Ένας μεγάλος καρμικός έρωτας, η... θυσία της ζωής της που θα έκανε ξανά, περνά μέσα από τις σελίδες ενός αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος με τον τίτλο «Ανεκπλήρωτες επιθυμίες», που έγραψε η ηθοποιός Τζένη Κολλάρου Καλλέργη κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ωκεανός. 

Η ζωή της Τζοβάνας ήταν ολόκληρη μια ανεκπλήρωτη επιθυμία. Πάντα φρόντιζε για τους άλλους, βάζοντας τα δικά της θέλω σε δεύτερη μοίρα.

Μέχρι που γνώρισε εκείνον... Ο διάσημος ηθοποιός ενέπνευσε έναν παθιασμένο έρωτα στη νεανική της καρδιά, έναν έρωτα όμως απαγορευμένο και γι’ αυτό τόσο δυνατό.

Η Τζοβάνα θα ανατρέψει τα πάντα και θα κυνηγήσει την ευτυχία, παλεύοντας με όλους και, κυρίως, με τον εαυτό της. Θα αφήσει την κραυγή των δικών της επιθυμιών να σκεπάσει τις φωνές που την καλούν να απομακρυνθεί από τον αγαπημένο της και μαζί του θα χτίσει έναν κόσμο φτιαγμένο μόνο για τους δυο τους. Έναν κόσμο γεμάτο αγάπη, θέατρο, επιτυχίες, μαγεία και ταξίδια, αλλά και με μια σκοτεινή σκιά να πλανιέται διαρκώς στον άλλοτε καταγάλανο κι άλλοτε συννεφιασμένο ουρανό του...

Η σύζυγος του σπουδαίου θεατράνθρωπου και πολιτικού Λυκούργου Καλλέργη αποκαλύπτει άγνωστες στιγμές της ζωής της μαζί του, οι οποίες ζωντανεύουν στο βιβλίο μέσα από την ηρωίδα της Τζοβάνα. Περιγράφει γλαφυρά την πολύ δυνατή σχέση με τον μοιραίο άνδρα της ζωής της, με τον οποίο, μάλιστα, είχαν τεράστια διαφορά ηλικίας, αφού τους χώριζαν 38 ολόκληρα χρόνια.

Η «σιδηρά κυρία», όπως την αποκαλούν, με τη χαρακτηριστική ερωτική φωνή, η οποία στη δεκαετία του ’70 εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα ως μοντέλο, ενώ ήταν και μία από τις γνωστές εκφωνήτριες του ΕΙΡ και της ΥΕΝΕΔ, γνωρίστηκε με τον Λυκούργο Καλλέργη στα 14 της, ούσα μαθήτρια ακόμη της Β΄ γυμνασίου, ενώ εκείνος ήταν 52 ετών και αναγνωρισμένος καλλιτέχνης. Έμεναν στην ίδια πολυκατοικία, στην πλατεία Κάνιγγος.

«Τον είχα δει στην ταινία “Το νησί των γενναίων” με την Τζένη Καρέζη, όπου υποδυόταν έναν Γερμανό αξιωματικό, και μου άρεσε πολύ. Μια μέρα, λοιπόν, επιστρέφοντας από το σχολείο, φορώντας μπλε ποδιά και κορδέλα στα μαλλιά, του έστησα καρτέρι έξω από την πόρτα του ασανσέρ. Έμεινα σαν χαζή να τον κοιτάζω, εκείνος όμως δεν μου έδωσε καμία σημασία. Άλλωστε, ένα μυξιάρικο ήμουνα τότε και θα είπε ο άνθρωπος από μέσα του “κάποια θαυμάστριά μου θα είναι”. Μπαίνοντας μαζί του στο ασανσέρ, με ρώτησε τι τάξη πάω και πού μένω. Του απάντησα “στον τρίτο όροφο” και τότε πήγε να πατήσει το stop, γιατί είχε ήδη είχε πιέσει εκείνο για τον πέμπτο, όπου ήταν το διαμέρισμά του. “Δεν πειράζει, θα ανέβω μαζί σας. Μετά θα κατέβω στον τρίτο” του είπα. Μόλις φτάσαμε στον όροφο, μου άνοιξε την πόρτα, την κράτησε για λίγο και με κάρφωσε στα μάτια, λέγοντάς μου “γεια σας”, με ένα ύφος σαν να απευθυνόταν σε μια μεγάλη κοπέλα. Τουλάχιστον εμένα έτσι μου φάνηκε! Πάντως από εκείνη τη στιγμή ο Λυκούργος ήταν για μένα όλη η ζωή μου» μας εξομολογείται για τον άνδρα της ζωής της, που έμελλε να παντρευτεί στα 22 της, όταν εκείνος ήταν 60 χρόνων και ο πατέρας της επτά χρόνια μικρότερός του!

Με πρόφαση τα αυτόγραφα

Όμως, μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή, το ειδύλλιο παρέμεινε μυστικό από όλους και τα ραντεβού γίνονταν συνήθως στο διαμέρισμά του, όπου η Τζένη το επισκεπτόταν δήθεν για να πάρει... αυτόγραφα. «Τελειωμό δεν είχαν τα αυτόγραφα! Κάποια στιγμή, που πλέον είχε καταλάβει ότι ήμουν ερωτευμένη μαζί του, μου είπε: “Τι θέλεις, Τζένη, από μένα; Βρες ένα παλικάρι της ηλικίας σου να κάνεις παρέα. Εγώ δεν κάνω για σένα”. Αλλά εγώ επέμενα κι εκείνος κάθε τόσο μου τόνιζε πως ήμουνα ανήλικη και θα τον στείλω στον... εισαγγελέα. Η σχέση μας ήταν σαν ιερό μυστικό και από εμένα και από εκείνον. Το θέμα είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια εκείνος είχε απανωτούς δεσμούς με διάφορες κοπέλες κι εγώ έκανα πως δεν καταλάβαινα. Τον έβλεπα με μια γυναίκα στον δρόμο ή στην είσοδο της πολυκατοικίας μας κι έκανα ότι δεν τον ξέρω. Ή, αν χαιρετιόμασταν, του μιλούσα στον πληθυντικό, όπως μου επέβαλε η αγωγή μου. Μέχρι τα είκοσί μου χρόνια τού μιλούσα στον πληθυντικό. Η σχέση μας ολοκληρώθηκε όταν ενηλικιώθηκα, μέχρι τότε ήταν πλατωνική. Και, βέβαια, από τα 14 μέχρι τα 22 μου, που παντρευτήκαμε, κανείς δεν μας πήρε χαμπάρι. Όχι μόνο οι γονείς μου, αλλά ούτε και ο καλλιτεχνικός κύκλος, με αποτέλεσμα η ανακοίνωση του γάμου μας, το 1972, να πέσει σαν κεραυνός εν αιθρία» αποκαλύπτει.

Το δίλημμα και το κρας τεστ πριν τον γάμο

Πριν, όμως, το ζευγάρι φτάσει στα σκαλιά της εκκλησίας, ο Λυκούργος Καλλέργης έκανε ένα πολύ ιδιαίτερο... crash test ανάμεσα στην Τζένη και σε μια άλλη γυναίκα, με την οποία είχε παράλληλη σχέση. 

«Ο τελευταίος δεσμός του ήταν με μια ηθοποιό, η οποία είχε βάλει σκοπό να τον παντρευτεί, αλλά εκείνος, μετά τον γάμο του με τη Μαρία Φωκά το 1945, δεν ήθελε να ξαναπαντρευτεί. Η γυναίκα αυτή ήταν η μόνη που ανακάλυψε τη μυστική σχέση μας. Μία μέρα ο Λυκούργος μάς κάλεσε και τις δύο την ίδια ώρα στο σπίτι του, χωρίς η μία να γνωρίζει ότι ήταν προσκεκλημένη και η άλλη. Κάθισε στο γραφείο του, εμείς στις δύο καρέκλες μπροστά του, και απευθυνόμενος και στις δυο είπε με σοβαρό ύφος: “Κυρίες μου, σας κάλεσα γιατί έχει γίνει πολύ δύσκολη η κατάσταση, βρίσκομαι σε αδιέξοδο και δεν μπορώ να βρω λύση. Πολιτισμένα, λοιπόν, συζητήστε μεταξύ σας και αποφασίστε ποια θα μείνει και ποια θα φύγει”» θυμάται η κυρία Κολλάρου Καλλέργη.

Οι φόβοι 

Όπως υποστηρίζει, πάντως, μέσα από το βιβλίο της περνούν όλα τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα που την επηρέασαν και διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα της. Συγχρόνως αναφέρεται στον φόβο που είχε μια ζωή για την απώλεια του συντρόφου της λόγω της μεγάλης διαφοράς ηλικίας που τους χώριζε. Έζησε μαζί του έως το 2011, όταν εκείνος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 98 χρόνων. 

«Κοιμόμουν και από την αγωνία μου έβλεπα στον ύπνο μου συνέχεια ότι ο Λυκούργος είχε πεθάνει. Ίσως γι’ αυτό θυσίασα τις προσωπικές μου επιθυμίες και στάθηκα δίπλα του να τον βοηθήσω» μας λέει και ξεκαθαρίζει πως το βιβλίο της δεν είναι σκανδαλοθηρικό και ότι απλά αναφέρει αυτά που θα της επέτρεπε ο αγαπημένος της σύζυγος να πει.