Γράφει ο
Γιάννης Κουλούρης

Κατά την άποψή μου το  σημαντικότερο στοιχείο του νέου ανασχηματισμού δεν είναι ούτε η απομάκρυνση του κυρίου Φίλη, ούτε η μετάθεση του κυρίου Σκουρλέτη και του κυρίου Κατρούγκαλου. Αυτές ήταν αναπόφευκτες για τον κύριο Τσίπρα γιατί από την παραμονή τους κινδύνευε η καρέκλα του, την οποία με τίποτε δεν είναι διατεθειμένος να αποχωριστεί.

Το κυριότερο στοιχείο ήταν όχι απλά η παραμονή αλλά η αναβάθμιση του κυρίου Μουζάλα, για τον οποίο ως γνωστόν ο κυβερνητικός εταίρος κύριος Καμμένος, είχε ζητήσει, και ορθά, την άμεση απομάκρυνσή του όχι μόνο γιατί ήταν ακατάλληλος για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, αλλά και επικίνδυνος για τα εθνικά θέματα αφού δεν δίστασε να αποκαλέσει τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία.

Τι συνέβη στο μεταξύ και ο «εγγυητής» των εθνικών θεμάτων κύριος Καμένος δεν αντέδρασε στην παραμονή και αναβάθμιση του κυρίου Μουζάλα;

Μήπως στο διάστημα που μεσολάβησε ο κύριος Μουζάλας απέδειξε ικανότητες στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, ή μήπως άλλαξε τακτική για τα εθνικά θέματα;1

Ακριβώς το αντίθετο συνέβη.

Τα νησιά μας έχουν γεμίσει από πάσης φύσεως και προέλευσης μετανάστες, που κινούνται ανεξέλεγκτα και έχουν κάνει τη ζωή των κατοίκων τους μαρτύριο και τον τουρισμό τους να έχει πάρει την κατηφόρα. Επί πλέον το πρόβλημα άρχισε να μεταδίδεται και σε άλλες περιοχές της χώρας, με αποκορύφωμα την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων στα ίδια σχολικά κτίρια με τα ελληνόπουλα, με προφανείς κινδύνους υγείας γι’ αυτά, ωσάν να μην υπήρχαν άλλα κτίρια ή ωσάν η εκπαίδευσή τους να μην μπορούσε να πραγματοποιηθεί μέσα στους χώρους όπου διαμένουν. Εδώ χιλιάδες σχολεία στεγάζονται σε ακατάλληλα κτίρια ή πρόχειρες κατασκευές και κανείς δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτό.

Εάν μάλιστα  λάβουμε υπόψη και τις καταγγελίες του κυρίου Βουδούρη για οικονομικά σκάνδαλα στη διαχείριση του μεταναστευτικού, τότε ο κύριος Μουζάλας μπορεί να μην είναι και τόσο αθώος.

Όσο για τα εθνικά θέματα φαίνεται πως εξακολουθεί να είναι θιασώτης της παγκοσμιοποίησης και της πολυπολιτισμικότητας, για τα οποία κάποιοι θέλουν να κάνουν τη χώρα μας πειραματόζωο.

Τι συνεπώς συνέβη και δεν αντέδρασε ο κύριος Καμένος;

Μα είναι προφανές τι συνέβη.

Για την ανοχή του πήρε για αντάλλαγμα δύο επί πλέον υπουργεία!! Τόσο φαίνεται ότι εκτιμά την επιβίωση του έθνους μας!!

Όπως έχω γράψει επανειλημμένα από το μεταναστευτικό και τα εθνικά θέματα κινδυνεύει κυρίως το έθνος μας και όχι τόσο από το οικονομικό.

Και η κυβέρνηση δεν πρόκειται να πέσει από το οικονομικό, γιατί σε αυτό ο κύριος Τσίπρας έχει πάντα να ισχυριστεί ότι οι αντίπαλοί του ευθύνονται για την οικονομική κατάντια του έθνους μας και αυτός απλά προσπαθεί να τη διορθώσει, άλλο αν την κάνει πολύ χειρότερη. Σε ορισμένα μάλιστα σημεία κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, στην οποία δεν μπορούσαν να κινηθούν οι άλλοι, είτε λόγω διαπλοκής είτε λόγω αντίδρασης του διεφθαρμένου συνδικαλιστικού κατεστημένου που συνήθως  ελεγχόταν από την αριστερά.

Όσο η αντιπολίτευση και κυρίως η αξιωματική, δεν παρουσιάζουν συγκεκριμένες εναλλακτικές προτάσεις και δεν αναλύουν λεπτομερώς ακόμα και αυτές που προτείνουν, δεν πρόκειται να πείσουν τους πολίτες ότι εάν έρθουν στην εξουσία θα πάνε τα πράγματα καλύτερα.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, από το οικονομικό δεν κινδυνεύει η υπόσταση της χώρας, αφού αυτό δεν δημιουργεί μη αναστρέψιμες καταστάσεις, και πάντα υπάρχει η ελπίδα και η δυνατότητα να γίνει η πολυπόθητη ανάκαμψη, αλλά ούτε υπάρχει συνταγματικός τρόπος να πέσει η κυβέρνηση, όσο έχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Από το μεταναστευτικό όμως, με την πολιτική που ενσυνείδητα ακολουθεί αυτή η κυβέρνηση, είτε λόγω ιδεοληψιών είτε για άλλους λόγους, και η οποία, όπως απέδειξε ο ανασχηματισμός,  δεν πρόκειται να αλλάξει, κινδυνεύουμε σε λίγα χρόνια να μεταβληθούμε σε μία πολυπολιτισμική τριτοκοσμική χώρα, με ανοιχτά σύνορα,  όπου οι αλλόθρησκοι μετανάστες θα είναι περισσότεροι από τους ορθόδοξους  Έλληνες. Έτσι η κατάσταση θα γίνει μη αναστρέψιμη και η χώρα θα αλωθεί εκ των έσω.

Για το λόγο αυτό η κυβέρνηση αυτή πρέπει είτε να αναγκαστεί να αλλάξει πολιτική είτε να φύγει άμεσα, και όπως έγραψα και στο τελευταίο άρθρο μου,  αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας, για την οποία πρέπει να αφυπνιστούν και να επιδιώξουν όλοι.

Όσο για τα εκπαιδευτικά και τα θρησκευτικά θέματα, σίγουρα είναι θετική η απομάκρυνση του αντιπαθητικού δίδυμου Φίλη – Αναγνωστοπούλου, και θα πρέπει να αναμένουμε τις ενέργειες του νέου υπουργού, για τον οποίο πάντως πρέπει να σημειώσω ότι η δήλωσή του, ότι με την εκκλησία θέλει να είναι «μακριά και αγαπημένοι», δεν είναι και τόσο καλό σημείο, αφού είναι υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων και δεν μπορώ να κατανοήσω πως θα ασχολείται με το δεύτερο σκέλος του υπουργείου του από μακριά. Όσο για  τον κύριο Ζουράρι δεν μπορεί να γίνει σοβαρός λόγος,  αφού συναγωνίζεται σε γραφικότητα τον κύριο Λεβέντη, μόνο που, πέραν της εκκεντρικής του αμφίεσης,  μιλάει συνήθως με αρχαϊζοντες  και συχνά δυσνόητους λεκτικούς ακροβατισμούς, οι οποίοι δεν νομίζω ότι θα ενθουσιάζουν τους σημερινούς καθηγητές και μαθητές.