Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

       Ο κ. Τσίπρας και το κόμμα του, δεν θέλει να καταγραφεί στην Ιστορία ότι εξυπηρέτησε και εφάρμοσε μνημονιακά προγράμματα.

       Γι’ αυτό επικαλείται την «κατάσταση ανάγκης» και το αφήγημα της «μεταμνημονιακής εποχής».

       Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση, συνέχισε την ίδια πολιτική με τις προηγούμενες και μάλιστα λαμβάνοντας αυστηρότερα και ταυτόχρονα αντιλαϊκά μέτρα.

       Ο κυβερνητικός απολογισμός του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απλώς αρνητικός.

       Αποτελεί μια τεράστια νάρκη στα θεμέλια της χώρας, διότι επανάφερε ουσιαστικά στο προσκήνιο πολλές από τις παθογένειες του παρελθόντος που είχαν στιγματιστεί εξαιτίας της κρίσης, όπως την αδιαφάνεια, την ανευθυνότητα και την ανικανότητα.

       Επανάφερε έναν ξέφρενο λαϊκισμό, έναν απεριόριστο πολιτικό κυνισμό και αμοραλισμό, ενώ εγκαινίασε την ισοπέδωση θεμελιωδών αξιών και θεσμών.

       Οι επιπτώσεις των πρακτικών αυτών είναι δυνητικά  τεράστιες και αυξάνονται μέρα με τη μέρα.

       Αυτές είναι όμως οι συνέπειες της αριστερής διακυβέρνησης.

       Και τούτο, διότι ασκείται από ανθρώπους που αφιέρωσαν τόσο βαθιά στη ζωή τους στο όραμα του «καλύτερου μέλλοντος», ώστε να είναι τελείως άπραγοι με το παρόν και τα προβλήματά του.

       Άλλωστε, όλοι διαπιστώνουμε ότι αντιμετωπίζουμε  κινδύνους  ακόμη σοβαρότερους και από εκείνους που αντιμετωπίσαμε με τα οικονομικά πράγματα.

       Με περισσότερα από δύο χρόνια καθυστέρηση, η κυβέρνηση καταρτίζει αυτό που η ίδια ονομάζει αναπτυξιακό σχέδιο για τη χώρα, χωρίς διαβούλευση και χωρίς καμιά συζήτηση με τους φορείς της αγοράς και της οικονομίας.

       Ένα σχέδιο που κρατάει από τους Έλληνες πολίτες μυστικό, ενώ το συζητάει μόνο με τους θεσμούς.

       Το  ολιστικό αναπτυξιακό σχέδιο της κυβέρνησης που παρουσίασε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας κ. Χουλιαράκης  στο  EuroworkingGroup, δεν είναι ούτε οικονομικό πρόγραμμα, ούτε οδικός χάρτης συγκεκριμένων δράσεων.

       Σ’ αυτό η μεταρρυθμιστική διάθεση, μοιάζει από νωχελική έως ανύπαρκτη και ταυτόχρονα γίνεται προσπάθεια να συνδυάσουν  τις παροχές με τη δημοσιονομική πειθαρχεία και  την κομματική πελατεία με το σύγχρονο κράτος.

       Τέλος δίνεται ιδιαίτερη έμφαση σε διάφορα «φιλολαϊκά» μέτρα που μπορούν να «πουληθούν» στο ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά.

       Είναι προφανές και γνωστό, ότι οι δανειστές ενδιαφέρονται πρωτίστως για την επίτευξη των πλεονασμάτων που θα εξασφαλίσουν την επιστροφή των δανεικών τους.

       Αντίθετα η συγκυβέρνηση  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν το ‘χει σε τίποτα να θυσιάσει όσες θυσίες κάναμε τα χρόνια της κρίσης, προκειμένου να διεκδικήσει τη νίκη στις εκλογές που έρχονται.

       Ωστόσο φαίνεται  ότι οι δανειστές δεν πρόκειται να δεχθούν ένα τέτοιο κείμενο ως εγγύηση ότι η Ελλάδα θα προχωρήσει στο δύσκολο μεταμνημονιακό τοπίο.

       Χωρίς το μνημόνιο, η κυβερνητική πλειοψηφία μοιάζει ακόμη λιγότερο κατάλληλη για να κυβερνήσει. 

       Πολλοί  ψηφοφόροι, μαζί με σημαντικούς οικονομικούς  παράγοντες του τόπου που επηρεάζουν βουλευτές και μέσα ενημέρωσης, επέλεξαν μια αριστεροδεξιά διακυβέρνηση για τη χώρα.

       Τώρα οι πολίτες δοκίμασαν της πολιτικές τριών «μνημονιακών  Πρωθυπουργών», που προέρχονται μάλιστα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.

       Επομένως, ο κάθε πολίτης μπορεί να αξιολογήσει τις πολιτικές εξαγγελίες, τις πράξεις και τις παραλήψεις της κάθε παράταξης και να πράξει αναλόγως στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ. Ε.