Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

H διαφορά των 7,5 ποσοστιαίων μονάδων περίπου στο αποτέλεσμα των εκλογών του Σεπτεμβρίου που χώρισε τον ΣΥΡΙΖΑ από τη ΝΔ, παρά τα όσα καταστροφικά είχαν μεσολαβήσει στη χώρα και για τη χώρα, ήταν επόμενο να διαμορφώσουν τόσο τη συμπεριφορά του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα, όσο και τη συμπεριφορά των αρχηγών των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων.

Είναι γνωστό ότι όλα τα μνημόνια, ήταν υπό συνεχή διαπραγμάτευση και προσαρμογή, αλλά το πρόβλημα στην Ελλάδα ήταν ότι αυτό αποτελούσε το μοναδικό στόχο του πολιτικού συστήματος

Έτσι αντί να εφαρμόζουν τις δομικές μεταρρυθμίσεις για να μη χρειάζονται επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα, τις «διαπραγματεύονταν» για να καταλήξουν διαρκώς σε οριζόντιες περικοπές και αυξήσεις φόρων.                              

Φοβόμαστε ότι αυτό θα ακολουθήσει και μάλιστα με επιταχυνόμενο ρυθμό η νυν κυβέρνηση, μέχρι να οδηγηθεί και πάλι η χώρα σε αδιέξοδο.

Έχοντας την εμπειρία του πρώτου κυβερνητικού επταμήνου, ο στόχος της επαναδιαπραγμάτευσης που υπόσχεται η κυβέρνηση, μοιάζει περισσότερο με απειλή παρά με υπόσχεση.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει μπροστά της πολύ λίγο χρόνο για να ολοκληρώσει τρείς εξαιρετικά δύσκολες  διαδικασίες: την αξιολόγηση,  την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών και την διαπραγμάτευση για το χρέος.

Αν τα καταφέρει, θα βάλει τη χώρα  σε άλλη πορεία. Αν όχι, θα αναβιώσει πολύ γρήγορα η συζήτηση για το Grexit.

Όλοι γνωρίζουν ότι ο δρόμος που έχει να διανύσει η χώρα για να βγεί από την κρίση δεν θα είναι ανθόσπαρτος, κάθε άλλο, θα είναι εξαιρετικά δύσβατος και το τέλος του αβέβαιο και μακρινό.

Έχει όμως  η σημερινή κυβέρνηση την τεχνοκρατική δυνατότητα να φέρει σε πέρας ένα τόσο φιλόδοξο σχέδιο;

Μέχρι τώρα έχει εντυπωσιάσει η έλλειψη προετοιμασίας της ελληνικής πλευράς, η ανυπαρξία έστω και ίχνους επιχειρησιακού σχεδίου και πραγματικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων.

Έτσι αντί να εφαρμόζουν τις δομικές μεταρρυθμίσεις για να μη χρειάζονται επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα, τις «διαπραγματεύονταν» για να καταλήξουν διαρκώς σε οριζόντιες περικοπές και αυξήσεις φόρων.

Τα στελέχη της «Πρώτης φοράς Αριστερά» δεν σχεδίασαν, δεν διάβασαν, δεν κατανοούν το παραμικρό για τις σύγχρονες προκλήσεις. Γι’ αυτό επαναλαμβάνουν συνεχώς όλα τα λάθη των προκατόχων τους.

Σημειώνουμε ότι στις επόμενες 75 ημέρες η κυβέρνηση πρέπει να περάσει και να εφαρμόσει μέτρα, μπροστά στα οποία ωχριούν συνολικά και τα δύο προηγούμενα μνημόνια, με πλειοψηφία μόνο 155 βουλευτών, αρκετοί εκ των οποίων είναι άτολμοι, διστακτικοί και περίτρομοι για το πολιτικό κόστος της ψήφου τους.

Με την κατάθεση του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή με τα «προαπαιτούμενα» για την αξιολόγηση μέτρα, στοχοποιούνται όλοι όσοι δεν βρίσκονται σε κατάσταση ακραίας φτώχειας, όλοι όσους μπορεί να απομυζήσει περαιτέρω η κυβερνητική φορολογική λαίλαπα.

Είναι γεγονός ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να ψηφίσει αντιλαϊκά μέτρα, που δεν θα τολμούσε να αγγίξει καμιά κυβέρνηση ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ.                                  

Στο νομοσχέδιο προτείνονται αλλαγές, που μετατρέπουν τις 100 δόσεις αυτεπάγγελτα σε μικρότερο αριθμό, η οποία σε συνδυασμό με το υψηλότερο επιτόκιο, φτάνει έως και τριπλασιασμό του μηνιαίου ποσού οφειλής. Οι προαπαιτούμενες αλλαγές, θα αναγκάσουν τους πολλούς που την έχουν ανάγκη να «χάσουν» τη ρύθμιση και θα οδηγήσει τους λίγους που την εκμεταλλεύτηκαν να «βγούν» από τις ρυθμίσεις.

Mε το νομοσχέδιο επίσης μονιμοποιείται ο ΕΝΦΙΑ, καταργούνται οι φοροαπαλλαγές του και διευρύνεται το πεδίο εφαρμογής του.

Χαρακτηρίζονται «προνομιούχοι» οι συνταξιούχοι των 1000 ευρώ. Αναμενόμενες και εντελώς καταστροφικές περικοπές, τόσο για τους ίδιους όσο και για τους εργαζόμενους που βρίσκονται στο κατώφλι της σύνταξης,  επιφέρει το πόρισμα της επιτροπής Σοφών, οι οποίες  μπορεί να ξεπεράσουν ακόμη και το 15 - 20% των «πλούσιων» αποδοχών τους.

Τα όρια συνταξιοδότησης, σύμφωνα με σχέδιο υπουργικής απόφασης, αυξάνονται από 6 μήνες έως 17 χρόνια σε κάποιες περιπτώσεις για χιλιάδες ασφαλισμένους, οι οποίοι πριν την ψήφιση του τρίτου μνημονίου μπορούσαν να πάρουν σύνταξη πριν από το γενικό όριο ηλικίας των 67 ετών.

Η  αύξηση  του ΦΠΑ σε αρκετά νησιά του Αιγαίου κατ’ αρχήν, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στον επιχειρηματικό κόσμο, κυρίως όσων ασχολούνται με τον τουρισμό και ανατρέπει τη ζωή των μονίμων κατοίκων στα νησιά αυτά.

Επίσης, η επιβολή του ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση θα δημιουργήσει έντονο κοινωνικό πρόβλημα σε πολλές οικογένειες, γι’ αυτό υπάρχει αναστολή του μέτρου προς το παρόν, μέχρι να βρεθούν ισοδύναμα μέτρα.

Είναι γεγονός ότι το βάρος που καλείται να σηκώσει ο αγροτικός τομέας με το τρίτο μνημόνιο στο φορολογικό, είναι πράγματι δυσανάλογο και δυσβάστακτο.

H αύξηση του συντελεστή φορολόγησης από 13% σε 26%, η  αύξηση της προκαταβολής φόρου από 27,5% σε σχεδόν 100%, η φορολόγηση των επιδοτήσεων και αποζημιώσεων ως εισόδημα, θα καταστήσουν ζημιογόνες τις περισσότερες αγροτικές εκμεταλλεύσεις.

Οι αγρότες  και οι κτηνοτρόφοι δηλώνουν αποφασισμένοι να προχωρήσουν σε δυναμικές κινητοποιήσεις το αμέσως επόμενο διάστημα, ώστε να μην περάσουν τα προωθούμενα φορολογικά μέτρα.

Σημαντικό «αγκάθι» επίσης, αποτελεί και ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας τόσο για τις ρυθμίσεις που θα περιλαμβάνει για πλειστηριασμούς, κατασχέσεις και προστασία οφειλετών, όσο και για δυσμενείς αλλαγές που επιφέρει στο δικηγορικό επάγγελμα.

Η  αύξηση κατά 10%  στην τιμή των εισιτηρίων των αστικών συγκοινωνιών που μελετάται, δημιουργεί κοινωνικό πρόβλημα, μάλιστα όταν ο ίδιος  υπουργός κατά την περίοδο του πρόσφατου δημοψηφίσματος, αποφάσισε να επιτρέψει τη δωρεάν μεταφορά των πολιτών με τα  Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Όμως όλα αυτά ήταν συμφωνημένα και υπογεγραμμένα, άρα γνωστά σε όλους μας πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

Αναρωτιέται κανείς τι ήταν εκείνο που έπεισε τους ψηφοφόρους να εμπιστευτούν και να υπερψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τώρα ήρθε ο λογαριασμός και πρέπει να πληρώσουν. Δεν γνώριζαν ότι «μετά την απομάκρυνση από την κάλπη ουδέν λάθος αναγνωρίζεται;».

Για άλλη μια φορά η μεσαία τάξη και ο ιδιωτικός τομέας, καλούνται να πληρώσουν υπέρογκους φόρους. Θα το κάνουν και πάλι, έστω και εάν έχουν εξαντλήσει τα όποια αποθέματα είχαν βάλει στην άκρη, επειδή πρόκειται σε μεγάλο βαθμό για πολίτες που σέβονται τους νόμους.

Αλλά οι πολίτες δικαιούνται  να είναι εξοργισμένοι με όλα αυτά. Διότι το αίτημα για λιγότερους φόρους και απολύτως χρηστή διαχείριση των δημόσιων πόρων, πρέπει να βρει πολιτική έκφραση.

Είναι προφανές ότι με τα μισά μέτρα από αυτά πού έχει συμφωνήσει και υπογράψει ο κ. Τσίπρας με τους δανειστές από το καλοκαίρι, αν τα εφάρμοζε μια κυβέρνηση ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, θα καιγόταν η Αθήνα τις επόμενες ημέρες. Μάλλον όμως δεν θα κουνηθεί … φύλλο. Η αριστερά και ο λαϊκισμός έχουν ασυλία, ακόμη και όταν παραβιάζονται δικά τους  «άγια των αγίων».

Αν δεν αλλάξουν νοοτροπία και τα κόμματα και οι πολίτες, αν οι ψηφοφόροι δεν απαλλαγούν από τον εθισμό σε εξωπραγματικές υποσχέσεις, αν ο πολιτικός κόσμος δεν ξεπεράσει την αδυναμία συνεργασίας, δεν θα επιτύχουμε τίποτα.

Όμως έπειτα από τόσα χρόνια ύφεσης, περικοπών και ανασφάλειας, δεν έχουμε κανένα περιθώριο αποτυχίας.

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ.Ε.