Γράφει ο
Θόδωρος Γιάνναρος

Ένα... ψυχογράφημα του Αλέξη Τσίπρα και των συμπεριφορών του, θα επιχειρήσω, σήμερα, σχολιάζοντας τόσο το γαϊδουρινό πείσμα του, που πηγάζει, τόσο, από την σταλινική του παιδεία, όσο και από τις τρικλοποδιές, που βάζει ο ίδιος στον εαυτό του, μετατρέποντας τον σε πανευρωπαϊκό γελωτοποιό!

Τελικά ο Αλέξης Τσίπρας είναι άρρωστος με την δημοσιότητα και όταν, κάποια στιγμή, που ήδη πλησιάζει, βρεθεί στα αζήτητα της πολιτικής ζωής, με τα φώτα σβηστά, πάνω από το κεφάλι του, θα έχει πολύ σοβαρό πρόβλημα... θα σαλτάρει, κυριολεκτικά…!!! 

Δεν εξηγείται αλλιώς, πώς, αφού όλοι έχουν αντιληφθεί, ότι, ενώ, η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου τον αποδοκιμάζει, σε καθημερινή βάση, αυτός επιμένει να υπόσχεται αναίσχυντα, λαγούς με πετραχήλια.... προσπαθώντας σαν το γνωστό "μαλάκιο" -τη σουπιά, να ρίξει μελάνι, μήπως και μπορέσει να μείνει στην καρέκλα του λίγο ακόμα, προκειμένου... να εξασφαλίσει τα γηρατειά του...

Ξέρετε, η καθ' έξιν εξαπάτηση τρίτων, προκαλεί, αποδεδειγμένα, πρόωρη βιολογική γήρανση!

Σε πρόσφατες του συνεντεύξεις, βάζει στο στόχαστρο του εκτός των πολιτικών του αντιπάλων, και οποιονδήποτε κοινό θνητό, αμφισβητεί την πολιτική... τούτου συνεχούς μαγειρέματος, στοιχείων, ιδεολογιών, και πολιτικού προσανατολισμού! Με λίγα λόγια, ο άνθρωπος αυτός, είναι εντελώς απεγνωσμένος! 

Συνεργάτες έχει, αλλά, μάλλον, είναι περιορισμένης αποδοτικότητας, ευφυΐας, και προοπτικής! 

Ο ίδιος, εγκλωβισμένος στις λάσπες που μόνος του διασκόρπισε και στα ψέματα, που, μόνος του ξεστόμισε με τέτοια ευκολία...δεν μπορεί να βγει από την τρύπα, αυτή, της λάσπης... από αυτή την λασπότρυπα, στην όποια θέλει να παρασύρει και τη χώρα όλη!                                                                                                

Ανάμεσα στις άλλες "κουταμάρες" του, ο προσωρινός, αυτός, πρωθυπουργός, της... αριστεροτέτοιας κυβέρνησης δείχνει, με κάθε δυνατό τρόπο... πως, ο Σύριζα, εξαρχής υπήρξε ένα κόμμα...  της απόλυτης ελίτ της διανόησης, και γι’ αυτό και τρέφει βαθύ ταξικό μίσος τόσο για το ΚΚΕ όσο και για τη Νέα Δημοκρατία, το  ΠαΣοΚ και το Ποτάμι. 

Όσα λένε, όσα κάνουν, ένα είναι το απτό δεδομένο! Η ιδεολογία, οι κινήσεις και οι πρακτικές τους, σε αυτό το μόρφωμα/κολάζ, διαφόρων συνιστωσών, υπό την αρχηγία του , είναι ένας προάγγελος για την εισαγωγή στην μπαχαλοκρατία, και σε δεύτερο στάδιο, στην τρομοκρατία … 

Επαναφέρετε στη μνήμη σας... πριν από κάποια χρόνια, ποιοι και πως είχαν διαδηλώσει υπέρ της 17 Νοέμβρη…και, γενικά, ποιοι θεωρούν τους φυλακισμένους για τρομοκρατία… πολιτικούς κρατούμενους και μάλιστα, κάποιοι εξ’ αυτών, όχι μόνο παρευρίσκονται σε εκδηλώσεις για τα βιβλία που γραφτήκαν από τρομοκράτες, μέσα στις φυλακές υψίστης ασφαλείας, αλλά και τα προλόγισαν ηδονικά? Σήμερα, αυτοί είναι που παίζουν, και οργιάζουν με τον Σύριζα, και μάλιστα, ως πρώτα βιολιά…!!!                                                                                          

Και ενώ, σύσσωμοι, οι βουλευτές της αντιπολίτευσης, προβαίνουν σε καταγγελίες, εναντίον του Αλέξη Τσίπρα, κατά ριπάς, ο μόνος που στέκεται αταλάντευτα και ξεδιάντροπα, δίπλα του είναι ο έχων, πλέον, πλήρη πολιτική άνοια... ο "ηγέτης" της Ένωσης Κεντρώων και... "Μέγας Στοχαστής", Βασίλειος Λεβέντης, που, μάλλον, τον θεωρεί, χαρισματικό,  ελεύθερο... ότι, δεν μπαίνει σε καλούπια και ράγες, και που μπορεί να εννοεί η να λέει πράγματα, τα οποία τα αντιλαμβάνονται οι άλλοι, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα... Κάτι, δηλαδή... περίπου σαν τον ίδιο!                                            

Συγκρίνει, δηλαδή, ο άνθρωπος, τα IQ τους και κρίνει, πως, γεννήθηκαν, μεν με ένα, σχεδόν, αιώνα διαφορά, αλλά, πολιτικά, είναι φτιαγμένοι, ο ένας για τον άλλον...                                                          

Αντί λοιπόν να κάνουμε οποιονδήποτε σχολιασμό των λεγομένων και των πράξεων του Αλέξη Τσίπρα, παραθέτουμε μια παράγραφο από την ανάρτηση, του γνωστού συγγραφέα, Χρήστου Χωμενίδη για το ευσυγκίνητο του Τσίπρα, όταν διάβαζε τις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή, ένα χρόνο πριν… Δεν μπορούσε να αφήσει  ασχολίαστη την, τότε, συγκίνηση/θέατρο του Αλέξη Τσίπρα… 

Ο συγγραφέας εμφανίστηκε αρκετά ενοχλημένος από το θέαμα του πρωθυπουργού και αναφέρθηκε σε ηγέτες του παρελθόντος που δεν δάκρυζαν φωτογραφίζοντάς τον, χωρίς να τον κατονομάσει, ότι προσπάθησε να εκβιάσει το συναίσθημα του λαού...

“Ο Περικλής πάντως δεν δάκρυζε. Ούτε ο Ελευθέριος Βενιζέλος δάκρυζε. Ούτε ο Ηλίας ο Ηλίου δάκρυζε. Ούτε καν ο Άρης o Βελουχιώτης.

Η Μάρθα Βούρτση δάκρυζε… και ο Νίκος Ξανθόπουλος δάκρυζε…. και ο Κώστας Πρέκας δάκρυζε, και μάλιστα πολύ!.

Και επειδή διαβάζω πλήθος σχολίων, να διευκρινίσω τα εξής: Έχω κλάψει πάρα πολύ στη ζωή μου για λόγους που δεν αφορούν παρά μόνο σ’ εμένα και στους πολύ κοντινούς μου ανθρώπους. Στην πολιτική και στη δημόσια σφαίρα, γενικά, το να εκβιάζεις το συναίσθημα του ακροατηρίου σου, με κλάψες, το θεωρώ τουλάχιστον αντιαισθητικό, καταλήγει… Αν είχα τη μεταφυσική δυνατότητα να μπορώ να μπω στο σώμα ενός άλλου ανθρώπου,  θα ήθελα, διακαώς, να ξυπνούσα στο σώμα του Αλέξη του Τσίπρα και να πήγαινα, κατ’ ευθείαν στον ΠτΔ για να παραιτηθώ”… 

Αν και τα ψυχογραφήματα δεν είναι και απόλυτα ασφαλή, για πολιτικά συμπεράσματα, ωστόσο η μελέτη και το ψάξιμο κάποιων στοιχείων για τον αρχικαταληψία σχολικών κτιρίων, Τσίπρα, τον μαιτρ της εξαπάτησης, μάλλον θα λύσει πολλές απορίες για το φαινόμενο..."Αλεξηs”… 

Ο Τσίπρας δεν έχει την παιδεία που απαιτείται για να είναι πρόεδρος κόμματος και μάλιστα αριστερού, πόσο μάλλον, πρωθυπουργός ενός ευρωπαϊκού κράτους…. Ούτε ο ίδιος το πιστεύει…

Όχι, μόνο, είναι παντελώς άσχετος από πολιτική ιστορία, όχι μόνο έχει παντελή άγνοια από την ιστορία του τόπου που διοικεί, αλλά εκτός των άλλων είναι και πολύ μακριά σε ότι αφορά και στη συναισθηματική νοημοσύνη και στην, εξ’ αυτής, ορμώμενη  ενσυναίσθηση….

Ο Αλέξης ο Τσίπρας, το παιδί των καταλήψεων... ο σαλταδόρος της παρανομίας και της ανομίας, στα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια, ασπάστηκε το τη "Βίβλο του απάνθρωπου Σταλινισμου".  Οπλισμένος με το ανέντιμο θράσος που του ενέπνευσε η παρανομία των νιάτων του, ο Αλεξης ο Τσίπρας είναι εν τέλει, ένας πολύ απλό στη λειτουργία του άτομο, που πασχίζει να ομοιάζει με πολιτικό... αλλά εις μάτην. 

Το μόνο που διαθέτει είναι το γαϊδουρινό πείσμα που απορρέει από τη σταλινική του παιδεία, με αποτέλεσμα, η πολιτική σκοπιμότητα που του υπαγορεύεται από τους υπέργηρους, πλέον, μέντορες του, να υπερτερεί κάθε άλλης. Το κομματικό υπερτερεί των κανόνων του παιχνιδιού, δηλαδή... ακόμα και των νόμων του κράτους, τους οποίους αλλάζει, κατά το δοκούν, όπως με το διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες!

Το κομματικό υπερτερεί και της απλής ανθρώπινης λογικής, για τον Τσίπρα, και το αποδεικνύει, περίτρανα, όταν σπεύδει, κυριολεκτικά,  στα τυφλά, να εκμεταλλευθεί ακόμα και τη δυστυχία των πολιτών που ο ίδιος και το κομματικό του συνάφι, προκάλεσαν, αραδιάζοντας το ένα ασύστολο ψέμα μετά το άλλο! 

Αν δε, αποφασίσει να μιλήσει για...  "πολιτικό συμφέρον", εννοεί, τότε, μόνον, αυτό που συμφέρει τον ίδιο και το κόμμα του για να γαντζωθούν, μαζί, για ακόμα λίγο, στην εξουσία... Μιλάμε, για "αίσχος", δηλαδή!

Το κόμμα που ηγείται, ήταν όμηρος, στο παρελθόν, της αριστερής πλατφόρμας, ενώ τώρα, δεν τολμάει να κάνει κάτι, αν δεν το εγκρίνουν οι 53...

Αυτή την εσωτερική διάσταση, ο Τσίπρας δεν μπορεί ούτε να τη συνθέσει ούτε να την υπερβεί. Το μόνο που μπορεί είναι να την ανέχεται και να νομίζει ότι τη διαχειρίζεται τρέχοντας πάνω κάτω, ώστε να μην προλαβαίνει η εσωκομματική αντιπολίτευση να θέτει το θέμα "πού πάει η χώρα"...

Από τη συγκεκριμένη οπτική γωνία, λοιπόν, σε τίποτε δεν διαφέρει ο Τσίπρας από τους πραγματικούς δασκάλους του, τους πολιτικούς του δικομματισμού που ο ίδιος τόσο βδελύσσεται: αθροίζει αυτοσχεδιασμούς στην τακτική, με την ελπίδα ότι το άθροισμα θα δώσει μια στρατηγική.

Αυτός είναι ο Αλέξης ο Τσίπρας, υιός του "αντιστασιακού" και ζάμπλουτου Παύλου Τσίπρα, ο οποίος, παρά το νεαρόν της ηλικίας του, δεν επιδέχεται βελτιώσεις. 

Το μοντέλο του, είναι σοβιετικής κατασκευής, χοντροκομμένο και αδίστακτο... με πολύ κακό φινίρισμα!... 

Τα σχέδια του συγκεκριμένου μοντέλου, έχουν καταστραφεί, μετά τα δυο αντίτυπα που κατασκευάστηκαν, ένα για τη Βενεζουέλα και το άλλο για την Ελλάδα! 

Ο άνθρωπος αυτός, δεν διαθέτει ηθικές αναστολές... δεν ντρέπεται, ούτε για τα μάτια του κόσμου, για τα λάθη, τα σαρδάμ και τις γκάφες του... πόσο μάλλον, για να διανοηθεί να κάνει την αυτοκριτική του, η να ζητήσει συγνώμη...!!!

Πώς ρέει η ντροπή από πάνω του χωρίς να τον ακουμπά, όπως το νερό από τη γούνα του θαλάσσιου ελέφαντα;

Αυτή η έμφυτη αναλγησία, τον προστατεύει και τον καλύπτει, ώστε να μπορεί να επιβιώνει από γκάφες, εσφαλμένες αποφάσεις και σκοπιμότητες εις βάρος του ελληνικού λαού. Δυστυχώς, όμως, για τον ίδιο, η ικανότητα του να ξεγλιστρά σαν το χέλι και να επιβιώνει, τον εμποδίζει στο να μπορεί να βελτιώνεται και ως άνθρωπος και ως πολιτικός. Ως εκεί μπορεί... μέχρι να τον πάρουν χαμπάρι μέσα και έξω από το κόμμα του... και, δυστυχώς, γι' αυτόν, τον έχουν, ήδη, πάρει! Ναι, μεν, οι φελλοί έχουν τη δυνατότητα να επιπλέουν... δε μπορούνε, όμως, ποτέ, να κρυφτούν...!!!

(Από το capital gr)