7-8 Νοεμβρίου 2026
Γιώργος Κακαρελίδης
Ἤ, διότι τὰ παιδιὰ εἶναι τζιβαερικά πολυτίμητα γιὰ τὴν κοινωνία, ὥστε νὰ τὰ ἀφήσῃ στὰ χέρια σας. Πρίν ξεσπαθώσετε, ἀναλογισθῆτε ὅτι αὐτό, ὑποστηρίζατε καὶ ἐσεῖς, ὅταν ἐπαναλαμβάνατε τὴν φράση, ποὺ ἀποδίδεται μὲ τὸν πιό ἐπίσημο τρόπο, στὸν Μεγαλέξανδρο: στὸν πατέρα μου ὀφείλω τὸ ζῆν, ἀλλά στὸν δάσκαλό μου τὸ εὖ ζῆν.
Τὸ ἴδιο βέβαια λέγει καὶ τό Σύνταγμα, ποὺ ὑποχρεώνει τὸ κράτος νὰ μεριμνᾷ γιὰ τὴν μόρφωση καὶ παρεχομένη ἐκπαίδευση τῶν παιδιῶν· καὶ τοὺς γονεῖς νὰ στέλνουν ὑποχρεωτικά τὰ παιδιά τους στό σχολειό. Μὲ ἄλλα λόγια, αὐτὸ σημαίνει ἐμπιστευθῆτε τοὺς δασκάλους. Χωρίς ἐμπιστοσύνη, ὅλη ἡ προσπάθεια εἶναι χαμένη. Καὶ ἐγγυητὴς τῆς ἐμπιστοσύνης, πρωτεύθυνος γιὰ κάθε τι, εἶναι ὁ διευθυντής τοῦ σχολειοῦ. Γιατί αὐτὸς εἶναι ὁ ρόλος του κι’ ὄχι ἡ τυπική γραφειοκρατική διεκπεραίωση.
Οἱ γονεῖς, μπορεῖ νὰ εἶναι ἀπόλυτα ἱκανοὶ γιὰ τὴν ἐκπαίδευση τῶν παιδιῶν, ὅμως ἡ βασική καὶ χρονοβόρα μέριμνά τους, εἶναι ἡ βιολογική ἐπιβίωση τοῦ παιδιοῦ σὲ περιβάλλον ἀγάπης καὶ ἡ διάνοιξη δρόμων λειτουργίας του κατὰ τὴν ἐνηλικίωσή του, δηλαδή ἡ πολιτική. Ἡ ἐκπαίδευση, μοναδικό σκοπό ἔχει νὰ ἀποσπάσῃ τὸ παιδί ἀπὸ τὴν προστασία τῆς οἰκογένειας καὶ νὰ τὸ καταστήσῃ μορφωμένο Πολίτη - Ὁπλίτη καλόν κἀγαθόν, ἰσότιμο μέλος τῆς κοινωνίας τῶν Πολιτῶν. Ἡ λογικὴ τῆς διδασκαλίας, ὑπηρετεῖ τὴν πειθαρχία πάνω στὸν λόγο, στὸν νοῦ, στὰ ἔνστικτα. Προσπαθεῖ νὰ πείσῃ τὸ παιδί, νὰ ἀπεμπολίσῃ, χωρὶς νὰ καταστρέψῃ, τὴν κτιστὴ του Φύση καὶ νὰ ἀφεθῇ στὰ ἀργόσυρτα νάματα τοῦ Νοός, τοῦ Ἄκτιστου· νὰ προσλάβῃ βασικὰ κείμενα - προϋποθέσεις παιδείας, τοῦ Πολιτισμοῦ αὐτῆς τῆς χώρας, ἀλλά καὶ τῆς ἐπιστήμης τῆς σύνολης ἀνθρωπότητος. Νὰ διαμορφώσῃ κατ’αὐτάς, Ἑαυτόν στὴν ἰδέα τῆς ἀπεριόριστης προοσωπικῆς ἐλευθερίας, τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἱερότητος συνάμα, τοῦ Προσώπου, καθὼς καὶ τῆς μεταφυσικῆς, ποὺ ἐγέννησε τὶς ἰδέες αὐτές.
Ἡ διδασκαλία, προϋποθέτει ἀφ’ ἑνὸς τὴν πίστη -ἐμπιστοσύνη τῶν παιδιῶν καὶ τῶν γονέων πρὸς τὸν δάσκαλο καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν ἀφοσίωση τοῦ τελευταίου ὡς ζωγρῶν Αὺτά, γιὰ νὰ τὰ ὁδηγήσῃ σὲ ἀνώτερες σφαῖρε. Παιδεία εἶναι ἡ εἴσοδος στὸν κόσμο τῶν ἰδεῶν, ὄχι τῆς σύγχρονης ζωῆς τὴν ὁποία τὸ παιδὶ τὴν προσλαμβάνει καθημερινά.
Στὴν πράξη, αὐτὸ σημαίνει ἀφῆστε τοὺς δασκάλους νὰ κάνουν ἀπερίσπαστοι τὴν δουλειά τους. Πᾶψτε νὰ κρεμιέστε στὰ κάγκελα γιὰ τὰ ταϊσετε ἤ νὰ τὰ προστατέψετε. Πᾶψτε νὰ ψειρίζετε τὸ τὶ εἶπε καὶ δὲν εἶπε ὁ δάσκαλος. Πᾶψτε νὰ κοιτᾶτε τὸ ὥρολόγιον πρόγραμμα μὴν τυχὸν ξεφύγει ὁ δάσκαλος καὶ βάλει ἐργασία στό σπίτι, μήπως τοὺς ... λείψει χρόνος Ιντερνετ γιὰ νὰ προσλαμβάνουν σὰν ζόμπι, κἀθε εἴδους ἀνοησία.
Κλεῖστε τ’ αὐτιά σας, στοὺς κρετίνους τοῦ ὑπουργείου ἀπαιδείας, ποὺ ἔβαλαν τὸν μπαμπούλα καταγγελιῶν, πειθαρχικῶν καὶ ΕΔΕ. Καὶ σὲ κάθε περίπτωση, στηρίξτε τὸν δάσκαλο. Ἁλλά καὶ ἀπαιτῆστε περισσότερη δουλειά, ἀντὶ νὰ ὡρύεστε δίκην ἱεροεξεταστοῦ, ὅτι τραυμάτισε ψυχολογικά, τὸν γόνο σας, ἐπειδὴ τὸν μάλωσε ποὺ ἦταν ἀδιάβαστος. Γιατί κάθε παιδί ἀφημένο καθημερινά, στὰ βίντεο, τὰ facebook καὶ τὰ κινητά, δὲν μπορεῖ νὰ ἔχῃ καθαρὸ μυαλὸ στὴν τάξη καὶ νὰ μαθαίνῃ. Ἀδυνατεῖ νὰ θεωρήσῃ ὡς ἐξ ἴσου ἐλκυστικὸ καὶ ἐδιαφέρον, τὸ facebook, τὸ youtube καὶ τὰ sms μὲ τὸ θεώρημα τοῦ Θαλῆ ἤ τὴν δύναμη τοῦ ἀντιστρόφου τοῦ τετραγώνου. Μὴν ἀποδέχεσθε νὰ ἀγνοῇ ἤ νὰ μὴν ἔχῃ διαδαχθῇ τὰ προηγούμενα, τὸ τὶ σημαίνει πτώση στὴν γραμματικὴ τῶν λέξεων ἤ τὸ κείμενο τοῦ Ἐπιταφίου.
Ὅλες οἱ δυτικότροπες ἀνοησίες περί «δικαιωμάτων» ἔχουν κλουβιάνει τὰ παιδιά σας καὶ μαζὶ μὲ τὸ συνεχές μπόλιασμά τους μὲ πρότυπα ξένων κοινωνιῶν, θρησκειῶν, κοσμοειδώλων καὶ ἐσωτερικῶν φιλοσοφιῶν, οὐσιαστικὰ τὰ κατευθύνουν τεχνηέντως στὴν ἀποδοχὴ ἀνελεύθερων πολιτικοθρησκευτικῶν προτύπων. Καὶ θὰ τὸ βρῆτε μπροστά σας. Εὔστοχα ὁ Μᾶρκος Εὐγενικός ἑφτακόσια χρόνια πρὶν ἐπεσήμανε γιὰ συγκεκριμένη μερίδα: “ .. τὰς τῶν Δυτικῶν διδασκάλων φωνὰς οὔτε ἀναγνωρίζω οὔτε παραδέχομαι, τεκμαιρόμενος ὅτι διεφθαρμέναι εἰσίν … ”. Εἰδικά σὲ θέματα Παιδείας καὶ Πολιτισμοῦ, ὅπου εἴμαστε μακράν μπροστά!
