Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

Τα τελευταία χρόνια με πολλές στερήσεις, θυσίες αιματηρές και συνεχείς απογοητεύσεις, τραβάμε την ανηφόρα χωρίς να βλέπουμε μια αχτίδα φωτός στο βάθος του οικονομικού και κοινωνικού τούνελ.

Δυστυχώς οι ελπίδες μας διαψεύστηκαν, διότι οι υποσχέσεις και τα παχιά λόγια των στελεχών των κομμάτων της Συγκυβέρνησης ξεχάστηκαν και η νέα πραγματικότητα μας οδηγεί εκ νέου στην απελπισία και την κατάθλιψη.

Η συνεχής ανακύκλωση μέσα μας, όλων αυτών που συμβαίνουν εις βάρος της Ελλάδος τους τελευταίους δύο μήνες, λόγω των άστοχων και επιπόλεων ενεργειών των υπουργών της Κυβέρνησης, δεν οδηγούν μόνο στην ποσοτική υποβάθμιση της ζωής μας, αλλά επιδρά επίσης βάναυσα και στην ποιοτική υποβάθμισή της.

Όσοι ψήφισαν τα κόμματα της σημερινής Κυβέρνησης στις 25 Ιανουαρίου του 2015, επέλεξαν κατά τη γνώμη τους τη λιγότερο κακή λύση, μεταξύ αυτών που είχαν να επιλέξουν.

Σήμερα όμως οι περισσότεροι δεν ξέρουν αν πρέπει να αισιοδοξούν ή να ανησυχούν, αν δικαιώνονται ή διαψεύδονται σε αυτά που προσδοκούσαν.

Δυστυχώς η Κυβέρνηση στις αναγκαίες μεταρυθμίσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές, έχει υστερήσει σημαντικά. Η κρατική μηχανή δεν βρίσκει ή καλύτερα δεν μπορεί να βρεί το σωστό βηματισμό.

Είναι σαφές ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Χρειάζεται να βρεί έναν τρόπο να διασφαλίσει πρόσβαση στη ρευστότητα, προκειμένου να αποφύγει μια βαριά ασφυξία.

Η Κυβέρνηση, τώρα ανακαλύπτει τις πραγματικότητες της διαχείρησης ενός πολύπλοκου και εξαιρετικά απαιτητικού περιβάλλοντος. Στην αρχή όταν ήρθε στην εξουσία, νόμιζε ότι θα υπήρχε πολύ μεγαλύτερη προθυμία από τους θεσμούς για να διαπραγματευτούν. Τώρα αντιλαμβάνονται ότι τα περιθώρια διαπραγμάτευσης είναι πολύ περιορισμένα.

Ο λαός έδειξε ήδη μεγάλη ανοχή και καρτερικότητα στα σκληρά μέτρα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά οι προσπάθειες, οι αγώνες και οι επιδιώξεις του, περιμένουν ανταμοιβή.

Όμως με λύπη του διαπιστώνει ότι η αδικία που συνεχίζεται εις βάρος του, δεν έχει σταματημό και κανένας δεν είναι σε θέση να προβλέψει το τέλος όλων αυτών των δεινών.

Σημειώνουμε ότι ο λαός έφερε στην εξουσία την Αριστερά, γιατί συχάθηκε το παλαιό πολιτικό σύστημα. Δεν επιβράβευσε όμως τις παλαιολιθικές αντιλήψεις όσων απ’αυτούς θέλουν να κάνουν την Ελλάδα …… Βενεζουέλα.

Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να εμπεδώσουν όλοι αυτοί που θέλουν ντε και καλά να έχουν τα ηνία του κράτους, ότι δεν πρέπει να αδιαφορούν για τη ζωή και την προκοπή του λαού μας και να ενδιαφέρονται μόνο για το κομματικό τους συμφέρον, για τη δική τους ευημερία, τις δικές τους υλικές απολαύσεις και τις εφήμερες φιλοδοξίες τους.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου χαρακτηριστικά έλεγε: «Όσο διεκδικείς την εξουσία μπορεί να είσαι παρέα με το όνειρο, με τα όνειρά σου. Μόλις μπείς στό δωμάτιο της εξουσίας, το όνειρο πάει στην πάντα και ο χώρος κυριαρχείται από τη διαχείριση μικρών και μεγάλων συμφερόντων».

Στη σημερινή Κυβέρνηση κυριαρχεί όχι απλώς η φαντασία, αλλά η φαντασίωση. Παράλληλα δε, επιδίδεται σε ασκήσεις επαναστατικής ανατροπής.

Στη δύσκολη καμπή που βρισκόμαστε απαιτείται σύνεση, αποφασιστικότητα και θάρρος από την πλευρά των πολιτικών ηγεσιών όλων των κομμάτων. Άλλωστε η ιστορία δείχνει ότι οι ικανοί και χαρισματικοί ηγέτες, αναδεικνύονται στις εποχές των μεγάλων κρίσεων.

Τις τελευταίες ημέρες η Κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πλέον τη δύσκολη πραγματικότητα και κάνει στροφή από την αντιπολιτευτική ρητορική της προεκλογικής περιόδου, στο ρεαλισμό της διακυβέρνησης.

Αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Τώρα η κύρια πρόκληση είναι να κάνει το ίδιο και ο ΣΥΡΙΖΑ, νομοθετόντας τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και  εφαρμόζοντας την πολιτική που απαιτείται.

Επιπλέον ο κ. Τσίπρας πρέπει από την κουλτούρα της καταγγελίας και της άρνησης, να προχωρήσει οριστικά στη ρεαλιστική διαχείρηση της εξουσίας. Αλλιώς το «μάρμαρο» θα το πληρώσουν και πάλι οι συνήθεις ύποπτοι, δηλαδή οι νέοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι εργαζόμενοι και οι αγορά.

Το ζητούμενο σήμερα είναι η πραγματοποίηση ενός ιστορικού συμβιβασμού, μιας ρεαλιστικής συμφωνίας, που θα δώσει οριστικό τέλος στις προφητείες περί grexit και  grexidant.

Τέλος, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό από όλους, ότι η σχέση της Νομοθετικής με την Εκτελεστική Εξουσία, δεν είναι σχέση υποταγής, αλλά ούτε και σχέση δεδομένης αντιπαλότητας. Το «ναι σε όλα» αλλά και το «όχι σε όλα» μας έχουν κάνει μεγάλο κακό.

Οι βουλευτές δεν είναι υποτελείς στους αρχηγούς των κομμάτων τους. Ας μην είναι λοιπόν πρόθυμοι και δεκτικοί στην πλύση εγκεφάλου που τους γίνεται, προκειμένου να υπερψηφίσουν ή να καταψηφίσουν νόμους, διατάξεις και τροπολογίες που εισάγονται για συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή.

Υπόλογοι είναι στο λαό που τους ψηφίζει και δεσμεύονται μόνο από το Σύνταγμα και τον Όρκο τους, που επιτάσσουν τη νομιμότητα και τη συνειδησιακή αυτοπειθαρχία και όχι την κομματική πειθαρχία.

Είναι γνωστό ότι όσοι στηρίζουν Κυβερνήσεις, πληρώνουν τα λάθη τους και καρπούνται τις επιτυχίες τους.

Αλλά και όσοι βρίσκονται στην Αντιπολίτευση έχουν τις ευθύνες τους. Ας μην είναι αρνητικοί σε κάθε θετική προσπάθεια και ας μην εξαντλούνται «στο εμπόριο του πόνου και της δυστυχίας» του λαού.

Ο λαός θέλει αλήθειες ξεκάθαρες, θέσεις ειλικρινείς και υπεύθυνες και όχι αοριστολογίες, προτάσεις που αλληλοσυγρούονται και αλληλοαναιρούνται, σαν αυτές που ακούμε καθημερινά.

Ας σοβαρευτούνε λοιπόν όλοι, γιατί ο λαός στην απόγνωσή του μπορεί να κάνει επιλογές και πέρα από αυτές που θεωρούνται πιθανές ή αναμενόμενες.

-Ο κ. Αθανάσιος Δ. Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ.Ε.