρχονται και μας λένε, ξέρετε κάναμε λάθη και σας κάναμε κακό, σας βλάψαμε, το επόμενο βήμα είναι η διόρθωση του λάθους, των λαθών. Εστω και αργά. Ακόμη περισσότερο, όταν μας ζητούν να τους συγχωρήσουμε, που σημαίνει, πως αισθάνονται κάποιου είδους βάρος, και αποζητούν να απαλλαγούν από αυτό.!

Επίσης, εκτός από την αναγνώριση λαθών, όσων αναγνωρίζονται, υπάρχουν και οι εκφράσεις συμπάθειας, για τους πολύπαθους Έλληνες, για πληγές και ασθένειες από την ίδια αιτία.

Αυτές οι λεκτικές  συμπάθειες, μπορούν να εκφραστούν καλύτερα με έργα. Έτσι, όλα μαζί, θα ήταν, έστω, μια ανακούφιση!

Ισως, όμως χρειαστεί να αναληφθεί πρωτοβουλία από την Ελληνική πλευρά, προκειμένου να αντιληφθούν οι ζητούντες συγγνώμη και οι συμπαθούντες, ότι αυτά πρέπει να αποκτήσουν αντίκρισμα. Ότι ο Ελληνικός Λαός,, όσοι εκφράζονται, λένε: «Χορτάσαμε συγνώμες, συμπάθειες κα άλλα, συναφή» Μερικοί, μάλιστα, ‘όταν ακούνε τέτοια λόγια, εκφράζουν δυσφορία. Την ώρα που κρυφοκοιτάζουν τους κάδους των σκουπιδιών για να δουν αν στο χεράκι του κάδου, κρέμεται σακουλίτσα με φαγάκι, όπως γίνεται, να ακούνε περί συγγνώμης, και μπράβο που αντέχετε. Με γεμάτο στομάχι, μπορεί να λέγονται αυτά. Με άδειο, όχι!