Γράφει ο
Γιώργος Ρεκουνιώτης

Επειδή δεν είναι λίγοι, αυτοί που έχουν φάει το σότο, πως η Αμερική –τάχατες- είναι στο πλευρό της Ελλάδος, για μια ακόμη φορά θα με κάνουν να ασχοληθώ με τους Αμερικανούς, που όπως όλες τις Μεγάλες Δυνάμεις στην διαδρομή της Ιστορίας, δεν είναι να τους εμπιστεύεσαι με τ-ί-π-ο-τ-α.

Οι Αμερικανοί -κι αυτό ας το πάρουν απόφαση αυτοί που αεροβατούν- δεν είναι στο πλευρό κανενός, παρά μόνο κοιτάζουν την πάρτη τους. Αν η Ελλάδα και η όποια Ελλάδα, σε μια ορισμένη ιστορική στιγμή εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους, είναι καλή και άγια. Αν όμως τους τα ‘’στρίψει’’ ή αλλάξουν οι προτεραιότητες και τα συμφέροντα των Αμερικανών, τότε μαύρο φίδι που την έφαγε την Ελλάδα...

Δεν υπάρχει μόνο το άσπρο-μαύρο

Επίσης, κανείς δεν πρέπει να παραγνωρίζει, πως στην Αμερική δεν υπάρχει ένα μόνο κέντρο εκροής εξουσίας, αλλά πολύ περισσότερα, που λειτουργούν παράλληλα και αν –κατά βάση- συγκλίνουν στην πολιτική τους, υπάρχουν και φορές, που βρίσκονται σε τελείως διαφορετικές κατευθύνσεις.

Γιατί τα λέω αυτά; Για να καταλάβουν ορισμένοι, πως στην πολιτική δεν υπάρχει μόνο το άσπρο-μαύρο, αλλά πως υπάρχουν κι άλλες αποχρώσεις.

Ο Ομπάμα, μας έλεγαν οι άσχετοι ή οι αγκιτάτορες του Μαξίμου, είναι στο πλευρό μας και θα πιέσει τους Γερμανούς να υποχωρήσουν στις διαπραγματεύσεις και να περάσουν τα ‘’θέλω’’ του Τσίπρα. Έτσι έλεγαν και δούλευαν τον κόσμο με τη συνάντηση των G7, όπου –τάχα- το Ελληνικό ζήτημα θα κυριαρχούσε στις συζητήσεις. Ναι, οι Αμερικανοί είχαν τον ...πόνο τους με το Ουκρανικό, που θέλουν να στριμώξουν κι άλλο τους Ρώσους, έχουν το θέμα με τον ISIS που -με δική τους ευθύνη, να μην ξεχνιόμαστε- κοντεύει να τινάξει την Μέση Ανατολή στον αέρα, έχουν τόσα άλλα που τους ‘’τσουρφλάνε’’, σιγά –τώρα- που θα μονοπωλούσε η Ελλάδα το ενδιαφέρον τους.

Το  ‘’φάντασμα’’ της LehmanBrothers

Ακόμα και κάποιες –περί Ελλάδος- κουβέντες που είπαν η Μέρκελ με τον Ομπάμα, στο περιθώριο της συνάντησης, προς τα έξω πέρασαν σαν διαπίστωση των δύο ηγετών, πως ’’η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων και να επιστρέψει στη βιώσιμη και μακροχρόνια ανάπτυξη’’.

Κι επειδή τους Αμερικανούς εξακολουθεί να τους καταδιώκει το ‘’φάντασμα’’ της Lehman Brothers και τρέμουν στην ιδέα, πως μια πτώχευση της Ελλάδος μπορεί να επαναφέρει την κρίση του 2008, μέσω του Λευκού Οίκου εξέφρασαν την ευχή, πως ‘’η Ελλάδα και οι εταίροι της θα καταφέρουν να χαρτογραφήσουν την πορεία της χωρίς να προκαλέσουν αστάθεια στις διεθνείς αγορές’’. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά: ‘’Δεν μας νοιάζει πως θα τα βρείτε, αρκεί να μη μας στενοχωρήσετε τους τραπεζίτες και τις αγορές, εν γένει’’.

Το Αέριο μέρος του προβλήματος

‘’Η Αμερική είναι στο πλευρό της Ελλάδος’’, μας έλεγαν και μας λένε  -λοιπόν- οι αγκιτάτορες του Μαξίμου, αλλά αυτό που δεν μας έχουν πει, είναι το  ποια -ακριβώς- Αμερική εννοούσαν. Γιατί αν εννοούσαν την Αμερική, που μόλις προχθές, δια στόματος του  Ειδικού απεσταλμένου του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ Άμος Χόχσταϊν, προειδοποίησε την Ελλάδα λέγοντας: ‘’Εάν η Ελλάδα ’’δεθεί’’ στο νέο αγωγό που θα κατασκευάσει η Τουρκία,θα γίνει μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της λύσης’’, ε τότε δεν θα έλεγα πως οι Αμερικανοί είναι και τόσο στο πλευρό μας.

Με το Καλάζνικωφ στον κρόταφο

Ούτε θα είναι στο πλευρό μας, έτσι και προχωρήσει η συνεργασία που συζητά ο Καμμένος με τους Ρώσους ώστε να κατασκευάζουν στο Αίγιο τυφέκια Καλάζνικωφ, καθώς δεν προβλέπεται μια χώρα του ΝΑΤΟ να κατασκευάζει και να εξοπλίζεται με όπλα του βασικού προς την Βορειοατλαντική Συμμαχία αντιπάλου της.

Οι Αμερικανοί -εν κατακλείδι- δε νοιάζονται για καμία Ελλάδα. Την πάρτη τους σκέφτονται, αλλά και το πως θα ‘’πληγώσουν’’ την Ε.Ε, που είναι οικονομικός τους αντίπαλος αλλά και οικονομικός τους εταίρος, ταυτόχρονα.  Και όταν λέμε, θέλουν να ‘’πληγώσουν’’, δεν εννοούμε βέβαια μεγάλα πράγματα, απλώς κάτι ...γρατζουνίτσες, και μέχρις εκεί, γιατί άμα πάθει η Ε.Ε. μεγάλη ζημιά, η ζημιά αυτή θα περάσει τον Ατλαντικό και θα γίνει και δική τους...

Να κάνουν σκληρές πολιτικές επιλογές

Κι επειδή ο Λόης σας το έχει πει επανειλημμένως, να μην περιμένετε να βάλουν πλάτη οι Αμερικανοί, άμα αυτό πρέπει να το κάνουν με έργα και όχι με λόγια, ήρθε ο ίδιος ο Ομπάμα να τραβήξει ένα τέτοιο άδειασμα στον Τσίπρα, που του ‘ρθε ο ουρανός σφοντύλι.

Βγαίνοντας ο ‘’σκούρος’’ από τη Σύνοδο των G-7 , πήρε το πιο σοβαρό του ύφος και είπε ορθά-κοφτά: ‘’Αυτό που θα χρειαστεί, είναι η Ελλάδα να είναι σοβαρή σε ό,τι αφορά την εφαρμογή κάποιων σημαντικών μεταρρυθμίσεων, όχι μόνο για να ικανοποιήσει τους πιστωτές, αλλά - ακόμη πιο σημαντικό- προκειμένου να δημιουργήσει μια πλατφόρμα ώστε η ελληνική οικονομία να αρχίσει και πάλι να αναπτύσσεται και να ευημερεί.

Οι Έλληνες θα πρέπει να κάνουν κάποιες σκληρές πολιτικές επιλογές, οι οποίες θα είναι καλές μακροπρόθεσμα’’.

Η τελευταία δυνατή διορία

Τι σημαίνει η δήλωση Ομπάμα; Άντε να το πούμε πολύ απλά, για να το καταλάβουν κι αυτοί που κάνουν, πως δεν το κατάλαβαν. Σημαίνει λοιπόν: Τσίπρα και Σια, αφήστε τις κουταμάρες, στρώστε τους πισινούς σας κάτω και σοβαρευθείτε και κάντε μεταρρυθμίσεις, όχι για τους πιστωτές σας, αλλά για να αρχίσει να αναπτύσσεται και να ευημερεί η Ελλάδα.

Και για να γίνουν ακόμα πιο κατανοητά τα λόγια του Ομπάμα, ήρθε καπάκι και η ‘’νέα αγάπη’’ του Τσίπρα, που ακούει στο όνομα Άγκελα και κοπάνησε άλλη μια ‘’φάπα’’ στους μαθητευόμενους ‘’επαναστάτες’’ λέγοντας, ότι οι ισχυροί της Παγκόσμιας οικονομίας μίλησαν λίγο και για την Ελλάδα, συμπληρώνοντας  με νόημα: ‘’Δεν έχει μείνει πολύς χρόνος. Πρέπει να δουλέψουμε πολύ σκληρά και κάθε μέρα μετράει. Αλληλεγγύη σημαίνει ότι και η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις’’. Που σημαίνει: Ρε ‘σεις, άμα θέλετε λεφτά, θα κάνετε κι εσείς –από πλευράς σας- αυτά που πρέπει, γιατί λεφτά-αέρα μπανά, δεν παίρνετε.

Ναι, έτσι είπε η ...Αγγελικούλα η φιλελεύθερη, αλλά έλα που ήρθε και ο σοσιαλιστής Ολάντ, να είναι ακόμα πιο ακραίος και να βάλει το μαχαίρι στον καρύτζαφλο των Τσιπροβαρουφάκηδων. Και το ‘’μαχαίρι’’ στην κάμα του, δεν έγραφε καμιά Κρητική μαντινάδα, αλλά πως: ‘’...το τέλος Ιουνίου είναι η τελευταία δυνατή διορία για την Ελλάδα.’’ Με λίγα λόγια: Αφήστε ‘’σύντροφοι’’ τις ψευτομαγκιές και τις κουτοπονηράδες, γιατί τέλος Ιουνίου σας βλέπω να τα κορδώνετε...

Ένα ακόμη Μνημόνιο, πιο μούρλια

Κι επειδή πιο πάνω σας είπα, ‘’μην περιμένετε να βάλουν πλάτη οι Αμερικανοί, άμα πρέπει να το κάνουν με έργα και όχι με λόγια’’, ο ‘’σκατόψυχος’’ ο Σόιμπλε, που είτε μας αρέσει-είτε όχι, έχει και πέντε καντάρια μυαλό, όταν ο Αμερικανός υπουργός Τζακ Λιου του ζήτησε να στηρίξει η Γερμανία την Ελλάδα, ο Βόλφγκανγκ τον έκανε ‘’μια χόρτα’’, καθώς του απάντησε: Αφού ρε φίλε, εσείς οι Αμερικανοί, πονάτε τόσο πολύ για την Ελλάδα, ρίξτε μια 50άρα δισεκατομμύρια, για να σωθεί.

Ναι, έτσι του είπε και βέβαια ο Λιου έκανε τουμπεκί ψιλοκομμένο, αφού όσο εύκολο είναι να παριστάνεις τον ψυχοπονονιάρη, άλλο τόσο δύσκολο είναι να ρίχνεις χρήμα ζεστό και ντάνγκα-ντούνγκα, για να κάνεις την ‘’ψυχοπονιά’’ έργο...

Και μια και είπαμε για τα 50 δισ, που είπε ο Σόιμπλε στον Λιου, τόσα και κάτι παραπάνω χρειάζεται να δανεισθεί η Ελλάδα μέχρι το 2018 για να τα βγάλει πέρα και να μην βουλιάξει. Ήγουν –που λένε και οι μορφωμένοι- με 23% επιτόκιο στα διετή ομόλογα και 11,5% στα δεκαετή, είναι αδύνατον να βγει στις αγορές, άρα θα πρέπει να πέσει ξανά στην ανάγκη της Τρόικας, άρα περιμένετε ένα ακόμη Μνημόνιο, πιο μούρλια από τα προηγούμενα, άρα ξανά-μανά, περαστικά μας...

Μας σιγοψήνει

Όσο σκέφτομαι αυτά που έχουμε ζήσει το τελευταίο τετράμηνο, λέω με το φτωχό μου το μυαλό, ρε παιδιά: Δεν μπορεί, πρέπει να είμαστε ο πιο αχρείος και αμαρτωλός λαός επί της Γης, για να μας ρίχνει ο Θεός το ένα κακό πίσω απ’ τ’ άλλο.

Θα μου πείτε –βέβαια- για στάσου ρε Λόη, εντάξει δεν είμαστε αγιοπαίδια, αλλά –όπως και να το κάνουμε- δεν είμαστε και τα Σόδομα με τα Γόμορα, που τα έκανε ο Ύψιστος ψησταριά.

-Ναι, ρε Λόη, θα μου πείτε, μπορεί να έχουμε κάνει το λάθος, δευτέρα μας φύση,

-Ναι, είμαστε παρτάκηδες, και το μόνο που μας νοιάζει είναι να τη βγάζουμε εμείς καθαρή και άσε τους άλλους να πάνε να ‘’κουμπουριάζονται’’,

-Ναι, γουστάρουμε να ζούμε πάνω από τις δυνατότητές μας και να το ρίχνουμε στα δανεικά,

-Ναι, θέλουμε ο ένας να βγάλει το μάτι του άλλου,

-Ναι, βλαστημάμε ό,τι Θεϊκό και Άγιο υπάρχει και την άλλη στιγμή τρέχουμε στις εκκλησίες και προσκυνάμε τις εικόνες και τα λείψανα αυτών που πριν λίγο βλαστημούσαμε,

-Ναι, μας αρέσει να κλέβουμε το κράτος, από το οποίο έχουμε μόνο αξιώσεις και προς το οποίο δεν έχουμε καμία υποχρέωση,

-Ναι, τα έχουμε τα κουσούρια μας, αλλά δεν είμαστε και σαν τους Σοδομίτες, που εκτός από τους άλλους ‘’άθλους’’ τους, ήθελαν να ‘’φιστικώσουν’’ και τους δύο Αγγέλους* που είχε στείλει εκεί ο Μεγαλοδύναμος για ‘’αυτοψία’’.

Ναι, έτσι θα μου πείτε, αλλά κι ο Λόης θα σας ρωτήσει: Αφού –λοιπόν- είμαστε καλύτεροι από δαύτους, τότε γιατί δε ρίχνει ο Θεός μια φωτιά -όπως έκανε μ’ εκείνους- που τους τέλεψε σε χρόνο μηδέν, αλλά εμάς μας σιγοψήνει στη θράκα, σαν στέρφα προβατίνα, για να μεγαλώνει το μαρτύριό μας;

Οι Σοδομίτες και οι Άγγελοι

Επειδή, όμως, ο Λόης θυμήθηκε τους Σοδομίτες, που ως γνωστόν, ήσαν ρεμάλια ολκής, να τώρα που ‘’γαργαλιέται’’ για να σας πει το story με τον τρόπο που λέει ανάλογες ιστορίες, που μπορεί να είναι τις περιγράφει με διαφορετική φρασεολογία και σκωπτικό τρόπο, αλλά ως προς τα γεγονότα, το νόημα και τους πρωταγωνιστές τους είναι λίρα-εκατό.

Άντε, πάμε λοιπόν να δούμε τι έγινε με τους Αγγέλους και τους Σοδομίτες, μια περίπτωση που κάποιες και κάποιοι από εσάς, ίσως να μην την ξέρετε κι εδώ να σας πω, πως ο νομικός όρος ‘’σοδομισμός’’, που σημαίνει την ’’παρά φύσιν ασέλγεια’’, το ‘’αρκαντάν’’ που λένε οι φίλοι μας οι Τούρκοι, προέρχεται από το βίτσιο που επικρατούσε μεταξύ αυτών των εξαιρέτων κυρίων, των κατοίκων των Σοδόμων, δηλαδή...

Στην πύλη των Σοδόμων

Η καυτή ανάσα της ερήμου που ερχόταν από την κοιλάδα Σιδδίμ, έψηνε τα Σόδομα ολόκληρη τη μέρα και ο μπαϊλντισμένος από τη ζέστη Λώτ, που ήταν ανιψάκι του γνωστού μας Αβραάμ, φύσαγε και ξεφύσαγε σαν ατμομηχανή.

Κάτι η ζέστη λοιπόν, κάτι που δεν του περίσσευαν λεφτά, να πάει να παίξει καμιά πρέφα για να σκοτώσει την ώρα του, κάτι που δεν ήθελε να καθίσει στο σπίτι του, γιατί θα του έπρηζε τα συκώτια με την γκρίνια η γυναίκα του, τελικά, κατά το σούρουπο, πήρε τους δρόμους και πήγε και την άραξε έξω από την πύλη που οδηγούσε στην πόλη, για να βρει στην απλωσιά λίγο δροσό.

Κάποια δόση -που λέτε- στο δρόμο που ερχόταν από την ύπαιθρο, είδε δυο ταλαίπωρους ξένους, ‘’αλευρωμένους’’ από τη σκόνη, να έρχονται προς το μέρος του.

Ο Λωτ, που τους είδε κουρασμένους και ψιλομπατίρηδες, τους λυπήθηκε, γι’ αυτό σηκώθηκε και πήγε και στάθηκε μπροστά τους, ρίχνοντας έναν τεμενά, μέχρι που ακούμπησε το κεφάλι του στο χώμα, λέγοντάς τους ταυτόχρονα:

-Ρε παιδιά, όπως σας κόβω, εσείς πρέπει να είσαστε ξενάκια, που σημαίνει ότι απόψε δεν θα ‘χετε που να κοιμηθείτε. Δεν κάνετε μια παρέκκλιση από την πορεία σας να ‘ρθείτε να καταλύσετε στο σπίτι του δούλου σας, δηλαδή στο δικό μου, να ξεκουρασθείτε και να πλύνετε και τα πόδια σας που από τον ποδαρόδρομο στο χώμα έχουν πιάσει ένα δάχτυλο μάκα κι αύριο με το καλό, συνεχίζετε τον δρόμο σας;

Νύχτα είναι, θα περάσει

Οι δύο Άγγελοι κοιτάχθηκαν παραξενεμένοι. ‘’Να δεις που ο τύπος είναι απ’ αυτούς που τη στήνουν στα λιμάνια με το χαρτόνι που γράφει: Rooms to Let’’, είπε ο ένας στον άλλον και τότε ο ‘’άλλος’’ γύρισε προς τον Λωτ και τον ρώτησε όλο καχυποψία:

-Τι είσαι συ ρε φίλε; Μήπως νοικιάζεις δωμάτια, όπως κάνουν στα Ελληνικά νησιά, που όλοι κάτι νοικιάζουν, αλλά απόδειξη δεν κόβει κανείς τους;

-Όχι ρε παιδιά. Με παρεξηγήσατε. Εγώ ό,τι κάνω, το κάνω απ’ την καλή μου την καρδιά, τους είπε ο Λωτ.

-Μπα, άσε ρε μπάρμπα, θα την αράξουμε σε κάνα παγκάκι στην πλατεία. Νύχτα είναι, θα περάσει, του απάντησε ο ένας από τους Αγγέλους.

 -Αααόλα κι όλα.Δεν επιτρέπεται να ρθείτε στην πόλη μας και να τη βγάλετε σαν τους λαθρομετανάστες στην Ομόνοια, επέμενε ο Λώτ, που πες, πες, τελικά τους έπεισε να τον ακολουθήσουν στο σπίτι του.

Για φερ’ τους έξω

Πήγαν στο Λωτέικο οι δύο Άγγελοι, τους περιποιήθηκε ο νοικοκύρης, τους έψησαν και άζυμο ψωμί για να την τυλώσουν, μόνο που ήταν ζεστό και τους έπεσε μολύβι στο στομάχι κι εκεί που ετοιμαζόντουσαν να ‘’κόψουν τούφες’’, δηλαδή να κοιμηθούν, ακούστηκαν φωνές και φασαρία απ’ το δρόμο.

-Τι συμβαίνει ρε μπάρμπα; είπαν παραξενεμένοι οι Άγγελοι. Γίνεται καμιά διαδήλωση από τους ‘’αγανακτισμένους’’ των Σοδόμων;

Ο Λωτ έστησε αυτί, αλλά μόλις άκουσε τους απέξω να φωνάζουν: ‘’Ρε Λωτ, που είναι αυτοί οι δύο που μπήκαν σπίτι σου; Για φερ’ τους έξω, να συνευρεθούμε* μαζί τους!’’ του σηκώθηκε η τρίχα.

-Αμάν, τη ‘’βάψανε’’ τα παιδια. Θα το πάθουν το χουνέρι στα καλά καθούμενα, μουρμούρισε απελπισμένος και μιά και δυό, βγήκε απ’ το σπίτι, κλείνοντας για ασφάλεια, την πόρτα πίσω του.

Διευκρίνιση:

*Σ.Σ. Η Παλαιά Διαθήκη δεν αναφέρει το ρήμα ‘’συνευρεθούμε’’, αλλά το ρήμα “συγγενώμεθα’’. Η μετάφραση του ‘’συγγενώμεθα’’ ως  ‘’συνευρεθούμε’’, είναι του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβρόσιου.  Ο Λόης όμως, θα σας πει, πως  -κατά κυριολεξίαν- το ‘’συγγενώμεθα’’ σημαίνει: ‘’να έρθουμε κοντά’’, με ό,τι σημαίνει αυτό το ‘’κοντά’’ και καταλαβαίνετε τι εννοώ...

Σαν της μπαγιάτικης τσιπούρας

Βγήκε -το λοιπόν- ο Λωτ στο δρόμο και τι να δει ο άνθρωπος. Όλοι οι αρσενικοί της πόλης, μικροί-μεγάλοι και γέροντες, ήσαν μαζεμένοι έξω από το σπίτι του και ζητάγαν τους δυό ξένους για να κάνουν τα ...ακατανόμαστα.

-Ρε παιδιά, τους είπε ο άνθρωπος τρελαμένος απ’ αυτά που έβλεπε κι απ’ αυτά που καταλάβε ότι ήθελαν να κάνουν στους μουσαφίρηδές του, τι είναι αυτά που σκέφτεστε; Οι άνθρωποι αυτοί είναι φιλοξενούμενοί μου. Γίνεται να τους πω: Για περάστε έξω, γιατί οι μάγκες σας περιμένουν καψωμένοι;

Εάν οι τεστοστερόνες σας έχουν βαρέσει κόκκινο και δεν κρατιόσαστε μήτε με συρματόσκοινο, έχω δυο κόρες, που μέχρι τώρα είναι ...’’απότιστες’’. Να σας της στείλω, ρε γαμώτο, να ξεχαρμανιάσετε και ν’ αφήστε τους ξένους στην ησυχία τους. Εξάλλου,  χάρη θα κάνετε στις ‘’απότιστες’’, που θα καθαρίσει και το μάτι τους, που από την ‘’αποτισιά’’, έχει θολώσει σαν της μπαγιάτικης τσιπούρας.

Οι ...’’απότιστες’’

Ναι, κάτι τέτοια τους είπε –προς τιμή του- ο Λωτ, για να γλιτώσει τους δυό Αγγέλους από το ‘’οθωμανικό’’, που χάρις σ’ αυτόν το γλίτωσαν και δεν έγιναν στα καλά καθούμενα, από Άγγελοι ...Αγγελικούλες.

Τη συνέχεια, μέσες-άκρες, την ξέρετε. Ο Θεός, που έβλεπε τα χαΐρια των Σοδομιτών και έβγαινε από τα ρούχα του, είπε οργισμένος: ‘’Ααα, δεν πάει άλλο μ’ αυτά τα ρεμάλια. Θα τους πλακώσω με το φλογοβόλο και θα τους κάνω σαν μπριζόλες που ‘’άρπαξαν’’ στη φωτιά’’. Έτσι έκανε ο Κύριος και σε χρόνο μηδέν είχαν έγιναν τα Σόδομα στάχτη και μπούρμπερη, από τα οποία γλίτωσαν μόνο ο Λωτ, η γυναίκα του και οι δύο ...’’απότιστες’’ κόρες τους, γιατί οι δύο Άγγελοι μιλημένοι από τον Ύψιστο, τον έπιασαν ιδιαιτέρως και του είπαν:

Και μπαμ και μπουμ

-Ρε συ Λωτ, επειδή είσαι εξηγημένο ανθρωπάκι, θα σου κάνουμε μια ερώτηση, αλλά απάντησέ μας αμέσως, γιατί το πράγμα επείγει: -Την ζέστη, την αντέχεις;

-Μπααα, ούτε γι’ αστείο. Να καταλάβετε, μόλις σφίξουν οι ζέστες κατά τον Ιούλιο, ολημερίς τη βγάζω κάτω από το κλιματιστικό.

-Λοιπόν, επειδή αύριο τα Σόδομα θα γίνουν φλαμπέ, πάρε την οικογένειά σου και τζους από ‘δω. Μόνο θα προσέξετε, όταν θα αρχίσει το ‘’μπάρμπεκιου’’ στην πόλη, μην κάνετε κάνα αστείο και κοιτάξετε κατά τα Σόδομα, γιατί θα γίνετε στήλη άλατος.

Έφυγε λοιπόν, το Λωτέϊκο άρον-άρον από την πόλη και όταν στα Σόδομα άρχισε το ‘’μπαμ και μπουμ και βούι, βούι, βούι κι αμάν, αμάν, αμάν’’, κατά πως λέει και το πανηγυριώτικο δημοτικό άσμα, η Λώταινα -γυναίκα γαρ- δεν κρατήθηκε. Την έφαγε η περιέργεια να δει το ‘’ψήσιμο’’, γύρισε και κοίταξε κατά πίσω, με αποτέλεσμα να γίνει σαν κομμάτι αλάτι, απ’ αυτά που βγάζουν οι Πολωνοί στα αλατορυχεία της Βιελίτσκα της Κρακοβίας.

Σοδομίτες οι ‘’μερακλήδες’’

*Κι επειδή πάντα υπάρχουν οι ...προκατειλημμένοι, που τους έχω ικανούς, να πουν ότι αυτά που γράφει ο Λόης για το ‘’Δίκαιο του Οσμάν’’ -το ...’’Οθωμανικό’’ ντε- που ήθελαν να εφαρμόσουν οι Σοδομίτες στους Αγγέλους, είναι αποκύημα της νοσηρής φαντασίας του, συγγνώμη δηλαδή, που θα χαλάσω την άποψή τους, αλλά θα τους παραπέμψω στην Παλαιά Διαθήκη. Ναι, στην Παλαιά Διαθήκη και στην περίφημη μετάφραση των ‘’Εβδομήκοντα’’. Ας μπουν λοιπόν στον κόπο να την ανοίξουν, ας πάνε στο Βιβλίο της ‘’Γενέσεως’’, στο Κεφάλαιο 19, όπου περιγράφεται το περιστατικό με τους Αγγέλους και τους ‘’μερακλήδες’’ Σοδομίτες και τότε ακόμα κι αυτοί θα δικαιώσουν τον Λόη.           

Τα ...παλιοκόριτσια

Εκεί που σας έλεγα για τις ‘’απότιστες’’ κόρες του Λωτ, τι θυμήθηκα λέτε; Τη συνέχεια της φυγής και του σωσμού τους από τα Σόδομα. Κι επειδή θα μου πείτε: ‘’Τι θες ρε και τρώγεσαι με τα κορίτσια;’’, ο Λόης θα σας πει, πως δεν ‘’τρώγεται’’ με δαύτες, αλλά ‘’τρώγεται’’ μ’ αυτό που έκαναν όταν έφθασαν στην πόλη Σηγώρ και αισθάνθηκαν ασφαλείς από το ‘’ψήσιμο’’.

Σύμφωνα πάλι με τη ‘’Γένεση’’ (κεφ. 19, παρ. 30-38), όταν ο Λωτ με τις κόρες του πήγαν στη Σηγώρ, ο Λώτ φοβήθηκε να μείνει μεσ’ την πόλη, γι’ αυτό, για να αισθάνονται ασφαλείς,πήραν τα βουνά κι εκεί την άραξαν σε μια σπηλιά.

Εκεί, όλο και κάτι εύρισκαν να τρώνε, έριχναν όσο ύπνο γουστάριζαν, ξάπλα ήσαν συνέχεια, γιατί δουλειά δεν είχαν για να κουρασθούν, ε άμα είσαι κοριτσόπουλο στα ντουζένια σου χορτάτη, ξαπλωτή και χωρίς ευθύνες , που θα πάει το μυαλό σου δηλαδή, πέρα από το ...’’κεχρί’’;

Με τη μάνα μας την ‘’αλατιέρα’’

Έτσι λοιπόν, μια ωραία πρωία, εκεί που ήσαν αραχτές και ξάπλα, γυρνάει η μεγαλύτερη από τις δύο κόρες και λέει στη μικρή:

-Μωρή, έχεις καταλάβει, ότι εδώ που μας έφερε ο γέρος, στα όρη και τ’ άγρια βουνά, δεν πρόκειται να δούμε αρσενικό στον αιώνα τον άπαντα; Εμείς, από την ‘’αποτισιά’’, στο τέλος –να μου το θυμηθείς- θα ξερομαχήσουμε σαν πετσιά στον ήλιο.

-Δηλαδή εννοείς, αντρονηστία κι άγιος ο Θεός;

-Εμ, τι λες να εννοώ; πως εδώ που βρεθήκαμε, θα το παίζουμε ‘’Είμ’ εγώ γυναίκα φίνα ντερμπεντέρισα, που τους άντρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρισα’’;

-Και λοιπόν; Τι λες κάνουμε για να λύσουμε το πρόβλημα της λειψανδρίας;

-Δώσε βάση, γιατί το θέμα είναι σοβαρό. Απόψε, θα πλακώσουμε τον γέρο στο κρασιά, μέχρι να τον κάνουμε ντίρλα. Αυτός, όπως θα είναι ταβλαρωμένος από το πιοτί, σα να έχει πάρει ρούχλα, άπαξ και πέσει για ύπνο, δεν θα ξέρει τι κάνει. Οπότε, κάτι η ζαλούρα του, κάτι η νύστα του, κάτι που με τη μάνα μας την ‘’αλατιέρα’’ είχαν κόψει το ...’’αποτέτοιο’’ για κάτι χρόνια, θα τον κάνουμε να μας ποτίζει, χωρίς να καταλαβαίνει τι κάνει.

Ξανάγινε λιάδα

Πράγματι, το ίδιο βράδυ, η μεγαλύτερη από τις δύο αδελφές, μόλις ο Λωτ ξεράθηκε από την σούρα, την έπεσε δίπλα του κι αφού  έφτιαξε τον γέρο ‘’τούρμπο’’, την καταβρήκε μαζί του μέχρι ‘’τελικής πτώσεως’’, όπως λένε στην πάλη οι μπεχλιβάνηδες.

Ήρθε το πρωί , έκανε ο Λωτ να σηκωθεί, αλλά δε μπορούσε να πάρει τα πόδια του, σκέφτηκε πως έφταιγε το χθεσινοβραδινό ποτό που τον είχε κάνει χάλια και κάπως έτσι πέρασε η μέρα, μέχρι που το βραδάκι, όταν κάθισαν να φάνε, οι κόρες τους τον πλάκωσαν στα ‘’εβίβα’’, ‘’στην υγειά μας’’, ‘’άσπρο πάτο’’ και ‘’εις υγείαν της κουτσής και να κουτσαθεί κι απ’ τ’ άλλο’’ , οπότε, πιες, πιες,  ήρθε ο Λωτ και ξανάγινε λιάδα.

-Σειρά σου, είπε η μεγάλη κόρη στη μικρή. Άιντε μωρή να σε ‘’ποτίσει’’ κι εσένα ο γέρος, να δεις τι καλά που είναι.

Ανεξήγητα πράγματα ρε παιδιά

Τάβλα λοιπόν ο Λωτ, πήγε η μικρή και χώθηκε στα ρούχα δίπλα του, έφαγε κι αυτή το ‘’πότισμά’’ της, έστω κι από ...γεροντική κάνουλα κι έτσι, μεθύσι στο μεθύσι ο Λωτ, ‘’πότισμα’’ στο ‘’πότισμα’’ οι κόρες, δεν υπήρχαν –βλέπετε- και φαρμακεία εκεί στις ερημιές, για να πάρουν κάνα αντισυλληπτικό, ν’ αποφύγουν τους μπελάδες, τελικά δεν το γλίτωσαν το γκαστρόλ. Η μεγάλη απέκτησε από τον πατέρα της τον Μωάβ, που στη συνέχεια έφτιαξε ολόκληρο λαό, τους Μωαβίτες, και η μικρή τον Αμμάν, που κι αυτός δημιούργησε ολόκληρο λαό, τους Αμμανίτες.

Μάλιστα, τέτοια έκαναν τα παλιοκόριτσα, αλλά αυτό που δεν έχει καταλάβει ο Λόης, είναι: Πώς ο Λωτ, γέρος άνθρωπος και τύφλα από το πολύ πιοτό, μπορούσε κάθε βράδυ να ‘’ανακουφίζει’’ τις κόρες του και να μην τον βρουν παγωμένο και ‘’χαμογελαστό’’ το πρωί;  Ναι, πως τα κατάφερνε; πέστε μου ρε παιδιά. Τι να πω; Ανεξήγητα πράγματα γινόντουσαν εκείνα τα χρόνια...

Α και κάτι ακόμα, πριν κλείσω την περίπτωση του Λωτ και των κοριτσιών του. Επειδή πάλι μπορούν να βρεθούν κάποιοι και να πουν ότι όλα αυτά τα βγάζει ο Λόης από την κοιλιά του, οι αμφισβητίες, ας ξαναπάνε στην Παλαιά Διαθήκη, ας μπούνε και πάλι στο Κεφάλαιο 19 και ας διαβάσουν από τη παράγραφο 30 έως την παράγραφο 38, για να τους λυθούν οι απορίες.