Ενοχικές είναι οι σύγχρονες μητέρες σε ό,τι αφορά τη διατροφή του παιδιού τους, υπογραμμίζει έρευνα του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ. Είτε θηλάζουν, αποκλειστικά ή μη, είτε δίνουν φόρμουλα, βρίσκονται πολλές φορές στη θέση να απολογούνται για τον τρόπο με τον οποίο επέλεξαν να αναθρέψουν τα παιδιά τους. Ωστόσο, οι μαμάδες που θηλάζουν αποκλειστικά φαίνεται να είναι πιο χαρούμενες σε σχέση με όσες δίνουν συμπλήρωμα παράλληλα με τον θηλασμό, αλλά και με όσες δίνουν αποκλειστικά φόρμουλα.

Ερευνητές από την Ομάδα Βρεφικής Διατροφής του Ινστιτούτου Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ (Liverpool Infant Feeding Group -LIFe) έβαλαν στο στόχαστρο περισσότερες από 1600 μητέρες, με βρέφη έως 26 εβδομάδων, και τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο που αποτύπωνε τόσο τη συναισθηματική όσο και την πρακτική εμπειρία του ταΐσματος του παιδιού τους. Μάλιστα, σε μια ερώτηση κλήθηκαν να απαντήσουν πώς ταΐζουν το παιδί τους και πώς είχαν σκεφθεί πως θα το ταΐζουν, στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους.

Εντυπωσιακά είναι τα αποτελέσματα της μελέτης- το 67%των μαμάδων δήλωσαν ότι αισθάνονται ενοχικά, το 68% στιγματισμένες, ενώ το 76% συχνά ένιωθαν την ανάγκη να υπερασπιστούν την τελική τους επιλογή για τη διατροφή του παιδιού τους. Αυξημένο αίσθημα ενοχής ένιωθαν οι γυναίκες που ξεκίνησαν να θηλάζουν αποκλειστικά, αλλά μετά χρειάστηκε να σταματήσουν καθώς και οι μητέρες που είχα σκεφθεί πως θα θηλάσουν στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, αλλά δεν τα κατάφεραν τελικά.

Πιο χαρούμενες ήταν σε γενικές γραμμές οι γυναίκες που θήλαζαν τα παιδιά τους, με τα αρνητικά συναισθήματα να βιώνουν κυρίως εκείνες που έδιναν φόρμουλα συμπληρωματικά με τον θηλασμό.

Ενδιαφέρον εύρημα της μελέτης ήταν ότι στις γυναίκες που θήλαζαν αποκλειστικά, τα αρνητικά συναισθήματα της μητέρας είχαν να κάνουν με την αρνητική αντίδραση των συγγενικών προσώπων τους απέναντι στον δημόσιο θηλασμό. Η επιστροφή στη δουλειά και η ανησυχία για το πώς θα μπορούσαν να συνεχίσει τον θηλασμό, ήταν επίσης ένα κοινό “αγκάθι” στην ψυχή και στη σκέψη των θηλαζουσών.

Μία από τις ερευνήτριες, η Ελληνίδα Σοφία Κομνηνού, τόνισε χαρακτηριστικά: “Οι γυναίκες που θηλάζουν έχουν το άγχος ότι παραμελούν την υπόλοιπη οικογένεια και τις άλλες υποχρεώσεις τους, για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του θηλασμού, ενώ οι γυναίκες που δεν θηλάζουν αισθάνονται ενοχικά απέναντι στο παιδί τους, ότι του δίνουν κάτι που δεν είναι τόσο καλό όσο το μητρικό γάλα. Επίσης, ντρέπονται όταν πρέπει να εξηγήσουν στους άλλους γιατί δεν θήλασαν και αισθάνονται ότι απέτυχαν να κατακτήσουν το στάτους της καλής μητέρας”.

"Στο Ηνωμένο Βασίλειο, θηλάζουν αποκλειστικά λιγότερο από το 1% των μητέρων για διάστημα έξι μηνών. Χρειαζόμαστε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις για να υποστηρίξουμε και να προστατεύσουμε τις μητέρες που θηλάζουν, και μία διαφορετική προσέγγιση για να περιορίσουμε τα αρνητικά συναισθήματα της πλειοψηφίας των μητέρων, που δεν θηλάζουν", σημείωσε η έτερη ερευνήτρια της μελέτης Victoria Fallon.

http://www.stogiatro.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=43100:pio-xaroymenes-oi-mamades-pou-thilazoun-apokleistika&catid=404:eimai-mama&Itemid=239