Γράφει ο Θανάσης Γριτσόπουλος

Είχα σχεδόν τελειώσει τις δουλειές μου στον Πειραιά, όταν είδα τον φίλο μου τον Μιχάλη, να περπατά και  να υποφέρει και αυτός από την ζέστη και χάρηκε που με είδε να υποφέρω και εγώ.  Οπως λέγαμε παλιά είμαι καλά το αυτό επιθυμώ και δια υμάς. Έτσι είναι οι φίλοι πλέον. Καταχάρηκε που είχα σχεδόν τελειώσει με τις δουλειές μου και μια και είχε τελειώσει και αυτός, του πρότεινα να πιούμε έναν καφέ πικρό και να πούμε και καμιά σαχλαμάρα  να ευθυμήσομε λίγο μια και είχαμε άσχημα για τις συντάξεις μας νέα.  

Εδέχθη και μου πρότεινε ένα καφενείο που δεν είχε θέα στη θάλασσα μεν, είχε όμως πολύ χαμηλές τιμές. Επειδή οι καιροί δεν επιτρέπουν να αφήνεις την χαμηλή τιμή όταν την βρίσκεις, συμφώνησα και κατευθυνθήκαμε προς το καφενείο που γνώριζε. Φτάσαμε μπροστά στο υπουργείο του κ. Κουρουμπλή και του είπα οτι δεν γνωρίζω κανένα στο υπουργείο και δεν χρειάζομαι και κανένα ρουσφέτι, αλλά εκείνος με ύφος συνωμοτικό και σφυρίζοντας αδιάφορα με πέρασε σχεδόν σπρώχνοντας από την πόρτα και εισήλθαμε εις τα ενδότερα. Σκάσε και προχώρα αδιάφορα, σαν να γνωρίζεις τα κατατόπια, μου είπε και προηγήθηκε λες και ήξερε από χρόνια το περιβάλλον.

Φτάσαμε λοιπόν κάποτε στον καφενέ του υπουργείου του κου Κουρουμπλή και ζήτησε από τον επί της υποδοχής δύο περιποιημένα καφεδάκια με κρουασάν σαν αυτά που θυμόμουν πρό κρίσεως, γιατί τελευταία αυτά που γνωρίζω είναι τα καφεδάκια του ΚΑΠΗ. Τον ρώτησα μόλις βρήκα ευκαιρία, γιατί ήμασταν εκεί αφού στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο υπήρχαν εκατοντάδες καφενεία, γιατί στο υπουργείο που είναι για το προσωπικό και κινδυνεύαμε να μας πάρουν χαμπάρι λόγω ηλικίας, καθότι γερόντια.  Μου είπε σκάσε και τρώγε, γιατί το κρουασάν που παρήγγειλε θα κρύωνε  και μου εξήγησε οτι το προτιμούσε γιατί ήταν TAX FREE.

[i]Όταν του είπα οτι ξέρω τέτοια στα αεροδρόμια και όχι στα Υπουργεία μου είπε οτι ήμουν τόσο χαζός που δεν μπορούσα να δω πέρα από τη μύτη μου. Ευχαριστηθήκαμε λοιπόν το κρουασάν και το καφεδάκι, κερασμένα από τον Μιχάλη, και φύγαμε από τον ίδιο δρόμο, ο Μιχάλης σφυρίζοντας αδιάφορα και εγώ αγωνιώντας μην μας πάρει χαμπάρι καμιά φρουρά και μας αλλάξει τα φώτα. Ευτυχώς δεν συνέβη τίποτα από αυτά και φύγαμε σαν κύριοι οπως είχαμε έρθει. Δεν μου είπε αν το στέκι το ήξερε από παλιά, ήταν  κάποτε στο λιμενικό, ή αν έμαθε  το μέρος  πρόσφατα, πάντως εξήγησε οτι το κατάστημα ήταν φθηνό διότι δεν έκοβε αποδείξεις  και είχε πελατεία εσωτερική και εξωτερική, με ο,τι μπορεί αυτό να σημαίνει. Του είπα αν ήταν κάτι σαν τους γιατρούς που λένε οι εφημερίδες οτι δεν κόβουν αποδείξεις και μου απήντησε «Καμία σχέσις». Οι γιατροί δεν κόβουν αποδείξεις για να δείξουν χαμηλότερο εισόδημα και αμα τύχει σου κάνουν και μιά μικροέκπτωση, ενώ ο καφετζής στο υπουργείο μη κόβοντας απόδειξη σε γλυτώνει από 24% ΦΠΑ και δεν εμφανίζει και έσοδα άρα γλυτώνει από κάθε φόρο, και επειδή είναι φθηνά κερδίζει και από την αυξημένη κατανάλωση, εξπέρ ο Μιχάλης στην οικονομία.

Και βέβαια εννοείται οτι αυτός που δεν έχει υπόψιν να εκδώσει αποδείξεις, κατά κανόνα φροντίζει να αγοράζει και χωρίς τιμολόγιο, για να μην αναφέρονται πουθενά  το όνομά του και ο ΑΦΜ του.  Αυτά είναι κοινά μυστικά και τα γνωρίζει και ο τελευταίος υπάλληλος του ΣΔΟΕ. Το θέμα είναι ποιός σε προστατεύει από τον ΣΔΟΕ, ξέρετε αυτόν που εξορμά κάθε χειμώνα στα βουνά και τις ραχούλες με το χιόνι και κάθε καλοκαίρι στα νησιά του Αιγαίου, του Ιονίου και όπου  αλλού διαβάζετε στις εφημερίδες και βλέπετε στην τηλεόραση οτι πέφτει άγριο ξύλο, όχι σαν αυτό της Θεσσαλονίκης, το άλλο το κανονικό μέσα στις ταβέρνες και τα μπουζούκια στον πόλεμο των αποδείξεων και της φοροδιαφυγής και μάλιστα και με την συνδρομή της αστυνομίας ενίοτε.

Αραγε πώς δεν το είχε πάρει χαμπάρι ο ΣΔΟΕ τόσο καιρό οτι λειτουργούσε τέτοιο πράγμα κάτω από την μύτη του και εκείνος έτρεχε να συλλάβει την φοροδιαφυγή στα όρη και τα άγρια βουνά.  Θα έλεγε κανείς,  πώς και δεν το πήρε πρέφα ο υπουργός, να τους απολύσει όλους και να σφραγίσει «το καφέ της χαράς» και της φοροδιαφυγής μια και είναι ο άνθρωπος από παλιά σοσιαλιστής.  Παπανδρεϊκός, οχι του ΓΑΠ, (και τώρα θα χαίρεται η κα. Φώφη Γεννηματά που τον ξεφορτώθηκε έγκαιρα και τον χρεώνεται ο Σύριζα)  γνήσιος εκπρόσωπος της αλλαγής, που κατάφερε να απαλλάξει τον Συριζα από τον Λαφαζάνη και τώρα προσπαθεί να τον απαλλάξει και από κάθε εναπομένον ίχνος αξιοπρεπείας και εσχάτως και «πρώτη φορά αριστερά»  και όλα αυτά τα ωραία όταν μιλάμε από την τηλεόραση και τα μπαλκόνια.

Και αποδείχτηκε οτι όχι μόνον  γνώριζε το γεγονός,  αλλά το ενέκρινε και το αποδεχόταν και το προστάτευε, για να έχει το υπουργείο φθηνό καφέ για το προσωπικό του. Είναι απορίας άξιον πως δεν φρόντισε να παρέχει και αφορολόγητα τσιγάρα, πούρα, ή κανένα μπουκαλάκι ουίσκι, αφού έχει κόψει τόσα λεφτά από τους ανθρώπους από τους μισθούς και άλλα τόσα από τα δώρα.  Και βέβαια, είχε και το θράσος να βγεί στην τηλεόραση και να υποστηρίξει τις απόψεις του, βεβαιώνοντάς μας οτι ο καφετζής, απέφευγε μεν τον ΦΠΑ στην πώληση αλλά κατέβαλλε τον ΦΠΑ στην αγορά των προϊόντων. Πάλι καλά που δεν μας είπε οτι  παρακολουθούσε και επέβλεπε την τήρηση των βιβλίων.  Είδατε πόσο διαφθείρει η πολιτική τον άνθρωπο και ως πού τον οδηγεί προκειμένου να μην χάσει το υπουργείο του;  Ας τα βλέπουν αυτά οι Ιάπωνες πολιτικοί που με το παραμικρό, τσούπ τραβάνε ένα χαρακίρι και όποιον πάρουν τα αίματα.  

Ας πάει λοιπόν τώρα ο ΣΔΟΕ να κάνει ελέγχους στα καταστήματα και ας  πείσει αυτούς που θα βρεί να μην έχουν εκδώσει απόδειξη, οτι δικαίως εξαντλεί κάθε όριο αυστηρότητας όταν πρόκειται για μία, δύο, δέκα ή και εκατό αποδείξεις. Ο συγκεκριμένος δεν είχε κάν ταμειακή μηχανή κατά την τηλεόραση και αμφιβάλλω αν θα τον αγγίξει κανείς. Οταν  ο  διενεργών  την έρευνα  θα βρει μπροστά του τον προστάτη υπουργό φαντάζεστε οτι θα στείλει τον φάκελο στην Βουλή για περαιτέρω έρευνα;  Κούνια που σας κούναγε. Και όπως σας έλεγα και προχθές οι πολιτικοί, εν τάξει αν θέλετε όχι όλοι, αλλά οι υπόλοιποι δεν έχουν Θεό που να  πιστεύουν η να φοβούνται.

Προσέξτε τι έγραφε η Καθημερινή την  3^η Ιουνίου 2018 στην σελίδα 18 σχετικά με τις πυρκαγιές του 2017. «ΕΜΠΛΟΚΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΣΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ» «Τι αποκάλυψε η πολύμηνη έρευνα της Πυροσβεστικής και της ΕΛ.ΑΣ.»  «Σε Λαγονήσι, Ανάβυσσο και Ζάκυνθο ήθελαν να αποχαρακτηρίσουν τα καμένα, ενώ στον Πύργο οι φλόγες έκρυβαν φυτείες κάνναβης». Εντάξει οι φλόγες έκρυψαν την κάνναβη, το περίεργο είναι πώς δεν την ντουμάνιασαν να αρχίσει να χορεύει η μισή Πελοπόννησος. Και σκεπτόμουν τον καημένο τον κο. Φούρλα, που πήγαινε πρώτος στην φωτιά και έφευγε τελευταίος, μέσα στην κάπνα και την μουτζούρα, και έχοντας και τραυματίες από το προσωπικό του ή και καμένους,  να τους είχε στα χέρια του αυτούς τους δημόσιους λειτουργούς που εμπλέκονται, σε ένα υπόγειο της οδού Μέρλιν τι θα τους επιφύλασσε.

Ομως ο κ. Φούρλας δεν πιστεύω οτι θα τους έκανε την χάρη έστω και να τούς αγγίξει. Η Αξιοπρέπεια είναι έμφυτη και καμμιά φορά αποκτάται και με την μόρφωση, όχι όμως από όλους.