Γράφει ο
Παναγιώτης Καραφωτιάς

«Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται»

Ανθρώπων προσφυγοποιημένων πας επιτήδειος βολεύεται

Αποτελεί ακόμη ένα σημείο και «τέρας» των καιρών ότι ενώ ο πολιτισμένος και δημοκρατικά σκεπτόμενος κόσμος βιώνει με θλίψη, φρίκη και αγανάκτηση την τραγωδία των προσφύγων,  ωστόσο  η συμπεριφορά των ηγεσιών των χωρών που μπορούν να επιλύσουν στη ρίζα του το σοβαρότατο αυτό «καρκίνωμα» που εξαπλώνεται επικίνδυνα, προβληματίζει έντονα κάθε λογικό και σώφρονα άνθρωπο ανακαλώντας στη μνήμη του εκτρωματικές εμπόλεμες εποχές όπου η βαρβαρότητα ξεπερνούσε κάθε όριο ανθρωπισμού, και τον θέτει ενώπιον δραματικών ερωτημάτων και διλημμάτων όσον αφορά  την ηθική παρακμή και τον εκβαρβαρισμό τμήματος της διεθνούς κοινωνίας που αδιαφορεί και ανέχεται τη συνεχιζόμενη και διαιωνιζόμενη προσφυγική τραγωδία σε ένα πρωτοφανή φαύλο κύκλο διακηρύξεων, αποφάσεων και ενεργειών που οδηγούν σε αδιέξοδα.

Όμως, η αιματοχυσία και ο πνιγμός αθώων στο Αιγαίο συνεχίζονται χωρίς ωστόσο να υπάρχει η πολιτική βούληση άμεσης και αποτελεσματικής αντίδρασης. Παράλληλα δε, έχουν «κουρελιασθεί» όλα τα διεθνή θεσμικά όργανα (ΟΗΕ, ΕΕ, κ.ά.) και διαγράφεται στον ορίζοντα μια  τραγική επιστροφή στο Μεσαίωνα ή σε ένα νέο χάος όπου ανθρωπόμορφα τέρατα καιροφυλακτούν στα σκοτεινά καταφύγιά τους να επενδύσουν σε αυτό «κατασπαράζοντας» με όποιο τρόπο τα αθώα θύματά τους. Και αντί να υπάρξει μια καθολική αντίσταση και απαίτηση για την «εδώ και τώρα» επίλυση της κρίσης, ένας συρφετός απάνθρωπων δουλεμπόρων, εμπόρων όπλων, μαυραγοριτών, ανθρωπομεσιτών συνεχίζει να επενδύει τα ανήθικα και παράνομα μικροσυμφέροντά του  σε αυτήν. Και η υποκρισία και συναισθηματική κ.λπ. καπηλεία της τραγωδίας σε όλα τα επίπεδα δεν έχει όρια συμπεριλαμβανομένης εκείνης ΜΜΕ κ.ά., με τρόπο που δεν οδηγεί στην κάθαρση αλλά στην εμπορική κατανάλωση, στον αποπροσανατολισμό και στη δημιουργία ψευδαισθήσεων. Και σ’ αυτό συμπράττουν διάφορα υπερατλαντικά κ.ά. κερδοσκοπικά κυκλώματα των οποίων ηγετικά στελέχη περιορίζονται σε διακηρύξεις και παρήγορες παραινέσεις για πολιτική κατανάλωση και δημόσιες σχέσεις χωρίς αντίκρισμα ενώ, ίσως, ονειρεύονται κρυφές χιμαιρικές, ιμπεριαλιστικές, Ναπολεόντειες ή Χιτλερικές  περιπέτειες  χωρίς να συναισθάνονται τις τραγικές συνέπειες για το λαό τους. 

Συνάμα, τα ίδια κυκλώματα σε Ευρώπη κ.ά. φροντίζουν αδιαφανώς να υπονομεύουν διεθνείς οργανισμούς καθιστώντας τους ανίσχυρους να επιτελούν  την αποστολή τους. Στο μεταξύ οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται και πλουτίζουν μισάνθρωποι, αδίστακτοι έμποροι, ενώ  χιλιάδες αθώα θύματα, γυναίκες, μικρά παιδιά κ.ά. σκοτώνονται και σακατεύονται καθημερινά ή βρίσκονται εγκλωβισμένα σε σαπιοκάραβα νέο-Σουλτάνων (που προσπαθούν να παρασύρουν και παγιδεύσουν ισχυρές Δυνάμεις εκβιάζοντας και αφαιμάζοντάς τες  οικονομικά δεκαετίες) κ.ά. νέο-ιμπεριαλιστών δουλεμπόρων κ.λπ., και μετά, όσοι δεν πνίγονται ή επιβιώνουν από άλλα προβλήματα υγείας που προκαλεί η τραγωδία τους, βρίσκονται σε μια δραματική πορεία που καταλήγει σε σφραγισμένα σύνορα χωρών που διεκδικούν την εισδοχή τους στην ΕΕ, οι οποίες αντί να επιδεικνύουν στοιχειώδη ανθρωπισμό, τους εμποδίζουν με απάνθρωπα μέσα ν’ αναζητήσουν καταφύγιο σε ευρωπαϊκές χώρες. Μήπως, όμως, όπως επισημαίνουν παρατηρητές, δεν ενεργούν αυτόβουλα αλλά με τη συνωμοτική συνέργεια ισχυρών φίλων-προστατών τους, που τις καθοδηγούν μεθοδικά ακριβώς για να προκαλούν προβλήματα στην ΕΕ και σε άλλα υποψήφια θύματα;

Και οι νέο-βάρβαροι, ασυνείδητοι δουλέμποροι οργιάζουν κερδοσκοπικά υπό το απαθές, αδιάφορο και ακόμη κυνικό βλέμμα της υποτίθεται πολιτισμένης και  δημοκρατικής  διεθνούς κοινωνίας, που αντί την πρόληψη να έχει σαν έμβλημα συνεργεί στο έγκλημα με σαδιστική αδιαφορία.  Εκτός, βέβαια, αν στην προσοδοφόρα αλλά απάνθρωπη επιχείρηση δουλεμπορίας κ.λπ. είναι εμπλεκόμενες και πολιτικές κ.ά. ηγεσίες. Τραγικός φαύλος κύκλος! Και έχει πλέον καταστεί «ηλίου φαεινότερο» στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ότι το προσφυγικό πρόβλημα δεν  προέκυψε τυχαία ή μόνον λόγω πολεμικών εμφύλιων κ.λπ. συγκυριών και αιτίων. Προφανώς  οι αδίστακτοι εξουσιομανείς  και κερδοσκόποι «εξουσιαστές» (για να χρησιμοποιήσουμε τον  όρο του αείμνηστου ευπατρίδη της Δημοσιογραφίας  Κωνσταντίνου Καλλιγά) είχαν προ πολλού σχεδιάζει και μεθοδεύσει την προσφυγική κρίση ώστε πέραν από την καθαρά κερδοσκοπική, λόγω εμπορίου όπλων  κ.λπ. πτυχή του προβλήματος, να προωθήσουν υπονομευτικά σενάρια εναντίον της ΕΕ αλλά και άλλων περιοχών που για διαφόρους λόγους είναι ευάλωτες λόγω ενεργειακών πόρων, εθνικών κ.ά. μειονοτήτων κ.λπ. ώστε να συνεχίσουν το περιβόητο «διαίρει και βασίλευε» με ότι αυτό σημαίνει στη σημερινή συγκυρία.

Εξάλλου, είναι γνωστό ότι το κρατούν διεθνές στυγνό ανταγωνιστικό σύστημα δεν μπορεί να επιβιώσει δίχως αντιπάλους και τους δημιουργεί, προκαλεί. Και επίσης ότι η αιχμή του δόρατος της εξωτερικής πολιτικής ισχυρών χωρών είναι η διαφθορά άλλων ώστε να τις εκμεταλλεύονται και χρησιμοποιούν αδίστακτα. Και οπωσδήποτε, όπως και σε  προγενέστερες περιπτώσεις ήταν αναγκαίο και το θεωρητικό υπόβαθρο {π.χ. ο «υπεράνθρωπος» του Νίτσε, το  «Μανιφέστο» του Μαρξ, το «Mein Kampf» του Χίτλερ  και το “Lebensraum” των Ναζί ,  η «Περικύκλωση» του Στάλιν, κ.ά.}, έτσι και τώρα η θεωρία περί «Σύγκρουσης Πολιτισμών» του Χάντινγκτον και τα δόγματα του ISIS βρήκαν πρόσφορο έδαφος για πρόκληση ταραχών και συγκρούσεων. Και είναι φυσικό όταν κάποιοι νέο-ιμπεριαλιστές ή/και προβοκάτορες κάνουν την αρχή, η συνέχεια γνωστή. Ο φόβος, τεχνητός ή γνήσιος, και η ανασφάλεια λειτουργούν νομοτελειακά. Και οι ασυνείδητοι, αδίστακτοι, εξουσιοσκόποι, κερδοσκόποι επενδύουν στην τραγωδία με την άμεση ή έμμεση συνέργεια διεφθαρμένων ηγετικών κυκλωμάτων. Και το απλό, αυθόρμητο, εύλογο και λογικό  ερώτημα των ανθρώπων, που δεν έχουν διαφθαρεί και διατηρούν τον ανθρωπισμό τους, είναι: Γιατί οι ισχυρές κ.ά. Δυνάμεις που διαθέτουν όλα τα απαραίτητα και σύγχρονα μέσα δεν επεμβαίνουν ειλικρινά και δυναμικά δια της διπλωματικής οδού και μέσω διεθνών οργανισμών, κι αν οι προσπάθειες δεν τελεσφορήσουν να προχωρήσουν με στρατιωτικά μέτρα στα πλαίσια, πάλι, διεθνών οργανισμών για να επιλύσουν το πρόβλημα στη ρίζα του; {Επίκαιρο είναι  και το γνωστό γνωμικό στις διεθνείς σχέσεις «όταν η διπλωματία σιγεί τότε μιλούν τα όπλα»).

Μήπως, όμως, οι περί ου ο λόγος ηγεσίες δεν  στέργουν στην παραπάνω επίλυση σκόπιμα ώστε να διαιωνίζεται το πρόβλημα και να επενδύουν ποικιλοτρόπως στην ανθρώπινη τραγωδία; Οποία ανθρωπιστική και δημοκρατική παρακμή και Ύβρις! Προφανώς, στη στρεβλή συνείδηση ορισμένων, οι άνθρωποι δεν έχουν αξία παρά μόνο σε συνάρτηση της όποιας χρησιμοποίησής τους! 

Όσον αφορά στο δικό μας ρόλο, δυστυχώς ακόμη μια φορά  ηγεσίες, όπως και στην υπόλοιπη ΕΕ, βρέθηκαν απροετοίμαστες, αδιάβαστες και τώρα τρέχουν και δεν φτάνουν, ενώ όφειλαν να είχαν προβλέψει το πρόβλημα και τις αρνητικές συνέπειες και προεκτάσεις του, ιδιαίτερα την υπονομευτική πολιτική γειτονικών κ.ά. χωρών με νέο-σουλτανικές κ.ά. ροπές, και σε συνεργασία με τους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς να είχαν λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την πρόληψη και αποτροπή της τραγωδίας που μπορεί να προκαλέσει σοβαρότατα εθνικά και διεθνή-στα πλαίσια της ΕΕ κ.λπ.- προβλήματα προς τέρψιν «άσπονδων φίλων» και εχθρών. Εξάλλου, η με δυο μέτρα και δυο σταθμά αντιμετώπιση του προβλήματος από Εταίρους κ.ά. «συμμάχους» και η ανοχή τους έναντι κρατών της περιοχής που υποθάλπουν δουλεμπορικές κ.λπ. υπονομευτικές της ΕΕ ενέργειες, προκαλεί σοβαρές ανησυχίες.

Επίσης η στάση τους έναντι του «πειραματόζωου» Ελλάδα που αντί να την ενισχύουν παντοιοτρόπως, την αντιμετωπίζουν αρνητικά ασχέτως της ασυναρτησίας, ασυνεννοησίας, διαφθοράς και σφαλμάτων ηγεσιών κ.λπ., που δυστυχώς συνεχίζονται και σε ορισμένους τομείς χειροτερεύουν προκαλώντας  διεθνή δυσφορία, είναι ύποπτη. Και  στην εικόνα αυτή δεν απουσιάζει το περιβόητο ΔΝΤ, που ενώ στο άρθρο 1(α) αναφέρει ότι προσφέρει τους πόρους του για να βοηθήσει κράτη-μέλη να αντιμετωπίσουν τα σχετικά προβλήματά τους χωρίς να διακινδυνεύουν την εθνική ή διεθνή ασφάλειά τους, εμφανίζεταιανακόλουθο (αυτό το είχαμε επισημάνει από το 2011).

Συνεπώς, είναι εύλογη η υποψία μήπως κάποια διεθνή κυκλώματα  συνωμοτούν εναντίον της Ελλάδας εκμεταλλευόμενα τη γενικότερη κρίση που αντιμετωπίζει για να επενδύουν ποικιλοτρόπως και σε αυτή. Εκτός, τέλος, αν υπάρχει και το επιστημονικής φαντασίας σενάριο περί σκόπιμης και μεθοδευμένης γενίκευσης της πολεμικής κ.λπ. κρίσης στη Μ.Α. ώστε να προκληθεί νέο χάος από διεφθαρμένους, μισάνθρωπους, χαοεπενδυτές, χαομανείς, που θα επιδιώκουν προβοκατόρικα  την επανεμφάνιση ολοκληρωτικών καθεστώτων και την πρόκληση νέων πολεμικών περιπετειών ώστε να καταντήσουμε όλοι «πρόσφυγες». Ο ελληνισμός, αλλά και γενικότερα ο ανθρωπισμός, ο  πολιτισμός και η δημοκρατία εκπέμπουν SOS. Τα περίπου 80 εκατομμύρια ψυχές-θύματα φρενοβλαβών του Β΄ΠΠ, καθώς και τα υπόλοιπα αθώα θύματα πολεμικών συγκρούσεων, πρόσφυγες κ.ά., αλλά και οι τωρινές και επερχόμενες γενιές  ζητούν, επιτέλους, την τήρηση του Χάρτη του ΟΗΕ που, δυστυχώς, ορισμένοι ηγέτες υποκριτικά υπόγραψαν και επικύρωσαν! ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ!