Γράφει ο
Ιωάννης Γ. Κουλούρης

Το Καστελόριζο, αυτή η απομακρυσμένη γωνιά της πατρίδας μας, αντί να είναι τόπος ευχάριστων αναμνήσεων και μηνυμάτων εθνικής ομοψυχίας και ανατάσεως, έχει χρησιμοποιηθεί τα τελευταία χρόνια ως τόπος  επιπόλαιων πολιτικών εξαγγελιών με καταστροφικά αποτελέσματα.

Ο Τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, προτίμησε το Καστελόριζο για να εξαγγείλει την υπαγωγή της χώρας μας στην οικονομική προστασία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με άλλα λόγια στο πρώτο Μνημόνιο.

Το γεγονός δεν θα ήταν κακό, και ίσως ήταν αναγκαίο με τις συνθήκες που υπήρχαν τότε. Το κακό ήταν ότι προέβη στην κίνηση αυτή χωρίς να την έχει μελετήσει, χωρίς κανένα συγκεκριμένο σχέδιο, και το χειρότερο χωρίς να είναι διατεθειμένος να εφαρμόσει όσα θα συμφωνούσε με τους δανειστές. Το αποτέλεσμα ήταν, αντί να εξυγιανθεί η οικονομία και να βγούμε από το μνημόνιο σε ένα χρόνο, όπως είχε εξαγγείλει, να έχουμε μέχρι τώρα υποστεί τις καταστροφικές συνέπειες τριών μνημονίων και την αδιανόητη για τότε οικονομική υποβάθμιση και εξαθλίωση του λαού μας.

Και τώρα που φθάνει η ώρα να βγούμε επί τέλους, έστω και τυπικά,  από τη λαίλαπα των μνημονίων, έρχεται ο σημερινός πρωθυπουργός να εξαγγείλει, πάλι από το Καστελόριζο, ότι η έξοδος αυτή θα είναι «καθαρή». Το καθαρή κατά τη δήλωσή του σημαίνει ότι θα αρνηθούμε την προληπτική γραμμή στήριξης που είναι μία δικλείδα ασφαλείας και μας την προσφέρουν οι δανειστές, για την περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά με την έξοδο στις αγορές, και θα είμαστε ελεύθεροι να διαπράξουμε και πάλι όλα τα ολέθρια σφάλματα του παρελθόντος που μας έφεραν στην ανάγκη για την είσοδο στα μνημόνια. Με άλλα λόγια να κάνουμε τα ρουσφέτια μας, να έχουμε τη διαπλοκή μας και πριν τις εκλογές να δίνουμε παροχές για ψηφοθηρικούς λόγους.

Δηλαδή θα μας ρίξει στη θάλασσα να κολυμπήσουμε χωρίς σωσίβιο και χωρίς να μας έχει μάθει κολύμπι. Και όταν πνιγόμαστε θα μας λέει ότι είχε την αυταπάτη ότι όλοι ξέραμε να κολυμπάμε!! Όπως  είχε την αυταπάτη ότι θα τα βγάζαμε πέρα χωρίς τη βοήθεια των δανειστών μας, όταν παρά λίγο να μας ρίξει στα βράχια. Και τότε μπορεί ενδεχομένως να του συγχωρήσαμε την αυταπάτη λόγω της απειρίας του περί την άσκηση εξουσίας , ( μέχρι τότε δεν είχε διοικήσει ούτε «περίπτερο», και μόνο καταλήψεις στα σχολεία ήξερε να διοργανώνει),  και λόγω της ασύγγνωστης αφέλειας του Ελληνικού λαού που τον ψήφισε.

Τώρα όμως δεν θα έχει καμία δικαιολογία για μία νέα αυταπάτη, και δεν χρωστάει τίποτε το Καστελόριζο να γίνει πάλι τόπος  ανεύθυνων εξαγγελιών.

Ελπίζω μέχρι την ώρα της τυπικής   εξόδου μας από τα μνημόνια, να έχει συνέλθει και να λάβει όλα τα μέτρα ώστε να μην τα δοκιμάσουμε ξανά.