Γράφει ο
Νίκος Καλλιακμάνης

Υπάρχουν παράγοντες κινδύνου οι οποίοι με ιατρική παρέμβαση μπορούν να τροποποιήσουν τα ΑΕΕ;

Υπάρχουν και συζητούνται σήμερα.

Έτσι οι παράγοντες αυτοί ξεχωρίζουν:

Α) σε εκείνους των οποίων η αντιμετώπιση μειώνει τον κίνδυνο ΑΕΕ

Β) σε εκείνους τους παράγοντες των οποίων η αντιμετώπιση παρέχει ασαφή και μη απόλυτα αποδεδειγμένα αποτελέσματα.

Στην ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ υπάγονται:

• Αρτηριακή υπέρταση και ρύθμιση αυτής
• Κάπνισμα ενεργητικό και παθητικό
• Σακχαρώδης Διαβήτης 1-2
• Κολπική μαρμαρυγή
• Καρδιοπάθειες – Βαλβιδικές Παθήσεις
• Στένωση απόφραξη καρωτίδων
• Υπερχοληστεριναιμία
• Δρεπανοκυτταρική αναιμία – μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία *

*Συγγενής, κληρονομικές παθήσεις οι οποίες χαρακτηρίζονται από αναιμία (μείωση αιματοκρίτη – αιμοσφαιρίνης) και δημιουργία έμφρακτων και εμβολικών επεισοδίων

• Χορήγηση ορμονών στο γυναικείο φύλο μετά την εμμηνόπαυση
• Χρήση αντισυλληπτικών δισκίων από το γυναικείο φύλο και κάπνισμα
• Μειωμένη σωματική άσκηση, κακές διατροφικές συνήθειες.
• Παχυσαρκία

Η χορήγηση ασπιρίνης συνίσταται για πρόληψη ΑΕΕ;

Ναι, απόλυτα.

Η χορήγηση 81 mg κάθε μέρα ή  100 mg κάθε δεύτερη ημέρα συστήνεται απόλυτα για την πρόληψη ΑΕΕ κυρίως σε γυναίκες ηλικίας άνω των 45 ετών.

Οι ωφέλειες από τη χρήση της ασπιρίνης είναι μεγαλύτερες από τις γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες που έχει το φάρμακο (ερεθισμός στομάχου – αιμορραγική γαστρίτιδα- γαστρορραγία).

Ποια είναι η πιο κατάλληλη μέθοδος για την ασυμπτωματική στένωση με συμπτώματα των καρωτίδων;

Συγκρίνεται η καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή και η αγγειοπλαστική των καρωτίδων (τοποθέτηση stents)*;

*stent: ειδικά κατασκευασμένοι αγωγοί οι οποίοι τοποθετούνται μέσα στο αγγείο στην περιοχή της στένωσης.

Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο σύγκρισης ήταν ο συνδυασμός εγκεφαλικού, εμφράγματος, θανάτου.

Οι ασθενείς με τοποθέτηση stent (προσθήκη προθέματος) εμφάνισαν τις παραπάνω επιπλοκές σε ποσοστό 7,2% έναντι 6,8% των ασθενών που υπέστησαν ενδοαρτηρεκτομή.

Κίνδυνοι εγκεφαλικών επεισοδίων στα 4 χρόνια:

6,4% για το stenting

4,7% για ενδαρτηρεκτομή (ιδιαίτερα αυξημένος περιχειρουργικά)

Και αυξημένος κίνδυνος εμφράγματος μυοκαρδίου στους ασθενείς με ενδαρτηρεκτομή.

Αντιμετώπιση παραγόντων και δευτερογενής πρόληψη Α.Ε.Ε. (Χωρίς αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα)

Η ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης στην οξεία φάση ΑΕΕ παραμένει υπό αμφισβήτηση. Η σύγκριση ασθενών υπό πλήρη αντιυπερτασική θεραπευτική αγωγή, με ασθενείς οι οποίοι είχαν διακόψει τη θεραπεία τους τις τελευταίες 48 ώρες δεν έδειξε αξιόλογες στατιστικές διαφορές.

Υπάρχει πρόληψη μετά την εγκατάσταση ΑΕΕ;

Επειδή κατά την εμφάνιση ΑΕΕ βρέθηκαν αυξημένες τιμές ομοκυστεΐνης*

*ΟΜΟΚΥΣΤΕΪΝΗ: ουσία που παράγεται από τον μεταβολισμό της  μεθειονίνης (απαραίτητο αμινοξύ του ανθρώπινου οργανισμού) και η άθροιση της προκαλεί θρομβωτικά επεισόδια – μετακίνηση φακού οφθαλμών  - ανωμαλίες σκελετού) επιδρώντας στον συνδετικό ιστό.

Δοκιμάστηκαν χορηγήσεις Βιταμινών συμπλέγματος Β και φυλλικού οξέος (5 mg folic acid + 25 mg Bit. B6 + 0,5 mg Bit. 512) με στόχο την δευτερογενή πρόληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων.

Τα αποτελέσματα δεν έδωσαν αξιόλογα στατιστικά συμπεράσματα.

Τα ίδια αποτελέσματα υπήρξαν και κατά τη χορήγηση σιλοσταζόλης (αναστολέας του ενζύμου φωσφοδιεστεράσης)

Ουσιαστικά ήταν περισσότερες οι επιπλοκές (πονοκέφαλοι, διάρροιες, ζάλη, ταχυκαρδία) από την ωφέλιμη δράση του φαρμάκου.

Αντίθετα η χορήγηση συνδυασμού ασπιρίνης 25 mg + διπυριδαμόλης 250 mg δύο φορές την ημέρα είχε καλύτερα αποτελέσματα σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία (ασπιρίνη 100 mg ημερησίως).

Είναι γνωστό ότι:

ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΑΕΕ είναι η αρτηριακή υπέρταση – η αθηροσκλήρωση.

ΠΟΙΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΤΕΣΤΟΣΤΕΡΟΝΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΡΟΣΚΛΗΡΩΣΗ;

Η ανεπάρκεια Τεστοστερόνης (Α.Τ.) σχετίζεται με την αθηροσκλήρωση και αποδίδεται στην απορρύθμιση του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών, των λιπιδίων.

Η θεραπεία υποκατάστασης μπορεί να καθυστερήσει την έναρξη και πρόοδο της αθηροσκλήρωσης.   

Επίσης, χαρακτηριστικά η ΑΤ σχετίζεται με:

• Απώλεια μυϊκής μάζας, ίσχνος
• Αύξηση σπλαχνικού λίπους
• Μειωμένη libido
• Ελάττωση ενεργητικότητας
• Συναισθηματικές διαταραχές
• Ανάπτυξη ΣΔ 2
• Παχυσαρκία
• Ανάπτυξη μεταβολικού συνδρόμου
• Αντίσταση στην ινσουλίνη
• Αθηροσκλήρωση

Ύπαρξη χαμηλών επιπέδων τεστοστερόνης πλάσματος σχετίζεται με υψηλά επίπεδα LDL και τριγλυκεριδίων.

Η χαμηλή τιμές τεστοστερόνης θεωρείται ότι συντείνει στην παθογένεια της καρδιαγγειακής νόσου (οι μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να εστιάσουν στη μοριακή βάση της δράσης των ανδρογόνων στη ρύθμιση του μεταβολισμού των λιπιδίων και της λειτουργίας του ενδοθηλιακού ιστού).