Γράφει ο
Θανάσης Κουκοβίστας

ΚΑΠΟΤΕ ο Μπίσμαρκ είχε πει ότι τρεις καθηγητές πανεπιστημίου είναι ικανοί να διαλύσουν μια χώρα, εάν την κυβερνήσουν. Εμάς, δυστυχώς μας κυβερνούν περισσότεροι από τρεις και είναι, φύσει αδύνατον, να μη γνωρίζουν που οδηγούν τη χώρα με τις επιλογές τους. Συγγνωστή πλάνη δεν τους συγχωρείται. Γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα ότι οδηγούν την οικονομία στα βράχια, τσακίζοντας την όποια ικμάδα της έχει απομείνει. Η αναγκαστική μεταφορά των διαθεσίμων όλων των φορέων του ευρύτερου τομέα στην Τράπεζα της Ελλάδας με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου δεν είναι απότοκη πολιτικών προηγουμένων κυβερνήσεων, αλλά επιλογών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.

Μέσα σε 2,5 μήνες διακυβέρνησης κατάφεραν να φέρουν την ελληνική οικονομία σε επίπεδο χειρότερο του 2099 και 2010. Την δήμευση, ουσιαστικά, των διαθεσίμων δεν την αποτόλμησαν ούτε οι κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου ούτε οι συγκεβερνήσεις του Αντώνη Σαμαρά.

Την αποτόλμησε η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, κάτω από εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, με το κούρεμα των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων και των ομολόγων που κατείχαν οι Έλληνες μικροεπενδυτές. Όμως, έτσι ήλθαν στην Ελλάδα οι 43 νταλίκες έμφορτες με ευρώ, που έγραψε και η γερμανική εφημερίδα Bild.

Επομένως, η σημερινή κυβέρνηση γνώριζε πολύ καλά το σημείο που θα έφθανε η ελληνική οικονομία, με την απροθυμία της να οδηγηθεί σε συμφωνία με τους δανειστές, σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι τόσοι καθηγητές πανεπιστήμιου γνώριζαν πολύ καλά ότι, με αυτή την τακτική, εύκολα και γρήγορα, η ισχνή ανάπτυξη που είχε πετύχει η προηγούμενη κυβέρνηση, θα μεταβαλλόταν σε ύφεση και το πρόβλημα της έλλειψης ρευστότητας θα έφθανε στο απροχώρητο. Δικαιολογία για την ακατανόητη (;) πολιτική της σημερινής κυβέρνησης είναι ότι ο ελληνικός λαός δεν αντέχει άλλες θυσίες. Τρίχες!!! Με μια άτακτη χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ δεν θα πληρωθούν ούτε οι πετσοκομμένοι μισθοί και οι συντάξεις.

Κι εδώ βρίσκεται η ευθύνη της σημερινής αντιπολίτευσης. Δεν είπε την αλήθεια στον ελληνικό λαό, ότι παραμονή στο ευρώ συνεπάγεται συμμόρφωση προς τις υποδείξεις των δανειστών. Αντίθετα, βουλευτές της ΝΔ και σύμπαντα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σκαρφάλωναν στα κάγκελα εναντίον των αντιλαϊκών μέτρων, ενισχύοντας έτσι την εντύπωση ότι η πολιτική της κυβέρνησης είναι αντιλαϊκή. Ενώ, βασική αιτίαση της προεκλογικής καμπάνιας της ΝΔ ήταν ότι, ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ, οι πολίτες θα έχαναν τα κεκτημένα. ποια ήταν αυτά τα κεκτημένα; Μειώσεις μισθών και συντάξεων, με περαιτέρω μειώσεις, και μία ανεργία στα ύδη, που, παρά την ελαφρή πτωτική πορεία της, ήθελε πάνω από 20 χρόνια να επανέλθει στα ποσοστά του 2008. Δεν εξήγησαν στον κόσμο ότι δεν φτιάχνεις ομελέτα, χωρίς να σπάσεις τα αβγά. Θέλησαν να κρατήσουν και την πίτα γερή και τον σκύλο χορτάτο.

ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑ Η ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ ΣΟΡΟΣ

Σ’ ένα άρθρο του χθεσινού «Βήματος της Κυριακής», που υπογράφει ο Γιώργος Παπαϊωάννου, αποκαλύπτεται ότι στο ξενοδοχείο Aldon, του Βερολίνου, πριν λίγο καιρό, συναντήθηκε ο Γιάνης Βαρουφάκης με τους Τζότζ Σόρος, Τζόσεφ Στίγκλιτζ, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ και Τζέφρι Σακς. Όλοι τους ήταν άτυποι σύμβουλοι του Γιώργου Παπανδρέου, πριν από την υπαγωγή της χώρας μας στα μνημόνια. Ενώ, σύμβουλοι του πρώην πρωθυπουργού ήταν ο Γιάνης Βαρουφάκης και η Έλενα Παναρίτη, σημερινή σύμβουλος του υπουργού Οικονομικών. Έτσι, δικαιολογείται και η δίωρη συνάντηση που είχαν Τσίπρας και Παπανδρέου, πρόσφατα στο Μέγαρο Μαξίμου.

Σημειώνεται στο άρθρο:  «Η διεθνής αυτή “παρέα” διατηρεί σχέσεις και έχει αναπτύξει δραστηριότητα τα τελευταία χρόνια της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία. Βασικός κρίκος θεωρείται ο οικονομολόγος και επικεφαλής του Levy Istitute του Bard College της Νέας Υόρκης Δημήτρης Παπαδημητρίου, η σύζυγος του οποίου Ράνια Αντωνοπούλου είναι αναπληρώτρια υπουργός για την Καταπολέμηση της ανεργίας και καθηγήτρια στο Bard College».

Έδεσε, που λένε, το γλυκό. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Τζέιμς Γκαλμπρέιθ είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και στο ίδιο Πανεπιστήμιο ήταν επισκέπτης καθηγητής ο Γιάνης Βαρουφάκης και στο ίδιο Πανεπιστήμιο μίλησε ο Αλέξης Τσίπρας.Το κερασάκι στην τούρτα το έβαλε ο Σόρος, από τους κύριους χρηματοδότες του κολεγίου, ο οποίος το 2011 δώρισε 60 εκατομμύρια δολάρια, φυσικά, όχι για την ελευθερία των σπουδών. Ενώ ο διευθυντής του κολεγίου, Λίον Μποστάιν, είναι σύμβουλος του Ιδρύματος «Ανοιχτή Κοινωνία» και πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Βουδαπέστης, που έχει ιδρύσει ο Ουγγροεβραίος Τζόρτζ Σόρος. Ενώ, θα πρέπει να κουμπωνόμαστε, όταν ακούμε για «Ανοικτή Συνέλευση», «Ανοιχτή Πόλη» ή «Ανοιχτός Δήμος», που έχει επιλέξει ο ΣΥΡΙΖΑ να ονομάζει φορείς του. Και σε αυτά θα προσθέσουμε ότι η «Αυγή» συγκέντρωνε υπογραφές υπέρ του «σχεδίου Ανάν», που διακαώς επιθυμούσαν οι Αμερικανοί, είχαν ξοδέψει εκατομμύρια δολάρια για την προπαγάνδα του «ναι» και είχε σχεδιαστεί σε σκοτεινά γραφεία μυστικών υπηρεσιών, όπως είχε καταγγείλει ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος.

ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΜΕΝΟΙ

Είτε παραμείνουμε στη ζώνη του ευρώ με νέα συμφωνία είτε οδηγηθούμε εκτός από άτακτη χρεοκοπία, οι μόνοι κερδισμένοι θα είναι οι ξένοι και οι Έλληνες μεγαλοεπενδυτές. Αν σιγουρευτεί ότι θα υπογραφεί νέα συμφωνία, θα σπεύσουν να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα, που σήμερα βρίσκονται σε τιμή χαμηλότερη από το 2012, και θα πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους από την κατακόρυφη άνοδο της τιμής ομολόγων. Το έχουμε ξαναζήσει αυτό στην Ελλάδα. Λίγο πριν υπαχθούμε στο Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο, το 1898, ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ είχε ξαμολήσει τον ταμία του Θών, για τον οποίον ο Σουρής έγραψε ο «αείποτε ωθούμενος και μηδέποτε ωθών», να αγοράζει ομόλογα σε εξευτελιστικές τιμές, με αποτέλεσμα να δεκαπλασιάσει και εικοσαπλασιάσει τα κέρδη του.

Όπως γράφεται στο άρθρο του «Βήματος», «Αν πάλι η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει τη μη πληρωμή π.χ. των ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τότε μπορεί να σορτάρει (=να πουλήσει) το ευρώ προσδοκώντας κέρδη από την πτώση της ισοτιμίας του».  Με άλλα λόγια, έτσι κι αλλιώς, ο μεγάλος χαμένος θα είναι ο ελληνικός λαός, ο οποίος οδηγείται στο σφαγείο, με ευθύνη όλων των πολιτικών, χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα τι συμβαίνει.

ΦΑΣΙΖΟΥΣΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ

Το χειρότερο από την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι η φασίζουσα νοοτροπία, την οποία είχαν επιδείξει τα στελέχη τον καιρό της αντιπολίτευσης (επιθέσεις σε πολιτικούς αντιπάλους, απειλές ότι θα τους κρεμάσουν στην πλατεία Συντάγματος ή τους έδιναν ραντεβού στα γουναράδικα) συνεχίστηκε και μέσα στο Κοινοβούλιο. Κατά την προχθεσινή συζήτηση για την κύρωση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνον κινήθηκαν απειλητικά εναντίον του Ανδρέα Λοβέρδου και λίγο έλλειψε να σημειωθεί συμπλοκή, αλλά τον έλουσαν με βαριές ύβρεις. Αισχρολογίες ακουστήκαν και από τα στόματα του υπουργού Εσωτερικών Νίκου Βούτση και του αντιπροέδρου της Βουλής Αλέξη Μητρόπουλου, οι οποίοι είχαν ξεχάσει να κλείσουν τα μικρόφωνά τους.

Αλλά ο υπουργός έκανε κάτι ακόμα βαρύτερο. Κατ’ αρχήν κατηγόρησε τους βουλευτές της αντιπολίτευσης για εθνική μειοδοσία, γιατί δεν συμφωνούν με την κυβερνητική πολιτική και ασκούν έλεγχο. Κατά δεύτερο χαρακτήρισε τους δημοσιογράφους που κριτικάρουν αρνητικά την κυβέρνηση ότι κατευθύνονται από την διαπλοκή και θα τους κόψει τα χέρια από τον ώμο.

Σε άλλο μήκος κινείται η αλαζονεία του Γιάνη Βαρουφάκη. Όχι μόνον έσπασε κάθε ετικέτα συμπεριφοράς, αλλά αντί να μετάσχει στο δείπνο εργασίας με τους υπολοίπους υπουργούς Οικονομικών, προτίμησε να δειπνήσει με τους συνεργάτες του. Το χειρότερο είναι ότι κυβερνητική ανακοίνωση ανέφερε ότι το δείπνο θα ήταν βαρετό γι’ αυτό προτίμησε φιλική συντροφιά με την οποία πέρασε καλύτερα. Μάλλον, στηριγμένη στους υπερατλαντικούς φίλους της η κυβέρνηση ακολουθεί τη σοφή ελληνική παροιμία, «έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο». Η φρασεολογία του άρθρου ακολουθεί τη φρασεολογία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς φαίνεται πως είναι η μόνη που καταλαβαίνουν. Τώρα αν στο δείπνο θα είχε τη δυνατότητα ο υπουργός να μιλήσει, να διερευνήσει τις όποιες προθέσεις ή να γίνει πιο αναλυτικός στις δικές του και να αμβλύνει τις αρνητικές εντυπώσεις, είναι έξω από τη νοοτροπία του, δικαιολογώντας με αυτή συμπεριφορά τον χαρακτηρισμό του ερασιτέχνη.

ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Την μεγάλη απόφαση πρέπει να την πάρει ο λαός. Πρέπει να πάψει να εξαρτάται από υποσχέσεις και να κοιτάει κατάματα την πραγματικότητα. Εάν θέλει να παραμείνουμε στη ζώνη του ευρώ, πρέπει να είναι έτοιμος και για άλλες θυσίες, όχι βέβαια με τη σφοδρότητα των προηγουμένων. Πρέπει να καταλάβει ότι η έξοδος από το ευρώ μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά πρέπει να γίνει συγκροτημένα, έστω κι αν για ένα διάστημα μας περιμένει πόνος και αίμα. Τουλάχιστον, τότε θα υπάρχει το όραμα ότι με σκληρή δουλειά και το κεφάλι κάτω θα βγούμε από το αδιέξοδο. Ασφαλώς τώρα θα χρειαστούμε περισσότερο χρόνο από το 2009. Βεβαίως, στην περίπτωση αυτή όλοι, πλην της Ελλάδας θα ήταν χαμένοι, γι’ αυτό και φρόντισαν να έχουν αρεστές κυβερνήσεις που μας κράτησαν στη στρούγκα. Όμως, η έξοδος από το ευρώ με άτακτη χρεοκοπία θα συμπαρασύρει σε προβλήματα την ευρωζώνη , όπως είναι η υποτίμηση του ευρώ, κι αυτή την πολιτική φαίνεται να «εξυπηρετεί» ο ΣΥΡΙΖΑ.