Εαυτούς και αλλήλους
Γράφει ο Γιώργος
Ρεκουνιώτης-Κυριακόπουλος
«Του χωριάτη το σκοινί μονό δεν του φτάνει, διπλό του φτάνει και του περισσεύει’», λέει η παροιμία που ήρθε η ώρα να τη μάθουμε απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη. Ναι, ναι, απ’ όλες τις πάντες θα τη μάθουμε την παροιμία, γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε μυαλό, αλλά από την κορυφή (κυβερνώντες) μέχρι τον πάτο (λαός), είμαστε όλοι μας: «τιριρί πουλάκι μου»...
«Χύμα είσαστε χρυσά μας;», είπανε οι Γερμανοί. Καίγεται το «κουλούρι» σας κι εσείς είσαστε –ακόμη- στην καρακοσμάρα σας; Κι από πάνω θέλετε δάνεια και «κουρέματα»; Πάρτε λοιπόν 160 νοματαίους που θα παριστάνουν τους ομπερφύρερ για να στρώσετε.
Μάλιστα, 160 εφοριακούς στέλνουν οι Γερμανοί για να ‘χουμε να πορευόμαστε –και καλά να πάθουμε- γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε μυαλό να βάλουμε από μόνοι μας μια σειρά στο «ρημαδιακό» μας, αλλά το ‘χαμε ρίξει στο «φάτε πιέτε μωρ’ αδέρφια;».
Και μην ακούσω τις γνωστές «τρίχες», ότι φάγανε οι εργολάβοι, οι προμηθευτές και κάποιες άλλες «βδέλες», γιατί στο ελληνικό φαγοπότι υπάρχει μια κλιμάκωση.
Λίγα έφαγε ο Μήτσος, περισσότερα ο Κώτσος, λίγο πιο πολλά ο Μένιος, περισσότερα ο Φάνης, ακόμα περισσότερα ο Γιάννης, «έσκασε» από τη μάσα ο Χρήστος κ.ο.κ. Ναι, όποιος προλάβαινε τα «στραμπούλαγε» και δε βγάζω από το λογαριασμό την αφεντιά μου, για να μην παριστάνω τον Όσιο, αφού δεν είμαι...
Και ξέρετε κάτι -για να τα λέμε όλα με τ’ όνομά τους; Αν απ’ αυτό το δόλιο κράτος, ο Μήτσος «έφαγε» ένα δις ευρώ κι εγώ 100 ευρώ, δε σημαίνει ότι εγώ έκανα σκόντο στο κράτος ή είπα «φτάνει μωρέ, αρκετά έφαγα». Έμεινα στην κατοστάρα γιατί δε μπορούσα ή δεν είχα την ευκαιρία να «φάω» περισσότερα. Έτσι, για να εξηγιόμαστε και να μην κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους.
Τσάμπα χαλάουα
Κι έρχονται τώρα οι Γερμανοί και σου λένε:
Για έλα να πούμε δυο κουβεντούλες παστρικές κύριε Έλληνα εφοριακέ, που εδώ και χρόνια έχεις βρει το μήνα που τρέφει τους έντεκα. Τι είπες; Δε μπορείς να πιάσεις τη φοροδιαφυγή; Τι άλλο είπες; Δε θέλεις να βάλεις το μαχαίρι στο κόκαλο; Και τι άλλο είπες; Πως τα μαύρα λεφτά και η φοροδιαφυγή ισοδυναμούν με το 30% του ΑΕΠ; Κανένα πρόβλημα. Σου στέλνουμε 160 «πιτσούλες» και θα δεις πώς λύνονται τα προβλήματα.
-Μα, θα πει ο δικός μας εφοριακός, εδώ είναι Ελλάδα και έχουμε άλλα χούγια που εσείς οι Γερμανοί δεν τα ξέρετε.
-Τι σε νοιάζει, θα του πουν οι «Φρίτσηδες». Για κορόϊδα μας περνάς; Εμείς στήσαμε απ’ την αρχή και στο πατ-κιούτ το φορολογικό σύστημα στην Ανατολική Γερμανία και δε βγήκε κιχ. Σ’ εσάς θα κωλώσουμε;
-Ναι, αλλά το ‘χετε εύκολο να στριμώξετε τους Έλληνες που πρώτα φροντίζουν το πώς θα φοροδιαφύγουν και μετά το τι θα δηλώσουν;
-Ααα, κανένα πρόβλημα. Εμείς οι Γερμανοί σα λαός έχουμε πειθώ και επιχειρήματα, όπως για παράδειγμα: Τα βραστά αυγά στις μασχάλες, το βγάλσιμο των νυχιών με την τανάλια, την «σαπωνοποιία» και τις ομαδικές εκτελέσεις για να θυμηθώ τα πιο χαρακτηριστικά από αυτά.
-Μα τι μου λέτε! Είναι δυνατόν, μετά 70 χρόνια να ξαναγυρίσετε στις απάνθρωπες μεθόδους των Ναζί;
-Απάνθρωπες; Γιατί είναι απάνθρωπες; Ίσα ίσα που είναι μέθοδοι επωφελείς για όλους. Τσάμπα χαλάουα είναι τα βραστά αυγά στη μασχάλη, δωρεάν μανικιούρ είναι το βγάλσιμο των νυχιών, ανάπτυξη της βιομηχανίας είναι το να έχεις δωρεάν πρώτες ύλες για παρασκευή σαπουνιών και κέρδος από μισθούς και συντάξεις θα έχει το κράτος έτσι και «καθαρίζεις» κάθε φορά από 2-3 χιλιάδες ενήλικες!
Το βρίσκει στο αλάτι
Ναι, έτσι είναι τα πράγματα και θα δείτε από δω και πέρα πώς θα σφίξουν οι πισινοί μας, γιατί επί δεκάδες χρόνια αντί να κάνουμε αυτά που έπρεπε να κάνουμε, εμείς το ‘χαμε ρίξει στο «άσε τα κορόιδα να πληρώνουν», οι εφοριακοί το είχαν ρίξει στο «δε βαριέσαι», το κράτος ευλογούσε το «δούλεψε να φας - κλέψε να ‘χεις». Και –να- λαδώματα στους εφοριακούς και να περαιώσεις στους μπαταχτσήδες και να ρυθμίσεις γι’ αυτούς που χρωστάγανε ασφαλιστικές εισφορές, δηλαδή πράγματα που άμα τα πεις σε άλλους λαούς, πιο προχωρημένους και πιο εξελιγμένους θα σε κοιτάνε σα να τους απαγγέλεις το Ευαγγέλιο στα Αραμαϊκά.
Και γι’ αυτές τις «εξυπνάδες», που νομοτελειακά θα ‘ρχόταν κάποτε η ώρα να τις πληρώσουμε καθότι και η παροιμία το λέει «όποιος κατουράει στη θάλασσα, το βρίσκει στο αλάτι», σου έρχονται τώρα να σου «κατσικωθούν» οι Γερμανοί και άντε μετά να βγάλεις άκρη.
Και να δείτε, που αυτοί δεν το ‘χουν σε τίποτα να μεταφέρουν το Υπουργείο Οικονομικών στην οδό Μέρλιν για να μας ξυπνήσουν… αναμνήσεις από την Κατοχή και να μας κάνουν να δηλώνουμε -όχι μόνο αυτά που έχουμε- αλλά κι εκείνα που δεν έχουμε…