Η «πρώτη –αλλά και η δεύτερη-- φορά αριστερά», σαν να έχει καταληφθεί από τάση αυτοκαταστροφής, έχει αφήσει ορθάνοιχτα τα θαλάσσια σύνορα της χώρας μας στους ταλαίπωρους  και τους αναξιοπαθούντας του τρίτου κόσμου και έχει στείλει στα πέρατα της οικουμένης το χαρμόσυνο μήνυμα: «Ανοίξαμε και σας περιμένουμε». Τώρα, λοιπόν, που οι εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαποί έχουν πλημμυρίσει τη χώρα και μετατρέπουν σταδιακά  την ήρεμη καθημερινότητά μας σε κόλαση, η ελληνική κυβέρνηση, σαν το κακομαθημένο παιδί που αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες του, καταγγέλλει ότι για τις δικές της πράξεις και τις δικές της παραλείψεις οι μόνοι που φταίνε είναι «οι άλλοι». Συγκεκριμένα:

Της φταίει πρώτα πρώτα, και πολύ σωστά, η Τουρκία. Μήπως, όμως, δεν ήταν ακόμη και σε ένα μικρό παιδί γνωστό πως η άσπονδη εξ ανατολών «φίλη» μας θα έκανε το παν για να μας δημιουργήσει προβλήματα; Τι κάναμε, όμως, ΕΜΕΙΣ για να ματαιώσουμε τα καταχθόνια σχέδιά της Τουρκίας; Μήπως ΕΜΕΙΣ δε μετατρέψαμε το λιμενικό μας σώμα σε υπηρεσία διάσωσης και υποδοχής λαθρομεταναστών; Ουσιαστικά, δηλαδή,  μήπως ΕΜΕΙΣ δεν είμαστε αυτοί που συνεργάζονται αρμονικότατα, με τους Τούρκους διακινητές ολοκληρώνοντας έτσι και νομιμοποιώντας το άθλιο έργο τους;

Απαιτεί η ελληνική κυβέρνηση βοήθεια από την Ευρώπη. Αλλά η Ευρώπη μάς έχει ζητήσει πιεστικά να αναλάβει η ίδια, μέσω της Frontex και σε συνεργασία με τις ελληνικές αρχές –όχι, πια, με την Τουρκία!-- τη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων μας. Εμείς, γιατί άραγε αρνούμαστε πεισματικά και με παιδαριώδη  προσχήματα να αξιοποιήσουμε την προσφορά; Μήπως επειδή ονειρευόμαστε να δώσουμε μαθήματα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης σε ολόκληρο τον κόσμο και τελικά… να κερδίσουμε  το Νόμπελ ειρήνης;

Αγανακτεί η ελληνική κυβέρνηση για το τείχη που υψώνουν οι γείτονές μας  στα σύνορά τους. Τα χαρακτηρίζει μειωτικά «φράχτες» λησμονώντας ότι χωρίς τους «φράχτες» αυτούς τα σύνορα καταρρέουν και τα κυρίαρχα κράτη καταλύονται. Απαιτεί, λοιπό, από τους γείτονές μας να επιτρέψουν στις εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπούς να συνεχίσουν ακώλυτα την πορεία τους προς την Ευρώπη. Ουσιαστικά, όμως, για ποιους αλλοδαπούς πρόκειται; Γι’ αυτούς, που στη συντριπτική πλειονότητά τους δεν είναι, πλέον, Σύροι αλλά Πακιστανοί, Αφγανοί, Τανζανοί, Μαλαισιανοί και Βορειοαφρικανοί. Αυτοί όλοι ονειρεύονται μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη και θεωρούν την Ελλάδα χωράφι, από το οποίο έχουν κάθε δικαίωμα να περάσουν, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους αντιρρήσεις και απαγορεύσεις. Αλλά οι βόρειοι γείτονές μας έχουν, βλέπετε, τη «διαστροφή»… να θεωρούν πρώτιστη προτεραιότητά τους την πατρίδα τους, και γι´ αυτό την προστατεύουν από ανεπιθύμητους επισκέπτες. Φταίνε άραγε εκείνοι,  επειδή η ελληνική κυβέρνηση  αδιαφορεί παγερώς για τη δική μας την πατρίδα;

Προσποιείται η ελληνική κυβέρνηση ότι σε εθνικά θέματα είναι ασυμβίβαστη και ανυποχώρητη. Και την ίδια στιγμή τα νησιά μας έχουν πλημμυρίσει από  χιλιάδες μέλη ΜΚΟ  --σε μεγάλο βαθμό  φανατικούς μουσουλμάνους-- που αλωνίζουν στην επικράτειά μας και οργανώνουν ανενόχλητοι τη «μπίζνα» και το «αλισβερίσι» με τους διακινητές και τους απρόσκλητους μουσαφιραίους μας, εξευτελίζοντας έτσι κάθε έννοια ελληνικής εθνικής κυριαρχίας.

Το ερωτήματα, λοιπόν, παραμένουν και είναι βασανιστικά. Η Ελλάδα θέλει στ’ αλήθεια να διατηρήσει την κοινωνική συνοχή της; Θέλει στ’ αλήθεια να  αποτρέψει τη δραματική αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσής της; Θέλει στ’ αλήθεια να διατηρήσει την εθνική ιδιοπροσωπία της; Θέλει στ’ αλήθεια να υπερασπιστεί τον εαυτό της; Θέλει στ’ αλήθεια να εξακολουθήσει να ανήκει στους Έλληνες; Ή μήπως έχει καταληφθεί από αυτοκτονικό ιδεασμό και δεν μπορεί να ξεπεράσει τις διεθνιστικές αγκυλώσεις και τις δικαιωματιστικές ιδεοληψίες από τις οποίες κατατρύχονται οι κυβερνώντες και οι οποίες την οδηγούν με μαθηματική βεβαιότητα στην πλήρη διάλυση; Ή μήπως έχει καταλήξει κουτοπόνηρα στην ολέθρια επιλογή να μουσουλμανοποιηθεί με αντάλλαγμα κάποιες αντιπαροχές των Ευρωπαίων σε ζητήματα χρέους και μνημονιακών υποχρεώσεων;

Ας ελπίσουμε ότι η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν έχει προαποφασίσει τον ιστορικό αφανισμό του ελληνισμού. Τι πρέπει, λοιπόν, να κάνει;

1. Να δηλώσει urbi et orbi ότι τα θαλάσσια σύνορά μας από δω και πέρα --και με τη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης-- φρουρούνται και κλείνουν.
2. Να διακηρύξει ότι κάθε πλεούμενο που θα φτάνει, παρά την απαγόρευση, στα νησιά μας, είτε για φουσκωτό πρόκειται είτε για καΐκι είτε για μεγάλης χωρητικότητας πλοίο είτε για…θαλαμηγό (υπήρξαν περιπτώσεις λαθρομεταναστών που έφτασαν στα νησιά μας ακόμη και με αυτό το μέσο!) θα κατάσχεται και θα καταστρέφεται αμέσως. Αυτό  θα αποδεκάτιζε το στόλο των διακινητών και θα καθιστούσε το κόστος της μεταφοράς απαγορευτικό για την πλειονότητα των επίδοξων απρόσκλητων επισκεπτών μας.
3. Να απομακρύνει με συνοπτικές διαδικασίες από τα νησιά μας τα μέλη των εκεί εγκατεστημένων ΜΚΟ, που είναι στην ουσία ξένοι πράκτορες, και να τους δώσει να καταλάβουν ότι το πάρτι έχει πλέον τελειώσει.
4. Να συνεργαστεί με την Frontex, ώστε  να ρυμουλκείται εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων (pushback) κάθε πλεούμενο που θα επιχειρήσει να πλησιάσει παράνομα τα ανατολικά νησιά μας.
5. Να φροντίσει, ώστε μεταξύ εκείνων που για διαφόρους λόγους θα καταφέρουν τελικά να αποβιβαστούν στις ελληνικές ακτές, να εντοπίζονται οι ελάχιστοι που προέρχονται στ΄αλήθεια από εμπόλεμες περιοχές. Σε αυτούς να παρέχεται άσυλο ή να δίνεται η δυνατότητα να συνεχίσουν την πορεία τους προς βορράν και οι υπόλοιποι να επαναπροωθούνται το ταχύτερο στις χώρες προέλευσής τους.

Εδώ περιμένω τη συνήθη συνθηματολογική ένσταση του «καθ’ έξιν» λαϊκιστή:

«ΔΗΛΑΔΗ, ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΝΙΓΟΥΜΕ»;

Όχι, ω ευαίσθητη συριζαία (ή απλώς νεοταξική) ψυχή, δεν προτείνω με τίποτα κάτι τέτοιο! Αντίθετα, λόγοι στοιχειώδους ευαισθησίας και ανθρωπισμού επιβάλλουν να σώζονται με κάθε τρόπο όσες ζωές βρίσκονται στη θάλασσα και κινδυνεύουν. Για σκέψου, όμως, λίγο:

1. Οι μετανάστες, όταν ξέρουν εκ των προτέρων ότι οι αδίστακτοι διακινητές, στη θέα και μόνο της ελληνοευρωπαϊκής ακτοφυλακής, βυθίζουν σκόπιμα τα πλοιάριά τους, δε θα είναι καθόλου πρόθυμοι να οδηγήσουν μελλοντικά τα παιδιά τους και τους εαυτούς τους στον κίνδυνο του υγρού τάφου.
2. Τους τελευταίους μήνες έχουν σημειωθεί εκατοντάδες πνιγμοί άτυχων μεταναστών χωρίς να έχει προηγηθεί η παραμικρή αποτρεπτικού χαρακτήρα επέμβαση ακτοφυλακής. Είναι, λοιπόν, πολύ πιθανό οι ίδιοι οι μετανάστες αργά ή γρήγορα να αντιληφθούν ότι ο καλύτερος τρόπος σωτηρίας για τους ίδιους και τα παιδιά τους είναι να μην εμπιστεύονται πλέον τους τυχοδιώκτες διακινητές και να μην προσπαθούν να εισβάλουν σε τρίτες χώρες, όπου είναι ανεπιθύμητοι;

Δεν ισχυρίζομαι, βέβαια, ότι το φαινόμενο της αθρόας συρροής αλλοδαπών θα εκλείψει αμέσως μετά την τυχόν εφαρμογή των παραπάνω μέτρων.  Πιστεύω, όμως, ότι θα περιοριστεί δραματικά, γιατί θα σταλεί προς πάσα κατεύθυνση το μήνυμα ότι η Ελλάδα έπαψε –επιτέλους!-- να είναι το Ελντοράντο της λαθρομετανάστευσης. Επιπλέον, θα αποτραπεί ο κίνδυνος της εκδίωξής μας από τη ζώνη «Senghen». Διαφορετικά, οι Έλληνες θα καταντήσουν σταδιακά μετανάστες στον ίδιο τους τον τόπο, η ελληνική κοινωνία σε ένα ορατό μέλλον θα μουσουλμανοποιηθεί και ο ελληνισμός, ιστορικά, θα εκλείψει χωρίς να έχει πέσει ούτε μια ντουφεκιά. Και να είστε σίγουροι ότι κανείς δεν πρόκειται να λυπηθεί για τον αφανισμό μας. Αντίθετα, ορισμένοι θα πανηγυρίσουν κιόλας με πρώτους και καλύτερους τους «φίλους» μας τους Τούρκους!

http://www.antinews.gr/action.read/kosmos/ekato-dis-tha-kostize-stin-europi-i-katargisi-tis-sengken/5.104630